ყოვლისშემძლე ღმერთი გამოჩინდა და მოქმედებს უკანასკნელ დღეებში, გამოხატავს რა ათ მილიონზე მეტ სიტყვას. ყოვლისშემძლე ღმერთის სიტყვების წაკითხვის შემდეგ, ბევრი ადამიანი გრძნობს, რომ ამ სიტყვებს აქვთ ხელმწიფება და ძალა და რომ ისინი ჭეშმარიტებაა, და მათ მიიღეს ყოვლისშემძლე ღმერთის უკანასკნელი დღეების საქმე. ზოგი აღმოსავლეთის მართლმადიდებელი მორწმუნეც აღიარებს, რომ ყოვლისშემძლე ღმერთის სიტყვები ჭეშმარიტებაა. თუმცა, მათ მიაჩნიათ, რომ უფლისადმი რწმენისას პატივი უნდა სცენ აღმოსავლეთის მართლმადიდებლობის ტრადიციასა და ისტორიას და, ვინაიდან ისინი აღმოსავლეთის მართლმადიდებლობას მიეკუთვნებიან, სხვა აღმსარებლობაზე გადასვლა არ შეუძლიათ. ისინი ფიქრობენ, რომ ყოვლისშემძლე ღმერთის რწმენა აღმოსავლეთის მართლმადიდებლობისა და უფალ იესოს ღალატია, და რომ ეს არის ცოდვა. ამიტომ ვერ ბედავენ ყოვლისშემძლე ღმერთის უკანასკნელი დღეების საქმის მიღებას. მაშ ასე, არის ყოვლისშემძლე ღმერთის რწმენა სინამდვილეში უფალ იესოს ღალატი? ამ საკითხზე საუბრისას, პირველ რიგში, უნდა გავიგოთ, როგორც აღმოსავლეთის მართლმადიდებელ მორწმუნეს, შენ უფალი იესო გწამს თუ აღმოსავლეთის მართლმადიდებლობა? თუ უფალი იესო გწამს, მაშინ აღმოსავლეთის მართლმადიდებლობის მიერ არ უნდა იყო შებოჭილი. აგრეთვე, აღმოსავლეთის მართლმადიდებლობის წესები და გამონათქვამები უფალმა იესომ დაადგინა თუ ადამიანმა? ისინი უფალი იესოსგან მომდინარეობს თუ ადამიანისგან? ეს ყველაფერი აუცილებლად უნდა გავარკვიოთ. უფლის რწმენისას უნდა იცოდეთ, რომ უფალი იესო არის ჭეშმარიტება. აღმოსავლეთის მართლმადიდებლობა არ არის ჭეშმარიტება; არც აღმოსავლეთის მართლმადიდებელი ეპისკოპოსები და მღვდლები არიან ჭეშმარიტება, და აღმოსავლეთის მართლმადიდებლობაც არ წარმოადგენს უფალ იესოს. თუ უფალი იესო გწამს, არ უნდა იყო შებოჭილი აღმოსავლეთის მართლმადიდებლობით, მით უმეტეს, ეპისკოპოსებისა და მღვდლების მიერ. თუ მუდმივად მათ მიერ იქნები შებოჭილი, მაშინ უფალ იესოს მოწონებას ვერ მოიპოვებ. განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც საქმე უფლის მოსვლის შეგებებას ეხება — შეძლებ კი მაინც შეეგებო უფალს, თუკი მუდამ ეპისკოპოსებისა და მღვდლების მიერ იქნები შებოჭილი? ჩვენ შექმნილი არსებები ვართ და ჩვენთვის მართებულია, რომ შემოქმედის სიტყვებს დავემორჩილოთ. განა უგუნურება არ არის, ყოველთვის ადამიანის სიტყვებსა და აღმსარებლობის წესებს ემორჩილებოდე? ამ საკითხებთან დაკავშირებით გარჩევის უნარი უნდა გქონდეს. თუ ეს უფლის მცნებაა, მაშინ მას უნდა დაემორჩილო. მაგრამ თუ ეს აღმოსავლეთის მართლმადიდებლობის წესია, მისი დაცვა ჩვენთვის აუცილებელი არ არის; საკმარისია, მხოლოდ ღვთის სიტყვებს დავემორჩილოთ. შენ ფიქრობ, რომ ადამიანები უნდა დაემორჩილონ აღმოსავლეთის მართლმადიდებლურ წესებს, და ამის შეუსრულებლობა არის ცოდვა. რას ემყარება ეს? უთქვამს ოდესმე უფალ იესოს ასეთი რამ? არასდროს. ეს ამტკიცებს, რომ ეს წესები უფლისგან არ მომდინარეობს, არამედ აღმოსავლეთის მართლმადიდებელი ეპისკოპოსებისა და მღვდლების მიერ შეიქმნა. ეპისკოპოსები და მღვდლები უფალს არ წარმოადგენენ, ასე რომ, მათ მიერ შემუშავებული წესები და გამონათქვამები არ წარმოადგენს უფალს. ასეთ შემთხვევაში მაინც აუცილებელია ჩვენთვის ამ წესების დაცვა? განა შეძლებ უფლის მოწონების მოპოვებას ადამიანის მიერ შექმნილი წესების დაცვით? გარდა ამისა, ესეც უნდა გაარჩიო: აღმოსავლეთის მართლმადიდებლურ ეკლესიაში ეპისკოპოსები და მღვდლები აუცილებლად ის ადამიანები არიან, რომლებიც უფალს უყვარს? არიან ისინი უფლის მიერ არჩეულნი? არიან ისინი ადამიანები, რომელთა შესახებაც უფალი ამოწმებს? სრულებითაც არა. მრავალ მათგანს უამრავი ბოროტებაც კი აქვს ჩადენილი — ეს ყველამ ვიცით. განა ეს არ აჩვენებს, რომ რელიგიური სამყარო დიდი ხანია სულიწმიდის საქმის გარეშეა? ნუთუ ამ ყოველივეს ნათლად ვერ ხედავ? თუ მართლა ვერ ხედავ ნათლად ამ ყოველივეს, მაშინ ზედმეტად დაბნეული ყოფილხარ! გარჩევის უნარი საერთოდ არ გაგაჩნია.

იმ ჟამს, როდესაც უფალი იესო გამოჩინდა და მოქმედებდა, რელიგიური სამყაროს მღვდელმთავრები, მწიგნობრები და ფარისევლები, ასევე ხელისუფლებაში მყოფნი, ყველანი ეწინააღმდეგებოდნენ და გმობდნენ უფალ იესოს. ისინი ასევე ავრცელებდნენ უსაფუძვლო ჭორებს და ამბობდნენ, რომ უფალი იესო უბრალოდ ერთი ჩვეულებრივი ადამიანი იყო და არა ღმერთი. მრავალი რელიგიური ადამიანი იქნა შეცდომაში შეყვანილი. მათ ვერ გაბედეს უფალი იესოს საქმის გამოკვლევა და, შედეგად, ვერ მიიღეს უფლის მაცხოვნებელი მადლი. ახლა ჩვენ უკანასკნელ დღეებში ვიმყოფებით. თუ ჩვენ უფალი გვწამს, მაგრამ მას ვერ შევეგებებით, რა შედეგები მოჰყვება ამას? თავს დაგვატყდება კატასტროფები, დავისჯებით და მოვკვდებით! ამიტომ, პრინციპი, რომელსაც უფლის რწმენისას უნდა მივდიოთ, არის შემდეგი: მოვუსმინოთ მხოლოდ ღვთის სიტყვებს და არა ადამიანის სიტყვებს. არც ერთი ადამიანის სიტყვა არ არის ჭეშმარიტება; მხოლოდ ღვთის სიტყვებია ჭეშმარიტება. თუ ადამიანები ღვთის სიტყვებს არ ემორჩილებიან, ისინი ღმერთს ეურჩებიან და ეწინააღმდეგებიან. თუ ყოველთვის აღმოსავლეთის მართლმადიდებლობის წესებსა და დადგენილებებს ებღაუჭები და ღვთის სიტყვებს არ ისმენ, რა შედეგებს მოგიტანს ეს? ამ საკითხში უნდა გაერკვე. თუ აღმოაჩენ, რომ ყოვლისშემძლე ღმერთის სიტყვები მთლიანად ჭეშმარიტებაა და რომ ყოვლისშემძლე ღმერთი არის დაბრუნებული უფალი იესო, მაგრამ ვერ ბედავ მის მიღებას, რადგან აღმოსავლეთის მართლმადიდებლური წესების დარღვევის გეშინია, მაშინ უგუნურ ქალწულად ქცეულხარ და მხოლოდ ისღა დაგრჩენია, კატასტროფებში აღმოჩნდე, იქვითინო და კბილები აღრჭინო. რელიგიური სამყარო ეწინააღმდეგება და გმობს ყოვლისშემძლე ღმერთს — უკანასკნელი დღეების ქრისტეს, ამიტომ უნდა განასხვავო რელიგიური სამყარო, ჩამოშორდე მას და აღარ იყო მის მიერ შებოჭილი. მხოლოდ მაშინ იქნები გონიერი ქალწული და შეძლებ შეეგებო უფალს და დაესწრო ცათა სასუფევლის ნადიმს. თუ ყოველთვის გეშინია რელიგიური ტრადიციის წინააღმდეგ წასვლისა და იმის, რომ განდევნილი იქნები, მაშ, სინამდვილეში, რა გწამს — ღმერთი თუ რელიგია? შეუძლია აღმოსავლეთის მართლმადიდებლობას, წარგიძღვეს უფლის შესაგებებლად? შეუძლია მას შენი გადარჩენა და ცათა სასუფეველში შეყვანა? შეუძლია მას შენთვის ჭეშმარიტებისა და სიცოცხლის მონიჭება? შეგაძლებინებს კი ის, რომ საუკუნო სიცოცხლე მოიპოვო? აღმოსავლეთის მართლმადიდებლობას არც ერთი ამის გაკეთება არ ძალუძს და მას შენთვის არაფრის მონიჭება არ შეუძლია. მაგ რელიგიურ წესებს მხოლოდ შენი შეცდომაში შეყვანა და ზიანის მოყენება შეუძლია. მაშ, რა აზრი აქვს მათ კვლავ დაცვას? თუ დაჟინებით გააგრძელებ რელიგიური წესების დაცვას, მაშინ უგუნური ქალწული ხარ.

ღმერთი გამოჩინდა და მუშაობს ადამიანის გადასარჩენად. ღმერთი მოითხოვს ხალხისგან, რომ მხოლოდ ღმერთი მიიღონ, მხოლოდ ღვთის ხმას მოუსმინონ და რელიგიით არ იყვნენ შებოჭილნი. რომელ აღმსარებლობასაც არ უნდა ეკუთვნოდე, როგორც კი ღვთის ხმას გაიგონებ და უფალს შეეგებები, მაშინვე უნდა განეშორო რელიგიას. ეს არის სწორი საქციელი. რასაც არ უნდა აკეთებდე, უკან არ დაბრუნდე; წინააღმდეგ შემთხვევაში, ლოტის ცოლის მსგავსად, მარილის სვეტად გადაიქცევი. ყოვლისშემძლე ღმერთი ამბობს: „რადგან ადამიანს სწამს ღმერთი, იგი კვალდაკვალ უნდა მიჰყვეს ღვთის თითოეულ ნაბიჯს; იგი უნდა «მიჰყვეს კრავს, სადაც არ უნდა წავიდეს იგი». მხოლოდ ის ადამიანები, რომლებიც ამას აკეთებენ, ჭეშმარიტად ეძიებენ ჭეშმარიტ გზას და იცნობენ სულიწმიდის საქმეს. ადამიანები, რომლებიც ჯიუტად ებღაუჭებიან სიტყვებსა და მოძღვრებებს, სულიწმიდის საქმით განდევნენ. დროის თითოეულ პერიოდში ღმერთი დაიწყებს ახალ საქმეს და თითოეულ პერიოდში იქნება ახალი დასაწყისი ადამიანთა შორის. თუ ადამიანი მხოლოდ იმ ჭეშმარიტებებს იცავს, რომ «იეჰოვა ღმერთია» და «იესო ქრისტეა», რომლებიც ისეთი ჭეშმარიტებებია, რომელთაგან თითოეული მხოლოდ ერთ ეპოქას მიესადაგება, მაშინ ის ვერასოდეს აუწყობს ფეხს სულიწმიდის საქმეს და სამუდამოდ ვერ შეძლებს სულიწმიდის საქმის მოპოვებას. მიუხედავად იმისა, თუ როგორ მოქმედებს ღმერთი, თუ ადამიანი მიჰყვება მას ოდნავი ეჭვის გარეშე და კვალდაკვალ მისდევს, მაშინ როგორ შეიძლება ადამიანი განდევნოს სულიწმიდამ? მიუხედავად იმისა, თუ რას აკეთებს ღმერთი, თუკი ადამიანი დარწმუნებულია, რომ ეს სულიწმიდის საქმეა და ყოველგვარი ეჭვის გარეშე თანამშრომლობს მასთან და ცდილობს დააკმაყოფილოს ღვთის მოთხოვნები, მაშინ როგორ შეიძლება იგი დაისაჯოს? ღვთის საქმე არასოდეს შეწყვეტილა, მისი ნაბიჯები არასოდეს შეჩერებულა და თავისი მართვის საქმის დასრულებამდე ღმერთი მუდამ დაკავებულია და არასოდეს ჩერდება. მაგრამ ადამიანი სხვანაირია: მოიპოვა რა სულიწმიდის საქმის მხოლოდ მცირედი ნაწილი, იგი ისე ეპყრობა მას, თითქოს ის არასოდეს შეიცვლება; შეიძინა რა მცირედი ცოდნა, იგი არ მიდის წინ, რათა «კვალდაკვალ მიჰყვეს» ღვთის უფრო ახალ საქმეს; იხილა რა ღვთის საქმის მხოლოდ მცირედი ნაწილი, იგი მყისიერად შემოსაზღვრავს ღმერთს, როგორც კონკრეტულ ხის ფიგურას და სჯერა, რომ ღმერთი მუდამ შეინარჩუნებს ამ ხატს, რომელსაც იგი ხედავს, რომ ის ასეთი იყო წარსულში და მუდამ ასეთი იქნება მომავალში; ზედაპირული მწირი ცოდნის მიღების შემდეგ ადამიანი იმდენად ამაყი ხდება, რომ ივიწყებს საკუთარ თავს და იწყებს ღვთის ისეთი ხასიათისა და არსების თვითნებურად გამოცხადებას, რომლებიც უბრალოდ არ არსებობს; ხოლო როდესაც სულიწმიდის საქმის ერთ ეტაპში რწმუნდება, ვინც არ უნდა აუწყოს ღვთის ახალი საქმეის შესახებ, ადამიანი არ იღებს მას. ასეთ ადამიანებს არ შეუძლიათ სულიწმიდის ახალი საქმის მიღება; ისინი ზედმეტად კონსერვატიულები არიან და არ ძალუძთ სიახლის მიღება. ასეთ ადამიანებს სწამთ ღმერთი, მაგრამ ამავდროულად უარყოფენ მას. ადამიანს სჯერა, რომ ისრაელიანები ცდებოდნენ, როდესაც «მხოლოდ იეჰოვა სწამდათ და არ სწამდათ იესო», თუმცა ადამიანთა უმეტესობა ისე იქცევა, თითქოს მათ «მხოლოდ იეჰოვა სწამთ და უარყოფენ იესოს» და «ელიან მესიის დაბრუნებას, მაგრამ ეწინააღმდეგებიან მესიას, რომელსაც იესო ჰქვია». გასაკვირი არ არის, რომ ადამიანები კვლავ სატანის ბატონობის ქვეშ ცხოვრობენ სულიწმიდის საქმის ერთი ეტაპის მიღების შემდეგ და კვლავაც არ იღებენ ღვთის კურთხევას. განა ეს ადამიანის ამბოხების შედეგი არ არის?“ (სიტყვა, ტ. 1. ღვთის გამოჩინება და საქმე. ღვთის საქმე და კაცის პრაქტიკა).