უფლის ყველა მორწმუნე ენდობა უფალ იესოს დაპირებას: „მე მივდივარ, რათა ადგილი გაგიმზადოთ. როცა წავალ და ადგილს გაგიმზადებთ, ისევ მოვალ და ჩემთან წაგიყვანთ, რათა, სადაც მე ვარ, თქვენც იქ იყოთ“ (იოან. 14:2–3). მრავალი ადამიანი, უფლის სიტყვებზე დაყრდნობით, ელოდება, რომ უფლის მოსვლისას ცათა სასუფეველში იქნება ატაცებული. მათ სჯერათ, რომ უფლის აღთქმა ამაოდ არ ჩაივლის და როდესაც ის მოვა, აუცილებლად აიტაცებს ადამიანებს პირდაპირ ცაში. თუ ადამიანები კვლავ დედამიწაზე არიან და არ არიან ატაცებულნი, ისინი ფიქრობენ, რომ ეს ამტკიცებს, თითქოს უფალი ჯერ არ დაბრუნებულა. სწორია ასეთი შეხედულება?

უფალი იესო თავისი აღდგომისა და ამაღლების შემდეგ მართლაც წავიდა, რათა ჩვენთვის ადგილი მოემზადებინა. მაგრამ იცით, როგორ მოამზადა მან ეს ადგილი? იცით, რა საქმე უნდა შესრულდეს ამ ადგილის მომზადებისას? დარწმუნებული ხართ, რომ უფალმა ადგილი იმისთვის მოამზადა, რათა ცოცხლები შევსულიყავით ზეცაში? თუ იმისთვის, რომ სიკვდილის შემდეგ სულიერ სამყაროში შევსულიყავით? რელიგიურ სამყაროში მრავალი ადამიანი ელოდება უფლის მოსვლას, რათა ცათა სასუფეველში იქნას ატაცებული, მაგრამ დაფიქრებულან კი, ზუსტად სად არის ცათა სასუფეველი? სად არიან ატაცებულნი ისინი, ვინც უფალს მიეგება? ზოგი ამბობს, რომ, რა თქმა უნდა, ისინი ჰაერში აიტაცეს უფალთან შესახვედრად. მაგრამ მართლაც ასეა? როგორ შეიძლება ადამიანმა ცაში იცხოვროს? შეუძლია კი ხორციელ ადამიანს, იცოცხლოს ცაში ატაცების შემდეგ? სხვები ამბობენ: „ისინი ცაში არიან ატაცებულნი!“ მაგრამ რა არის ცა და რა არის სულიერი სამყარო? ეს ის ადგილია, სადაც ადამიანები სიკვდილის შემდეგ მიდიან. ჩვენი ხორციელი სხეული სულიერ სამყაროში პირდაპირ ვერ შევა; სულიერ სამყაროში შესვლა მხოლოდ სიკვდილის შემდეგ შეგვიძლია. უფალმა თავისი დაბრუნება იწინასწარმეტყველა, რათა ჩვენ მას სიცოცხლეშივე შევგებებოდით. სიკვდილსა და სულიერ სამყაროში დაბრუნებას არ შეიძლება ეწოდოს უფლის შეგებება. ასე რომ, იმის დაჯერება, რომ ცათა სასუფეველში შესვლა ცაში ატაცებას ნიშნავს, განა მხოლოდ ადამიანის წარმოდგენა და ფანტაზია არ არის? ეს უბრალოდ არარეალურია. თუ უფლის წინასწარმეტყველებების ჩვენეული გაგება დამახინჯებულია, უფლის დაბრუნების მოლოდინი შეიძლება ამაო ძალისხმევა იყოს — უბრალოდ ფუჭი ლოდინი.

მაშ, უფლის მიერ ჩვენთვის მომზადებული ადგილი ცაშია თუ დედამიწაზე? ვნახოთ, რას ამბობს უფლის ლოცვა: „მოვიდეს სუფევა შენი, იყოს ნება შენი, ვითარცა ცათა შინა, ეგრეცა ქვეყანასა ზედა“ (მათ. 6:10). გარდა ამისა, გამოცხადების წიგნი წინასწარმეტყველებს: „ვიხილე წმიდა ქალაქი ახალი იერუსალიმი, რომელიც ღვთისაგან ეშვებოდა ციდან… «აჰა, სავანე ღვთისა კაცთა შორის! და ის დამკვიდრდება მათ შორის, ისინი იქნებიან მისი ერი და თვით ღმერთი იქნება მათთან»“ (გამოცხ. 21:2–3). „სოფლის სამეფო გახდა ჩვენი უფლისა და მისი ქრისტესი, და იმეფებს იგი უკუნითი უკუნისამდე“ (გამოცხ. 11:15). ეს წინასწარმეტყველებები ამბობს: „სოფლის სამეფო გახდა ჩვენი უფლისა და მისი ქრისტესი“, „წმიდა ქალაქი ახალი იერუსალიმი, რომელიც ღვთისაგან ეშვებოდა ციდან“, და „სავანე ღვთისა კაცთა შორის“. ეს ქრისტეს სამეფოს დედამიწაზე განხორციელებაზე მიუთითებს. ღმერთი თავის სამეფოს დედამიწაზე დააფუძნებს. უფალი იესო გვთხოვს, ვილოცოთ, რათა ღვთის სასუფეველი დედამიწაზე მოვიდეს, რათა მისი ნება დედამიწაზე აღსრულდეს. მას არასოდეს უთქვამს, რომ ღვთის სასუფეველი ცაში დამყარდებოდა, და მით უმეტეს, არასოდეს უთხოვია, რომ იმედი გვქონოდა, ერთ დღეს ჰაერში ვიქნებოდით ატაცებულნი. ყველა დაფიქრდით ამაზე — განა ასე არ არის? ასე რომ, თუ ჩვენ ყოველთვის მხოლოდ ჰაერში ატაცებას ველით, რათა ღვთის სასუფეველში შევიდეთ, განა ეს არ ეწინააღმდეგება უფლის სიტყვებსა და მის განზრახვებს? დედამიწის სამეფოები ღვთის სასუფევლად იქცევა. უფალი უკანასკნელ დღეებში დედამიწაზე მოდის თავისი საქმის შესასრულებლად, ამიტომ ცათა სასუფეველი დედამიწაზეა. სადაც უფალია, იქ არის ცათა სასუფეველიც. საბოლოოდ, ცათა სასუფეველი დედამიწაზე დამყარდება.

მაშ, რას ნიშნავს, რომ უფალი წავიდა ჩვენთვის ადგილის მოსამზადებლად? უპირველეს ყოვლისა, მან მოამზადა დედამიწაზე ის ოჯახები, რომლებშიც ღვთის რჩეული ხალხი უნდა დაბადებულიყო, შესაფერისი გარემოებები და შესაძლებლობა, რომ შეგებებოდნენ უფალს და დასწრებოდნენ ნადიმს. ამიტომ ადგილი, სადაც ღვთის რჩეული ხალხი იბადება და გარემოებები, რომლებშიც ისინი ღვთის საქმეს იღებენ, ყველაფერი ღვთის მიერ წინასწარ არის განსაზღვრული. მაშინ რას გულისხმობდა უფალი, როცა ამბობდა: „სადაც მე ვარ, თქვენც იქ იყოთ“ (იოან. 14:3)? დღეს ღმერთი კაცის ძე გახდა და დედამიწაზე მოვიდა. ამიტომ ჩვენც, როგორც ღვთის რჩეული ხალხი, უკანასკნელ დღეებში დავიბადეთ და დედამიწაზე მოვედით, რათა მივიღოთ ღვთის საქმე და ხსნა. სწორედ ამას გულისხმობდა უფალი ჩვენთვის ადგილს მომზადებაში! უფალი უკვე დაბრუნდა უკანასკნელ დღეებში, მაგრამ რელიგიურ სამყაროში მხოლოდ ცოტამ თუ გაიგონა ღვთის ხმა და მიუბრუნდა მას, მიიღო რა ყოვლისშემძლე ღმერთი. სწორედ ეს ადამიანები არიან ატაცებულნი.

დღეს ღმერთი ხორცშესხმულია კაცის ძის სახით, გამოხატავს ჭეშმარიტებას, რათა შეასრულოს განკითხვის საქმე. როდესაც ღვთის ხმას ვისმენთ, ვიღებთ უფალს და ღვთის ტახტის წინაშე ვართ ატაცებულნი, სწორედ ეს არის ჭეშმარიტი „ატაცება“. როდესაც ეკლესია ატაცებულია, ეს არ ნიშნავს, რომ ყველა მორწმუნეა ატაცებული, არამედ იმას, რომ ატაცებულნი არიან გონიერი ქალწულები, რომლებმაც ღვთის ხმა გაიგონეს და უფალს შეეგებნენ. მაშ, რა საქმეს ასრულებს ღმერთი მას შემდეგ, რაც ადამიანები ატაცებულნი არიან? სწორედ ის, რაც ბიბლიამ იწინასწარმეტყველა: „რადგან დროა ღვთის სახლიდან განკითხვის დაწყებისა“ (1 პეტრ. 4:17). ეს არის ყოვლისშემძლე ღმერთი, რომელიც გამოხატავს ჭეშმარიტებას, რათა განკითხვის საქმე განახორციელოს. ეს ასრულებს უფალი იესოს წინასწარმეტყველებას: „კიდევ ბევრი რამ მაქვს თქვენთვის სათქმელი, მაგრამ ვეღარ იტვირთავთ. როცა მოვა იგი, სული ჭეშმარიტებისა, შეგიძღვებათ სრულ ჭეშმარიტებაში“ (იოან. 16:12–13). ყოვლისშემძლე ღვთის მიერ შესრულებული უკანასკნელი დღეების განკითხვის საქმე არის ქრისტეს სასუფევლის დამყარება დედამიწაზე. დიდი კატასტროფების დაწყებამდე ღმერთი ჩამოაყალიბებს მძლეველთა ჯგუფს. მძლეველთა ეს ჯგუფი ღვთის სასუფევლის საყრდენი იქნება; ღმერთთან ერთად სწორედ მათ ექნებათ მეფეთა ძალაუფლება ქრისტეს სასუფეველში. ისინი, ვინც კატასტროფების დროს ღვთის მიერ სრულყოფილნი გახდნენ, იქნებიან მისი სასუფევლის ხალხი. ყველა, ვინც თანმიმდევრულად უარს ამბობს უკანასკნელი დღეების ყოვლისშემძლე ღვთის საქმის მიღებაზე, გამოვლინდება და მოიკვეთება ღვთის მიერ და არ ექნება ადგილი ქრისტეს სასუფეველში. დღეს ყოვლისშემძლე ღმერთმა უკვე შექმნა მძლეველთა ჯგუფი ჩინეთში. ეს მძლეველნი მთელ მსოფლიოში მოწმობენ ღვთისთვის, ავრცელებენ და ქადაგებენ ღვთის სასუფევლის სახარებას. ახლა ის გადამწყვეტი დროა, როდესაც ღმერთი კატასტროფების შუაგულში სრულყოფს თავის ხალხს ყველა ერში. ყველა, ვინც მიიღო ღვთის უკანასკნელი დღეების საქმე, კრავის კვალს გაჰყვა და ღვთის წინაშე იქნა ატაცებული. ღვთის რჩეული ხალხი ჭამს და სვამს მის სიტყვებს, გამოცდილი აქვს მისი განკითხვა და გაკიცხვა, და მათი გახრწნილი ხასიათები განწმენდილია და შეცვლილია. მათ ყველამ გაიღეს ჭეშმარიტი მოწმობა. ღმერთმა უკვე მოიპოვა მძლეველთა ჯგუფი. როდესაც ღვთის საქმე დასრულდება და საბოლოო სამწელიწადნახევრის დიდი კატასტროფები დაიწყება, ეს სამეფო, რომელიც სატანას ეკუთვნის, სრულიად განადგურდება დაცემით. ყველა ბოროტი ძალა, რომელიც ღმერთს ეწინააღმდეგება, ასევე განადგურდება, და ქრისტეს სასუფეველი სრულად დამკვიდრდება მაშინ დედამიწაზე. იმ დროს, ყველა გადარჩენილი ღმერთთან ერთად შევა მის სასუფეველში და ერთად ისიამოვნებენ განსვენებით. ეს აღასრულებს ყოვლისშემძლე ღვთის სიტყვებს: „როცა ჩემი სიტყვები სრულდება, სამეფო თანდათან ყალიბდება დედამიწაზე და ადამიანი ნელ-ნელა უბრუნდება ნორმალურ მდგომარეობას, და ასე დამყარდება დედამიწაზე სამეფო, რომელიც ჩემს გულშია. სამეფოში ყველა ღვთის ადამიანი იბრუნებს ჩვეულებრივი ადამიანის ცხოვრებას. ქრება ყინვიანი ზამთარი და მის ადგილს გაზაფხულის ქალაქების სამყარო იკავებს, სადაც მთელი წელი გაზაფხულია. ადამიანები აღარ არიან დაუცველნი პირქუში ადამიანური სამყაროს წინაშე და აღარ უწევთ ადამიანური სამყაროს სუსხის ატანა. ადამიანები ერთმანეთს აღარ ებრძვიან, ქვეყნები აღარ ომობენ, აღარ არსებობს ხოცვა-ჟლეტა და სისხლი, რომელიც ამ ხოცვა-ჟლეტას მოჰყვება; ყველგან სიხარულია და ადამიანებს შორის სითბო სუფევს. მე დავდივარ სამყაროში, ვტკბები ჩემი ტახტიდან და ვარსკვლავებს შორის ვცხოვრობ. ანგელოზები ახალ სიმღერებსა და ცეკვებს უძღვნიან ადამიანებს. ისინი თავიანთი სინაზის გამო აღარ ტირიან. აღარ მესმის ჩემ წინ ანგელოზების ქვითინის ხმა და აღარავინ მიყვება თავის გასაჭირს. დღეს თქვენ ყველანი ჩემ წინაშე ცხოვრობთ; ხვალ კი ყველანი ჩემს სამეფოში იარსებებთ. განა ეს არ არის უდიდესი კურთხევა, რომელსაც ადამიანს ვანიჭებ?“ (სიტყვა, ტ. 1. ღვთის გამოჩინება და საქმე. ღვთის სიტყვა მთელი სამყაროსადმი, თავი 20).