პუნქტი მეთორმეტე: იმ სხვადასხვა ადამიანების, მოვლენებისა და საგნების ოპერატიული და ზუსტი იდენტიფიცირება, რომლებიც აფერხებენ და არღვევენ ღვთის საქმესა და ეკლესიის ნორმალურ წესრიგს; მათი შეჩერება, შეზღუდვა და ვითარების გამოსწორება; გარდა ამისა, ჭეშმარიტების გაზიარება, რათა ღვთის რჩეულ ხალხმა ამ ყველაფრის მეშვეობით განივითაროს გარჩევის უნარი და მიიღოს შესაბამისი გაკვეთილი (ნაწილი მერვე)

წინა შეკრებაზე დავასრულეთ თანაზიარება წინამძღოლთა და მუშაკთა მეთორმეტე პასუხისმგებლობის შესახებ. შეადარეთ თუ არა თქვენი თავი ამ თანაზიარების შინაარსს? დაფიქრებულხართ თუ არა ამ თანაზიარებაზე? ჩემი თანაზიარების მოსმენის შემდეგ მათ, ვისაც უყვარს ჭეშმარიტება, ვისაც გააჩნია სამართლიანობის გრძნობა და გარკვეული ადამიანობა, შეუძლიათ პრაქტიკაში გამოიყენონ ზოგიერთი ჭეშმარიტება მას შემდეგ, რაც მათ ჩასწვდებიან. პირველ რიგში, მათ შეუძლიათ გაგებული ჭეშმარიტებები თავიანთ მდგომარეობას მიუსადაგონ, გამოიკვლიონ საკუთარი თავი ჭეშმარიტების მიხედვით, გამოავლინონ თავიანთი პრობლემები და შემდეგ გამოიყენონ რეალურ ცხოვრებაში და მოვალეობის შესრულებისას არსებული ზოგიერთი მოვლენა და გარემოება ამ პრობლემების გადასაჭრელად. თანდათანობით, იმ ჭეშმარიტებებთან მიმართებით, რომლებიც მათ ესმით, ისინი სწვდებიან იმ პრინციპებს, რომლებიც ადამიანებმა პრაქტიკაში უნდა გამოიყენონ და დაიცვან. ერთი მხრივ, ისინი იძენენ საკუთარი თავის უფრო ღრმა გაგებასა და ცოდნას, მეორე მხრივ კი, უფრო პრაქტიკულად და ზუსტად იგებენ, თუ რას ამბობს და რას მოიცავს სინამდვილეში ჭეშმარიტება. თუმცა, მათ, ვისაც არ უყვართ ჭეშმარიტება და სძულთ იგი, არ გააჩნიათ არავითარი შეგნება და მათში არავითარი ცვლილება არ მომხდარა მიუხედავად იმისა, თუ რამდენ ჭეშმარიტებას ისმენენ. მათი მდგომარეობა, მოვალეობის შესრულებისადმი დამოკიდებულება, მიზნები, რომელთაკენაც ისწრაფვიან, ცხოვრების წესი და საკუთარი თავის წარმართვის პრინციპები სრულიად უცვლელი რჩება. ისინი კვლავაც ისე იქცევიან, როგორც სურთ და ისე ცხოვრობენ, როგორც მოესურვებათ; ეს ჭეშმარიტებები მათზე არავითარ გავლენას არ ახდენს და არც იმის ძალა შესწევს, რომ აიძულოს ისინი დაფიქრდნენ და შეიცნონ საკუთარი თავი იქამდე, რომ შეიძულონ იგი. თუ ისინი ვერ მიაღწევენ საკუთარი თავის სიძულვილს, ისინი, რა თქმა უნდა, ვერ მიაღწევენ ჭეშმარიტ მონანიებას. ჭეშმარიტი მონანიების გარეშე არ არსებობს რეალური შესვლა; რეალური შესვლის გარეშე კი, რა თქმა უნდა, არ არსებობს ხასიათის ცვლილება. ამიტომ, მრავალ ადამიანს, რომელსაც მრავალი წელია სწამს ღმერთი, მიუხედავად იმისა, რომ იკრიბება, ასრულებს მოვალეობებს, მრავალი წლის განმავლობაში ისმენს ქადაგებებს და ხშირად ურთიერთობს დებთან და ძმებთან, არ გააჩნია საკუთარი თავის არავითარი გაგება, არ ავლენს არავითარ ცვლილებას და მათი რწმენა ღვთისადმი ოდნავადაც არ იზრდება. ისინი მიჰყვებიან ღმერთს თავიანთი თავდაპირველი წარმოდგენებითა და ფანტაზიებით, ასევე კურთხევის მიღების განზრახვითა და სურვილით. რამდენი წელიც არ უნდა სწამდეთ ღმერთი, მათი შეხედულებები ღმერთის რწმენაზე, მათი თვალთახედვა საგნებზე, მათი ძიების მეთოდები და მიზნები, რომელთაკენაც ისწრაფვიან, აგრეთვე მათი დამოკიდებულება მოვალეობის შესრულებისას, ოდნავადაც არ შეცვლილა. მათი ამჟამინდელი გამოვლინებები და ის, რასაც ისინი ცხოვრებაში ავლენენ, ჭეშმარიტების არძიების შედეგია. ჩვენ ვიქონიეთ თანაზიარება წინამძღოლთა და მუშაკთა თორმეტ პასუხისმგებლობაზე, თუმცა ზოგიერთი წინამძღოლისა და მუშაკის ქცევა ოდნავადაც არ შეცვლილა. მათი დამოკიდებულება მოვალეობის შესრულებისას და ღვთის მოთხოვნების მიმართ სრულიად უცვლელი დარჩა. თანაზიარების შინაარსი ემსახურებოდა მათ შეხსენებას, ზედამხედველობასა და წახალისებას, ვინც მეტ-ნაკლებად ეძიებს ჭეშმარიტებას, ვისაც გააჩნია გარკვეული ადამიანობა და ვის სინდისსაც ოდნავი შეგნება მაინც აქვს. თუმცა, მან არავითარი გავლენა არ მოახდინა ზოგიერთზე, ვინც უფრო შეუვალი და ცბიერია და საერთოდ არ იღებს ჭეშმარიტებას. რატომ ხდება ასე? იმიტომ, რომ ამ ადამიანების დამოკიდებულება ჭეშმარიტების მიმართ წინააღმდეგობითა და სიძულვილით გამოიხატება. რამდენი ჭეშმარიტებაც არ უნდა იქნას თანაზიარებული, მათი დამოკიდებულება უცვლელი რჩება: „ასეა თუ ისე, მე ვასრულებ ჩემს მოვალეობას და მივყვები ღმერთს; მე გულწრფელად ვიღებ საკუთარ თავს ღვთისთვის. როგორც არ უნდა ვიქცეოდე, თუ ბოლომდე გავძლებ, შევძლებ კურთხევების მიღებას!“ აქვს კი ამგვარ აზროვნებას რაიმე გონიერება? ისინი სრულიად გამოუსწორებელნი და უსირცხვილონი არიან; განა ასე არ არის? განა ეს არ არის სიჯიუტე და მონანიებაზე უარის თქმა, რაც არ უნდა მოხდეს? (დიახ.)

წინამძღოლთა და მუშაკთა მეთორმეტე პასუხისმგებლობაა: „იმ სხვადასხვა ადამიანების, მოვლენებისა და საგნების ოპერატიული და ზუსტი იდენტიფიცირება, რომლებიც აფერხებენ და არღვევენ ღვთის საქმესა და ეკლესიის ნორმალურ წესრიგს; მათი შეჩერება, შეზღუდვა და ვითარების გამოსწორება; გარდა ამისა, ჭეშმარიტების გაზიარება, რათა ღვთის რჩეულმა ხალხმა ამ ყველაფრის მეშვეობით განავითაროს გარჩევის უნარი და მიიღოს შესაბამისი გაკვეთილი.“ მანამდე, ამ პასუხისმგებლობის შესახებ ჩვენი თანაზიარება თორმეტ საკითხად დავყავით. ამ თორმეტი საკითხის შინაარსი ძირითადად ეხება იმას, თუ როგორ უნდა გაუმკლავდნენ და მოაგვარონ წინამძღოლებმა და მუშაკებმა ეს პრობლემები, როდესაც ეკლესიაში ჩნდებიან ჩაშლისა და არეულობის გამომწვევი სხვადასხვა ტიპის ადამიანები, მოვლენები და საგნები, რათა მიაღწიონ ღვთის სახლის საქმისა და ეკლესიის ნორმალური წესრიგის დაცვას, და ამგვარად შეასრულონ წინამძღოლებისა და მუშაკების მიერ შესასრულებელი ის როლი და პასუხისმგებლობები, რომლებიც წინამძღოლებმა და მუშაკებმა უნდა შეასრულონ. დეტალურად ვიქონიეთ თანაზიარება წინამძღოლთა და მუშაკთა ამ პასუხისმგებლობასთან დაკავშირებულ თითოეულ საკითხზე, თითოეული მათგანის ზოგიერთ კონკრეტულ გამოვლინებაზე და მოვიყვანეთ კონკრეტული მაგალითები. პრინციპების თვალსაზრისით, თანაზიარებული შინაარსი საკმაოდ პრაქტიკულია. მიუხედავად იმისა, რომ მოყვანილი მაგალითები შესაძლოა ყველაფერს არ ფარავდეს, სხვადასხვა ადამიანის, მოვლენისა და საგნის არსებითი საკითხები ნათლად იქნა თანაზიარებული. კერძოდ, თქვენ, როგორც წინამძღოლებმა და მუშაკებმა, უნდა გააცნობიროთ ჭეშმარიტების ეს ასპექტი, რათა გადაჭრათ ეკლესიაში წარმოქმნილი სხვადასხვა პრობლემა. პირველ რიგში, თანაზიარებული შინაარსიდან უნდა იპოვოთ პრობლემების არსის გასაანალიზებელი სიტყვები და მიუსადაგოთ ისინი ამ პრობლემებს. პრობლემების არსის გაგება აადვილებს შესაბამისი გადაწყვეტილებების პოვნას და პრობლემების გადაჭრას ჭეშმარიტება-პრინციპების მიხედვით. პრობლემის გადაჭრამდე მისი არსის გაგება გადამწყვეტია. როგორც კი გაიგებ პრობლემის არსს, ასევე უნდა გაიგო და ჩასწვდე მისი მოგვარების პრინციპებს. ორივე ასპექტი აუცილებელია: ერთი არის პრობლემის არსი, ხოლო მეორე — ასეთი პრობლემების გადაჭრის პრინციპები. ეს არის ის, რაც წინამძღოლთათვის და მუშაკთათვის ნათელი უნდა იყოს. მხოლოდ ამ ორი პრინციპის წვდომით შეგიძლიათ ზუსტად გადაჭრათ ყველა პრობლემა და სათანადოდ მოაგვაროთ სხვადასხვა საკითხთან დაკავშირებული ადამიანები, მოვლენები და საგნები, ნაცვლად იმისა, რომ გამოიყენოთ წესები და გააზვიადოთ საკითხები. ამჟამად, როდესაც ზოგიერთი წინამძღოლი და მუშაკი გარკვეულ საკითხებს აგვარებს, ნაწილობრივ, ის უბრალოდ მიჰყვება წესებს, ნაწილობრივ კი ვერ სწვდება საკითხების არსს, რითაც უსამართლოდ ექცევა ადამიანებს და უშვებს გადახრებს. ეს მოითხოვს საკითხების დეტალების, სპეციფიკისა და კონტექსტის ნათელ გაგებას. გარდა ამისა, მნიშვნელოვანია დავაკვირდეთ ადამიანის თანმიმდევრულ ქცევას, რათა განვსაზღვროთ, თუ რომელ კატეგორიას მიეკუთვნება იგი. მხოლოდ ამ ასპექტების დაუფლებით შეიძლება საკითხების მოგვარება პრინციპების შესაბამისად. ზოგიერთი წინამძღოლი და მუშაკი თავისი საქმის შესრულებისას, პრობლემების მიმართ მხოლოდ წესებს იყენებს და აზვიადებს მათ, მაშინ როცა არ შეუძლია დაინახოს ჩართული ადამიანების რეალური არსი, არიან ისინი კარგი თუ ცუდი ადამიანები, მათი ქცევა ჩვეულია თუ მხოლოდ შემთხვევითი გადაცდომაა. მას არ შეუძლია ამ ასპექტების გარჩევა, ამიტომ ძალიან ადვილად უშვებს შეცდომებს. ასეთ შემთხვევებში, თუ ეკლესიას შეუძლია კენჭისყრის ჩატარება, ამან შეიძლება ეფექტურად აირიდოს თავიდან ზოგიერთი შეცდომა. წინამძღოლთა და მუშაკთა საქმეში ამ გადახრებისა და შეცდომების არსებობას ყველაზე ნათლად შეუძლია გამოავლინოს, აქვთ თუ არა მათ გარჩევის უნარი და აგვარებენ თუ არა საკითხებს პრინციპების მიხედვით. ეს ასევე ავლენს, ფლობენ თუ არა წინამძღოლები და მუშაკები ჭეშმარიტება-რეალობას. თუ წინამძღოლს ან მუშაკს, რომელსაც მრავალი წელია სწამს ღმერთი, არ შეუძლია ამ რეალური პრობლემების მოგვარება, ეს საკმარისია იმის დასამტკიცებლად, რომ ეს წინამძღოლი ან მუშაკი არ არის ის, ვინც ეძიებს ჭეშმარიტებას.

მას შემდეგ, რაც გავიგეთ ის პასუხისმგებლობები, რომლებიც წინამძღოლებმა და მუშაკებმა უნდა შეასრულონ, პრინციპები, რომლებსაც ისინი უნდა მიჰყვნენ და მათი საქმის სფერო, უნდა დავუბრუნდეთ თანაზიარების ამ ეტაპის თემას: ცრუ წინამძღოლების მხილებას. ეს არის მთავარი თემა. წინამძღოლთა და მუშაკთა მეთორმეტე პასუხისმგებლობასთან დაკავშირებით, თემა, რომელზეც დღეს ვიქონიებთ თანაზიარებას, არის ის სფეროები, სადაც ცრუ წინამძღოლები არ ასრულებენ თავიანთ პასუხისმგებლობას და მათი გამოვლინებები რეალური საქმის შეუსრულებლობისა. პირველ რიგში, გავეცნოთ მეთორმეტე პასუხისმგებლობის შინაარსს. (პუნქტი მეთორმეტე: იმ სხვადასხვა ადამიანების, მოვლენებისა და საგნების ოპერატიული და ზუსტი იდენტიფიცირება, რომლებიც აფერხებენ და არღვევენ ღვთის საქმესა და ეკლესიის ნორმალურ წესრიგს; მათი შეჩერება, შეზღუდვა და ვითარების გამოსწორება; გარდა ამისა, ჭეშმარიტების გაზიარება, რათა ღვთის რჩეულმა ხალხმა ამ ყველაფრის მეშვეობით განავითაროს გარჩევის უნარი და მიიღოს შესაბამისი გაკვეთილი.) მეთორმეტე პასუხისმგებლობა ნათლად ასახელებს საქმის სამ ასპექტს, რომლებიც წინამძღოლებმა და მუშაკებმა უნდა გაიგონ. როგორ უკავშირდება ეს ცრუ წინამძღოლების მხილებას? (პირველ რიგში, უნდა გავიგოთ წინამძღოლებისა და მუშაკების რამდენიმე პასუხისმგებლობა ამ საქმეში. შემდეგ, ვადარებთ, რათა დავინახოთ, შეასრულეს თუ არა ცრუ წინამძღოლებმა ეს პასუხისმგებლობები და როგორია ცრუ წინამძღოლების გამოვლინებები; ამ სტანდარტის მიხედვით მათი შეფასება შედარებით ზუსტია.) შეუძლებელია იმის გარჩევა, ადამიანი ცრუ წინამძღოლია თუ არა, მხოლოდ მის სახეზე დაკვირვებით და იმის შეფასებით, მისი ნაკვთები კეთილია თუ ბოროტი ან იმით, თუ გარეგნულად რამდენად ეტყობა ტანჯვა ან არეული ცხოვრების კვალი. არამედ, უნდა დააკვირდეთ, ასრულებს თუ არა ის წინამძღოლებისა და მუშაკების პასუხისმგებლობებს და შეუძლია თუ არა ჭეშმარიტების გამოყენება რეალური პრობლემების გადასაჭრელად. ეს არის ერთადერთი ზუსტი სტანდარტი მისი შეფასებისთვის. ეს არის იმის გაანალიზების, გარჩევისა და განსაზღვრის პრინციპი, არის თუ არა ადამიანი ცრუ წინამძღოლი. მხოლოდ ამგვარად შეიძლება იყოს შეფასება სამართლიანი, პრინციპებთან შესაბამისი, ჭეშმარიტების თანახმად და ყველას მიმართ ობიექტური. ვინმეს ცრუ წინამძღოლად ან ცრუ მუშაკად დახასიათება საკმარის ფაქტებს უნდა ეფუძნებოდეს. ის არ უნდა ეფუძნებოდეს ერთ ან ორ შემთხვევას ან გადაცდომას, მით უმეტეს, გახრწნილების დროებითი გამოაშკარავება არ უნდა ედოს მას საფუძვლად. ერთადერთი ზუსტი სტანდარტები ვინმეს დასახასიათებლად არის ის, შეუძლია თუ არა მას რეალური საქმის კეთება და ჭეშმარიტების გამოყენება პრობლემების გადასაჭრელად, ასევე ის, არის თუ არა ის მართალი ადამიანი, ისეთი, ვისაც უყვარს ჭეშმარიტება და შეუძლია ღმერთს დაემორჩილოს და ფლობს თუ არა ის სულიწმიდის საქმესა და ნათელის მოფენას. ვინმეს ცრუ წინამძღოლად ან ცრუ მუშაკად სწორად დახასიათება მხოლოდ ამ ფაქტორების საფუძველზეა შესაძლებელი. ეს ფაქტორები წარმოადგენს იმ სტანდარტებსა და პრინციპებს, რომლებითაც ფასდება და დგინდება, არის თუ არა კონკრეტული ადამიანი ცრუ წინამძღოლი ან ცრუ მუშაკი.

სამი ამოცანა, რომელიც წინამძღოლებმა და მუშაკებმა უნდა შეასრულონ მეთორმეტე პასუხისმგებლობის ფარგლებში

I. სხვადასხვა ადამიანების, მოვლენებისა და ფაქტორების დროული და ზუსტი იდენტიფიცირება, რომლებიც იწვევს ჩაშლასა და არეულობას

წინამძღოლთა და მუშაკთა მეთორმეტე პასუხისმგებლობა მოიცავს სამ ამოცანას ანუ სამ ნაბიჯს. ამ სამი ნაბიჯის მიყოლით ამ საქმის შესასრულებლად, დაცულია ამ საქმის პრინციპები და სრულდება ამ საქმის პასუხისმგებლობები. რა არის ეს სამი ამოცანა? (პირველი: იმ სხვადასხვა ადამიანების, მოვლენებისა და საგნების ოპერატიული და ზუსტი იდენტიფიცირება, რომლებიც აფერხებენ და არღვევენ ღვთის საქმესა და ეკლესიის ნორმალურ წესრიგს. მეორე: მათი შეჩერება, შეზღუდვა და ვითარების გამოსწორება. მესამე: ჭეშმარიტების გაზიარება, რათა ღვთის რჩეულმა ხალხმა ამ ყველაფრის მეშვეობით განავითაროს გარჩევის უნარი და მიიღოს შესაბამისი გაკვეთილი.) ეს სამი ამოცანა წარმოადგენს წინამძღოლებისა და მუშაკებისთვის წაყენებულ მოთხოვნებს მეთორმეტე პასუხისმგებლობასთან მიმართებაში. დასაწყისისთვის, პირველი მოთხოვნა წინამძღოლებისა და მუშაკთათვის არის იმ სხვადასხვა ადამიანების, მოვლენებისა და საგნების ოპერატიული და ზუსტი იდენტიფიცირება, რომლებიც აფერხებენ და არღვევენ ღვთის საქმესა და ეკლესიურ ცხოვრებას. ეს ნიშნავს ოპერატიულ და ზუსტ იდენტიფიცირებას და არა დუნე და უგრძნობ რეაგირებას ან ბრმა და დაუფიქრებელ დახასიათებას — წინდაუხედავი დახასიათება მიუღებელია. ზოგიერთი წინამძღოლი და მუშაკი თავისი მწირი სულიერი მონაცემებისა და გონებაარეულობის გამო, დაუფიქრებლად სხლავს და ჭკუას ასწავლის ადამიანებს წვრილმან საკითხებზე, აკეთებს თვითნებურ დახასიათებებს და ბრმად საზღვრავს საგნებს პრინციპების დაცვის გარეშე. ამგვარად მუშაობა არღვევს ჭეშმარიტება-პრინციპებს. ამიტომ, ღვთის სახლში წინამძღოლებსა და მუშაკებს სულ მცირე უნდა შეეძლოთ სხვადასხვა ადამიანის, მოვლენისა და საგნის გარჩევა. მხოლოდ გარჩევის უნარით შეუძლიათ მათ ეკლესიაში წარმოქმნილი სხვადასხვა პრობლემის ოპერატიულად და ზუსტად იდენტიფიცირება. სხვადასხვა ადამიანის, მოვლენისა და საგნის გარჩევის უნარის მისაღწევად, რა არის პირველი მოთხოვნა? პირველ რიგში, აუცილებელია გავიგოთ ღვთის მოთხოვნები სხვადასხვა ტიპის ადამიანების მიმართ, ასევე ის, თუ როგორ საზღვრავს ღმერთი სხვადასხვა ადამიანს და იმ განსხვავებულ მდგომარეობებს, რომლებიც მათ უვითარდებათ. გარდა ამისა, მნიშვნელოვანია იმის გაკვეთა, თუ როგორ წარმოიქმნება სხვადასხვა ნეგატიური მდგომარეობა და რა არის მათი ფესვები. უფრო მეტიც, უნდა გვესმოდეს სხვადასხვა ადამიანის, მოვლენისა და საგნის გავლენა ღვთის საქმესა და ეკლესიის ნორმალურ წესრიგზე. რა არის ამ პირობების დაკმაყოფილების საფუძველი? რა საქმე უნდა შეასრულონ წინამძღოლებმა და მუშაკებმა პირველ რიგში? თუ წინამძღოლები და მუშაკები მუდამ ქედმაღლურად შორს იჭერენ თავს, ბიუროკრატებივით იქცევიან და არ ურთიერთობენ და-ძმებთან, არ სწვდებიან და-ძმების სხვადასხვა მდგომარეობას, არ აქვთ ახლო კონტაქტი სხვადასხვა ტიპის ადამიანებთან და აკლიათ მათზე დეტალური დაკვირვება და მათი სიღრმისეული გაგება, მისაღებია ეს? ეს ნამდვილად მიუღებელია. ზოგიერთი წინამძღოლი და მუშაკი ხშირად იმალება თავის ოთახში, საბაბად იყენებს სულიერ პრაქტიკას და გამოცდილებითი დამოწმების სტატიების წერას, რათა უგულებელყოს და არ ჩასწვდეს ეკლესიის საქმეს. ზედაპირულად ჩანს, თითქოს ის ეკლესიის საკითხებზე მუშაობს თავის ოთახში დამალული, მაგრამ სინამდვილეში, უკვე მოწყვიტა საკუთარი თავი ეკლესიის საქმესა და ღვთის რჩეულ ხალხს. შეუძლია მუშაობის ამგვარ წესს ეკლესიის საქმის სხვადასხვა სფეროში არსებული პრობლემების გადაჭრა? შეუძლია დაეხმაროს ღვთის რჩეულ ხალხს თავიანთი მოვალეობების ჯეროვნად შესრულებაში? როდესაც თავის ოთახში იმალება სამოწმეო სტატიების დასაწერად, განიცდის კი ღვთის საქმეს? ამიტომ, ეს მიდგომა შეუფერებელია. მეთორმეტე პასუხისმგებლობის თანახმად, წინამძღოლებისა და მუშაკების პირველი ამოცანაა ღვთის სიტყვებსა და ჭეშმარიტება-პრინციპებზე დაყრდნობით იმ სხვადასხვა ადამიანების, მოვლენებისა და საგნების ოპერატიული იდენტიფიცირება, რომლებიც აფერხებენ და არღვევენ ეკლესიის საქმეს. ზოგიერთი ადამიანი კითხულობს: „ეკლესიის ცხოვრებაში წინამძღოლებისა და მუშაკების ღრმად ჩართვა მხოლოდ იმისთვისაა, რომ მათ შეძლონ იმ ადამიანების, მოვლენებისა და საგნების ოპერატიული და ზუსტი იდენტიფიცირება, რომლებიც იწვევენ არეულობასა და ჩაშლას?“ სწორია ეს გაგება? (არა.) ეს გამრუდებული გაგებაა. წინამძღოლებსა და მუშაკებს უნდა ჰქონდეთ სწორი დამოკიდებულება და მიდგომა თავიანთი საქმის მიმართ და ასევე ღრმად უნდა ჩავიდნენ ძირეულ დონეზე. მხოლოდ ამგვარად შეუძლიათ მათ პრობლემების ოპერატიულად და ზუსტად იდენტიფიცირება და გადაჭრა. თუ ისინი არ ჩაეფლობიან ძირეულ დონეზე და არ იცხოვრებენ ღვთის რჩეულ ხალხთან ერთად, ძალიან რთული იქნება ეკლესიის საქმეში არსებული ყველა პრობლემის იდენტიფიცირება. თუ მათ მხოლოდ რამდენიმე პრობლემის გადაჭრა შეუძლიათ მას შემდეგ, რაც ადამიანები მოახსენებენ და გამოსავალს ეძიებენ, ამ საქმის შედეგი ძალიან შეზღუდული იქნება. წინამძღოლებისა და მუშაკებისთვის მუშაობის ყველაზე მცდარი გზაა საკუთარი თავის იზოლირება და დახურულ კარს მიღმა მუშაობა იმ ძველი სწავლულების მსგავსად, რომლებმაც მთლიანად მიუძღვნეს თავი ბრძენთა წიგნების შესწავლას და ყურადღებას არ აქცევდნენ გარეშე საკითხებს. ეს დამოკიდებულება და ცხოვრების წესი მიუღებელია წინამძღოლებისა და მუშაკებისთვის. მარტო რჩები შენს ოთახში, უსმენ ქადაგებებს, კითხულობ ღვთის სიტყვებს, წერ სულიერი პრაქტიკის ჩანაწერებს და წერ ქადაგებებს, მაგრამ ნიშნავს თუ არა ზოგიერთი მოძღვრებისა და სიტყვის შეძენა იმას, რომ გესმის ჭეშმარიტება? ნიშნავს ეს იმას, რომ გესმის ადამიანთა რეალური სიტუაციები და ჭეშმარიტი მდგომარეობები, რომლებიც ჭეშმარიტებით მჟღავნდება? (არა.) ამრიგად, მიუხედავად იმისა, რომ სულიერი პრაქტიკის ცხოვრება აუცილებელია წინამძღოლებისა და მუშაკების საქმეში, ყველაზე მნიშვნელოვანია მუშაობის სწორი მეთოდებისა და ცხოვრების წესის ქონა.

II. ბოროტი ადამიანების დროული შეჩერება და შეზღუდვა

მეთორმეტე პასუხისმგებლობასთან მიმართებაში წინამძღოლებისა და მუშაკებისთვის წამოყენებული მეორე მოთხოვნაა, რომ როდესაც ისინი ახდენენ იმ სხვადასხვა ადამიანების, მოვლენებისა და საგნების იდენტიფიცირებას, რომლებიც აფერხებენ და არღვევენ ეკლესიის საქმეს, მათ უნდა შეეძლოთ ოპერატიული და ზუსტი დასკვნების გამოტანა. მათ ნათლად უნდა გაარჩიონ სხვადასხვა ადამიანისა და მოვლენის ბუნება და გაიგონ, თუ როგორ მოქმედებენ ისინი ეკლესიურ ცხოვრებაზე, უქმნიან თუ არა საფრთხეს, აწუხებენ თუ საბოტაჟს უწყობენ ღვთის რჩეული ხალხის მდგომარეობას, სიცოცხლეში შესვლასა და მოვალეობის შესრულებას, და ახდენენ თუ არა გავლენას ადამიანთა მიერ მოვალეობის შესრულების შედეგებზე — წინამძღოლებმა და მუშაკებმა ოპერატიულად და ზუსტად უნდა განსაჯონ და შეაფასონ ეს საკითხები. ეს არის წინამძღოლებისა და მუშაკების პასუხისმგებლობა. თუ მათ ამისთვის გონება არ ჰყოფნით და არ გააჩნიათ შესაბამისი სულიერი მონაცემები, ისინი ვერ შეძლებენ ეკლესიის საქმის კეთებას. გარდა ამისა, წინამძღოლებსა და მუშაკებს უნდა ჰქონდეთ მახვილი რეაქცია და გარჩევის უნარი სხვადასხვა ადამიანის, მოვლენისა და საგნის მიმართ. მაგალითად, როდესაც ეკლესიაში წარმოიქმნება დავა და ხდება სხვადასხვა ჩაშლა და არეულობა, ვერ ახდენ პრობლემის იდენტიფიცირებას და ფიქრობ, რომ ეს უმნიშვნელოა, რის შედეგადაც მრავალი ადამიანი ექცევა გავლენის ქვეშ და ჯეროვნად ვერ ასრულებს თავის მოვალეობას. განა ასეთი წინამძღოლი ან მუშაკი უგრძნობი და ბრმა არ არის? (დიახ.) ეს არის წინამძღოლებისა და მუშაკების პრობლემა. რა უნდა გააკეთოთ, როდესაც აღმოაჩენთ, რომ ვინმე აფერხებს და არღვევს ეკლესიის საქმეს? პირველ რიგში, უნდა დაადგინოთ საკითხის სერიოზულობა და შეაფასოთ და განსაჯოთ ასეთი ადამიანების არსი, ასევე ამგვარი საგნების გავლენა და შედეგები ეკლესიის საქმესა და ეკლესიის ცხოვრებაზე. რა უნდა იყოს ასეთი მსჯელობის საფუძველი? ის უნდა ეფუძნებოდეს ღვთის სიტყვებსა და ჭეშმარიტებას. ზოგიერთი ადამიანი ამბობს: „როგორ ამყარებთ ამას ღვთის სიტყვებით? ეს ფუჭ საუბრად მიმაჩნია.“ სინამდვილეში, ეს არ არის ფუჭი საუბარი. რატომ ვამბობ ამას? როდესაც აწყდები ასეთ საგნებს, ან ხედავ ან გესმის მათ შესახებ, უბრალოდ უნდა შეადარო ისინი ღვთის სიტყვებით მხილებულ საკითხებს. შეხედე, თუ როგორ ამხელს და აანალიზებს ღვთის სიტყვები ასეთ ადამიანებსა და საკითხებს, როგორ ახასიათებს ის ამ პრობლემებს, მაგალითად, როგორ ამხელს ის ცრუ წინამძღოლებსა და ანტიქრისტეებს ან როგორ ამხელს სხვადასხვა ადამიანის გახრწნილ ხასიათს და ა.შ. შემდეგ ადარებ და აანალიზებ ამ საკითხებს ამ სიტყვების მიხედვით და დებთან და ძმებთან თანაზიარებისა და საკუთარი დაკვირვებების მეშვეობით, საბოლოოდ შეგიძლია ზუსტად შეაფასო და დაახასიათო ის ადამიანები, მოვლენები და საგნები, რომლებსაც ხედავ, და შეიმუშაო შესაბამისი გადაწყვეტილებები. როგორ უნდა მოექცნენ მათ, ვინც მიჩნეულია იმ ადამიანებად, რომლებიც აფერხებენ და არღვევენ საქმეს? ისინი არა მხოლოდ უნდა იქნენ მხილებულნი და გაანალიზდეს მათი ქმედებები, რათა სხვებმა მათი გარჩევა შეძლონ, არამედ უნდა შეჩერდნენ და შეიზღუდონ კიდეც; ხოლო ისინი, ვინც მრავალგზის შეგონების მიუხედავად გამოუსწორებელნი რჩებიან, უნდა განიკვეთონ. რა არის მათი შეჩერებისა და შეზღუდვის მეთოდები და კონკრეტული მიდგომები? (მათი გასხვლა და გაფრთხილება.) არის თუ არა გასხვლა კარგი მეთოდი? (დიახ.) მათი ქმედებების მხილება, მათ ყველაზე აღმაშფოთებელ პრობლემებზე მითითება, მათი არსის გაანალიზება და გაფრთხილებების მიცემა — განა ეს ყველაფერი განხორციელებადი მეთოდები არ არის? რა თქმა უნდა, ყველაზე მნიშვნელოვანია მათთვის ღვთის სიტყვების წაკითხვა და ამ სიტყვების საფუძველზე მათი დარწმუნება და მათი ქცევების გაანალიზება. თუ ისინი არ იღებენ ჭეშმარიტებას და ჯიუტად უარს ამბობენ თავიანთი შეცდომების აღიარებაზე, მაშინ უფრო მკაცრი ზომებია საჭირო. პირველ რიგში, მიეცით მათ გაფრთხილება, შემდეგ გამოიყენეთ ეკლესიის ადმინისტრაციული განკარგულებები მათ შესაზღუდად, რათა არ მიეცეთ უფლება დაუფიქრებლად ჩაიდინონ ბოროტმოქმედებანი და შეაწუხონ დები და ძმები. ისინი ასევე უნდა გაისხლან და შემდეგ დაექვემდებარონ ზედამხედველობას. ეს მეთოდები აუცილებელია, რათა უზრუნველყოფილ იქნას ეკლესიის საქმის ჯეროვნად შესრულება და ადამიანთა გადარჩენა მათი სწორ გზაზე დაყენებით. ამ მეთოდების გამოყენება ნამდვილად მიაღწევს კარგ შედეგებს. ერთი მხრივ, გამოიყენეთ ის ჭეშმარიტება, რომელიც ადამიანებს ესმით, მათ დასარწმუნებლად და სამხილებლად, გაანალიზეთ მათი ხასიათი და არსი, ამხილეთ მათი ქმედებების ბუნება და მათ მიერ გამოწვეული სერიოზული შედეგები — ეს არის მინიმუმი, რისი გაკეთებაც ადამიანებს შეუძლიათ. შემდეგი ნაბიჯია მათი ქმედებების გაანალიზება და გარჩევა ღვთის სიტყვებზე დაყრდნობით და მათი შესაბამისად დახასიათება. თუ ისინი ყურად იღებენ რჩევას, მიიღებენ მას და მოინანიებენ, ეს, რა თქმა უნდა, საუკეთესო იქნება. თუმცა, თუ ისინი არ მიიღებენ მას და გააგრძელებენ ეკლესიის საქმეში არევ-დარევის გამოწვევას, მაშინ რა უნდა გაკეთდეს? ამ შემთხვევაში, თავაზიანობა საჭირო არ არის. ღვთის სახლს აქვს ადმინისტრაციული განკარგულებები და ამ ეტაპზე, ეს ადამიანი უნდა შეჩერდეს და შეიზღუდოს ღვთის სახლის ადმინისტრაციული განკარგულებების შესაბამისად. თუ ეს ადამიანი არის ახალმორწმუნე მცირე სულიერი ზრდით, რომელსაც არ ესმის ჭეშმარიტება, მას შეიძლება სიყვარულით დავეხმაროთ; შეგიძლიათ ჭეშმარიტების გაზიარება, რათა დაეხმაროთ მას საკუთარი თავის შეცნობაში. არ არის საჭირო იმ ადამიანების შეჩერება, შეზღუდვა ან გასხვლა,ვისაც შეუძლია ჭეშმარიტების მიღება და მონანიება,. თუ ისინი არ იღებენ ჭეშმარიტებას, ეს არ არის ზედაპირული ცოდნის ან მცირე სულიერი ზრდის და ჭეშმარიტების გაუგებრობის პრობლემა; ეს მათი ადამიანობის პრობლემაა. ასეთი ადამიანების მიმართ უნდა იქნეს გამოყენებული ადმინისტრაციული მართვა და ადმინისტრაციული სასჯელი მათ შესაჩერებლად და შესაზღუდად. მიღწეული საბოლოო შედეგი არის ეკლესიის საქმისა და ეკლესიური ცხოვრების ნორმალური წესრიგის დაცვა, რაც საშუალებას აძლევს ეკლესიის ცხოვრებას წარიმართოს მოწესრიგებულად. ამას ჰქვია ვითარების გამოსწორება და ეს არის ის შედეგი, რომელსაც წინამძღოლებმა და მუშაკებმა უნდა მიაღწიონ თავიანთ საქმეში. მხოლოდ ამ შედეგის მიღწევით ასრულებენ ისინი თავიანთ პასუხისმგებლობას. თუ წინამძღოლები და მუშაკები უგულებელყოფენ ნებისმიერ წარმოქმნილ პრობლემას, მხოლოდ ზედაპირულად პასუხობენ ზოგიერთი სიტყვითა და მოძღვრებით ან მარტივად, მხოლოდ რამდენიმე სიტყვით კიცხავენ და სხლავენ მათ, ვინც აფერხებს და არღვევს ეკლესიის საქმეს, შეუძლია ამას პრობლემის გადაჭრა? ეს არა მხოლოდ ვერ ჭრის პრობლემას, არამედ იწვევს უფრო დიდ ქაოსს ეკლესიაში — ადამიანთა უმეტესობა კარგავს მოვალეობების შესრულების სურვილს და მეტ-ნაკლებად წუხდება, რაც გავლენას ახდენს მათი მოვალეობის შესრულებაზე. განახორციელეს თუ არა ასეთმა წინამძღოლებმა და მუშაკებმა თავიანთი პასუხისმგებლობა? (არა.) ეს იმაზე მეტყველებს, რომ ეს წინამძღოლები და მუშაკები არ არიან კომპეტენტურნი თავიანთ საქმეში.

III. ბოროტ ადამიანთა ბოროტი საქმეების გამოაშკარავება, რათა ღვთის რჩეულმა ხალხმა განივითაროს გამჭრიახობა და ისწავლოს გაკვეთილები

წინამძღოლთა და მუშაკთა მეთორმეტე პასუხისმგებლობასთან დაკავშირებული მესამე მოთხოვნა მდგომარეობს იმაში, რომ ბოროტმოქმედების მიერ გამოწვეული ჩაშლისა და არეულობის მოგვარებისას წინამძღოლებმა და მუშაკებმა ღვთის რჩეულ ხალხთან ერთად უნდა ჭამონ და სვან ღვთის სიტყვა, რათა დაფიქრდნენ, შეიცნონ საკუთარი თავი და განიცადონ ჭეშმარიტი სასიკეთო ცვლილება. მათ უნდა შეეძლოთ ღვთის რჩეული ხალხის წარმართვა ჭეშმარიტება-რეალობაში შესასვლელად, გახრწნილი ხასიათის მოსაშორებლად და ღვთის მიყოლის, მისადმი მორჩილებისა და მისთვის მოწმობის გაცემის მისაღწევად. მხოლოდ ამგვარი საქმე შეესაბამება ღვთის განზრახვებს. ერთი მხრივ, წინამძღოლებსა და მუშაკებს, რომლებიც ამგვარად საქმიანობენ, შეუძლიათ პრობლემების გადაჭრა და მუშაობის პროცესში ჭეშმარიტებით აღჭურვა. გარდა ამისა, პრობლემების გადასაჭრელად ჭეშმარიტების თანაზიარების მეშვეობით ისინი ეხმარებიან დებსა და ძმებს ჭეშმარიტების გაგებაში, რათა იცოდნენ, როგორ დაფიქრდნენ და შეიცნონ საკუთარი თავი, მოიშორონ გახრწნილი ხასიათი, ჯეროვნად აღასრულონ თავიანთი მოვალეობები, შეძლონ ადამიანთა ამოცნობა და მათთან მოპყრობა, მიაღწიონ ღვთის მიყოლასა და მის მორჩილებას, არ იყვნენ სხვათა მიერ შებოჭილნი და შეძლონ მოწმობაში მტკიცედ დგომა. ეს არის წინამძღოლთა და მუშაკთა მოვალეობების შესრულება; ეს არის ის პრინციპი, რომელიც მათ პრაქტიკაში უნდა განახორციელონ ეკლესიის საქმის შესრულებისას პრობლემების გადასაჭრელად. რა პრობლემებიც არ უნდა წარმოიშვას ეკლესიაში, უპირველეს ყოვლისა, წინამძღოლებმა და მუშაკებმა ერთად უნდა ეძიონ ჭეშმარიტება, ჩასწვდნენ ღვთის განზრახვებს და ეძიონ ღვთის წინამძღოლობა. შემდეგ მათ უნდა მოძებნონ ღვთის შესაბამისი სიტყვები არსებული სხვადასხვა პრობლემის გადასაჭრელად. პრობლემების გადაჭრის პროცესში წინამძღოლებმა და მუშაკებმა მეტად უნდა იქონიონ თანაზიარება ღვთის შესაბამის სიტყვებზე დებთან და ძმებთან და გაიგონ პრობლემების არსი ღვთის სიტყვებზე დაყრდნობით. მათ ასევე უნდა მისცენ საშუალება ღვთის რჩეულ ხალხს, იქონიონ თანაზიარება საკუთარ გაგებაზე ამ საკითხების ამოსაცნობად. როგორც კი უმრავლესობა შეძლებს ერთი და იმავე გაგების ქონას და კონსენსუსამდე მისვლას, პრობლემების გადაჭრა გაადვილდება. პრობლემების გადაჭრისას ნუ დაიწყებთ მოვლენების თავიდან მოყოლას, ნუ გამოედევნებით უმნიშვნელო დეტალებს და ნუ დაადანაშაულებთ პრობლემებში ჩართულ პირებს. თავდაპირველად ნუ გაამახვილებთ ყურადღებას წვრილმან საკითხებზე; ნაცვლად ამისა, მკაფიოდ იქონიეთ თანაზიარება ჭეშმარიტებაზე, რადგან ეს გამოაშკარავებს პრობლემების ბუნებას. მხოლოდ ეს მიდგომა ეხმარება ღვთის რჩეულ ხალხს, ისწავლონ საკითხების გარჩევა ღვთის სიტყვებზე დაყრდნობით, შეიძინონ გამჭრიახობა იმ ადამიანებისგან, საგნებისა და მოვლენებისგან, რომლებიც წარმოიშობა და ისწავლონ მათგან პრაქტიკული გაკვეთილები. ეს ასევე აძლევს მათ საშუალებას, შეადარონ ის სიტყვები და მოძღვრებანი, რომლებიც ჩვეულებრივ ესმით, რეალურ ცხოვრებას, რაც მათ ჭეშმარიტების ნამდვილად გაგების შესაძლებლობას აძლევს. განა ეს არ არის ის, რაც წინამძღოლებმა და მუშაკებმა უნდა გააკეთონ? ღვთის რჩეული ხალხის წარმართვა ჭეშმარიტება-რეალობაში შესასვლელად, უპირველეს ყოვლისა, გულისხმობს ჭეშმარიტების გამოყენებას ღვთის რჩეული ხალხის წარმოდგენებისა და ფანტაზიების, აგრეთვე მათი გახრწნილი ხასიათის მოსაგვარებლად. ამ მიდგომას საუკეთესო შედეგები მოაქვს. რაც უფრო მეტად შეუძლიათ წინამძღოლებსა და მუშაკებს ჭეშმარიტების გამოყენება პრობლემების გადასაჭრელად, მით უფრო ადვილად შეძლებს ღვთის რჩეული ხალხი ჭეშმარიტების გაგებას. ამგვარად, მათ ეცოდინებათ, როგორ გამოიყენონ პრაქტიკაში ღვთის სიტყვა რეალურ ცხოვრებაში. თუ წინამძღოლები და მუშაკები ხშირად წარმართავენ ღვთის რჩეულ ხალხს რეალური პრობლემების გადასაჭრელად, ისინი შეძლებენ ღვთის რჩეული ხალხის შეყვანას ჭეშმარიტება-რეალობაში და ასევე ღვთის სიტყვის ინტეგრირებას საკუთარ ყოველდღიურ ცხოვრებაში. ზოგიერთი ამბობს: „განა წინამძღოლთა და მუშაკთა მიმართ ეს მოთხოვნა ზედმეტად მკაცრი არ არის? როგორ შეგვიძლია ამდენი რამის შეცნობა?“ შესაძლოა, ეს აქამდე არ გქონია, მაგრამ განა არ შეგიძლია ისწავლო და პრაქტიკაში გამოიყენო, რათა ამ შედეგს მიაღწიო? სწორედ ამგვარად წვრთნის ღვთის საქმე წინამძღოლებს, მუშაკებსა და ღვთის რჩეულ ხალხს ჭეშმარიტება-რეალობაში შესასვლელად. თუ არ იცი როგორ, შეგიძლია ისწავლო და პრაქტიკაში გამოიყენო. რა პრობლემებიც არ უნდა წარმოიშვას, უნდა ისწავლო საკუთარ თავზე დაფიქრება და საკუთარი თავის შეცნობა ღვთის სიტყვებზე დაყრდნობით; ეს არის პრაქტიკის პროცესი. რამდენჯერმე პრაქტიკაში გამოყენებისა და შედეგების მიღწევის შემდეგ, გექნება გზა და გეცოდინება, როგორ გამოიყენო პრაქტიკაში ჭეშმარიტება. როდესაც ღმერთი მოდის თავისი საქმის შესასრულებლად, სწორედ ამგვარად მიუძღვის იგი ადამიანებს, რათა ისწავლონ ჭეშმარიტება-რეალობაში შესვლა. წინამძღოლებსა და მუშაკებს ხშირად უნდა ჰქონდეთ კომუნიკაცია დებთან და ძმებთან და ერთად უნდა თვალი გაუსწორონ პრობლემებს; მათ ერთად უნდა გადაჭრან ისინი და ჯეროვნად შეასრულონ ეკლესიის საქმე. როგორ უნდა წარმართონ ეკლესიის წინამძღოლებმა ღვთის რჩეული ხალხი? მთავარი გზაა ღვთის რჩეული ხალხის წარმართვა რეალურ ცხოვრებაში პრობლემების აღმოსაჩენად და გადასაჭრელად, რეალურ ცხოვრებაში ღვთის სიტყვის პრაქტიკაში გამოსაყენებლად და გამოსაცდელად, რათა ღვთის რჩეულმა ხალხმა არა მხოლოდ შეძლოს ჭეშმარიტების პრაქტიკაში გამოყენება, არამედ შეძლოს უარყოფითი საგნებისა და უარყოფითი ადამიანების — ცრუ წინამძღოლების, ცრუ მუშაკების, ბოროტმოქმედების, ურწმუნოებისა და ანტიქრისტეების ამოცნობა. სხვადასხვა ადამიანის ამოცნობის მიზანი პრობლემების გადაჭრაა. მხოლოდ ბოროტმოქმედებისა და ანტიქრისტეთა მიერ გამოწვეული არეულობის საფუძვლიანი გადაჭრის შემთხვევაში მოხდება ეკლესიის საქმის შეუფერხებელი წინსვლა და ეკლესიაში ღვთის ნების აღსრულება. ამავდროულად ბოროტმოქმედებთან გამკლავება ასევე ემსახურება გაფრთხილებას შეცდომების დაშვების ან ბოროტების ჩადენის თავიდან ასაცილებლად, რაც ადამიანს აძლევს შესაძლებლობას, მიაღწიოს ღვთისმოშიშებასა და ბოროტებისგან განრიდებას. ამგვარად, არა მხოლოდ ასრულებ მოვალეობას და იძენ სიცოცხლეში შესვლას, არამედ გესმის ჭეშმარიტება და შედიხარ ჭეშმარიტება-რეალობაში. განა ეს ერთი ქმედებით ორი მიზნის მიღწევა არ არის? როდესაც გესმის ჭეშმარიტება და შეგიძლია პრობლემების გადაჭრა, ეს ამტკიცებს, რომ ფლობ წინამძღოლის ან მუშაკის სულიერ მონაცემებს და აკმაყოფილებ ღვთის სახლში კულტივირების მოთხოვნებს; შესაბამისად, უნდა აიღო ინიციატივა და უწინამძღოლო დებსა და ძმებს, რათა ისწავლონ რეალურ ცხოვრებაში სხვადასხვა ადამიანის, მოვლენისა და საგნის ამოცნობა; მიაღწიონ ჭეშმარიტების გაგებას; იცოდნენ, როგორ მოეპყრონ ყველა ტიპის ადამიანს, რომლებიც ჩაშლიან და არევ-დარევას იწვევენ ეკლესიის საქმეში; იცოდნენ, როგორ გამოიყენონ პრაქტიკაში ჭეშმარიტება, მოეპყრონ სხვადასხვა ადამიანს პრინციპების მიხედვით და იქონიონ თანაზიარება ჭეშმარიტებაზე პრობლემების გადასაჭრელად. ეს შენი პასუხისმგებლობაა. ამგვარად პრაქტიკაში გამოყენებით შედიხარ ღვთის სიტყვების რეალობაში. ისწავლი გაკვეთილებს, შეიძენ გამჭრიახობას და გაიგებ ღვთის განზრახვებს ყოველ საკითხთან მიმართებაში, რომელიც რეალურ ცხოვრებაში შეგხვდება, და გექნება პრაქტიკის პრინციპები იმასთან დაკავშირებით, თუ როგორ აგვარებ საკითხებს, ეპყრობი ადამიანებს და ასრულებ მოვალეობებს. ამგვარად, შეძლებ ჭეშმარიტების პრაქტიკაში გამოყენებას. ღვთის მოთხოვნა ადამიანების მიმართ სწორედ ასეთი შედეგების მიღწევაა. ამიტომ, რა საკითხებიც არ უნდა წარმოიშვას, ყოველთვის უნდა ისწავლო გაკვეთილი და განივითარო გამჭრიახობა; არ უნდა დაუშვა მათი ყურადღების მიღმა დატოვება და ხელიდან არ უნდა გაუშვა გაკვეთილის სწავლისა და გამჭრიახობის განვითარების არცერთი შესაძლებლობა. რადგანაც რაღაც მოხდა, ჩვენ არ უნდა მივუდგეთ მას ნეგატიური, მომჩივანი განწყობით; ნაცვლად ამისა, მას პოზიტიური დამოკიდებულებით უნდა მივუდგეთ. როგორ კეთდება ეს? პრობლემის გადასაჭრელად ჭეშმარიტების ძიებით. ყველა ადამიანს აქვს გახრწნილი ხასიათი და მათი ადამიანობა შეიძლება იყოს კეთილი ან ბოროტი; მაშ, როგორ შეიძლება არ წარმოიშვას პრობლემები ადამიანთა შეკრებისას? როგორი უნდა იყოს შენი დამოკიდებულება იმის გათვალისწინებით, რომ ღმერთმა შეგიქმნა ეს გარემო და გაჩვენა ისეთი ადამიანები, საგნები და მოვლენები, რომლებიც შენს ირგვლივ ხდება? მადლობა გადაუხადე ღმერთს, რომ ეს სხვადასხვა პრობლემა შენ წინაშე წარმოადგინა. იგი გაძლევს შანსს, გამოიყენო პრაქტიკაში და ისწავლო გაკვეთილები, და შეხვიდე ჭეშმარიტება-რეალობაში. როგორც წინამძღოლმა ან მუშაკმა, ასევე მადლობა უნდა გადაუხადო ღმერთს ასეთი შესაძლებლობის მოცემისთვის. რა პრობლემებსაც არ უნდა წააწყდე, უნდა წარმართო დები და ძმები, რათა შენთან ერთად ისწავლონ ამოცნობა, გამოიტანონ გაკვეთილები და შეიძინონ წვდომა. გარდა ამისა, შენთან ერთად უნდა წარმართო ისინი, რათა დაფიქრდნენ და გაიგონ, რა წარმოდგენები და ფანტაზიები აქვთ ადამიანებს ამ პრობლემასთან დაკავშირებით, რა უკუღმართი შეხედულებები არსებობს, რა გაკვეთილები ისწავლეს ამ საკითხთან შეჯახებისას, რა მცდარი წარმოდგენები და შეხედულებები აღმოიფხვრა და საბოლოოდ რა ჭეშმარიტებები იქნა გაგებული. სწორედ ასე უნდა გამოსცადოს ადამიანმა ღვთის საქმე, ისე, რომ არცერთი საკითხი არ გამოტოვოს. თუ რამდენიმე წლის განმავლობაში გამოსცადე ღვთის საქმე და მრავალი პრობლემა გადაჭერი, დაინახავ, რომ ღვთის სიტყვები მთლიანად ჭეშმარიტებაა და ნამდვილად შეუძლია ადამიანების განწმენდა და მათი გადარჩენა სატანის გავლენისგან. როდესაც ადამიანები გაიგებენ და მოიპოვებენ ჭეშმარიტებას, ისინი დაინახავენ, რომ ღვთის სიტყვები სრულად აღსრულდება და ხორციელდება. როდესაც ღვთის რჩეული ხალხი შეძლებს ღვთის სიტყვების პრაქტიკაში გამოყენებასა და განცდას, მაშინ ისინი შეძლებენ ღვთის სიტყვების ინტეგრირებას თავიანთ რეალურ ცხოვრებაში, ღვთის სიტყვის სწორად გამოყენებას ადამიანებისა და მოვლენების შესაფასებლად და ადამიანთა და მათი ყოველი ქმედების ღვთის სიტყვით გაზომვას ნაცვლად იმისა, რომ დაეყრდნონ იმას, რასაც ხედავენ ან გრძნობენ და მით უმეტეს, წარმოდგენებსა და ფანტაზიებს. როგორც კი ისინი ისწავლიან ამ გაკვეთილებს, მათთვის გაადვილდება ღვთის სიტყვებით ცხოვრება და ხშირად შეძლებენ ღვთის წინაშე ცხოვრებას. ამგვარად, წინამძღოლები და მუშაკები სრულად შეესაბამებიან სტანდარტებს თავიანთ საქმეში და მათი პასუხისმგებლობებიც შესრულებულია. მხოლოდ მაშინ, როდესაც წინამძღოლები და მუშაკები საფუძვლიანად ასრულებენ თავიანთ საქმეს, შეუძლია ღვთის რჩეულ ხალხს ამ მონაპოვრის მიღწევა. თუ მრავალ სიტუაციაში, რომელსაც აწყდები, არ იცი, როგორ წარმართო დები და ძმები, რათა გაკვეთილები ისწავლონ და ვერ არჩევ სხვადასხვა ადამიანს, მოვლენასა და საგანს, მაშინ ხარ ბრმა, გაშეშებული და დაბნეული ადამიანი. ასეთი სიტუაციების წინაშე არა მხოლოდ დაიბნევი, არ გეცოდინება, როგორ გაუმკლავდე მათ და იქნები არაკომპეტენტური ამ საქმისთვის, არამედ ეს ასევე იმოქმედებს დებისა და ძმების მიერ ამ ადამიანების, მოვლენებისა და საგნების განცდაზე. თუ საქმეებს არასწორად აგვარებ, არ ასრულებ არავითარ სამუშაოს, არ ამბობ არცერთ სიტყვას ჭეშმარიტების გასაზიარებლად, რაც უნდა გაგეკეთებინა, და არ შეგიძლია თქვა რაიმე სასარგებლო ან შემაგონებელი სხვათათვის მაშინ, როდესაც მრავალი ადამიანი აწყდება ამ ადამიანებს, მოვლენებსა და საგნებს, რომლებიც იწვევენ ჩაშლასა და არევ-დარევას, ისინი არა მხოლოდ ვერ მიიღებენ ამ ყოველივეს ღვთისგან, ვერ მოეკიდებიან მათ პოზიტიურად და აქტიურად და ვერ გამოიტანენ გაკვეთილებს მათგან, არამედ პირიქით - მათი წარმოდგენები და სიფრთხილე ღვთის მიმართ სულ უფრო გამძაფრდება ისევე, როგორც მათი უნდობლობა და ეჭვი მის მიმართ. განა ეს არ არის იმის შედეგი, რომ წინამძღოლებსა და მუშაკებს აკლიათ ჭეშმარიტება-რეალობა და არ ძალუძთ ჭეშმარიტების გამოყენება პრობლემების გადასაჭრელად? განა ეს არ არის იმის ნიშანი, რომ წინამძღოლებსა და მუშაკებს არ შეუძლიათ რეალური საქმის კეთება? არ შეგისრულებია ეკლესიის საქმე ჯეროვნად, არ დაგისრულებია ღვთის მიერ მოცემული დავალება, არ შეგისრულებია წინამძღოლთა და მუშაკთა პასუხისმგებლობები და არ გამოგიყვანია და-ძმები სატანის ბატონობის ქვეშიდან. ისინი კვლავ ცხოვრობენ გახრწნილი ხასიათითა და სატანის ცდუნებებით. განა არ აფერხებ ღვთის რჩეული ხალხის სიცოცხლეში შესვლას? ღრმად აზარალებ ადამიანებს! როგორც წინამძღოლმა ან მუშაკმა, უნდა მიიღო ღვთიური მისია, წარმართო დები და ძმები ღვთის წინაშე, მისცე საშუალება ღვთის რჩეულ ხალხს, ჭამონ და სვან ღვთის სიტყვები, რათა მიაღწიონ ჭეშმარიტების გაგებას და შეასრულონ თავიანთი მოვალეობები პრინციპებით, რითაც გაიზრდება მათი რწმენა ღვთის მიმართ. არა მხოლოდ ვერ შეძელი ამგვარად პრაქტიკაში გამოყენება, არამედ არც შეგიზღუდავს და არც გადაგიჭრია ბოროტმოქმედების მიერ გამოწვეული არეულობა, რითაც ზიანი მიაყენე ღვთის რჩეული ხალხის სიცოცხლეში შესვლას. ღმერთისადმი მრავალწლიანი რწმენის შემდეგ, მათ არა მხოლოდ არ განუცდიათ წინსვლა, არ გაუგიათ ჭეშმარიტება და არ შეუცნიათ ღმერთი, არამედ განუვითარდათ მრავალი წარმოდგენა და გაუგებრობა ღვთის შესახებ, ყოველგვარი ჭეშმარიტი მორჩილების გარეშე. განა ყველაფერი, რაც გააკეთე, სინამდვილეში არ არის ღვთის საქმის ჩაშლა და არევ-დარევა? არა მხოლოდ არ შეგიყვანია ღვთის რჩეული ხალხი ჭეშმარიტება-რეალობაში და არ დაგიცავს ისინი, არამედ დაუშვი, რომ ისინი შეეწუხებინათ ბოროტმოქმედებს და შეცდომაში შეეყვანათ და ეკონტროლებინათ ანტიქრისტეებს. განა არ გააკეთე ისეთი რამ, რამაც საკუთარი ხალხი დააზარალა და მტრები გაახარა? განა არ უწყობ ხელს და არ ახალისებ ბოროტებას? ამდენი ხანი ასრულებდი შენს საქმეს; თუმცა, არა მხოლოდ ვერ მიაღწიე პოზიტიურ შედეგებს, არამედ დებსა და ძმებს და ღმერთს შორის მანძილი სულ უფრო გაზარდე და ისე გააკეთე, რომ ღვთის რჩეულ ხალხს წლების განმავლობაში სწამდა ღმერთი ისე, რომ არ გააჩნდა ჭეშმარიტების გაგება ან იმის ცოდნა, თუ როგორ ამოეცნოთ ბოროტმოქმედთა მიერ გამოწვეული ჩაშლა და არეულობა, რითაც სერიოზულად იმოქმედე მათ სიცოცხლეში შესვლაზე. რა არის აქ პრობლემა? განა ეს დიდი ბოროტების ჩადენა არ არის? რა საქმესაც არ უნდა ასრულებდნენ წინამძღოლები და მუშაკები, თუ მათ არ შეუძლიათ იმოქმედონ ღვთის მოთხოვნების შესაბამისად და მოაგვარონ საკითხები და გადაჭრან პრობლემები ჭეშმარიტება-პრინციპების მიხედვით, მათი გავლენა გასცდება საკუთარ თავს ან მხოლოდ რამდენიმე ადამიანს; ეს იმოქმედებს ეკლესიის საქმეზე, ეკლესიაში ღვთის ყველა რჩეული ადამიანის სიცოცხლეში შესვლაზე, ღვთის რჩეული ხალხის მიერ თავიანთი მოვალეობების შესრულების შედეგებზე, ცათა სასუფევლის სახარების გავრცელების შედეგებზე და იმაზეც კი, შეძლებს თუ არა ღვთის რჩეული ხალხი გადარჩენას და ღვთის სასუფეველში შესვლას — ეს ყველაფერი ის მიმართულებებია, რომლებზეც შესაძლოა გავლენა იქონიოს. ზოგიერთ ადამიანს სწამს ღმერთი, მაგრამ მიჰყვება ცრუ წინამძღოლებსა და ანტიქრისტეთ, რასაც მათ დაღუპვამდე მიჰყავს. ეს ზუსტად ისეა, როგორც რელიგიურ წრეებში მყოფი ადამიანები, რომლებიც შეცდომაში არიან შეყვანილნი და კონტროლდებიან პასტორებისა და უხუცესების მიერ, რის შედეგადაც ისინი ვერ ეგებებიან ღმერთს მისი დაბრუნებისას და ნაცვლად ამისა, კატასტროფაში ვარდებიან. ეს ყველაფერი აშკარად ჭეშმარიტებაა. ამიტომ, ცრუ წინამძღოლებისა და ანტიქრისტეების ამოცნობის უნარი უკიდურესად სასარგებლოა ღვთის რჩეული ხალხის სიცოცხლეში შესვლისთვის!

წინამძღოლთა და მუშაკთა მეთორმეტე პასუხისმგებლობა მათგან სამი უმნიშვნელოვანესი ამოცანის შესრულებას მოითხოვს: პირველი, მათ უნდა ამოიცნონ სხვადასხვა ადამიანი, მოვლენა და საგანი, რომლებიც იწვევენ ჩაშლასა და არეულობას ეკლესიის საქმეში. მეორე, მათი ამოცნობისა და დახასიათების შემდეგ, მათ დაუყოვნებლივ უნდა შეაჩერონ და შეზღუდონ ბოროტმოქმედები; ეს არის მეორე ნაბიჯი. მესამე, ბოროტმოქმედების შეჩერებისა და შეზღუდვისა და ვითარების გამოსწორების პარალელურად, მათ ხშირად უნდა იქონიონ თანაზიარება ღვთის სიტყვებზე დებთან და ძმებთან, რათა ამხილონ ბოროტმოქმედთა ბოროტი საქმეები და ყურადღებით დააკვირდნენ დებისა და ძმები რეაქციებსა და გაგებას ამ საკითხთან დაკავშირებით, რათა დროულად გამოასწორონ ნებისმიერი არასწორი შეხედულება, რომელიც მათ აქვთ. რა თქმა უნდა, თუ ზოგიერთ და და ძმას, რომლებიც ეძიებენ ჭეშმარიტებას, აქვთ წვდომა, ისინი უნდა წავახალისოთ, რომ მეტი თანაზიარება იქონიონ. გარდა ამისა, წინამძღოლები და მუშაკები ასევე უნდა დაეხმარონ მათ, ვინც სუსტია ან მცირე სულიერი ზრდა აქვს და წაახალისონ ისინი, რომ მეტი ისაუბრონ. მიზანია, დებსა და ძმებს დავეხმაროთ, შეიძინონ გამჭრიახობა და გაკვეთილები გამოიტანონ მომხდარი მოვლენებიდან, რათა ისწავლონ ადამიანთა და საკითხთა გარჩევა. ადამიანთა და საკითხთა გარჩევა მიზნად ისახავს, მისცეს მათ შესაძლებლობა, ზუსტად გაუგონ სხვადასხვა ტიპის ადამიანს და ჭეშმარიტება-პრინციპების შესაბამისად მოეპყრონ მათ სწორი მეთოდების გამოყენებით და ამავდროულად თავადაც ისწავლონ გაკვეთილები. რა გაკვეთილები უნდა ისწავლონ მათ? მათ უნდა დააკვირდნენ, როგორია ღვთის დამოკიდებულება ამ ადამიანთა მიმართ, როდესაც იგი გაანალიზებს და ამხელს მათ მდგომარეობებს — ამ ადამიანთა მიმართ ღვთის დამოკიდებულების ცოდნა უფრო ნათელს ხდის, როგორი ადამიანი უნდა იყო და რა გზა უნდა აირჩიო, განა ასე არ არის? (დიახ.) მოკლედ, საბოლოო შედეგი, რომელსაც უნდა მივაღწიოთ, არის ის, რომ ღვთის რჩეულმა ხალხმა გაიგოს ჭეშმარიტება და შევიდეს რეალობაში რეალურ ცხოვრებისეულ გარემოში, შეძლოს თავისი მოვალეობების ნორმალურად შესრულება და დაემორჩილოს ღვთის წარმართვასა და განგებას. ამგვარად, წინამძღოლთა და მუშაკთა მიერ ეკლესიის საქმის შესრულება ღვთის განზრახვებს შეესაბამება. ამ საქმის შესრულების სამი ნაბიჯიდან გამომდინარე რთულია თუ არა წინამძღოლთა და მუშაკთათვის ამ საქმის კარგად შესრულება? (არა.) ადამიანურ სიკეთესა და სულიერ მონაცემებზე დაყრდნობით ამ საქმის კარგად შესრულება შეიძლება გარკვეულწილად დამღლელი იყოს, რადგან ვერ მიაღწევ ღვთის მიერ მოთხოვნილ შედეგს და ვერ შეასრულებ წინამძღოლთა და მუშაკთა ნამდვილ პასუხისმგებლობებს. შეგიძლია ამ საქმის კარგად შესრულება, თუ დაეყრდნობი გახრწნილ ადამიანურ ხასიათს? (არა.) ზუსტად რომ ვთქვათ, ამ საქმის შესასრულებლად გახრწნილ ხასიათზე დაყრდნობა ნიშნავს საკუთარი იდეების მიხედვით მოქმედებას. რა მოჰყვება ამას შედეგად? (ეს გამოიწვევს ქაოსს ეკლესიაში.) ეს არის ერთ-ერთი შედეგი: რაც უფრო მეტს მუშაობ, მით უფრო ქაოტური ხდება ყველაფერი. რა არის ქაოსი? როგორია ქაოსის კონკრეტული მდგომარეობები? ეს არის მაშინ, როდესაც შეკრებების დროს ადამიანებს არ შეუძლიათ ნორმალურად ჭამონ და სვან ღვთის სიტყვები ან იქონიონ თანაზიარება ჭეშმარიტებაზე. მუდმივად არიან ბოროტმოქმედები და ურწმუნოები, რომლებიც იწვევენ არეულობას, ან მუდმივად მიმდინარეობს კამათი, სადაც ყველა თავის შეხედულებას იცავს და ქმნის ფრაქციებსა და დაჯგუფებებს; დებსა და ძმებს აკლიათ გამჭრიახობა და დაბნეულნი არიან; ისინი, ვისაც აქვთ სულიერი გაგება და უყვართ ჭეშმარიტება, ასევე შეწუხებულნი არიან და მათი სულიერი სიცოცხლე არ იზრდება. ასეთ ეკლესიაში ბოროტმოქმედებსა და ურწმუნოებს სრულად აქვთ ხელში ძალაუფლება და სულიწმიდა არ მუშაობს. ასეთ ეკლესიაში, რაც არ უნდა მოხდეს, ადამიანები ყველა ერთდროულად საუბრობენ, გამოხატავენ ყოველგვარ შეხედულებას და თითქმის არცერთი სწორი თვალსაზრისი არ გამოითქმის. ეკლესია სწრაფად იყოფა რამდენიმე ფრაქციად, ადამიანებს შორის არ არის ერთიანობა და არ ჩანს სულიწმიდის საქმის ან წინამძღოლობის არავითარი ნიშანი. ადამიანები უფრთხიან ერთმანეთს და ეჭვის თვალით უყურებენ ერთმანეთს; ორი ან სამი ჯგუფი იბრძვის ძალაუფლებისა და გამორჩენისთვის; ყველა ეძებს საკუთარ მფარველებს, თავს ესხმის და რიყავს განსხვავებული აზრის მქონეთ და შეიძლება ჩადენილ იქნას ყოველგვარი ბოროტი საქმე. ეს არის ქაოსის სურათი. როგორ არის გამოწვეული ეს სიტუაცია? განა ეს არ არის იმის გამო, რომ წინამძღოლებსა და მუშაკებს არ შეუძლიათ თავიანთი საქმის შესრულება? (დიახ.) წინამძღოლებსა და მუშაკებს, რომლებიც ასრულებენ საქმეს საკუთარი იდეების მიხედვით, მოაქვთ ეს შედეგები. რას ნიშნავს საკუთარი იდეების მიხედვით საქმის შესრულება? ეს ნიშნავს ჭეშმარიტების არგაგებას, პრინციპების ნაკლებობას და ბრმად მოქმედებას გახრწნილ ხასიათსა და ადამიანურ წარმოდგენებსა და ფანტაზიებზე დაყრდნობით, რასაც ეკლესია კიდევ უფრო ქაოტურ მდგომარეობამდე მიჰყავს. ზოგიერთმა შეიძლება თქვას: „როგორ შეიძლება იყვნენ ბოროტმოქმედები, რომლებიც იწვევენ არეულობას ეკლესიაში? არ ვიცი, ვინ არის მართალი და ვინ მტყუანი, ან ვისი მხარე დავიჭირო.“ სხვებმა შეიძლება თქვან: „ეკლესია დაყოფილია რამდენიმე ფრაქციად. როგორ უნდა ვიცხოვროთ საეკლესიო ცხოვრებით? ყოველი შეკრება უნაყოფოა და დროის კარგვაა. ასე რწმენის გაგრძელება არავითარ შედეგს არ მოიტანს.“ როდესაც ეკლესია იმდენად ქაოტური ხდება, რომ ღვთის რჩეულ ხალხს არ ძალუძს საეკლესიო ცხოვრებით ცხოვრება, ის სრულიად ზიზღით უარყოფილია ღვთის მიერ. ეს ნათლად აჩვენებს, რომ სანამ ბოროტმოქმედებსა და ურწმუნოებს აქვთ ძალაუფლება, ისინი დაღუპავენ ეკლესიას. ეკლესიას არ შეუძლია ფუნქციონირება, თუ წინამძღოლებად და მუშაკებად არ მსახურობენ კარგი ადამიანები და ისინი, ვინც პრაქტიკაში იყენებს ჭეშმარიტებას — მათ გარეშე შეუძლებელი იქნება სიტუაციის კონტროლის ქვეშ შენარჩუნება! თუ ბოროტმოქმედები და ურწმუნოები არ შეიზღუდებიან, არ იქნება საეკლესიო ცხოვრება და ეკლესიის ნორმალური წესრიგი სრულიად ჩაიშლება და არეულობად იქცევა. ეს არის შედეგი, როდესაც წინამძღოლები და მუშაკები კარგად არ ასრულებენ თავიანთ საქმეს. თუ წინამძღოლებსა და მუშაკებს არ ძალუძთ მიიღონ ჭეშმარიტება, გაითვალისწინონ ღვთის განზრახვები ან დაეყრდნონ ღმერთს, მაშინ ისინი ვერ შეძლებენ ეკლესიის საქმის კარგად შესრულებას. ისინი ვერ შეძლებენ ეკლესიაში წარმოშობილი ნებისმიერი პრობლემის გადაჭრას ან ღვთის რჩეული ხალხის წინაშე არსებული ნებისმიერი სირთულის მოგვარებას. შეუძლიათ ასეთ წინამძღოლებსა და მუშაკებს კარგი შედეგების მოტანა, თუ მათ აქვთ ძალაუფლება? მათ მხოლოდ ქაოსის მოტანა შეუძლიათ ეკლესიაში — საბოლოო ჯამში, სწორედ ასეთი სიტუაცია იქმნება. ეს ეკლესია შემდეგ ხდება გაპარტახებული, ადგილი, სადაც სატანას აქვს ძალაუფლება; ის რაღაც სხვაში გადაგვარდება. ღმერთი არ აღიარებს ამ ეკლესიას და სულიწმიდა არ აღასრულებს საქმეს იქ. ასეთი ეკლესია მხოლოდ ფორმალურადაა ეკლესია და უნდა დაიხუროს.

ცრუ წინამძღოლთა გამოვლინებების გაანალიზება მეთორმეტე პასუხისმგებლობის მიმართ

I. ცრუ წინამძღოლებს აქვთ დაბალი სულიერი მონაცემები და არ შეუძლიათ ჩაშლისა და არეულობის პრობლემების იდენტიფიცირება

ეს არის ის ამოცანები, რომლებიც წინამძღოლებმა და მუშაკებმა უნდა შეასრულონ მეთორმეტე პასუხისმგებლობის ფარგლებში; ახლა მეტ კონკრეტულ მაგალითზე აღარ გვექნება თანაზიარება. დღევანდელი თანაზიარების თემაა ცრუ წინამძღოლების კონკრეტული გამოვლინებების გამოაშკარავება ამ ამოცანების შესრულებისას და იმის დადგენა, თუ რომელი ქცევები ასახავს ცრუ წინამძღოლების არსს და შეიძლება გამოყენებულ იქნას პიროვნების ასეთად დასახასიათებლად. ეს არის დღევანდელი თანაზიარების მთავარი თემა. პირველი, ამ საქმეში წინამძღოლთა და მუშაკთა მიმართ მოთხოვნაა, დროულად ამოიცნონ სხვადასხვა ადამიანი, მოვლენა და საგანი, რომლებიც იწვევენ ჩაშლასა და არეულობას ღვთის საქმესა და ეკლესიის ნორმალურ წესრიგში. დროული ამოცნობა წინამძღოლთა და მუშაკთათვის მოთხოვნილი სტანდარტია. როდესაც რაღაც ხდება, როგორც კი გაჩნდება რაიმე არასწორი ქმედების უმცირესი ნიშანი, მაგალითად, ბოროტმოქმედების ამოქმედების ნიშნები ან ვინმე ავლენს პრობლემების გამოწვევის ნიშნებს, წინამძღოლებმა და მუშაკებმა ეს უნდა იგრძნონ და ფხიზლად იყვნენ. თუ ისინი გაშეშებულნი და დაბნეულნი იქნებიან, ეს პრობლემას შექმნის. განსაკუთრებით ისეთ სიტუაციებში, სადაც ბოროტმოქმედები იწვევენ არეულობას, როგორც კი ეს საკითხი ამოტივტივდება და გაურკვეველია, ზუსტად რის გაკეთებას აპირებენ ეს ადამიანები ან როგორ განვითარდება მოვლენები — ანუ, როდესაც წინამძღოლებსა და მუშაკებს ჯერ კიდევ არ შეუძლიათ ამ საკითხის ბოლომდე დანახვა — მათ არ უნდა იმოქმედონ ბრმად ან ნაადრევად არ უნდა დააფრთხონ ეს ადამიანები, რათა თავიდან აიცილონ მცდარი შეფასება. თუმცა, ეს არ ნიშნავს სიტუაციის შეუმჩნევლობასა და უგულებელყოფას. ნაცვლად ამისა, ეს ნიშნავს ლოდინსა და დაკვირვებას, რათა დაინახონ, როგორ ვითარდება მოვლენები და რა არის ამ ადამიანთა განზრახვები, მიზნები და მოტივები. ეს არის ის საქმე, რომელიც წინამძღოლებმა და მუშაკებმა უნდა შეასრულონ. როდესაც სიტუაცია გარკვეულ დონემდე ვითარდება და ეს ადამიანები იწყებენ ნეგატივის ფრქვევასა და მცდარი შეხედულებების გავრცელებას, რითაც იწვევენ არეულობას ღვთის რჩეულ ხალხში, წინამძღოლებმა და მუშაკებმა დაუყოვნებლივ უნდა იმოქმედონ. მათ ყოველგვარი ყოყმანის გარეშე უნდა ამოიღონ ხმა, რათა ამხილონ, გაანალიზონ და შეზღუდონ ამ პირთა ბოროტი საქმეები და დაეხმარონ სხვებს გაკვეთილების მიღებაში, ბოროტმოქმედების ამოცნობასა და მათი არსის დანახვაში. ეს არის ჩაშლისა და არეულობის გამომწვევი სხვადასხვა ადამიანის, მოვლენისა და საგნის დროული და ზუსტი ამოცნობის პროცესი — სწორედ ამას ნიშნავს წინამძღოლთა და მუშაკთათვის ამ საქმის შესრულება. ამ საქმის მთავარი მიზანია ეკლესიის საქმეში ჩაშლისა და არეულობის გამომწვევი სხვადასხვა ადამიანის, მოვლენისა და საგნის ამოცნობა და შემდეგ მათი დროულად მოგვარება. ეს არის ის, რისი მიღწევაც წინამძღოლებსა და მუშაკებს შეუძლიათ. მაშ, როგორია ცრუ წინამძღოლების გამოვლინებები ამ საქმეში? როგორ შეგვიძლია გავაანალიზოთ და ამოვიცნოთ ცრუ წინამძღოლები? ნათელია, რომ ცრუ წინამძღოლებს არ შეუძლიათ დროულად და ზუსტად ამოიცნონ ბოროტმოქმედთა მიერ ეკლესიის საქმეში გამოწვეული არეულობა. ეს არის ყველაზე აშკარა პრობლემა ცრუ წინამძღოლების მიერ ეკლესიის საქმის შესრულებისას — მათ არ აქვთ გამჭრიახობა ბოროტმოქმედთა მიერ ეკლესიის საქმეში გამოწვეული არეულობის მიმართ. რატომ ვამბობთ, რომ ცრუ წინამძღოლებს არ შეუძლიათ პრობლემების ამოცნობა ან პრობლემების არსში წვდომა? ზოგიერთი ადამიანის ქმედებები აშკარად იწვევს ჩაშლასა და არეულობას ეკლესიის საქმეში, მაგრამ ცრუ წინამძღოლებს არ ძალუძთ პრობლემების ამოცნობა ან აღქმა; ისინი ბრმები არიან. ზოგიერთი ადამიანი ეკლესიაში აფრქვევს ნეგატივს, შეცდომაში შეჰყავს და აწუხებს სხვებს. სხვები ქმნიან დაჯგუფებებს, ფარულად ერთვებიან ბნელ გარიგებებში და ხშირად განიკითხავენ გარკვეულ პირებს ზურგს უკან. სხვები კი თავხედურად აცდუნებენ და ეარშიყებიან ერთმანეთს. ცრუ წინამძღოლები თავს ისე აჩვენებენ, თითქოს ამას ვერ ხედავენ; ისინი სრულიად ვერ აცნობიერებენ ამ საკითხების სერიოზულობას და იმას, თუ რამდენი ადამიანის ჭეშმარიტების ძიება და მოვალეობის შესრულება დაზარალდება, თუ ეს საკითხები გადაუჭრელი დარჩება ისევე როგორც იმას, თუ რა შედეგებს მოიტანს ეს, ამიტომ ისინი უგულებელყოფენ მათ. როდესაც ზოგიერთი ადამიანი ამჩნევს პრობლემებს და ატყობინებს მათ ცრუ წინამძღოლს, ამ უკანასკნელმა შეიძლება თქვას: „ისინი ყველანი დები და ძმები არიან — ვინ არ ავლენს გარკვეულ გახრწნილებას? ვის არ აქვს გრძნობები და სურვილები? ნუ განიკითხავთ ან განსჯით სხვებს ასე მარტივად!“ რაოდენ აბსურდული, ბოროტი ან ჭეშმარიტების საწინააღმდეგოც არ უნდა იყოს რაღაც ეკლესიაში, ცრუ წინამძღოლები ამას უბრალოდ ვერ ხედავენ. ზოგიერთი ადამიანი შეკრებების დროს მუდმივად ნეგატიურად საუბრობს და ამბობს ისეთ რამეებს, როგორიცაა: „სულ ამბობენ, რომ ღვთის დღე ახლოსაა — სინამდვილეში როდის დადგება ის?“ ზოგიერთი და და ძმა გაუცნობიერებლად ექცევა ამის გავლენის ქვეშ, მაგრამ როგორია ცრუ წინამძღოლის რეაქცია? ისინი ამას ნორმალურ სისუსტედ მიიჩნევენ და ვერ ხედავენ, რომ ეს არის ნეგატივის ფრქვევა, შეცდომაში შეყვანა და სხვათა შეწუხება. ზოგიერთი და და ძმა აშკარად ექცევა ამის გავლენის ქვეშ თავიანთი მოვალეობების შესრულებისას. მათ აღარ სურთ სახარების ქადაგება და აღარ უერთდებიან შეკრებებს პოზიტიურად ან აქტიურად. ისინი ყოველ შეკრებაზე უნდა მოიწვიონ. თუმცა, ცრუ წინამძღოლი ამას პრობლემად ვერ აღიქვამს. ისინი ვერ ამჩნევენ, რა ცვლილებებს განიცდის ყველა ეკლესიაში, როდესაც ეს პრობლემა იჩენს თავს. ისინი უბრალოდ მექანიკურად ატარებენ შეკრებებს, როგორც ჩვეულებრივ რუტინას და არ იციან, რა ხდება კულისებში, რა ცვლილებებს განიცდის ადამიანთა მდგომარეობა, რა პრობლემები აქვთ მათ, ვინ გამოიწვია ისინი, ვინ არიან მთავარი დამნაშავენი, ვისგან იღებს სათავეს პრობლემები და ზუსტად რა საკითხებია გადასაჭრელი — მათ არ შეუძლიათ არცერთი ამ საკითხის აღქმა. იმიტომ ვერ აღიქვამენ ამ ყოველივეს, რომ მხედველობა აკლიათ? (არა.) რადგან მხედველობა არ აკლიათ, რატომ ხდება ისე, რომ როდესაც ეკლესიაში ასეთი სერიოზული ჩაშლა, არეულობა და აშკარა მცდარი შეხედულებები ჩნდება, ისინი ვერ ხედავენ ან ვერ ცნობენ მათ? ნათელია, რომ ეს წინამძღოლი ბრმაა და აკლია სულიერი გაგება. ზოგიერთი ამბობს: „მართალია, არ ძალუძთამ პრობლემების ამოცნობა, მაგრამ შეუძლიათ, ხალხს ღვთის სიტყვები წაუკითხონ შეკრებების დროს. მიუხედავად იმისა, ესმით თუ არა ადამიანებს მათ მიერ წაკითხული ან მოაქვს თუ არა ამას რაიმე შედეგი, დაჟინებით კითხულობენ ღვთის სიტყვებს. მხოლოდ ამ მიზეზის გამო, შეიძლება კარგ წინამძღოლებად ჩაითვალონ.“ ისინი მხოლოდ ღვთის სიტყვების კითხვაზე არიან ფოკუსირებულნი — თუ ამას არავითარი შედეგი არ მოაქვს, განა ეს უბრალოდ მოვალეობის მოხდა არ არის? თუ მათ არ ძალუძთ პრობლემების გადაჭრა, რა სარგებელი შეიძლება მიიღონ ადამიანებმა შეკრებებიდან? მაშ, არის თუ არა ეს წინამძღოლი ცრუ წინამძღოლი? (დიახ.) ამ საქმის შესრულებისას ცრუ წინამძღოლის ერთ-ერთი გამოვლინება სიბრმავეა. ისინი ბრმები არიან — რაოდენ აშკარაც არ უნდა იყოს მათ თვალწინ ან ირგვლივ არსებული პრობლემა, არ ძალუძთმისი დანახვა ან ამოცნობა. გარეგნულად შეიძლება ჩანდეს, რომ ისინი ჩვეულებრივ ადამიანზე მეტად აფასებენ ღვთის სიტყვებს, მაგრამ ისინი ვერ აცნობიერებენ, რას ეხება ღვთის სიტყვები, რომელ ადამიანებს გულისხმობს ან რომელ სიტუაციებს ეხება — მათ არ ძალუძთ, დააკავშირონ ღვთის სიტყვები რეალურ ცხოვრებასთან. მაშ, რას წარმოადგენს ის გაგება, რომელზეც ისინი თანაზიარებას ატარებენ? შეესაბამება თუ არა ის ჭეშმარიტებას? შეუძლიათ თუ არა მათ რეალური პრობლემების გადაჭრა? (არა.) როდესაც ისინი ქადაგებენ, ცარიელ რიტორიკას აფრქვევენ, თითქოს ჭეშმარიტების დიდი გაგება აქვთ, მაგრამ არ შეუძლიათ ეკლესიაში ბოროტმოქმედების მიერ გამოწვეული აშკარა არეულობის ამოცნობა და ნაცვლად ამისა, ისე იქცევიან, თითქოს არაფერი მომხდარა. აჩვენებს თუ არა ეს, რომ მათ ესმით ჭეშმარიტება და აქვთ გამჭრიახობა? აქვთ თუ არა მათ ღვთის სიტყვების ჭეშმარიტი გაგება? (არა.) თუ მათ შეუძლიათ ნორმალურად წაიკითხონ ღვთის სიტყვები, რატომ არ შეუძლიათ მათი გამოყენება პრობლემების დასანახად და გადასაჭრელად? რატომ ხდება ისე, რომ მათი გონება არასოდეს იხსნება, როდესაც ღვთის სიტყვებს კითხულობენ? რატომ არ აქვთ გამჭრიახი გული ღვთის სიტყვების კითხვისას? რა არის ამ პრობლემის ძირეული მიზეზი? რატომ არიან ისინი ბრმები? რა არის მათი სიბრმავის მიზეზი? (ის, რომ მათ არ აქვთ ღვთის სიტყვის წვდომის უნარი და აქვთ უკიდურესად დაბალი სულიერი მონაცემები.) სწორია. ის კი არ არის, რომ მათი თვალებია ბრმა, არამედ მათი გულია ბრმა. რას ნიშნავს ბრმა გულის ქონა? ეს ნიშნავს უკიდურესად დაბალი სულიერი მონაცემების ქონას და ღვთის სიტყვების წვდომის უნარის ნაკლებობას. რამდენიც არ უნდა წაიკითხონ ღვთის სიტყვები, მათ ის მხოლოდ ზედაპირულ დონეზე ესმით. მათ არ შეუძლიათ მისი დაკავშირება ეკლესიაში გამოვლენილ სხვადასხვა ადამიანთან, მოვლენასთან, საგანსა და სიტუაციასთან და არც სხვადასხვა პრობლემასთან გამკლავება, მათი მოგვარება და გადაჭრა შეუძლიათ ჭეშმარიტება-პრინციპების მიხედვით. ეს არის მათი სიბრმავის ძირეული მიზეზი— მათ აქვთ დაბალი სულიერი მონაცემები და არ შესწევთ ამ საქმის შესრულების უნარი. ამიტომ, რაც არ უნდა გულმოდგინედ სწავლობდნენ და მკაცრად ვარჯიშობდნენ, და რაც არ უნდა დიდი ძალისხმევა გაიღონ საკუთარი ნაკლოვანებების კომპენსირებისთვის, შეუძლიათ თუ არა მათ წინამძღოლთა და მუშაკთა პასუხისმგებლობების განხორცილება? არ შეუძლიათ. ეს ადამიანები საკმაოდ შესაბრალისნი არიან. რამდენიც არ უნდა აღიჭურვონ სიტყვებითა და მოძღვრებებით, მათ არ შეუძლიათ წინამძღოლთა და მუშაკთა პასუხისმგებლობებისა თუ ამ საქმის განხორციელება.

ახლახან ჩვენ ვიქონიეთ თანაზიარება ამ ცრუ წინამძღოლთა ერთ-ერთ გამოვლინებაზე, რომელიც იმაში მდგომარეობს, რომ ისინი ვერ ხედავენ, თუ როგორ იწვევს ბოროტი ადამიანებისა და ანტიქრისტეების ქმედებები ეკლესიაში არევ-დარევას, და ვერც ბოროტი ადამიანებისა და ანტიქრისტეების არსს სწვდებიან. როდესაც აწყდებიან ისეთ საკითხებს, სადაც ბოროტი ადამიანები იწვევენ ჩაშლასა და არეულობას, ზოგჯერ შეიძლება შეამჩნიონ მცირე მინიშნება ან ადამიანური გამოცდილებით, გრძნობითა თუ ინტუიციით უბრალოდ იგრძნონ, რომ რაღაც რიგზე ვერ არის, რომ ამ ადამიანის გამომეტყველება, მზერა და სიტყვები გარკვეულწილად არანორმალურია. მათ შეიძლება ჰქონდეთ გარკვეული წინათგრძნობა, მაგრამ ბევრ რამეს ვერ სწვდებიან და პრობლემათა უმეტესობას ვერ ხედავენ. რა არის იმის მიზეზი, რომ ისინი ვერ სწვდებიან პრობლემების არსს? ეს კიდევ ერთ სხვა საკითხს უკავშირდება. ისინი ისეთი გულმოდგინენი არიან, მთელ დღეებს ოთახებში ატარებენ ქადაგებების წერაში, სულიერი ღვთისმოსაობის შესახებ ჩანაწერების კეთებაში, ღვთის სიტყვის საკუთარი გაგებისა და მასთან დაკავშირებული გამოცდილების ჩანიშვნაში, საგალობლების სწავლაში, ყოველდღიური მიზნების დასახვაში, თუ დღეში რამდენჯერ უნდა ილოცონ, რა რაოდენობის ღვთის სიტყვა წაიკითხონ და რამდენ ქადაგებას მოუსმინონ და რა დრო დაუთმონ გამოცდილებითი დამოწმების სტატიის დაწერას — ისინი ასრულებენ ყველა ამ დავალებას; მაშ, რატომ ხდება ისე, რომ მოვლენების განვითარებისას მაინც ვერ სწვდებიან მათ არსს? მათ არ ესმით ჭეშმარიტება. მათ მხოლოდ სიტყვებისა და მოძღვრებების ფრქვევა შეუძლიათ და არ ძალუძთ რეალური პრობლემების გადაჭრა. ზოგიერთი ადამიანი ყოველთვის სიტყვებსა და მოძღვრებებს იყენებს სხვების შეცდომაში შესაყვანად, ცრუ წინამძღოლები კი ამას ვერ ხვდებიან. მიუხედავად იმისა, რომ ზოგჯერ გრძნობენ, რომ რაღაც რიგზე ვერ არის, რომ შესაძლოა პრობლემა არსებობდეს, რადგან ეს ადამიანები ბოროტებად არ ეჩვენებათ, ისინი მაინც დაბნეულად უვლიან გვერდს ამ საკითხს. მათ არ შეუძლიათ ჭეშმარიტება-პრინციპების ძიება ასეთი პრობლემების ამოსაცნობად და მაშინაც კი, თუ წაკითხული აქვთ ღვთის სიტყვები, რომლებიც ამხელს ასეთი ადამიანების მდგომარეობებსა და არსს, არ იციან, როგორ დაუკავშირონ ისინი ამ სიტუაციებს. მათი გონება ბუნდოვანია და ამ საკითხებს ვერ სწვდებიან. როდესაც ძიება სურთ, არ იციან, როგორ გამოხატონ ეს. ისინი დიდხანს საუბრობენ ისე, რომ არ ხსნიან პრობლემის არსს და მკაფიოდ არ აღწერენ, როგორია ასეთი ადამიანების საერთო გამოვლინებები, როგორია მათი ადამიანობა, მისწრაფება, მოვალეობის აღსრულება და ღვთისათვის თავდადების მზაობა ან როგორია მათი დამოკიდებულება ჭეშმარიტების მიმართ და არიან თუ არა ისინი ჭეშმარიტების მიმღები ადამიანები. ცრუ წინამძღოლებს არ შეუძლიათ ამ საკითხების ჩაწვდომა ან მკაფიოდ ახსნა. მაშინაც კი, თუ გრძნობენ, რომ პრობლემა არსებობს, ისინი ბევრს ლაქლაქებენ, უამრავ რამეს ამბობენ, მაგრამ სათქმელს ნათლად ვერ აყალიბებენ. მათმა მსმენელებმა უნდა შეძლონ გარჩევა, მთავარი აზრის გამოტანა და მათი სიტყვების გაანალიზება, რათა გაიგონ, რა კითხვებს სვამენ ისინი, როგორია მათ მიერ აღწერილი ადამიანის საერთო მდგომარეობა და საბოლოოდ განსაზღვრონ ამ ადამიანის არსი — ბოროტია ის თუ კეთილი, ჭეშმარიტების მაძიებელია თუ უბრალოდ მუშაკი. როდესაც ცრუ წინამძღოლს სთხოვ, აღწეროს საკითხი ან დასვას კითხვა, მას არასოდეს შეუძლია ნათლად აღწეროს საკითხის ფესვი და არსი ან მისი მთავარი პრობლემა. მოკლედ რომ ვთქვათ, ცრუ წინამძღოლებს არ გააჩნიათ არავითარი კონკრეტული დამოკიდებულება იმ პრობლემების მიმართ, რომლებსაც ვერ სწვდებიან, ხოლო იმ საკითხებში, სადაც გარკვეულ მინიშნებებს ამჩნევენ, ისინი მაინც ვერ სწვდებიან ამ პრობლემების არსს. მაშინაც კი, როდესაც ზოგიერთი ადამიანი ნეგატივს აფრქვევს და წარმოდგენებს ავრცელებს, რითაც უარყოფით გავლენას ახდენს ეკლესიის ცხოვრებაზე, ისინი ამას ვერ სწვდებიან. მათ არ შეუძლიათ პრობლემის არსის დანახვა ან დახასიათება ზედაპირულად ან ჩანასახოვან სტადიაზე. რა თქმა უნდა, პრობლემის არსის ჩაწვდომა მარტივი საქმე არ არის. საეკლესიო საქმეში ყველაზე მნიშვნელოვანია სხვადასხვა ადამიანის არსის ჩაწვდომა ღვთის სიტყვებზე დაყრდნობით. მათ, ვისაც ესმის ჭეშმარიტება, შეუძლიათ ამის მიღწევა, მაგრამ ცრუ წინამძღოლებსა და მუშაკებს — არა. როდესაც ხედავენ, რომ ანტიქრისტენი ეკლესიის საქმეს აფერხებენ, ისინი ვერ სწვდებიან პრობლემის არსს და იცავენ კიდეც ანტიქრისტეთ სიტყვებით: „ისინი უბრალოდ ავლენენ გარკვეულ გახრწნილ ხასიათს და არიან ოდნავ ამპარტავნები, თავნებები და თვითნებურები. მათ მაინც შეუძლიათ გაუძლონ გასაჭირს თავიანთი მოვალეობების შესრულებისას, ამიტომ ჩვენ არ უნდა განვიკითხოთ და დავგმოთ ისინი; ამისგან დიდი ამბავი არ უნდა შევქმნათ.“ სხვები კითხულობენ: „თუ მათ შეუძლიათ გაუძლონ გასაჭირს მოვალეობების შესრულებისას, არიან კი ისინი ჭეშმარიტების მაძიებელი ადამიანები? წაუქეზებიათ, შეცდომაში შეუყვანიათ ან გადაუბირებიათ თუ არა სხვები ფარულად? განუდიდებიათ და დაუმოწმებიათ თუ არა საკუთარი თავი?“ ცრუ წინამძღოლებს არ შეუძლიათ ამ საკითხების ჩაწვდომა. არსებობენ ისეთი ადამიანებიც, რომლებიც ღვთისთვის მოწმობის საფარქვეშ განზრახ ცილს სწამებენ და გმობენ ღმერთს და მიზანმიმართულად ავრცელებენ საფუძველს მოკლებულ ხმებს, ამავდროულად კი აანალიზებენ და საუბრობენ მის შესახებ საკუთარი წარმოდგენების ცოდნაზე. ამის მოსმენის შემდეგ ცრუ წინამძღოლებმა შეიძლება იგრძნონ, რომ მათი ნათქვამი ოდნავ არასწორად ჟღერს, მაგრამ ვერ სწვდებიან საკითხის სერიოზულობას, მით უმეტეს, ვერ ხედავენ იმ უარყოფით გავლენასა და მძიმე შედეგებს, რაც ამ სიტყვებს მოაქვს. შესაბამისად, სხვადასხვა ჩაშლა და არეულობა, რომლებიც პირდაპირ ცრუ წინამძღოლების ცხვირწინ ხდება, ან სრულიად შეუმჩნეველი რჩება მათთვის, ან თუ ამჩნევენ კიდეც, არ იციან, როგორ განსაზღვრონ ისინი ან როგორ დაუკავშირონ ღვთის სიტყვები ამ სიტუაციებს. ეს ძალიან ნათელი საკითხები მათთვის გაუგებარ არეულობად იქცევა. ცრუ წინამძღოლები უგუნურები არიან. ეკლესიაში მათ არ შეუძლიათ გაარჩიონ, რომელი ადამიანები ეძიებენ ჭეშმარიტებას და რომელი ადამიანები არიან ჭეშმარიტი მორწმუნეები, რომლებსაც შეუძლიათ ჭეშმარიტების მიღება. მათ არ ძალუძთ გაარჩიონ, რომელი ადამიანები არ ეძიებენ ჭეშმარიტებას, მაგრამ მაინც შეუძლიათ შრომა, უმეტესწილად მზად არიან გაიღონ საფასური და იმოქმედონ პრინციპების შესაბამისად და შედარებით დამყოლნი და მორჩილნი არიან, მიუხედავად იმისა, რომ ზოგჯერ გარკვეულ ნეგატიურ სიტყვებს ამბობენ. მათ ასევე არ შეუძლიათ გაარჩიონ, რომელი ადამიანები ასრულებენ მხოლოდ უარყოფით როლებს, აფრქვევენ ნეგატივს და განიკითხავენ სხვებს და მუდამ აქვთ გარკვეული წარმოდგენები ღვთის სახლის ყველა სამუშაო წესდებაზე და ღვთის სახლის ყველა საქმესთან დაკავშირებულ წესებსა და მოთხოვნებზე, ავლენენ რა წინააღმდეგობისა და არა მიმღებლობის დამოკიდებულებას და განსაკუთრებით უპატივცემულონი არიან ამ საკითხების მიმართ, იქამდეც კი, რომ განსჯიან მათ. მოკლედ რომ ვთქვათ, ცრუ წინამძღოლებს არ შეუძლიათ არცერთი ტიპის ადამიანის არსის ჩაწვდომა. რაც კიდევ უფრო უარესია, ეკლესიაში არიან ადამიანები, რომლებიც ხშირად ავრცელებენ წარმოდგენებს, აფრქვევენ ნეგატივს და შეკრებებზე ღვთის სიტყვებსაც კი არ კითხულობენ. ისინი მუდამ ქმნიან დაჯგუფებებს და ერთვებიან შურსა და შუღლში. ზოგიერთ ადამიანს მუდამ სურს წინამძღოლობა, ეკლესიის ხარჯზე ცხოვრება და ღვთის სახლის ქონების ხელში ჩაგდება. ასევე არიან ადამიანები, რომლებიც გარეგნულად თითქოს კარგად იქცევიან, მაგრამ თავიანთი მოვალეობების შესრულებისას არავითარ დადებით როლს არ ასრულებენ. ცრუ წინამძღოლებს არ ძალუძთ ამ უარყოფითი ადამიანების არსის ჩაწვდომა და მათი დახარისხება. მათ არ შეუძლიათ ჩაწვდნენ იმას, თუ რა გზას ადგანან ეს ადამიანები, რა არის მათი არსი და არიან თუ არა ისინი ჭეშმარიტების მიმღები ადამიანები. განა ეს ცრუ წინამძღოლების სულიერი მონაცემების პრობლემა არ არის? ამ ცრუ წინამძღოლებს უკიდურესად ცუდი სულიერი მონაცემები აქვთ. რასაც არ უნდა აკეთებდნენ, ყველაფერი სრული ქაოსია და ნებისმიერი საქმე, რომელსაც ხელს ჰკიდებენ, სრული ქაოსით სრულდება.

ზოგიერთი ადამიანი ღვთის სახლისთვის ნივთების შეძენისას შესაწირავს პრინციპების გარეშე ხარჯავს და ნებართვის გარეშე თვითნებურად ყიდულობს ნივთებს. ცრუ წინამძღოლები ამის დანახვისას ამბობენ კიდეც: „მიუხედავად იმისა, რომ მათ ცოტა მეტი ფული დახარჯეს, მათი განზრახვები კეთილი იყო. ღვთის სახლისთვის ნივთების შეძენისას საუკეთესო უნდა ვიყიდოთ; ეს ფულის ფლანგვა არ არის. განა ასე არ უნდა გამოიყენებოდეს შესაწირავი?“ არის კი მათ სიტყვებში პრინციპები? (არა.) მაშ, რა სიტყვებია ეს? განა ეს არეული სიტყვები არ არის? უპრინციპო სიტყვები არეული სიტყვებია და საფუძველს მოკლებული სიტყვებიც ასევე არეული სიტყვებია. ზოგიერთი ადამიანი ეკლესიურ ცხოვრებაში ხშირად საუბრობს სიტყვებითა და მოძღვრებებით; ისინი განსაკუთრებით მჭევრმეტყველნი არიან და საუბრობენ სტრუქტურირებულად, რაც საკმაოდ ორგანიზებულად ჟღერს, და საუბრის შესანიშნავ უნარებს ფლობენ. რას ამბობენ ცრუ წინამძღოლები ასეთ ადამიანებზე? „ჩვენი ეკლესიის ცხოვრება მთლიანად ამა თუ იმ პიროვნებაზეა დამოკიდებული. ის ყველაზე კარგად აყალიბებს აზრს და ყველაზე უკეთ ესმის ღვთის სიტყვები. მის გარეშე ჩვენი ეკლესიის ცხოვრება წარმოუდგენლად მშრალი და უინტერესო იქნებოდა.“ მათ არც კი იციან, რომ ეს ადამიანები მხოლოდ სიტყვებსა და მოძღვრებებს აფრქვევენ. რამდენიც არ უნდა უსმინოს ადამიანმა მათ, ვერავითარ სულიერ სარგებელს ვერ მიიღებს, ვერ გაიგებს ჭეშმარიტებას ან ვერ მიხვდება, როგორ დაუკავშიროს ჭეშმარიტება საკუთარ თავს, რათა შეიცნოს საკუთარი მდგომარეობა და გადაჭრას თავისი პრობლემები. ცრუ წინამძღოლების მლიქვნელობითა და წაქეზებით ადამიანებს, რომლებიც სიტყვებსა და მოძღვრებებს წარმოთქვამენ, ადამიანებს, რომლებსაც უყვართ ყურადღების ცენტრში ყოფნა და იმ ადამიანებსაც კი, რომლებიც ხშირად უხვევენ თემიდან თავიანთ გამოსვლებში და ყოველ შეკრებაზე ექსტრავაგანტულ, უაზრო და ვრცელ თემებზე ლაქლაქებენ, სამოქმედო ასპარეზი ეძლევათ. ცრუ წინამძღოლებს არ შეუძლიათ მათი გარჩევა და ნიჭიერ ადამიანებადაც კი მიიჩნევენ მათ, ეპირფერებიან და ეუბნებიან: „ასე კარგად საუბრობთ; რატომ არ წერთ გამოცდილებითი დამოწმების სტატიებს? რა დასანანია!“ ეკლესიაში ცრუ წინამძღოლები უნივერსიტეტის სტუდენტებს, პროფესორებსა და ინტელექტუალებს განძად მიიჩნევენ. ისინი ამბობენ: „ეს ინტელექტუალები და პროფესორები ნიჭიერი ადამიანები არიან. მათ აქვთ უდიდესი გამოცდილება და საზოგადოებაში ცნობადობა. თუ ისინი ეკლესიაში წინამძღოლები და მუშაკები გახდებიან, მეტი საქმე გაკეთდება, ღვთის რჩეული ხალხი მეტ სარგებელს მიიღებს და მეტს შეიძენს. მომავალში ეკლესიის საქმე მთლიანად მათზე იქნება დამოკიდებული. ამ ინტელექტუალების წინამძღოლობით ღვთისადმი ჩვენი რწმენა აუცილებლად მოგვიტანს კურთხევას.“ შესაბამისად, იმ ეკლესიებში, სადაც ცრუ წინამძღოლები არიან, ისინი, ვისაც საზოგადოებაში სტატუსი აქვთ, ვინც განათლებულნი და მჭევრმეტყველნი არიან, ვინც ფუჭად საუბრობენ სიტყვებითა და მოძღვრებებით, ვისაც გარკვეული პრესტიჟი და ა.შ. — ყველა ეს ადამიანი, ვისაც საერთოდ არ გააჩნია ჭეშმარიტება-რეალობა — ეკლესიაში დომინანტურ პოზიციებს იკავებს და ცრუ წინამძღოლების მიერ მიიჩნევა ეკლესიის მთავარ ძალად და ეგრეთ წოდებულ ბურჯადაც კი. როდესაც ეკლესიაში რაღაც ხდება, ცრუ წინამძღოლები ამბობენ: „წადით და ჰკითხეთ ამა თუ იმ პიროვნებას; ის კომპანიის აღმასრულებელი დირექტორი იყო“, ან „წადით და ჰკითხეთ ამა თუ იმ პიროვნებას; ის ამა თუ იმ უნივერსიტეტის პროფესორი იყო“, ან „წადით და ჰკითხეთ ამა თუ იმ პიროვნებას; ის იურიდიულ ფირმაში მთავარი ადვოკატი იყო.“ ცრუ წინამძღოლები ამ ადამიანებს ეკლესიის ბურჯებად და მთავარ ძალად მიიჩნევენ. შეიძლება კი ეკლესიის ცხოვრება კარგი იყოს ასეთ ვითარებაში? (არა.) მაშ, რა არის შედეგი? ეს ეგრეთ წოდებული მთავარი ძალები და ბურჯები ფარულად ან ღიადაც კი იბრძვიან სტატუსისთვის და ქმნიან დაჯგუფებებს და ხშირად ავრცელებენ წარმოდგენებსა და საფუძველს მოკლებულ ხმებს. ეკლესიაში ის დები და ძმები, რომლებიც ჭეშმარიტი მორწმუნენი არიან, უყვართ ჭეშმარიტება, შეუძლიათ ჭეშმარიტების მიღება და აქვთ ჭეშმარიტების წმინდა გაგება, ხშირად გარიყულნი და დაჩაგრულნი არიან მათ მიერ. ეს ეგრეთ წოდებული გამორჩეული საზოგადო მოღვაწენი, მიუხედავად იმისა, თავიანთ მოვალეობებს ასრულებენ თუ რაიმე საქმეს ეწევიან, არავითარ ერთგულებას არ იჩენენ და არასოდეს მოქმედებენ ჭეშმარიტება-პრინციპების შესაბამისად — ისინი მთლიანად არამორწმუნე საზოგადოების გზებს მიჰყვებიან. შესაბამისად, ასეთ ეკლესიაში მათ, ვინც ჭეშმარიტად ეძიებს ჭეშმარიტებას, ვისაც წმინდა გაგება აქვს და ვისაც გააჩნია გარკვეული ადამიანობა და სამართლიანობის გრძნობა, სიტყვა აღარ ეთქმით, არ აქვთ საუბრის უფლება და მით უმეტეს, არ აქვთ გადაწყვეტილებების მიღების უფლება. მიუხედავად იმისა, თუ რა ხდება ეკლესიაში, საბოლოო გადაწყვეტილების მიმღებნი მუდამ ეგრეთ წოდებული საკვანძო წევრების ეს ჯგუფია. ცრუ წინამძღოლები აღმერთებენ და ბრმად ენდობიან ამ ადამიანებს, ამიტომ, როდესაც რაღაც ხდება, საბოლოოდ მათ ეყრდნობიან გამოსავლის საპოვნელად. ეს ადამიანები ჭეშმარიტებას რომ ეძიებდნენ და ჭეშმარიტება-პრინციპების შესაბამისად მოქმედებდნენ, ეს კარგი იქნებოდა. თუმცა, ამ ადამიანთა უმეტესობა არ ეძიებს ჭეშმარიტებას. მათ აქვთ გარკვეული ცოდნა და განათლება, სოციალური სტატუსი, ამასთან ერთად მზაკვრული და ვერაგული ადამიანობა და არიან ენამჭევრნი და დახელოვნებულნი სხვათა შეცდომაში შეყვანაში. სწორედ ეს არის ანტიქრისტეთა ბუნება-არსება. რა არის იმის შედეგი, რომ ცრუ წინამძღოლები ამ ადამიანებს ეყრდნობიან? ისინი მთლიანად არევენ ეკლესიის საქმესა და ეკლესიის ცხოვრების წესრიგს, და ანადგურებენ ღვთის რჩეული ხალხის სიცოცხლეში შესვლას, რითაც ეკლესიას სრულიად აკარგვინებენ მოწმობას. ზოგიერთი ცრუ წინამძღოლი იმედოვნებს, რომ ეკლესიაში ეყოლება გავლენიანი პირი, რომელსაც ესმის პოლიტიკა და მიმდინარე მოვლენები და ფიქრობს: „ასეთი ადამიანი რომ გვყავდეს ეკლესიის მასშტაბების გასაზრდელად, მისი გავლენის გასაძლიერებლად და რეპუტაციის ასამაღლებლად, სახარების გავრცელების საქმეს იმედი მიეცემოდა. ეს ნამდვილად აღნიშვნის ღირსი მოვლენა იქნებოდა!“ ცრუ წინამძღოლების მიერ კონტროლირებად ეკლესიებში ზოგიერთი ადამიანი, ვინც ეკლესიური ცხოვრებით ცხოვრობს,ვრცლად საუბრობს პოლიტიკაზე, მიმდინარე მოვლენებზე, საერთაშორისო ვითარებასა და საშინაო საქმეებზე; ისინი განიხილავენ მაღალი რანგის პოლიტიკური ფიგურების პირად ცხოვრებას და ნათლად და ლოგიკურად აანალიზებენ კიდეც ამ პოლიტიკური ფიგურების ფარულ და ღია შეთქმულებებს. ცრუ წინამძღოლები, შურით ნერწყვმორეულნი, ამბობენ: „როგორც იქნა, ჩვენს ეკლესიას ჰყავს გავლენიანი პირი, რომელიც დაგვეხმარება იმიჯის შენარჩუნებაში! ადრე მუდამ იმედგაცრუებულად და დათრგუნულად ვგრძნობდი თავს და თავს ვერ ვწევდი, რადგან ჩვენს ეკლესიას ასეთი გავლენიანი პირი აკლდა. მაგრამ ახლა ჩვენს ეკლესიაში გვყავს ასეთი ადამიანი. ამიტომ, ამ ადამიანს უნდა მივცეთ უფლება, აკეთოს ის, რაც სურს და თქვას ის, რაც სურს და მივცეთ მას თავისუფლება. განა ღვთის სახლი არ ახორციელებს პრაქტიკაში თავისუფლებასა და ადამიანის უფლებებს? განა სასუფევლის ეპოქა არ უსვამს ხაზს ადამიანის უფლებებს?“ ცრუ წინამძღოლები მათ, ვისაც უყვარს პოლიტიკაზე საუბარი და ცნობილ ადამიანებზე კომენტარების კეთება, ვინც ხშირად დაუსრულებლად ლაქლაქებს ხალხში ამაღლებულ, ფუჭ იდეებზე, იშვიათ განძად მიიჩნევენ და სურთ მათი კულტივირება ეკლესიის ბურჯებად და საყრდენებად. ამგვარად, ისინი ხშირად ახალისებენ და აქებენ მათ, რადგან ეშინიათ, რომ თუ ისინი ნეგატიურები გახდებიან, ეს ეკლესიის საქმეზე იმოქმედებს. მოკლედ რომ ვთქვათ, ეს ცრუ წინამძღოლები დაბუჟებულნი და ბრმები არიან. მათ არ შეუძლიათ დროულად ამოიცნონ ის სხვადასხვა ადამიანები, რომლებიც ჩაშლასა და არევ-დარევას იწვევენ ეკლესიის საქმეში. მაშინაც კი, თუ ამოიცნობენ მათ, ვერ სწვდებიან ბოროტი ადამიანების არსს. მათ არ შეუძლიათ აშკარა ბოროტი ადამიანების არსის ჩაწვდომაც კი, რომლებიც ანტიქრისტეთა კატეგორიას განეკუთვნებიან, როგორიცაა ისინი, ვინც ქმნიან დაჯგუფებებს და აყალიბებენ დამოუკიდებელ სამეფოებს. როდესაც ხედავენ, რომ ანტიქრისტენიი ქმნიან დაჯგუფებებს, თავს იწონებენ და აკეთებენ იმას, რაც სურთ იმ უზარმაზარი ძალაუფლებით, რომელსაც ფლობენ, როგორ აფასებენ მათ ცრუ წინამძღოლები? „ეს ადამიანი არაჩვეულებრივია, ის ნამდვილად გამორჩეულია! აქამდე არ შემიმჩნევია ეს ნიჭი; ის ჩემზე ბევრად უკეთესია, ნამდვილად მრცხვენია მისი შემხედვარე. შეხედეთ მის უნარებს — მას შეუძლია საქმის საკუთარ თავზე აღება და გაშვება, საუბრობს დახვეწილად და ასრულებს თავის სიტყვას. მე კი, მეორე მხრივ, არაფრად ვვარგივარ; მშიშარა პატარა გოგოსავით ვარ.“ ისინი დიდად აღფრთოვანებულნი არიან ანტიქრისტეებით, ქედს იხრიან მათ წინაშე და ნებაყოფლობით ხდებიან მათი მიმდევრები. ცრუ წინამძღოლების ამ გამოვლინების ერთი მახასიათებელი სიბრმავეა, ხოლო მეორე — დაბუჟებულობა. მთლიანობაში, ცრუ წინამძღოლების ამ პრობლემის არსი ცუდი სულიერი მონაცემებია.

ადამიანებს თვალები იმისთვის აქვთ, რომ ხედავდნენ. მას შემდეგ, რაც ადამიანი რამეს დაინახავს, მისი გონება რეაგირებს და აკეთებს დასკვნებს, ხოლო დასკვნის გამოტანის შემდეგ, მას უყალიბდება თვალსაზრისი და ეძლევა პრაქტიკის გზა. ეს ამტკიცებს, რომ ისინი არ არიან ბრმები — რასაც არ უნდა ხედავდნენ, მათ აქვთ ნორმალური რეაქცია და იციან, როგორ შეხვდნენ და გაუმკლავდნენ მას. ეს არის ნორმალური აზროვნების მქონე ადამიანი. ადამიანები ნანახზე რეაგირებენ; ისინი მეტ-ნაკლებად დაფიქრდებიან და გაიაზრებენ მას. ფიქრების განვითარებასთან ერთად, მათ გონებაში თანდათანობით იქმნება ამ მოვლენის სურათი და უყალიბდებათ საკუთარი თვალსაზრისი, დამოკიდებულება და მიდგომა. მაშ, რა არის ამ ყველაფრის წარმოშობის წინაპირობა? ადამიანის თვალებს უნდა შეეძლოთ საგნების დანახვა, შემდეგ კი შეგროვებული ინფორმაციის ტვინისა და გონებისთვის გადაცემა გასაანალიზებლად. თუ ადამიანს შეუძლია თვალებით საგნების დანახვა, მაშინ ის არ არის ბრმა, შეუძლია იფიქროს და გაიაზროს, ჰქონდეს შეგნება, დამოკიდებულება და თვალსაზრისი და საბოლოოდ გამოიტანოს სწორი დასკვნები. რა თქმა უნდა, ამ დასკვნებამდე მისვლას გარკვეული დრო სჭირდება. რას ნიშნავს შეგნების, თვალსაზრისისა და დამოკიდებულების ქონა ამ დასკვნების მიღწევამდე? ეს ნიშნავს, რომ ადამიანის გონება აქტიურია და არა მოდუნებული, რაც ამტკიცებს, რომ ეს ადამიანი ცოცხალია და არა მკვდარი. ცრუ წინამძღოლებს ცუდი სულიერი მონაცემები აქვთ. რა მხრივ არის ის ცუდი? ცრუ წინამძღოლებს არცერთი ეს თვისება არ გააჩნიათ. მათი თვალები ღიაა, მაგრამ ვერ ხედავენ მოვლენების განვითარებას ან მიმდინარეობას, რაც სიბრმავეა. გარდა ამისა, როდესაც ისინი ხედავენ მოვლენებს, მათ გონებას არავითარი რეაქცია არ აქვს, არ უყალიბდებათ არავითარი თვალსაზრისი ან ფიქრი, არ გააჩნიათ განსჯისა და შესაბამისად, დასკვნების გამოტანის საშუალება ან სწორი გზები. ეს არის სულიერი ინდიფერენტულობა. სულიერად ინდიფერენტულ ადამიანებს არ ძალუძთ რაიმეს გარჩევა, მათ არ გააჩნიათ სწორი შეფასებები ან ზუსტი მსჯელობის უნარი, ვერ გამოქვთ სწორი დასკვნები და არ იციან, როგორ მიუდგნენ, გაუმკლავდნენ ან გადაჭრან მათ წინაშე არსებული საკითხები. ეს არის გულგრილობა და გონებაჩლუნგობა. როდესაც ადამიანი სულიერად იმდენად ინდიფერენტული და გონებაჩლუნგია, რომ საერთოდ არ რეაგირებს მომხდარზე, ეს ნიშნავს, რომ ის მკვდარია — ეს ზუსტად აღწერს ვითარებას. მოდით, ჯერჯერობით გვერდზე გადავდოთ ის, მართლა მკვდრები არიან თუ არა ცრუ წინამძღოლები და უბრალოდ ვთქვათ, რომ მათ ცუდი სულიერი მონაცემები აქვთ. კონკრეტულად რამდენად ცუდი? რაც არ უნდა მნიშვნელოვანი მოვლენა მოხდეს, ისინი მას ვერ ხედავენ და რომც დაინახონ, ვერ სწვდებიან მის არსს. მაგალითად, რამდენი ხანიც არ უნდა იმუშაონ ცრუ წინამძღოლებმა, მათ არ შეუძლიათ დასკვნების გამოტანა იმაზე, თუ რა არის საკითხის არსი, როგორ დაახარისხონ ის, როგორ განსაზღვრონ ან რა არის ამ განსაზღვრის საფუძველი; მათ არ იციან, როგორ შეაფასონ ეს საკითხები, და არ გააჩნიათ მათი შეფასების სტანდარტები ან პრინციპები. ისინი დაბნეული ადამიანები არიან, რომლებსაც სულიერი გაგება არ გააჩნიათ. ეს არის ცრუ წინამძღოლების ძირითადი გამოვლინება პირველ დავალებასთან მიმართებაში. ისინი ბრმები, სულელები, უგუნურები და დაბუჟებულნი არიან, მაგრამ მაინც სურთ წინამძღოლობა. განა ეს საქმის შეფერხება არ არის? განა ეს ძალიან პრობლემური არ არის? თუ ვინმე აქამდე არასოდეს ყოფილა წინამძღოლი, თუ ის ცხოვრებაში რაღაცას პირველად აწყდება და ეს საკითხი არც ღვთის სიტყვებშია ნახსნები და არც ადამიანებს სმენიათ— ანუ თუ მას არ არ გააჩნია ამ საკითხის ცოდნა ან მასთან დაკავშირებული გამოცდილება — ასეთ ვითარებაში ამ ადამიანს დრო დასჭირდება სწორი შეხედულებების, დამოკიდებულებებისა და თვალსაზრისის შესამუშავებლად. მაგრამ რატომ ამბობენ ცრუ წინამძღოლებზე, რომ ისინი ინდიფერენტულნი და ბრმები არიან? იმიტომ, რომ მე ამდენი სიტყვა წარმოვთქვი, მაგრამ რამდენიც არ უნდა ვამხილო და გავაანალიზო საკითხები ან რამდენი მაგალითიც არ უნდა მოვიყვანო, ჩემი სიტყვების მოსმენის შემდეგ ცრუ წინამძღოლები მხოლოდ თავად მოვლენებს აცნობიერებენ, მაგრამ მათთან მიმართებში ჭეშმარიტება-პრინციპებს ვერ სწვდებიან. გარდა ამისა, რაც უფრო მეტს ვსაუბრობ, მით უფრო იბნევიან ისინი. ისინი ამბობენ: „ამდენი საკითხი, ამდენი სიტყვა და ამდენი ისტორია - ვის შეუძლია ყველა მათგანის დამახსოვრება და რეალურ ცხოვრებასთან დაკავშირება? ნუ ლაპარაკობ ამდენს, ცოტა მიჭირს ამ ყველაფრის აღქმა და გაგება. უბრალოდ მითხარი, როგორ მოვექცე ამ ადამიანს: უნდა განიკვეთოს თუ დარჩეს?“ განა ეს გულგრილობა არ არის? ეს უკიდურესი გულგრილობაა! სინამდვილეში, იმის თქმა, რომ ის ინდიფერენტულია, გარკვეულ შეღავათს აძლევს მას, რადგან ეს ადამიანი შეიძლება ახალგაზრდა იყოს, ან გაუნათლებელი, ან ძალიან მოხუცი და ოდნავ დაბნეული — ამგვარად თქმა მათ თავმოყვარეობას ლახავს. მაგრამ სინამდვილეში, ეს არის ცუდი სულიერი მონაცემები და ჭეშმარიტების წვდომის უნარის არქონა. ეს ახსნა ყველაფერს ნათელს ხდის.

თუ ეკლესიაში სერიოზული ჩაშლა და არევ-დარევა ხდება და ცრუ წინამძღოლებს არ შეუძლიათ ამ პრობლემების არსის ჩაწვდომა, არიან კი ისინი კომპეტენტურნი წინამძღოლობის საქმისთვის? შეიძლება თუ არა დები და ძმები დაცულნი იყვნენ მათი წინამძღოლობის ქვეშ? შეიძლება თუ არა ეკლესიის საქმე, ის გარემო, რომელშიც დები და ძმები თავიანთ მოვალეობებს ასრულებენ და ეკლესიური ცხოვრების ნორმალური წესრიგი დაცული და შენარჩუნებული იყოს? ეს არის ყველაზე ელემენტარული რამ, რასაც წინამძღოლებმა და მუშაკებმა უნდა მიაღწიონ. შეუძლიათ ცრუ წინამძღოლებს ამის მიღწევა? არა, არ შეუძლიათ. მათ არც კი შეუძლიათ ამოიცნონ ან ჩაწვდნენ იმ ადამიანებს, მოვლენებსა და საგნებს, რომლებიც ჩაშლასა და არევ-დარევას იწვევენ, მაშ, როგორ შეძლებენ თავიანთი საქმესთან დაკავშირებული შემდეგი ნაბიჯების გადადგმას? მათ არ ძალუძთ ყველაზე ელემენტარული რამეების გარჩევაც კი, მაგალითად, ვინ არის კარგი ადამიანი, ვინ - ცუდი, ვინ არის მზაკვარი ან ვინ - თვალთმაქცი — როგორ შეუძლიათ მათ ეკლესიის საქმის გაძღოლა? მათ ეს არ ძალუძთ. საქმე ის კი არ არის, რომ ისინი განზრახ არ ასრულებენ რეალურ საქმეს ან რომ ზარმაცები არიან და სტატუსის სიკეთეებით ტკბებიან; უბრალოდ, მათ ცუდი სულიერი მონაცემები აქვთ და არ ძალუძთ თავიანთი საქმის შესრულება. სწორედ ეს არის პრობლემის არსი. ძალიან ცუდი სულიერი მონაცემების მქონე ადამიანებს მხოლოდ სიტყვებისა და მოძღვრებების ფრქვევა და წესების დაცვა შეუძლიათ; შეკრებებზე მათ მხოლოდ სხვათა დაყვავება და შეგონება ძალუძთ და ამბობენ: „სათანადოდ ირწმუნეთ ღმერთი! როგორ შეგიძლიათ ამ დროს ხორციელი კომფორტით ტკბობა? როგორ შეგიძლიათ კვლავაც ფულისა და ამქვეყნიური საგნებისკენ ლტოლვა? ღმერთს ალბათ გული ძალიან სტკივა!“ მათ მხოლოდ ამ ტიპის ქადაგებების წარმოთქმა შეუძლიათ. როდესაც სხვადასხვა ბოროტი საქმე ხდება, როგორიცაა ჩაშლა, არევ-დარევა და ნეგატივის ფრქვევა, ისინი ვერ ხედავენ ან არ ძალუძთ მათი ამოცნობა. დებსა და ძმებს სურთ ნორმალური ეკლესიის ცხოვრებით ცხოვრება, მაგრამ არ ძალუძთ; სურთ, ჰქონდეთ შესაბამისი გარემო თავიანთი მოვალეობების შესასრულებლად, მაგრამ არ გამოდის. ცრუ წინამძღოლებს არ შეუძლიათ ამ პრობლემების გადაჭრა, მაშ, რა სარგებელი მოაქვთ მათ? დებსა და ძმებს სურთ ეკლესიის ცხოვრებით ცხოვრება, ჭეშმარიტების გაგება და თავიანთი სირთულეებისა და ნეგატიური მდგომარეობების გადაჭრა. ისინი დიდი იმედით ელიან, რომ წინამძღოლები და მუშაკები ნათლად და საფუძვლიანად გააზიარებენ ჭეშმარიტებას ამ რეალური საკითხების გადასაჭრელად. თუ ეკლესიაში ძალაუფლება ცრუ წინამძღოლებს უპყრიათ, შეიძლება კი ამ რეალური საკითხების გადაჭრა? ცრუ წინამძღოლებს არ ესმით ღვთის რჩეული ხალხის გულები და ვერც მათ სირთულეებს ხედავენ. ნაცვლად ამისა, ისინი განაგრძობენ სიტყვებითა და მოძღვრებებით საუბარს და დაუსრულებლად ლაქლაქებენ ამაღლებულ, ფუჭ იდეებზე, რაც ღვთის რჩეულ ხალხში დიდ იმედგაცრუებას იწვევს. ვის ექნება კვლავაც შეკრებებზე რეგულარულად დასწრების სურვილი? შეუძლიათ კი ცრუ წინამძღოლებს, გაითვალისწინონ ღვთის განზრახვები და ღვთის სიტყვებისა და მოთხოვნების შესაბამისად ეკლესია განწმინდონ იმ ბოროტ ადამიანებისგან, ურწმუნოებისგან, ოპორტუნისტებისა და გარყვნილებისგან, რომლებიც უკეთურნი არიან და უყვართ ამქვეყნიური საგნები, რათა აღკვეთონ მათ მიერ ღვთის რჩეული ხალხისთვის ხელის შეშლა და არევ-დარევა და მისცენ ღვთის რჩეულ ხალხს ნორმალური ეკლესიური ცხოვრებით ცხოვრების საშუალება? შეუძლიათ ცრუ წინამძღოლებს ამის მიღწევა? არ შეუძლიათ. როდესაც ვინმე ასეთ მოთხოვნას აყენებს, რას ამბობენ ცრუ წინამძღოლები? „ასეთი მომთხოვნი ხარ! გგონია, მხოლოდ შენ გიყვარს ღმერთი და გსურს იყო ერთგული მოვალეობის შესრულებისას? ვის არ სურს ეს? მათაც სწამთ ღმერთი და ღვთის მიერ არიან რჩეულნი. მიუხედავად იმისა, რომ გარკვეული პრობლემები აქვთ, ჩვენ მათ სწორად უნდა მოვეპყროთ. მუდამ სხვებში ნუ ეძებ ნაკლს. გამოიყენე შესაძლებლობა, რათა მეტად დაფიქრდე საკუთარ თავზე და შეიცნო საკუთარი თავი; უნდა ისწავლო შემწყნარებლობა და მოთმინება.“ ცრუ წინამძღოლები დაბნეულნი და ბრმანი არიან და არ გააჩნიათ პრინციპები იმასთან დაკავშირებით, თუ როგორ უნდა მოეპყრონ სხვადასხვა ტიპის ადამიანებს. ისინი ვერ სწვდებიან მათ არსს, ვინც უნდა შეიზღუდოს ან მოცილებულ იქნას, ნაცვლად ამისა, ისინი მფარველობენ ამ ადამიანებს, რათა აკეთონ ის, რაც სურთ და ეკლესიაში ტირანებივით მოიქცნენ, აძლევენ რა მათ დიდ სამოქმედო ასპარეზს, რაც ეკლესიაში არეულობას იწვევს, იქამდეც კი, რომ ზოგიერთ ეკლესიაში არსებული სიჭრელის დონე შეიძლება ერთი ფრაზით აღიწეროს: იქ სრული აღრევაა. ბოროტი ადამიანები, ურწმუნოები, გარყვნილები, ადგილობრივი მოძალადეები და ისინიც კი, ვინც უმცირესი საფრთხის წინაშე აღმოჩენისას ეკლესიასა და დებსა და ძმებს გაყიდიდნენ - ყველა ერთმანეთშია არეული ამ ეკლესიებში. ცრუ წინამძღოლები ვერ სწვდებიან ამ ადამიანთა არსს და არ უმკლავდებიან ან არ აგვარებენ მათ საკითხს. შესაბამისად, ასეთი ბრმა და გულგრილი ცრუ წინამძღოლების წინამძღოლობის ქვეშ ღვთის რჩეული ხალხი ვერ იქნება დაცული და ეკლესიის საქმე და ეკლესიური ცხოვრების ნორმალური წესრიგი, რა თქმა უნდა, ვერ შენარჩუნდება. როგორ შეუძლიათ მათ, ვისაც უყვარს ჭეშმარიტება და მზად არის მიიღოს ჭეშმარიტება, გაიგონ და მოიპოვონ ჭეშმარიტება ეკლესიის ასეთ აღრეულ ცხოვრებაში? განა ეს ადამიანები გულში ტკივილს არ იგრძნობენ? თუ ეკლესიის წინამძღოლს არ შეუძლია სათანადოდ შეინარჩუნოს ეკლესიის საქმე, ეკლესიის ცხოვრების ნორმალური წესრიგი, ან და-ძმებისთვის თავიანთი მოვალეობების შესასრულებელი გარემო, ან უზრუნველყოს ამ ყველაფრის უსაფრთხოება, მაშინ ეს წინამძღოლი უდავოდ ცრუ წინამძღოლია. რატომ ენიჭებათ მათ ცრუ წინამძღოლის წოდება? იმიტომ, რომ ისინი ბრმანი და გულგრილნი არიან, რაც იწვევს ბოროტ ადამიანთა მიერ ეკლესიის საქმეში ჩაშლისა და არევ-დარევის განმეორებით შემთხვევებს; გარდა ამისა, მაშინაც კი, როდესაც ამას უკვე მოჰყვა შედეგები, მათ მაინც არ შეუძლიათ საკითხების დროულად და ზუსტად მოგვარება და გადაჭრა და არც ეკლესიის საქმისა და დებისა და ძმების ეკლესიური ცხოვრების სათანადოდ შენარჩუნება ძალუძთ. რბილად რომ ვთქვათ, ასეთი წინამძღოლები არ არიან კომპეტენტურნი თავიანთ საქმეში; ზუსტად რომ ვთქვათ, ისინი სერიოზულად არღვევენ თავიანთ პასუხისმგებლობებს. მიუხედავად იმისა, რომ ისინი წინამძღოლებად მსახურობენ, იცავენ ბოროტი ადამიანებისა და სატანის მსახურთა ინტერესებს, მაშინ როცა უგულებელყოფენ ეკლესიის საქმესა და ღვთის რჩეული ხალხის სიცოცხლეში შესვლას. ისინი იცავენ და მფარველობენ იმ ბოროტ ადამიანებს, რომლებიც ჩაშლასა და არევ-დარევას იწვევენ ეკლესიის ცხოვრებაში დებისა და ძმების დაზარალების ხარჯზე. მიუხედავად იმისა, რომ მათი სულიერი მონაცემებისა და გამოვლინებების მიხედვით თუ ვიმსჯელებთ, მათ უბრალოდ ცუდი სულიერი მონაცემები აქვთ, არაკომპეტენტურნი არიან თავიანთ საქმეში და არ შეიძლება მიჩნეულ იქნენ, როგორც ანტიქრისტეები; მათი ქმედებების შედეგები ეკლესიის საქმეზე მძიმეა. მათი ქმედებების ბუნება იგივეა, რაც ანტიქრისტეთა მიერ დამოუკიდებელი სამეფოების ჩამოყალიბება და დებისა და ძმების დაჩაგვრა. ორივე მათგანი იცავს და მფარველობს ბოროტ ადამიანებს და სატანის მსახურებს, რათა ეკლესიაში ისე იმოქმედონ, როგორც სურთ. უბრალოდ, ცრუ წინამძღოლები ანტიქრისტეებივით ღიად და ურცხვად არ სჩადიან ბოროტებას და ჩაშლასა და არევ-დარევას არ იწვევენ ეკლესიის საქმეში. ისინი განზრახ არ იზიდავენ ადამიანებს და არ აიძულებენ მათ მორჩილებას, მაგრამ საბოლოო შედეგი იგივეა, რაც ანტიქრისტეთა მიერ დამოუკიდებელი სამეფოების ჩამოყალიბებისას. ორივე იწვევს იმას, რომ დები და ძმები, რომლებსაც უყვართ ჭეშმარიტება და გულწრფელად ასრულებენ თავიანთ მოვალეობებს, ზარალდებიან და ნადგურდებიან და საარსებო გზის გარეშე რჩებიან. ასეთ გარემოსა და ეკლესიურ ცხოვრებაში დებისა და ძმებისთვის, რომლებიც გულწრფელად ასრულებენ თავიანთ მოვალეობებს, ძალიან რთულია სიცოცხლეში წინსვლა და თავიანთი მოვალეობების ნორმალურად შესრულება. ბუნებრივია, სახარების გავრცელების საქმე და ეკლესიის საქმის სხვადასხვა ასპექტი ასევე დიდად ფერხდება და ნორმალურად ვერ ვითარდება. ეს არის ცრუ წინამძღოლების პირველი გამოვლინება, რომელსაც ჩვენ გავანალიზებთ მეთორმეტე პასუხისმგებლობასთან დაკავშირებით — როდესაც ვერ ამჩნევენ და ვერ სწვდებიან მათ გარშემო არსებულ ადამიანთა და წარმოქმნილ მოვლენათა და საგანთა არსს. ეს გამოვლინება საკმარისია იმისათვის, რომ ასეთი ადამიანები ცრუ წინამძღოლებად მიიჩნიონ.

II. ცრუ წინამძღოლები პრინციპების შესაბამისად სათანადოდ არ ეპყრობიან იმ ადამიანებს, რომლებიც ხელს უშლიან და არღვევენ ეკლესიის საქმიანობას

წინამძღოლთა და მუშაკთა მეთორმეტე პასუხისმგებლობასთან დაკავშირებულ მეორე დავალებასთან მიმართებაში ჩვენ ვამხელთ და გავაანალიზებთ ცრუ წინამძღოლთა გამოვლინებებს. მეორე დავალება მდგომარეობს იმაში, რომ წინამძღოლებმა და მუშაკებმა პრობლემების აღმოჩენისთანავე დროულად გამოიყენონ ჭეშმარიტება-პრინციპები მათ გადასაჭრელად. თუმცა, ცრუ წინამძღოლები ამ საქმეშიც არაკომპეტენტურნი არიან. შესაბამისად, ცრუ წინამძღოლთა მეორე გამოვლინება, რომელსაც ჩვენ გავაანალიზებთ, არის ის, რომ მათ არ იციან იმ სხვადასხვა ადამიანების, მოვლენებისა და საგნებისადმი მოპყრობის პრინციპები, რომლებიც ჩაშლასა და არევ-დარევას იწვევენ ღვთის საქმესა და ეკლესიური ცხოვრების ნორმალურ წესრიგში. როდესაც ცრუ წინამძღოლები ეკლესიურ ცხოვრებაში არიან ჩართულნი, ისინი ჭამენ და სვამენ ღვთის სიტყვებს და ლოცვით კითხულობენ ღვთის სიტყვებს, თუმცა მათ არასოდეს ესმით ღვთის სიტყვების მნიშვნელობა, ვერასოდეს სწვდებიან ყოველივე იმის პრინციპებს, რასაც ღმერთი ამბობს და არ იციან ის პრინციპები და სტანდარტები, რომლებსაც ღმერთი სხვადასხვა საკითხთან მიმართებით მოითხოვს. ეს კიდევ უფრო ამტკიცებს იმას, რომ ცრუ წინამძღოლებს აკლიათ ჭეშმარიტების წვდომის უნარი და აქვთ უკიდურესად მწირი სულიერი მონაცემები. ზოგიერთი ამბობს: „როგორ შეგიძლია თქვა, რომ მათი სულიერი მონაცემები მწირია? ისინი ძალიან კარგად ამზადებენ საჭმელს, გემოვნებით იცვამენ და სხვებთან ურთიერთობისას სასიამოვნოდ საუბრობენ; ყველას მოსწონს მათი მოსმენა.“ შეუძლია კი ადამიანის გარეგნობას წარმოაჩინოს მისი არსი? ნიშნავს თუ არა ზოგიერთი გარეგნული საქმის კარგად კეთების უნარი იმას, რომ მათ კარგი სულიერი მონაცემები აქვთ? ნებისმიერი რამის შესაფასებლად, გასაზომად და დასახასიათებლად ყოველთვის უნდა არსებობდეს ზუსტი სტანდარტი. ადამიანის სულიერი მონაცემების გასაზომად, სტანდარტს წარმოადგენს ის, თუ რამდენად წმინდაა მის მიერ ღვთის სიტყვების წვდომა. იმის თქმა, რომ ამ ადამიანებს მწირი სულიერი მონაცემები აქვთ, ძირითადად მიუთითებს მათ უუნარობაზე, ჩაწვდნენ ჭეშმარიტებას. ჩვენ ადამიანის სულიერ მონაცემებს ღვთის სიტყვების წვდომის უნარის საფუძველზე ვზომავთ. განა ეს ძალიან ობიექტური და სამართლიანი არ არის? (დიახ.) როგორც ქმნილებას, თუ არ შეგიძლია შემოქმედის სიტყვების გაგება, როგორი სულიერი მონაცემები გაგაჩნია? გაქვს კი საღი გონება? ასეთ ადამიანს აკლია ადამიანური სულიერი მონაცემები; მისი სულიერი მონაცემები იმდენად მწირია, რომ ღვთის სიტყვების გაგებაც კი არ შეუძლია — შეუძლია კი ასეთ ადამიანს, როგორც ღვთის მორწმუნეს, მოიპოვოს ჭეშმარიტება?

ახლა ჩვენ გვექნება თანაზიარება და გავანალიზებთ ცრუ წინამძღოლების მეორე გამოვლინებას. ცრუ წინამძღოლებმა არ იციან, როგორ მოექცნენ მათ, ვინც შლის და არევ-დარევას იწვევს ეკლესიის საქმეში და არ შეუძლიათ სხვადასხვა ადამიანის, მოვლენისა და საგნის გარჩევა. ეს საკმარისია იმის საჩვენებლად, რომ ცრუ წინამძღოლებს აქვთ მწირი სულიერი მონაცემები, აკლიათ ჭეშმარიტების წვდომის უნარი და არ გააჩნიათ სულიერი მონაცემები ღვთის სიტყვების წვდომისთვის. მაგალითად, ვიღაც მუდამ ურჩობას იჩენს წინამძღოლის მიმართ. ცრუ წინამძღოლებსაც შეუძლიათ შეამჩნიონ, რომ ამ ადამიანს პრობლემები აქვს და იგრძნონ, რომ ის ბოროტმოქმედსა და ანტიქრისტეს ჰგავს. მათ ძალუძთ საგნების შესახებ გარკვეული მინიშნებების აღმოჩენა, რაც არც ისე ცუდია. მაგრამ თუ ჰკითხავ მათ: „რატომ ამბობ, რომ ის ანტიქრისტესა და ბოროტმოქმედს ჰგავს? არსებობს თუ არა კონკრეტული გამოვლინებები, როგორც მტკიცებულება? შეგიძლია თუ არა განსაზღვრო, რომ ის ანტიქრისტე და ბოროტმოქმედია მხოლოდ იმიტომ, რომ მუდამ ურჩობას იჩენს იმის მიმართ, ვინც წინამძღოლია? მხოლოდ ეს არ არის საკმარისი მისი ამგვარად დასახასიათებლად; ეს უბრალოდ ხასიათის საკითხია, ამპარტავნებისა და თვითმართლობის პრობლემა. აქვს თუ არა მას ანტიქრისტეს ბუნება? არის თუ არა ისეთი ადამიანი, რომელსაც ეზიზღება ჭეშმარიტება და სძულს იგი? არევ-დარევა გამოიწვია თუ არა ეკლესიის საქმეში? დასდო თუ არა მსჯავრი ყველა წინამძღოლსა და მუშაკს, როგორც ცრუ წინამძღოლებსა და ანტიქრისტეებს? გააკეთა თუ არა ამათგან რომელიმე?“ ისინი პასუხობენ: „როგორც ჩანს, გააკეთა.“ თუ შემდეგ ჰკითხავ: „მაშინ როგორ უნდა დავახასიათოთ და მოვექცეთ მას?“ ისინი ამბობენ, რომ არ იციან. თუ ჰკითხავ: „ამ ტიპის ადამიანს უნდა მივცეთ თუ არა გაფრთხილება და ვამხილოთ ის, რათა დავეხმაროთ დებსა და ძმებს გარჩევის უნარის შეძენაში?“ მათ მაინც არ იციან. ეს არის უცოდინრობა და საკითხის არსში წვდომის უუნარობა. ისინი ამჩნევენ გარკვეულ მინიშნებებს, მაგრამ არ იციან, როგორ დაახასიათონ ან მოექცნენ ასეთ ადამიანებს პრინციპების შესაბამისად. შეუძლიათ მათ რეალური პრობლემების გადაჭრა? შეუძლიათ დაეხმარონ ღვთის რჩეულ ხალხს გაკვეთილის სწავლაში? ვინაიდან ასეთი პიროვნებები ბოროტმოქმედები და ანტიქრისტეები არიან, მათ ადრე თუ გვიან განკვეთენ, თუმცა, თუ მათ მოიცილებ ან იზოლირებას გაუკეთებ მანამ, სანამ ისინი რეალურად ჩაიდენენ რაიმე ბოროტ საქმეს, ურჩობას გამოხატავენ და დები და ძმები ვერ გაიგებენ, რატომ გააკეთე ეს. ამიტომ, აუცილებელია, მივცეთ მათ გარკვეული დროის განმავლობაში მოქმედების საშუალება. როდესაც მათი ბოროტი ქმედებები სულ უფრო აშკარა გახდება და ისინი დაიწყებენ მცდარი შეხედულებებისა და საფუძველს მოკლებული ხმების გავრცელებას, შეცდომაში შეიყვანენ და შეეცდებიან დებისა და ძმების მიმხრობას, იბრძოლებენ ძალაუფლებისა და გავლენისთვის, შექმნიან დამოუკიდებელ სამეფოს და შეეცდებიან ეკლესიის საქმის დაშლას, ადამიანთა უმეტესობა შეძლებს ნათლად ამოიცნოს მათი ბუნება-არსება და ბუნებრივია, ისინი შეძლებენ წინ აღუდგნენ, რათა ამხილონ, გაარჩიონ და უარყონ ისინი. შემდეგ, შეგიძლია მოიცილო ისინი და მოექცე მათ ჭეშმარიტება-პრინციპების შესაბამისად. მხოლოდ ასეთი მუშაობა დაეხმარება დებსა და ძმებს გარჩევის უნარის განვითარებაში. შეუძლიათ ცრუ წინამძღოლებს პრობლემების ამგვარად მოგვარება და გადაჭრა? ცრუ წინამძღოლებს აკლიათ ეს სულიერი მონაცემები და სიბრძნე. ხედავ თუ არა რომელიმე ცრუ წინამძღოლს, რომელსაც შეუძლია დროულად გაუმკლავდეს ბოროტმოქმედებსა და ანტიქრისტეებს? ვერცერთს. ამიტომ, ცრუ წინამძღოლები აბსოლუტურად ვერ დაიცავენ დებსა და ძმებს ბოროტმოქმედთა მიერ გამოწვეული არეულობისა და ანტიქრისტეთა მიერ შეცდომაში შეყვანისგან. ცრუ წინამძღოლების უმეტესობა არა მხოლოდ ვერ შეიცნობს საკუთარ თავს თანამდებობიდან გათავისუფლების შემდეგ, არამედ ისინი ბევრს ჩივიან, ბუზღუნებენ, რომ ღვთის სახლი მათ მიმართ უსამართლოა, ამბობენ, რომ ეს ჰგავს „ვირის მოკვლას წისქვილის ქვის ჩამოხსნის შემდეგ“, ამტკიცებენ, რომ ძალისხმევა ჩადეს, მაგრამ არავითარი დაფასება არ მიუღიათ და უსამართლოდ მოექცნენ. თუ მათ ამხელ, როგორც ცრუ წინამძღოლებს, ისინი ურჩნი რჩებიან და ფიქრობენ: „მე რამდენიმე წელი ვმსახურობდი წინამძღოლად; თუნდაც ვერაფერს მივაღწიე, სულ მცირე, გასაჭირი მაინც ავიტანე. რატომ გამათავისუფლეს? ეს ჰგავს ვირის მოკვლას წისქვილის ქვის ჩამოხსნის შემდეგ!“ როგორც არ უნდა ამხილო ისინი, მაინც ურჩობენ. იმასაც კი ამბობენ: „როდესაც ანტიქრისტე აღმოვაჩინე, ისე ვნერვიულობდი, რომ ხშირად პირზე ბუშტუკები მიჩნდებოდა და კარგად ვერ ვიძინებდი. როგორ მექნებოდა ასეთი ტვირთი, ცრუ წინამძღოლი რომ ვყოფილიყავი?“ მათ არ შეუსრულებიათ არცერთი აუცილებელი საქმე, არ შეეძლოთ არცერთის გაკეთება და ისიც კი არ იცოდნენ, რა უნდა გაეკეთებინათ, თუმცა მაინც ახერხებენ საკუთარი თავით აღფრთოვანებას. განა ეს პრობლემური არ არის? რა ამაზრზენია ეს!

რაც შეეხება ეკლესიაში წარმოქმნილ სხვადასხვა პრობლემას, ცრუ წინამძღოლებმა ნათლად იციან, რომ მათ ეკლესიის საქმის ჩაშლისა და არევ-დარევის გამოწვევის ბუნება აქვს, თუმცა მაინც უგულებელყოფენ მათ. როდესაც ისინი აშკარა პრობლემებს ხედავენ, მხოლოდ ფორმალურად მოქმედებენ და ვერ ბედავენ კრიტიკული, არსებითი საკითხების მხილებას. ისინი მხოლოდ ირიბ მინიშნებებს აკეთებენ და მოძღვრების ქადაგებით გარკვეულ შეგონებებს სთავაზობენ ისე, რომ არსებითად არ ჭრიან პრობლემებს და სულ ეს არის. ბოროტმოქმედებთან და ანტიქრისტეებთან შეხვედრისას ისინი იბნევიან და გულგრილ დამოკიდებულებას იჩენენ, თითქოს ეს მათ არ ეხებათ. მათ არ იციან ამ საკითხებისადმი მოპყრობის ყველაზე შესაფერისი გზა, არ იციან, რა თქვან პრობლემების გადასაჭრელად, არ იციან, როგორ დაიცვან დები და ძმები და არ აქვთ აღებული არავითარი ტვირთი. ერთადერთი, რაც მათ გააჩნიათ, მცირეოდენი კეთილგანწყობაა: „ვიცი, რომ ბოროტმოქმედი ხარ. არ მოგცემ დებისა და ძმების შეწუხებისა და დაზარალების უფლებას. სანამ ამ თანამდებობაზე ვარ, უნდა დავიცვა დები და ძმები და ბოლომდე შევასრულო ჩემი პასუხისმგებლობა.“ რა სარგებელი მოაქვს ამას? გადაჭერი კი პრობლემა? სანამ შფოთვით ხარ დაკავებული, ანტიქრისტენი უქმად ისხდებიან? შეწყვეტენ ისინი ეკლესიის საქმეში არევ-დარევის გამოწვევას? როდესაც დაინახავენ, რომ უსარგებლო და ლაჩარი წინამძღოლი ხარ, ჰაერის ტყუილად მფლანგველი, რომელსაც არც სიბრძნე გააჩნია და მით უმეტეს, არც მუშაობის უნარი, ისინი საერთოდ არ მიგიღებენ სერიოზულად. ანტიქრისტეთა და ბოროტმოქმედთაუმეტესობა განსაკუთრებით მზაკვარი და ვერაგია. მათ შეცდომაში შეჰყავთ და აწუხებენ დბსა და ძმებთ, შენ კი არავითარი გზა არ გაგაჩნია მათ შესაჩერებლად ან შესაზღუდად. არც ის იცი, ვის სთხოვო დახმარება პრობლემების გადასაჭრელად; უბრალოდ შფოთავ და ღელავ, ლოცვისას კი ტირი. ისე საცოდავად გამოიყურები; თითქოს ასე ითვალისწინებ ღვთის განზრახვებს და ასე ზრუნავ დებსა და ძმებზე. ანტიქრისტეთა მსგავს აშკარა ბოროტმოქმედებსაც კი ვერ უმკლავდები. არ შეგიძლია ანტიქრისტეთა ქმედებებისა და საქციელის ჭეშმარიტების მიხედვით გაანალიზება და არც მათი განზრახვების, მოტივებისა და საქციელის საჯაროდ მხილება ძალგიძს, რათა დაეხმარო დებსა და ძმებს გარჩევის უნარის განვითარებაში. არცერთი ამ საქმის გაკეთება არ შეგიძლია. ზოგიერთი ცრუ წინამძღოლი იმასაც კი ამბობს: „არავინ უნდა ამხილოს ანტიქრისტეები. თუ დები და ძმები გაიგებენ, რომ ისინი ანტიქრისტენი არიან და თავს აარიდებენ მათ, ანტიქრისტეები შურს იძიებენ.“ განა ეს უსარგებლო ლაჩრობა არ არის? შეუძლიათ ასეთ ადამიანებს ეკლესიის საქმის გაძღოლა? შეუძლიათ დაიცვან დები და ძმები ისე, რომ მათ ნორმალური საეკლესიო ცხოვრებით იცხოვრონ? პრობლემის გადაჭრის რა მეთოდია ეს? როდესაც არაფერი ხდება, მათ დაუსრულებლად შეუძლიათ მოძღვრებების ქადაგება, მაგრამ როდესაც რაღაც ხდება, ისინი იბნევიან, გონება ერევათ და მხოლოდ ტირილი შეუძლიათ. განა ისინი უსარგებლო ლაჩრები არ არიან? როდესაც უყურებენ, თუ როგორ შეჰყავთ დები და ძმები შეცდომაში ანტიქრისტეთ და როგორ აწუხებენ მათ ბოროტმოქმედები, ისინი იბნევიან და არ იციან, როგორ იმოქმედონ. მათ ისიც კი არ იციან, როგორ გააკეთონ ყველაზე ელემენტარული რამ — გაერთიანდნენ ეკლესიაში იმ დებთან და ძმებთან, რომლებსაც მეტ-ნაკლებად აქვთ სამართლიანობის გრძნობა, გააჩნიათ ადამიანობა და შეუძლიათ ჭეშმარიტების მიღება, რათა ერთად ითანაზიარონ, გამოიყენონ ღვთის სიტყვები ამ პრობლემების გადასაჭრელად და ამხილონ და გაარჩიონ ანტიქრისტენი. განა ასეთი ადამიანი უსარგებლო არ არის? (დიახ.) ზოგიერთი ცრუ წინამძღოლი ზედმეტად ფრთხილი, ლაჩარი და უსარგებლოა. რა ზომამდე არიან ისინი ლაჩრები და უსარგებლონი? როდესაც ბოროტმოქმედები ჩნდებიან ეკლესიის საქმის ჩასაშლელად და არევ-დარევის გამოსაწვევად, საუბრობენ განსაკუთრებით უხეშად და თავხედურად, მათ ისე ეშინიათ, რომ კანკალებენ და ფიქრობენ: „ვერ ვბედავ მათთან გამკლავებას. ისინი საშიშნი არიან; ისინი ბოროტმოქმედები არიან ამა სოფელში. დებისა და ძმების დასაცავად რომ ვამხილო ისინი, აუცილებლად მიპოვიან რაიმე სუსტ წერტილს და შურს იძიებენ. მერე როგორღა გავაგრძელებ წინამძღოლობას? მათ იციან, სად ვცხოვრობ. დააზარალებენ ჩემს ოჯახს? დამასმენენ ღვთის რწმენის გამო?“ ასეთ ცრუ წინამძღოლებს არ შეუძლიათ ეკლესიის საქმის საკუთარ თავზე აღება. მათი გადაჭარბებული შიში უმოქმედობაში ტოვებს მათ; ბუნებრივია, მათთვის შეუძლებელია გაიგონ ასეთი საკითხებისა და ასეთი ადამიანებისადმი მოპყრობის პრინციპები. ნებისმიერი, ვინც ხასიათდება, როგორც ეკლესიის საქმის ჩამშლელი და არევ-დარევის გამომწვევი, არ არის ისეთი ადამიანი, ვინც უბრალოდ დროდადრო უშვებს შეცდომას. პირიქით, მისი ადამიანობა იმდენად ბოროტია, რომ ის მუდამ სჩადის დაუფიქრებელ დანაშაულებებს და უამრავ ბოროტ საქმეს. ასეთ პიროვნებებს უდავოდ აქვთ ბოროტმოქმედთა ბუნება. ბოროტმოქმედებთან გამკლავება ასევე მოითხოვს გარკვეულ ბრძნულ მეთოდებს. უნდა გაითვალისწინო ფონი და გარემო, ასევე ის, თუ რა ქმედებებს შეიძლება მიმართონ ბოროტმოქმედებმა მათთან გამკლავების შემდეგ და მოუტანს თუ არა ამან ეკლესიას პრობლემებს. მხოლოდ ამ ასპექტების გულდასმით აწონ-დაწონვით შეგიძლია საქმის სათანადოდ მოგვარება ისე, რომ იგი შეესაბამებოდეს ჭეშმარიტება-პრინციპებს და იყენებდეს სიბრძნეს. ისინი, ვისაც ესმით ჭეშმარიტება, ასეთი საკითხების მოგვარებისას გაუცნობიერებლად ჩასწვდებიან პრინციპებს. ამ საქმის კეთებისას ისინი თანდათანობით გაიგებენ, თუ როგორ მოექცნენ სხვადასხვა ადამიანს, შეიმუშავებენ გზებსა და მეთოდებს და ექნებათ სიბრძნე გულში. მაგრამ ცრუ წინამძღოლებს სრულიად აკლიათ ეს გზები, მეთოდები და სიბრძნე. ეს იმიტომ ხდება, რომ ისინი არ ითვალისწინებენ ღვთის განზრახვებს; ისინი არ ფიქრობენ იმაზე, დაზარალდება თუ არა ღვთის სახლის საქმე ან შეექმნებათ თუ არა საფრთხე წინამძღოლებსა და მუშაკებს. ვინაიდან ისინი არ ითვალისწინებენ ამ ყველაფერს, ისინი საქმეებს პრინციპების გარეშე აგვარებენ და მით უმეტეს, სიბრძნის გარეშე. ცრუ წინამძღოლებს არ შეუძლიათ ამ პრობლემებთან გამკლავება და არ სწავლობენ მათგან გაკვეთილს, რაც ამტკიცებს, რომ მათ არ სურთ სწავლა, არიან არაკომპეტენტურნი, უგულებელყოფენ სათანადო დავალებებს და არ შეუძლიათ არავითარი საქმის კეთება. როდესაც ხედავენ, რომ ბოროტმოქმედები და ანტიქრისტეები ბოროტებას სჩადიან და არევ-დარევას იწვევენ, ისინი არც ამხელენ ამ ადამიანებს და არც პრობლემებს ჭრიან. ისინი მხოლოდ საკუთარი ინტერესების დაცვაზე ფიქრობენ და სრულიად არ ანაღვლებთ ეკლესიის საქმე ან ღვთის რჩეული ხალხის სიცოცხლეში შესვლა. ზოგიერთი ცრუ წინამძღოლი ჩაგრავს სუსტებს და ამავდროულად ეშინია მათზე ძლიერების; ისინი დაუნდობლად ჩაგრავენ და საკუთარ ძალას აჩვენებენ მათ, ვინც შედარებით თვინიერია, მაგრამ როდესაც ბოროტმოქმედებსა და ანტიქრისტეებს ხვდებიან, სულ იღიმებიან და ეპირფერებიან. შეიძლება კი ღმერთს მოსწონდეს ასეთი ცრუ წინამძღოლები და ცრუ მუშაკები, რომლებსაც არავითარი პრინციპი არ გააჩნიათ? აბსოლუტურად არა. შეუძლია კი ღვთის სახლს წინამძღოლებად და მუშაკებად იმ ადამიანების კულტივირება, რომლებიც ჩაგრავენ სუსტებს, ეშინიათ ძლიერების და არ გააჩნიათ სამართლიანობის გრძნობა? აბსოლუტურად არა! ეს ადამიანები ურწმუნოები და არამორწმუნეები არიან, რომლებსაც არ გააჩნიათ სინდისი ან გონება და საერთოდ არ იღებენ ჭეშმარიტებას, ღვთის სახლს კი ისინი არ სჭირდება.

როდესაც ცრუ წინამძღოლის საქმეში პრობლემები ჩნდება, მისი პასუხი ყოველთვის პასუხისმგებლობისგან თავის არიდებაა. მისი ყველაზე გავრცელებული გამონათქვამია: „მე მათთან მქონდა თანაზიარება.“ ამის ქვეტექსტი ასეთია: „მე ვთქვი ყველაფერი, რაც მჭირდებოდა, ამიტომ, როდესაც რაღაც ცუდად მიდის, ეს მათი პასუხისმგებლობაა. მე ამასთან არავითარი კავშირი არ მაქვს.“ სწორედ ამიტომ არის ფრაზა „მე მათთან მქონდა თანაზიარება“ თილისმა და დევიზი ცრუ წინამძღოლისთვის. თუ ცრუ ის ხედავს, რომ ანტიქრისტე თვითნებობს, აღვირახსნილად იქცევა და ეკლესიაში არევ-დარევას იწვევს, ის ასევე იყენებს თანაზიარებისა და დახმარების მეთოდს. რამდენიმე შემაგონებელი და გამაფრთხილებელი სიტყვის თქმის შემდეგ, მას ჰგონია, რომ ანტიქრისტე მორჩილი და დამორჩილებული იქნება და აღარ შეიყვანს ხალხს შეცდომაში და აღარ გამოიწვევს არევ-დარევას ეკლესიის ცხოვრებაში. განა ეს სულელური ვარაუდი არ არის? ანტიქრისტეთა მიერ გამოწვეული არეულობის შესაზღუდად ასეთი სულელური მიდგომის გამოყენება არის ის, თუ როგორ მუშაობს ცრუ წინამძღოლი და ეს მართლაც უკიდურესად სულელურია! ცრუ წინამძღოლი სხვა არაფერს აკეთებს გარდა იმისა, რომ ბრმად არის ჩართული უსარგებლო ფაციფუცში. ის უბრალოდ ზოგადი საქმეებით კავდება მაშინ, როცა არ შეუძლია ფუნდამენტური საქმის შესრულება. ის არ რწყავს მათ, ვისაც ჭეშმარიტების მიღება შეუძლია, არ ზღუდავს მათ, ვინც ჩაშლასა და არევ-დარევას იწვევს და არ იცილებს მათ, ვინც დაუფიქრებლად სჩადის ბოროტმოქმედებებს და მრავალგზის შეგონების მიუხედავად, უარს ამბობს შეცვლაზე. ის განსაკუთრებით არ აქცევს ყურადღებას იმას, თუ როგორ სჩადიან ბოროტებას ანტიქრისტენი და როგორ იწვევენ არევ-დარევას. ის არც ამხელს და არც არჩევს მათ, არც იცილებს და არც რიცხავს მათ, რითაც ანტიქრისტეებს ეკლესიის საქმეში ბოროტების ჩადენისა და არევ-დარევის გამოწვევის საშუალებას აძლევს. მას ეს სრულიად არ ანაღვლებს და ფიქრობს, რომ ანტიქრისტეთა ბოროტ საქმეებს მასთან არავითარი კავშირი არ აქვს. ცრუ წინამძღოლს თავის საქმეში მხოლოდ ფორმალურად მოქმედება შეუძლია; ის ასრულებს მცირეოდენ ზოგად საქმეს და შემდეგ ფიქრობს, რომ რეალური საქმე შეასრულა და რომ ის სტანდარტის შესაბამისი წინამძღოლი და მუშაკი არის. მიუხედავად იმისა, თუ ვინ შლის და იწვევს არევ-დარევას ეკლესიის საქმეში, ის მხოლოდ გარკვეულ მოძღვრებებს აფრქვევს მათ წინაშე, აძლევს რამდენიმე შეგონებასა და შეხსენებას და ფიქრობს, რომ პრობლემა გადაჭრილია. ის მთელი დღე ფაციფუცობს, ყურადღებას აქცევს როგორც დიდ, ისე მცირე საკითხებს და მიაჩნია, რომ კარგად მუშაობს. ის ტრაბახობს კიდეც და ამბობს: „შეხედეთ ჩვენს ეკლესიას. ყველა კარგად არის გამოყენებული: ვისაც სახარების ქადაგება შეუძლია, სახარებას ქადაგებს, ვისაც ვიდეოების გაკეთება შეუძლია, ვიდეოებს აკეთებს, ვისაც სიმღერა შეუძლია, საგალობლებს წერს — ჩვენი საეკლესიო ცხოვრება ყვავის!“ თუმცა, ის საერთოდ ვერ ხედავს ეკლესიაში არსებულ მრავალ ფარულ პრობლემას. ის ვერ ბედავს გაუმკლავდეს იმ ბოროტმოქმედებსა და ურწმუნოებს, რომლებიც მუდმივად ჩაშლასა და არევ-დარევას იწვევენ ეკლესიის ცხოვრებაში, ამიტომ უგულებელყოფს მათ. ის თვალს ხუჭავს იმ ანტიქრისტეებზე, რომლებიც საკუთარი გზებით მოქმედებენ და თითოეული მათგანი ცდილობს ხალხის მიმხრობასა და საკუთარი მცირე ჯგუფების ჩამოყალიბებას. მას არ შეუძლია პასუხი გასცეს იმ მრავალ კითხვას, რომლებსაც სიმართლეს მოწყურებული ახალმორწმუნეები სვამენ. ნაცვლად იმისა, რომ ამ რეალური პრობლემების გადაჭრის გზები გამონახოს, ცრუ წინამძღოლი ყოველთვის ცდილობს თავი აარიდოს მათ, და ამავდროულად კვლავ ამტკიცებს, რომ „საეკლესიო ცხოვრება ყვავის“. განა ეს თვალთმაქცობა და თაღლითობა არ არის? ცრუ წინამძღოლი ტოვებს ამ ურწმუნოებს, ბოროტმოქმედებსა და ანტიქრისტეებს ეკლესიაში ისე, რომ არ იცილებს ან არ უმკლავდება მათ, რითაც საშუალებას აძლევს დაუფიქრებლად ჩაიდინონ ბოროტი საქმეები და ეკლესიის ცხოვრება სრულ ქაოსად აქციონ, ამავდროულად კი თავს ისე აჩვენებს, თითქოს ამას ვერ ხედავს. ასეთი ცრუ წინამძღოლი უკიდურესად ბრმაა! ის მოქმედებს, როგორც დამცავი ქოლგა ურწმუნოთათვის, ბოროტმოქმედებისა და ანტიქრისტეთათვის, და ამის გამო სიამაყესაც კი გრძნობს, რადგან ფიქრობს, რომ ამ გადაგვარებულთა არმოცილება სიყვარულის გამოვლენა და ღვთის რჩეული ხალხის დაცვაა. განა ეს არ არის ეკლესიის საქმის ჩაშლა და მასში არევ-დარევის გამოწვევა? განა ეს არ არის ღვთისადმი განზრახ წინააღმდეგობის გაწევა და მის წინააღმდეგ წასვლა? მაგრამ ცრუ წინამძღოლი ამას სრულიად ვერ აცნობიერებს. თუ ჰკითხავ მას, გადაიჭრა თუ არა ეს რეალური პრობლემები, ის ამბობს: „მე გავსხალი ისინი; მე მათთან მქონდა თანაზიარება“, რაც იმას ნიშნავს, რომ პრობლემები გადაჭრილია და მასთან აღარავითარი კავშირი აღარ აქვს. განა ეს პასუხისმგებლობისგან თავის არიდება არ არის? ცრუ წინამძღოლისთვის, როდესაც ვინმე რაიმე გადაცდომას სჩადის, სანამ ის ზედაპირულად სხლავს დამნაშავეს და სთავაზობს მას გარკვეულ შეხსენებებსა და შეგონებას, მისი საქმე შესრულებულია და თითქოს მან გადაჭრა პრობლემა. განა ეს მზაკვრობა არ არის? ცრუ წინამძღოლები აშკარად ვერ ახერხებენ ურწმუნოთა, ბოროტმოქმედებისა და ანტიქრისტეთა დროულად განკვეთას და შემდეგ იშველიებენ მოჩვენებით საბაბებს და ამბობენ: „მე მათთან ღვთის სიტყვაზე მქონდა თანაზიარება, ყველამ შეიცნო თავისი საქციელი და სინანული იგრძნო, ყველამ იტირა და თქვა, რომ აუცილებლად მოინანიებდნენ და აღარ შეეცდებოდნენ საკუთარი დამოუკიდებელი სამეფოს შექმნას.“ განა ეს ცრუ წინამძღოლები უბრალოდ საკუთარ თავს არ იტყუებენ, როგორც ბავშვები, რომლებიც სახლობანას თამაშობენ? ეს ურწმუნონი, ბოროტმოქმედნი და ანტიქრისტენი ისეთი ადამიანები არიან, რომლებსაც ეზიზღებათ ჭეშმარიტება. არცერთი მათგანი საერთოდ არ იღებს ჭეშმარიტებას და ისინი არ არიან ღვთის ხსნის ობიექტები; პირიქით, ისინი ღვთის ზიზღისა და სიძულვილის ობიექტები არიან. მაგრამ ცრუ წინამძღოლები ამ ურწმუნოებს, ბოროტმოქმედებსა და ანტიქრისტეთ ისე ექცევიან, როგორც დებსა და ძმებს და სიყვარულით ეხმარებიან მათ. რა არის აქ პრობლემის ბუნება? სისულელე და უცოდინრობა უშლით მათ ხელს ამ ადამიანების ნათლად დანახვაში, თუ მათ სიამოვნებას ცდილობენ, რადგან ეშინიათ მათი განაწყენების? მიზეზის მიუხედავად, ყველაზე მთავარი ის არის, რომ ცრუ წინამძღოლები არ ასრულებენ რეალურ საქმეს და ისინი არ იღებენ ჭეშმარიტებას ან არ აღიარებენ საკუთარ შეცდომებს, როდესაც მათ სხლავენ. ეს საკმარისია იმის საჩვენებლად, რომ ცრუ წინამძღოლებს საერთოდ არ გააჩნიათ ჭეშმარიტება-რეალობა. ისინი არ მუშაობენ ღვთის სახლის სამუშაო განკარგულებების შესაბამისად და განსაკუთრებით იქ, სადაც საქმე ეკლესიის გაწმენდას ეხება, ისინი ზედაპირულად მოქმედებენ. ისინი მხოლოდ ფორმალურად მოქმედებენ რამდენიმე აშკარა ბოროტმოქმედის განკვეთით. მხილებისა და გასხვლის დროს, ისინი სხვადასხვა მიზეზსა და საბაბსაც კი პოულობენ პასუხისმგებლობისგან თავის ასარიდებლად და საკუთარი თავის გასამართლებლად. ამიტომ, ცრუ წინამძღოლი, რომელიც არ ასრულებს რეალურ საქმეს, არის დამაბრკოლებელი ლოდი, რომელიც ხელს უშლის ღვთის ნების აღსრულებას. ცრუ წინამძღოლები მხოლოდ მცირეოდენ ზედაპირულ, ზოგად საქმეს ასრულებენ, რასაც არავითარი ღირებულება არ გააჩნია. ისინი არასოდეს ჭრიან ეკლესიაში წარმოქმნილ სხვადასხვა პრობლემას; უბრალოდ თავს არიდებენ მათ. ეს არა მხოლოდ აფერხებს ეკლესიის საქმის ნორმალურ წინსვლას, არამედ გავლენას ახდენს ღვთის რჩეული ხალხის სიცოცხლეში შესვლაზე. ცალსახად ცრუ წინამძღოლები ჩაშლასა და არევ-დარევას იწვევენ ეკლესიის საქმეში და მოქმედებენ, როგორც დამცავი ქოლგები ურწმუნოთათვის, ბოროტმოქმედებისა და ანტიქრისტეთათვის. სულიერი ბრძოლის კრიტიკულ მომენტში, ისინი ბოროტმოქმედთა და ანტიქრისტეთა მხარეს დგანან, რათა წინ აღუდგნენ და მოატყუონ ღმერთი. განა ეს ღვთის ღალატის გამოვლინება არ არის? ცრუ წინამძღოლების შეხედულებებისა და ქცევების მიხედვით თუ ვიმსჯელებთ, ნათელია, რომ ისინი უბრალოდ არ არიან ის ადამიანები, რომლებიც ისწრაფვიან ჭეშმარიტებისკენ, მათ საერთოდ არ ესმით ჭეშმარიტება და სრულიად უუნარონი არიან, შეასრულონ წინამძღოლობის საქმე.

ცრუ წინამძღოლები ადამიანებს ღვთის სიტყვების საფუძველზე კი არ ექცევიან, არამედ საკუთარი პრეფერენციების მიხედვით. ისინი ყოველგვარი პრინციპების გარეშე მოქმედებენ და აკეთებენ იმას, რაც სურთ. როდესაც ხედავენ, რომ ანტიქრისტეები არევ-დარევას იწვევენ ეკლესიაში, ცრუ წინამძღოლებს არ სძულთ ისინი. მათ სჯერათ, რომ ანტიქრისტეებისთვის ღვთის სიტყვების წაკითხვას შეუძლია შეზღუდოს მათი ჩაშლა და არევ-დარევა. როგორი ადამიანები არიან ანტიქრისტეები? ისინი ეშმაკები არიან, ისინი სატანები არიან! რამდენი წელიც არ უნდა სწამდეთ ღმერთი, ანტიქრისტეები საერთოდ არ იღებენ ჭეშმარიტებას და შეუძლიათ ჩაშლა და არევ-დარევა გამოიწვიონ ეკლესიის საქმეში და არეულობა გამოიწვიონ ღვთის რჩეული ხალხის სიცოცხლეში შესვლაში. ისინი რეალური ეშმაკები და სატანები არიან. ცრუ წინამძღოლები იმედოვნებენ, რომ ანტიქრისტეთ სინანულს აგრძნობინებენ და აზრს შეაცვლევინებენ მათთვის ღვთის სიტყვების რამდენიმე მონაკვეთის წაკითხვით. განა ეს უკიდურესად სულელური არ არის? ანტიქრისტეების მსგავსი ადამიანები საერთოდ არ იღებენ ჭეშმარიტებას. რამდენი ბოროტი საქმეც არ უნდა ჩაიდინონ, ისინი არ დაფიქრდებიან და არ შეიცნობენ საკუთარ თავს, და რამდენი შეცდომაც არ უნდა დაუშვან, ისინი არ აღიარებენ თავიანთ შეცდომებს. ისინი ჯოჯოხეთისთვის განწირული საცოდავები არიან, თუმცა ფიქრობ, რომ ღვთის სიტყვების რამდენიმე მონაკვეთის წაკითხვას და შეგონების რამდენიმე სიტყვის შეთავაზებას შეუძლია მათი შეცვლა — განა ეს ფუჭი ოცნება არ არის? გახრწნილ კაცობრიობას ასე ადვილად რომ შეეძლოს ჭეშმარიტების მიღება, ღმერთს აღარ დასჭირდებოდა სამსჯავროსა და გაკიცხვის საქმის შესრულება. რატომ ამბობს ღმერთი ამდენ სიტყვას და გამოხატავს ამდენ ჭეშმარიტებას თავის საქმეში? იმიტომ, რომ ადამიანების გადარჩენა არ არის ადვილი, რადგან ადამიანთა სირთულეები მეტისმეტად ბევრია და მათი ამბოხება — მეტისმეტად დიდი! მხოლოდ ისინი გადარჩებიან, ვისაც ჭეშმარიტების მიღება შეუძლია. ისინი, ვისაც ეზიზღება და სძულს ჭეშმარიტება, ვერ გადარჩებიან. თუმცა, ცრუ წინამძღოლებს სჯერათ, რომ თუ ისინი მკაცრ სიტყვებს ეტყვიან ურწმუნოებს, ბოროტმოქმედებსა და ანტიქრისტეებს, ეს პიროვნებები სინანულს იგრძნობენ და შეიცნობენ საკუთარ თავს, და თუ შემდეგ შემაგონებელ და მანუგეშებელ სიტყვებს ეტყვიან მათ, ისინი მოინანიებენ, რაც საშუალებას მისცემს მათ, გონება მოვალეობების შესრულებაზე მიმართონ, გახდნენ ერთგულნი და განიცადონ ხასიათის ცვლილება, რითაც ანტიქრისტეთ მორჩილ ცხვრებად აქცევენ. განა ეს სულელური აზრი არ არის? ეს აზრი უკიდურესად სულელურია! ეს გიჟის ბოდვას ჰგავს — როგორ შეიძლება ყველაფერი ასე მარტივად იყოს! ღმერთი უკვე ოცდაათ წელზე მეტია ასრულებს განკითხვის საქმეს და რამხელა თვითშემეცნებასა და ტრანსფორმაციას მიაღწიეს ადამიანებმა? მხოლოდ ადამიანთა მცირე ნაწილმა მიაღწია გარკვეულ შედეგებს. ისინი, ვისაც არ უყვარს ჭეშმარიტება, რამდენი ქადაგებაც არ უნდა მოისმინონ, საუკეთესო შემთხვევაში, მხოლოდ გარკვეულ მოძღვრებებს იგებენ. მათი სიცოცხლე-განწყობა საერთოდ არ შეცვლილა და მათგან იშვიათად თუ დაინახავთ კარგ ქცევებსა და კეთილ საქმეებს. როგორი ადამიანები არიან ისინი? ისინი არიან ადამიანები, რომლებიც პურით ძღებიან — ისინი საერთოდ არ იღებენ ჭეშმარიტებას. ისინი მხოლოდ ღვთის მადლით ტკბობაზე არიან ფოკუსირებულნი და მხოლოდ კურთხევებს ეძიებენ; ისინი სხვა არაფერი არიან, თუ არა შემოსილი მხეცები! ადამიანები ღრმად გაიხრწნენ სატანის მიერ; ისინი სავსენი არიან გახრწნილი ხასიათით და მათი ძვლები და სისხლი სავსეა სატანის საწამლავით. თუ მათ არ შეუძლიათ ჭეშმარიტების, ან ღვთის სამსჯავროსა და გაკიცხვის მიღება, როგორ შეუძლიათ ჭეშმარიტად დაემორჩილონ ღმერთს? როგორ შეუძლიათ ერთგულად შეასრულონ თავიანთი მოვალეობები? როგორ შეუძლიათ ჰქონდეთ ღვთისმოშიშება და განერიდონ ბოროტებას? შეიძლება თუ არა ხსნის მოპოვება ისეთივე მარტივი იყოს, როგორც ეს ადამიანებს წარმოუდგენიათ? სატანა ათასობით წლის განმავლობაში ხრწნიდა ადამიანებს იმ დონემდე, რომ ისინი ეშმაკებად იქცნენ. ახლა ღმერთი მოვიდა მათ გადასარჩენად და რამდენი სიტყვაც არ უნდა თქვას მან, ეშმაკებად ქცეული ადამიანების ჭეშმარიტ ადამიანებად გადაქცევა წარმოუდგენლად რთული ამოცანაა. ღმერთს არა მხოლოდ მრავალი ჭეშმარიტების გამოხატვა სჭირდება, არამედ ადამიანებმაც ყველაფერი უნდა გააკეთონ იმისათვის, რომ ითანამშრომლონ ჭეშმარიტების ძიებით, მიღებითა და პრაქტიკაში გამოყენებით — მხოლოდ ამის შემდეგ შეძლებენ ისინი სატანის გავლენისგან გათავისუფლებას და ღვთის ხსნის მოპოვებას. ღმერთმა ერთხელ თქვა: „მრავალნი არიან მოწოდებულნი, ხოლო მცირედნი რჩეულნი.“ მიუხედავად იმისა, რომ ბევრ ადამიანს სწამს ღმერთი, მხოლოდ ისინი, ვინც ჭეშმარიტად განიცდიან ღვთის სამსჯავროსა და გაკიცხვას და სრულად ემორჩილებიან მის საქმეს, შეიძლება განიწმინდონ და სრულყოფილნი იქნენ. ის ურწმუნოები, ბოროტმოქმედები და ანტიქრისტეები, რომლებიც მცირედითაც კი არ იღებენ ჭეშმარიტებას, გულით ეზიზღებათ ჭეშმარიტება; ისინი ვერასოდეს მოიპოვებენ ღვთის მიერ ხსნას და მათი მხილება და განკვეთა მხოლოდ ღვთის საქმით არის შესაძლებელი. ცრუ წინამძღოლებს არ ესმით ღვთის საქმე. ისინი ღვთის მიერ ადამიანების გადარჩენის საქმეს ასე მარტივად უყურებენ და სჯერათ, რომ ბოროტმოქმედებისა და ანტიქრისტეებისთვის ღვთის სიტყვების წაკითხვითა და გასხვლის მკაცრი სიტყვების წარმოთქმით, ისინი მოინანიებენ, შეიცვლებიან და ერთგულნი გახდებიან თავიანთი მოვალეობების შესრულებისას. რა არის აქ პრობლემა? გარდა იმისა, რომ არ ეძიებენ ჭეშმარიტებას და არ ესმით ჭეშმარიტება, ეს ასევე იმის ბრალია, რომ ცრუ წინამძღოლებს აქვთ უკიდურესად მწირი სულიერი მონაცემები; შესაბამისად, მათ საერთოდ არ აქვთ გაგება, როდესაც საქმე ეხება ღვთის საქმეს და იმას, თუ როგორ იხსნის ღმერთი ადამიანებს. იმის დასანახად, თუ რა არის ადამიანის არსი, აქვს თუ არა მას ჭეშმარიტება-რეალობა და როგორ უნდა მოექცნენ მას, აუცილებელია გავითვალისწინოთ მისი სულიერი მონაცემები და მისი დამოკიდებულება ჭეშმარიტების მიმართ — უნდა დააკვირდე, როგორია მისი ჭეშმარიტების წვდომა და შეუძლია თუ არა მას ჭეშმარიტების მიღება. მაშ, რა არის იმის გაზომვის საფუძველი, შეუძლია თუ არა ადამიანს ჭეშმარიტების წვდომა? ეს უპირველეს ყოვლისა დამოკიდებულია მისი სულიერი მონაცემების ხარისხზე და იმაზე, არის თუ არა მის მიერ ღვთის სიტყვების წვდომა წმინდა. ზოგიერთი ადამიანი ორმოცდაათი ან სამოცი წლის ხდება და მაინც არ შეუძლია ჩასწვდეს კაცობრიობის გახრწნის არსსა და რეალობას. ის კვლავ წარმოიდგენს, რომ ადამიანთა საზოგადოება მშვენიერია და სურს სხვებთან მშვიდობიანად და ჰარმონიულად ცხოვრება. განა ეს უკიდურესად სულელური და გულუბრყვილო არ არის? ღვთის რწმენას რომ შეეძლოს ყველას კარგ ადამიანად გადაქცევა, იქნებოდა კი საჭირო ღვთის სამსჯავროსა და გაკიცხვის საქმე ადამიანების გადასარჩენად? ცრუ წინამძღოლები სხვადასხვა ადამიანს ღვთის სიტყვების საფუძველზე კი არ ახასიათებენ, არამედ მხოლოდ მათი გარეგნული ქცევისა და პირადი შთაბეჭდილებების მიხედვით. საქმე, რომელსაც ისინი აკეთებენ, ასევე ძალიან ზედაპირულია, როგორც ბავშვების მიერ სახლობანას თამაში. ისინი ფიქრობენ, რომ ზოგჯერ შეუძლიათ იპოვონ ღვთის შესაფერისი სიტყვები გარკვეულ სიტუაციაში გამოსაყენებლად და რომ ადამიანებისთვის ღვთის სიტყვების წაკითხვა შეცვლის მათ: „შეხედეთ, ჩემი წინამძღოლობისა და შეგონების ქვეშ, ჩემი სიყვარულით სავსე დახმარებით, ღვთის სიტყვებმა იმოქმედა ადამიანებზე. მათ აღარ სურთ იყვნენ ანტიქრისტეები და მზად არიან შეცვალონ თავიანთი შეხედულებები ღვთის რწმენაზე. ისინი აღარ იბრძოლებენ ძალაუფლებისა და სარგებლისთვის და აღარ შექმნიან დამოუკიდებელ სამეფოებს; ისინი აღარ ჩაჩაშლასა და არევ-დარევას აღარ გამოიწვევენ ეკლესიის საქმეში და აღარ შეიყვანენ შეცდომაში ან აღარ მიიმხრობენ დებსა და ძმებს!“ შეგიძლია მათი შეზღუდვა? ვერასოდეს შეზღუდავ იმ ჭეშმარიტ ბოროტმოქმედებს, რომლებიც ჩაჩაშლასა და არევ-დარევას იწვევენ. რადგან მათ აქვთ ბოროტმოქმედთა არსი, ისინი ბოროტ საქმეებს სჩადიან დღის ან ღამის ნებისმიერ დროს; როდესაც კი შესაძლებლობა ეძლევათ, ისინი ბოროტებას სჩადიან. განა შეიძლება, რომ არ მოიცილო ისინი ეკლესიიდან? შეწყვეტენ ისინი ნებაყოფლობით თავიანთ ბოროტ საქმეებს? ისინი არ არიან ადამიანები; ისინი ეშმაკები და სატანები არიან! რამდენი წელი ეწინააღმდეგებოდნენ ეშმაკები და სატანა ღმერთს? ისინი დღემდე ეწინააღმდეგებიან ღმერთს. ანტიქრისტეები და ყოველგვარი ბოროტმოქმედები, რომლებიც ჩაშლასა და არევ-დარევას იწვევენ ღვთის საქმესა და ეკლესიის ნორმალურ წესრიგში, არიან რეალური ეშმაკები და სატანები; ისინი მტრები არიან რეალურ ცხოვრებაში. შეუძლიათ მათ თავიანთი არსის შეცვლა შენი რამდენიმე სიტყვის ან შენი მოსიყვარულე გულის გამო? რა სულელი ხარ! ფიქრობ, რომ შეგიძლია ადამიანების გადარჩენა ცოდვისგან მხოლოდ იმიტომ, რომ ცოტაოდენი მოძღვრება გესმის? შეგიძლია მათი გადარჩენა? ისინი ჯოჯოხეთისთვის არიან განწირულნი და შენ ფიქრობ, რომ რამდენიმე კარგ სიტყვას შეუძლია მათი შეცვლა. ასე ადვილია ეს? ადამიანების გადარჩენა ასე ადვილი რომ იყოს, ღმერთს აღარ დასჭირდებოდა ამდენი სიტყვის თქმა ან სამსჯავროსა და გაკიცხვის საქმის შესრულება. დასჭირდებოდა მას ამდენი დროის დახარჯვა და გულის სისხლის გაღება ადამიანების გადასარჩენად?

ახლა, ეკლესიაში სხვადასხვა ადამიანი უკვე გამოაშკარავდა და დახარისხდა მათი გვარისამებრ. ყველა უნდა დახარისხდეს თავისი ტიპის მიხედვით და ღვთის სახლში არსებობს პრინციპები და ადმინისტრაციული განკარგულებები, რომლებიც არეგულირებს, თუ როგორ უნდა მოექცნენ და გაუმკლავდნენ სხვადასხვა ტიპის ადამიანებს. ღმერთს აქვს მოთმინება და შემწყნარებლობა, წყალობა და სიყვარულით სავსე სიკეთე და სამართლიანი ხასიათი — მაგრამ არ დაგავიწყდეთ, რომ ღმერთს ასევე აქვს რისხვა და დიდებულება. ზოგიერთი ამბობს: „ღმერთს სურს, რომ ყველა ადამიანი გადარჩეს და არ სურს, რომ ვინმე დაიღუპოს და წარწყმდეს.“ ეს მართალია, მაგრამ ღმერთს სურს, რომ „ყველა ადამიანი“ გადარჩეს და არა ყოველი საგანი ან ყოველი ეშმაკი. როდესაც ადამიანები იღუპებიან და წარწყმდებიან, ღმერთი სევდასა და მწუხარებას გრძნობს. როდესაც ეშმაკები იღუპებიან და წარწყმდებიან, ეს მათი კანონიერი აღსასრული და დამსახურებული სასჯელია; ღმერთი არ წუხს მათ გამო. ეს არის ღვთის ხასიათი და მისი პრინციპი ადამიანებთან ურთიერთობისას. ადამიანებს ყოველთვის სურთ ღმერთთან შეწინააღმდეგება და ფიქრობენ, რომ ის ურწმუნონი, ბოროტმოქმედნი და ანტიქრისტენიც ადამიანები არიან. მათ სჯერათ, რომ ისინი, ვინც მუდმივად ჩაშლასა და არევ-დარევას იწვევენ ეკლესიის საქმეში, ასევე ადამიანები არიან, ისინი, ვინც იბრძვიან სტატუსისთვის და ქმნიან დამოუკიდებელ სამეფოებს, ასევე ადამიანები არიან და ისინი, ვინც მუდმივად ეწევიან აღვირახსნილობას, ასევე ადამიანები არიან. ისინი ეშმაკთა მოდგმის ყველა ამ პიროვნებას ღვთის რჩეულ ხალხს შორის მოიხსენიებენ. განა ეს აბსურდული არ არის? განა ეს არ ეწინააღმდეგება იმას, რაც ღმერთს სურს? იმის გამო, რომ მათი შეხედულებები საკითხებზე სრულიად ეწინააღმდეგება ღვთის სიტყვებსა და ჭეშმარიტებას, მათი მოსაზრებები სხვადასხვა ნეგატიურ ფიგურაზე, ეშმაკებსა და სატანებზე სრულიად საპირისპიროა ღვთის სიტყვებისა და დიდად განსხვავდება მათგან. ღმერთი სატანის მიმდევარ ეშმაკებს არასოდეს მოქცევია ისე, როგორც ადამიანებს. როგორ ახასიათებს ღმერთი ამ ადამიანებს? ისინი ეშმაკი სატანის მსახურნი არიან; ისინი მხეცები არიან. ცრუ წინამძღოლები, თავიანთი კეთილი განზრახვებიდან და დაბნეული სიყვარულიდან გამომდინარე და საკუთარი ფუჭი ოცნებებით ამოძრავებულნი, ამ ურწმუნოებს, ეშმაკებსა და სატანის მსახურებს ისე ექცევიან, როგორც დებსა და ძმებს. ამიტომ, ისინი დიდ სიყვარულსა და სიკეთეს იჩენენ მათ მიმართ, მუდმივად ეხმარებიან და მხარს უჭერენ მათ. შედეგად, იმის გამო, რომ ცრუ წინამძღოლები მხარდაჭერას, დახმარებასა და წინამძღოლობას უწევენ ამ ადამიანებს, ჭეშმარიტი დები და ძმები, ისინი, ვისი გადარჩენაც ღმერთს სურს, სასტიკად შეწუხებულნი არიან; საეკლესიო ცხოვრება ვერასოდეს დადგება სწორ გზაზე და დები და ძმები ვერასოდეს შეძლებენ ნორმალურად ჭამონ და სვან ღვთის სიტყვები და ითანაზიარონ ჭეშმარიტება ბოროტმოქმედთა მხრიდან ყოველგვარი არევ-დარევის გარეშე. განა ეს არ არის ცრუ წინამძღოლების „მიღწევა“? მათი „მიღწევა“ საკმაოდ მნიშვნელოვანია: ისინი არა მხოლოდ ვერ იცავენ დებსა და ძმებს, არამედ დაუმსახურებელ პატივისცემასა და დაცვას ანიჭებენ ამ ბოროტმოქმედებსა და ანტიქრისტეებს. განა ეს არ არის ეკლესიის საქმის ჩაშლა? ცრუ წინამძღოლების მიერ ამის კეთების ბუნება ჩაშლაა, თუმცა მათ ჰგონიათ, რომ ინარჩუნებენ ეკლესიის საქმეს და ეხმარებიან და მხარს უჭერენ ღვთის რჩეულ ხალხს. როგორ უყურებს ღმერთი ცრუ წინამძღოლების ამ ქმედებებს? ღმერთს ეზიზღება ისინი, მას განსაკუთრებით ეზიზღება ისინი! ცრუ წინამძღოლები არ ასრულებენ რეალურ საქმეს, არამედ ფოკუსირებულნი არიან ბოროტმოქმედთა დაცვაზე და მოქმედებენ, როგორც სატანის მსახურნი. ეს იწვევს იმას, რომ ღვთის რჩეული ხალხი — ისინი, ვისაც უყვარს ჭეშმარიტება — ვერ იღებს ეკლესიის მხარდაჭერასა და საზრდოს მიუხედავად იმისა, რომ ცხოვრობს საეკლესიო ცხოვრებით, და სურს შეასრულოს თავისი მოვალეობები, თუმცა ვერ ახერხებს საკუთარი უსაფრთხოების გარანტირებას. ცრუ წინამძღოლები სრულიად ვერ ამჩნევენ ამ საკითხებს და ფიქრობენ: „მე ყველას თანაბრად ვექცევი, მაშ რატომ ჩივით? რა უნდა გავაკეთო, რომ დაგაკმაყოფილოთ? სწორედ ამას ნიშნავს ადამიანებისადმი სამართლიანად მოპყრობა. თქვენ უბრალოდ პრეტენზიულები ხართ და ძნელია თქვენი სიამოვნება! ასეა თუ ისე, მე ღვთის წინაშე ვარ ანგარიშვალდებული; მე ყველაფერს ღვთის წინაშე ვაკეთებ!“ განა ისინი საღ აზრს მოკლებულნი არ არიან, რომ ასეთი რიტორიკის გადმოფრქვევა შეუძლიათ? განა ისინი უკიდურესად სულელები არ არიან? ისინი ნამდვილად გონებას მოკლებულნი და უკიდურესად სულელები არიან. ღვთის სახლი ყოველდღე საუბრობს იმაზე, თუ როგორ იხსნის ღმერთი კაცობრიობას, მაგრამ ცრუ წინამძღოლებს არასოდეს ესმით ღვთის სიტყვები. ისინი ფიქრობენ, რომ ვინც არ უნდა იყოს ადამიანი, როგორიც არ უნდა იყოს მისი არსი, რაოდენ ბოროტიც არ უნდა ყოფილიყო მის მიერ ჩადენილი საქმეები და რაოდენ ბოროტგანზრახულიც არ უნდა იყოს მისი ადამიანობა, ღვთის სიტყვების ხელმძღვანელობით და ადამიანების მოსიყვარულე მხარდაჭერის დახმარებით ის საბოლოოდ მოინანიებს და მობრუნდება. განა ეს შეხედულება სრულიად მცდარი არ არის? (დიახ.) გარდა იმისა, რომ აქვთ ღვთის სიტყვების უკიდურესად აბსურდული წვდომა, ცრუ წინამძღოლები ასევე თავს აჩვენებენ, თითქოს ესმით ღვთის განზრახვები და, ცალმხრივად აზროვნებენ რა და საკუთარი ეგოისტური სურვილებით მოქმედებენ, ისინი სიკეთესა და სიყვარულს იჩენენ ბოროტმოქმედთა და ანტიქრისტეთა მიმართ. და რა არის შედეგი? ისინი საბოლოოდ იფარავენ ბოროტმოქმედებსა და ანტიქრისტეთ, ხდებიან მათი თანამზრახველნი, აძლევენ მათ შესაძლებლობებსა და ნოყიერ ნიადაგს, რათა ჩაშლა და არევ-დარევა გამოიწვიონ ეკლესიის საქმესა და საეკლესიო ცხოვრებაში. ამასობაში, დები და ძმები, რომლებსაც ნამდვილად სჭირდებათ დაცვა, უგულებელყოფილნი არიან ცრუ წინამძღოლების მიერ, რომლებიც არასოდეს ეკითხებიან მათ: „რას გრძნობთ იმის გამო, რომ ეკლესიაში ეს ბოროტმოქმედნი და ანტიქრისტენი არიან, და ისინი, ვინც ნეგატივს აფრქვევენ და წარმოდგენებს ავრცელებენ? ეთანხმებით მათ ეკლესიაში დატოვებას? მზად ხართ შეასრულოთ თქვენი მოვალეობები და იცხოვროთ საეკლესიო ცხოვრებით მათთან ერთად?“ ისინი არასოდეს კითხულობენ, რას გრძნობენ დები და ძმები ამ ყველაფერთან დაკავშირებით. რას ფიქრობთ — განა ასეთი წინამძღოლები და მუშაკები საკმაოდ ამაზრზენები არ არიან? ისინი მოქმედებენ წინამძღოლთა და მუშაკთა დროშის ქვეშ, ატარებენ ასეთ ტიტულებს, მაგრამ სინამდვილეში ისინი სატანისა და სატანის მსახურთა დაცვის საქმეს ასრულებენ. ეს ნამდვილად სამწუხაროა! თუ იტყვი, რომ ასეთ წინამძღოლებსა და მუშაკებს აქვთ მწირი სულიერი მონაცემები და არ ასრულებენ რეალურ საქმეს, ისინი შეიძლება არ დაგეთანხმონ. ისინი თავს უსამართლოდ დაჩაგრულად იგრძნობენ და იფიქრებენ, რომ ყოველდღე დაკავებულნი არიან და არ უსაქმურობენ, მაშ როგორ შეიძლება, რომ ისინი არ ასრულებდნენ რეალურ საქმეს? მაგრამ მათი გამოვლინებების საფუძველზე — მიაჩნიათ რა, რომ ადამიანთა ორივე ჯგუფი მნიშვნელოვანია, ფიქრობენ რა, რომ ორივეს თანაბრად უნდა მოექცნენ, იყენებენ რა სამართლიან მოპყრობას საბაბად, რათა ბოროტმოქმედებსა და მათ, ვინც ჩაშლასა და არევ-დარევას იწვევენ, ეკლესიაში ბატონობის საშუალება მისცენ, და უშვებენ რა სხვადასხვა ბოროტი საქმის არსებობას ეკლესიაში — ვინ არიან ეს წინამძღოლნი და მუშაკნი? მათი გამოვლინებების, მათი მუშაობის გზისა და პრინციპების და საქმის კეთების მოტივების საფუძველზე, ისინი უდავოდ ცრუ წინამძღოლები და დაბნეული სულელები არიან. ზუსტია ამის თქმა? (დიახ.)

საზოგადოებაში, მიუხედავად იმისა, თუ რომელ ჯგუფს ან ფენას არ უნდა განეკუთვნებოდნენ ადამიანები, ერთმანეთისგან არ ანსხვავებენ ბოროტმოქმედებსა და კეთილ ადამიანებს და მით უმეტეს არ მსჯელობენ იმაზე, თუ როგორ ხრწნის სატანა მათ ან რა არის გახრწნილი კაცობრიობის არსი; სიკეთესა და ბოროტებასაც კი არ ანსხვავებენ ერთმანეთისგან. მაგრამ ღვთის სახლში ყველაფერი ღვთის სიტყვებს ეფუძნება; ჭეშმარიტება არასოდეს იცვლება და ღვთის სიტყვები აღასრულებს ყოველივეს. ეკლესიაში ყოველგვარი ადამიანი გამოაშკარავდება ღვთის სიტყვებით და ისინი ბუნებრივად ხარისხდებიან თავიანთი გვარისამებრ. ყველა ტიპის ადამიანი მაქსიმალურად უნდა იქნეს გამოყენებული მათი ადამიანობის, მისწრაფებებისა და არსის საფუძველზე. არის თუ არა ეს ადამიანთა წოდებების მიხედვით დაყოფა? ეს არის არა ადამიანთა წოდებების მიხედვით, არამედ მათი კატეგორიებად დაყოფაა. თითოეული ადამიანი უნდა დახარისხდეს თავისი გვარისამებრ — ისინი უნდა განთავსდნენ იქ, სადაც მათი ადგილია. მათი ერთმანეთში არევა მიუღებელია; შერევა დროებითია და მას განსაზღვრული ვადა აქვს. მაგალითად, როდესაც ღვარძლი და ხორბალი ერთმანეთშია არეული, თუ ღვარძლის ამოძირკვა გავლენას მოახდენს ხორბალზე და შესაძლოა მისი გახმობა გამოიწვიოს, მაშინ ღვარძლი ჯერ არ უნდა ამოიძირკვოს. მაგრამ მათი არამოძირკვა არ ნიშნავს, რომ ისინი არ არიან კატეგორიებად დაყოფილნი — მაშ, როდის უნდა ამოიძირკვონ ისინი? შესაფერის დროს; ღმერთი მოამზადებს ამ დროს. ახლა დადგა დრო, რომ თითოეული დახარისხდეს თავისი გვარისამებრ; ყოველგვარი ადამიანი უნდა დაიყოს კატეგორიებად. ეს აუცილებელია. რატომ უნდა შესრულდეს ეს საქმე? თეორიული თვალსაზრისით, არსებობს ღვთის სიტყვების საფუძველი; ხოლო რეალური ვითარებიდან გამომდინარე, ამის გაკეთება აუცილებელია — მას პრაქტიკული ღირებულება აქვს და მისი გაკეთება აბსოლუტური აუცილებლობაა. როდესაც ღვარძლის ამოძირკვა გავლენას აღარ მოახდენს ხორბალზე, ღვარძლი უნდა ამოიძირკვოს და განცალკევდეს ხორბლისგან. თუ ურწმუნოებსა და ბოროტმოქმედებს — რომლებიც ღვარძლს წარმოადგენენ — ისე მოეპყრობიან, როგორც დებსა და ძმებს, ეს მეტისმეტად უსამართლო იქნება ყველა იმ ძმისა და დის მიმართ, რომლებიც გულწრფელად იღებენ თავს ღვთისათვის. ერთი მხრივ, ეს ადამიანები ხშირად შეწუხდებიან, განიცდიან გავლენას და დაზარალდებიან იმ ბოროტმოქმედებისგან, რომლებიც ჩაშლასა და არევ-დარევას იწვევენ ეკლესიის საქმეში. მეორე მხრივ, ზოგიერთი ადამიანი, რომლის სულიერი ზრდაც მცირეა და ვერ იგებს ჭეშმარიტებას, შეიბოჭება, გახდება ნეგატიური და სუსტი, ან შესაძლოა დაბრკოლდეს კიდეც, როდესაც შეხება ექნება ბოროტმოქმედებთან, რომლებიც ჩაშლასა და არევ-დარევას იწვევენ. გარდა ამისა, ყველაფერი, რასაც ჩამშლელი და არევ-დარევის გამომწვევი ადამიანები აკეთებენ და ყოველი სიტყვა, რასაც ისინი ამბობენ, იწვევს ქაოსს, არეულობასა და უწესრიგობას. ყველაზე რეალური ვითარება ის არის, რომ როდესაც ისინი ასრულებენ მოვალეობას ან აკეთებენ რაიმე საქმეს, ისინი დაუფიქრებლად სჩადიან ბოროტმოქმედებებს და არ მისდევენ პრინციპებს, რაც იწვევს ადამიანური, მატერიალური და ფინანსური რესურსების უზარმაზარ ფლანგვას ყოველგვარი შედეგის მიღწევის გარეშე. საბოლოოდ, რა ხდება? როდესაც მათ ათავისუფლებენ, ყველას უწევს მათი ბოროტი საქმეების საფასურის გადახდა. საქმე თავიდან არის გასაკეთებელი, ხოლო ადამიანური და მატერიალური რესურსები, დრო და ყველას ყველაზე ძვირფასი ენერგია, რომელიც დაიხარჯა ამ პირების გათავისუფლებამდე, იფლანგება მათი დაუფიქრებელი ბოროტმოქმედებების გამო და მისი ანაზღაურება შეუძლებელია. ის უარყოფითი გავლენა, რაც მათ ამ საქმეზე მოახდინეს, მეტისმეტად დიდია! არავის შეუძლია ამ პასუხისმგებლობის აღება. მოგვიანებით საქმე კარგადაც რომ შესრულდეს, წინა დანაკარგებს ვერავინ აანაზღაურებს. ზოგიერთი ამბობს, რომ მათ ფული უნდა გადაახდევინონ; ესეც უნდა გაკეთდეს, მაგრამ შეუძლია თუ არა ფულს დროის ყიდვა? შეუძლია ფულს იყიდოს დებისა და ძმების დრო და ენერგია, ან ის გულწრფელი საფასური, რომელიც მათ გადაიხადეს? არა, არ შეუძლია — ეს ყოველივე შეუფასებელია! არ აქვს მნიშვნელობა, რამდენი ადამიანი იწვევს ეკლესიაში ჩაშლასა და არევ-დარევას, შედეგები განუზომელია. უამრავი ძმისა და დის სიცოცხლეში შესვლა განიცდის გავლენას. დანაკარგი დიდია და მისი ანაზღაურება შეუძლებელია. შეიძლება თუ არა დებისა და ძმების სიცოცხლისთვის მიყენებული ზიანის ანაზღაურება? ვინ გადაიხდის ამ დანაკარგის საფასურს? ამიტომ, ეკლესია უნდა განიწმინდოს ამ ბოროტმოქმედებისგან. ისინი არ არიან იმავე გვარისანი, როგორიც ჭეშმარიტების მაძიებელი დები და ძმები. ისინი ეშმაკებისა და სატანის კოჰორტას განეკუთვნებიან, რომლებიც ღვთის სახლში არევ-დარევისა და განადგურების მოსატანად მოდიან. თუ ეკლესიას არ განწმენდენ ამ ბოროტმოქმედთაგან, ეკლესიის საქმე და საეკლესიო ცხოვრების წესრიგი ვერასოდეს იქნება გარანტირებული. მიუხედავად იმისა, თუ რამდენი ადამიანი შეადგენს გარკვეულ ჯგუფს, სანამ მათ შორის არის თუნდაც ერთი ადამიანი, რომელიც ჩაშლასა და არევ-დარევას იწვევს — ვინმე, ვინც დაუფიქრებლად სჩადის ბოროტმოქმედებებს, არასოდეს აგვარებს საქმეებს პრინციპების მიხედვით, არასოდეს იღებს დადებით რამეებს ან ჭეშმარიტებას, არავის უსმენს, მოქმედებს თვითნებურად, მიუხედავად იმისა, აქვს თუ არა რაიმე სტატუსი ან ძალაუფლება, და არსებითად ცოცხალი სატანაა — ასეთი ადამიანი, სანამ ეკლესიაში რჩება, ადრე თუ გვიან დიდ არევ-დარევასა და ნგრევას მოუტანს ეკლესიის საქმეს. როდესაც დადგება მათი განკვეთისა და მათთან გამკლავების დღე, რამდენ ადამიანს მოუწევს იმ არასასურველი შედეგებისა და უწესრიგო ვითარების გამოსწორება, რაც მათ გამოიწვიეს! ამიტომ, ამ ბოროტმოქმედებისა და ანტიქრისტეების მოცილება ან განდევნა არის მნიშვნელოვანი ამოცანა, რომელიც წინამძღოლებმა და მუშაკებმა უნდა შეასრულონ და რომლის მიმართაც დაუდევრობა დაუშვებელია. თუმცა, ცრუ წინამძღოლები სიკეთესა და სიყვარულს იჩენენ მათ მიმართ, ვინც უნდა მოიცილონ ან განკვეთონ, თვალს ხუჭავენ მათ ბოროტ საქმეებზე, ითმენენ და ეგუებიან მათ, როგორც დებსა და ძმებს, და მათაც კი, ვინც მათთვის გამოსადეგია, ნიჭიერ ადამიანებად მიიჩნევენ, კულტივირებას უწევენ და იყენებენ მათ. რა ცუდ საქმეებსაც არ უნდა სჩადიოდნენ ისინი, ცრუ წინამძღოლები პოულობენ მიზეზებს მათ გასამართლებლად და სიყვარულით სავსე დახმარებასა და მხარდაჭერასაც კი უწევენ მათ. გარკვეულწილად, განა ეს არ არის გამიზნული ჩაშლა? (დიახ.) ცრუ წინამძღოლები მოქმედებენ საკუთარი იდეების, საკუთარი სიკეთისა და ენთუზიაზმის მიხედვით, რითაც საბოლოოდ დიდ პრობლემებს უქმნიან ეკლესიასა და ღვთის რჩეულ ხალხს! თუ ეს ბოროტმოქმედები ძალაუფლებას ჩაიგდებენ ხელში, ის კატასტროფები და შედეგები, რომლებსაც ისინი ეკლესიას მოუტანენ, გამოუთვლელია.

ამჟამად ღვთის სახლში არსებობს წესი, რომ ვინც არ უნდა ჩაიდინოს ბოროტმოქმედება, თუ ეს ღვთის სახლს ზარალს აყენებს, მან უნდა აანაზღაუროს იგი. თუ დანაკარგი მეტისმეტად დიდია და შედეგები — მძიმე, შეიძლება თუ არა პრობლემის გადაჭრა მხოლოდ ფულადი კომპენსაციით? ზოგიერთი დანაკარგის ანაზღაურება შეუძლებელია ნებისმიერი ოდენობის ფულადი კომპენსაციით; ისინი აუნაზღაურებელი და გამოუსწორებელია. ახლა თითოეული დღე მეტისმეტად ძვირფასი და გადამწყვეტია. როდესაც ერთი დღე ჩაივლის, შესაძლებელია თუ არა ამ დროის დაბრუნება? ესეც შეუქცევადია. რატომ ვამბობთ, რომ გარკვეული შესაძლებლობების ხელიდან გაშვება მთელი ცხოვრების სინანულად იქცევა? სწორედ იმიტომ, რომ დროის დაბრუნება შეუძლებელია. რას ვგულისხმობ ამის თქმით? უმჯობესია პრობლემების თავიდან აცილება მათ წარმოშობამდე, ვიდრე ფულის დახარჯვა მათ გადასაჭრელად მას შემდეგ, რაც ისინი მოხდება; ეს არის პრობლემების გადაჭრის საუკეთესო გზა. „ცხენის გაქცევის შემდეგ თავლაზე ბოქლომის დადება“ უკიდურესი გამოსავალია. უმჯობესია პრევენციული საქმის შესრულება მანამ, სანამ რამე მოხდება. ეს ნიშნავს, რომ სანამ რაიმე ჩაშლა ან არეულობა მოხდება წინამძღოლებსა და მუშაკებსუნდა გააჩნდეთ გამჭრიახობა და ეკლესიაში არსებული სხვადასხვა ტიპის ადამიანების საფუძვლიანი გაგება; ისინი გულდასმით უნდა დააკვირდნენ და ოპერატიულად ჩასწვდნენ სხვადასხვა ტიპის ადამიანის მდგომარეობებს, ხასიათსა და მისწრაფებებს, ისევე როგორც მათ დამოკიდებულებებსა და თვალსაზრისებს მოვალეობის შესრულებისას, რათა უზრუნველყონ, რომ ყველა ძმასა და დას ჰქონდეს ნორმალური საეკლესიო ცხოვრება და გარემო თავიანთი მოვალეობების შესასრულებლად. ამგვარად, ეკლესიის საქმე შეძლებს გეგმაზომიერად წინსვლას. ეს არის წინამძღოლთა და მუშაკთა პასუხისმგებლობები. რა თქმა უნდა, ცრუ წინამძღოლები არ არიან ამ საქმისთვის შესაფერისნი; ისინი გონებაარეული და უსარგებლო ადამიანები არიან. ახლა მათ აქვთ ჭკვიანური იდეა: „ყველა, ვინც არ მისდევს პრინციპებს და საქმეს აფუჭებს, დაჯარიმდება! თუ ანტიქრისტე რაიმე ცუდს ჩაიდენს, ის დაჯარიმდება!“ მათ მიაჩნიათ, რომ ჯარიმების დაწესება საუკეთესო გამოსავალი და პრაქტიკის საუკეთესო პრინციპია. თუ ყველა პრობლემის გადაჭრა ჯარიმების დაწესებით იქნებოდა შესაძლებელი, მაშინ რაღა აზრი ექნებოდა ჭეშმარიტების ძიებას? რატომ ეწოდება ცრუ წინამძღოლს ცრუ? იმიტომ, რომ მათ არ ესმით ჭეშმარიტება და წესების დაცვას ჭეშმარიტების პრაქტიკაში განხორციელებად მიიჩნევენ; მათ მიერ გაგებულ სიტყვებსა და მოძღვრებებს ჭეშმარიტებად თვლიან, ხოლო როდესაც რამე ხდება, მათ აბსოლუტურად არ შეუძლიათ სწორი პრინციპების ან მიმართულების პოვნა და პრობლემების ძირფესვიანად გადაჭრა. მათ არ ესმით ღვთის სიტყვები და საერთოდ არ შეუძლიათ ჩასწვდნენ ღვთის განზრახვას, მაგრამ მაინც სურთ მუშაობა და წინამძღოლად ან მუშაკად ყოფნა — რაოდენ დიდი სისულელეა! ამ თვალსაზრისით, რა არის ცრუ წინამძღოლის მთავარი გამოვლინება? მას არ შეუძლია დაინახოს იმ სხვადასხვა ტიპის ადამიანის არსი, რომლებიც ჩაშლასა და არევ-დარევას იწვევენ ეკლესიის საქმეში, არ შეუძლია მათი კატეგორიებად დაყოფა და რა თქმა უნდა, არ შეუძლიათ მათ პრინციპების მიხედვით მოეპყროს და გაუმკლავდეს. ეს ყველაფერი იწვევს ერთ დიდ არეულობას ცრუ წინამძღოლის გონებაში. ის ვარაუდებს გამოთქვამs ღვთის სიტყვებსა და მის განზრახვებზე საკუთარი ენთუზიაზმის, წარმოდგენებისა და ფანტაზიების საფუძველზე. ამავდროულად, თავის სიკეთეს, ენთუზიაზმს, პირად ფანტაზიებსა და წარმოდგენებს ღმერთს მიაწერს და სჯერა, რომ ეს ყოველივე შეესაბამება ჭეშმარიტებას, ღვთის განზრახვებს და შეიძლება წარმოადგინოს ის, რაც ღმერთს სწადია. ამგვარად, ისინი ამ ყოველივეს ეყრდნობიან, რათა შეასრულონ საქმე და წარმართონ ღვთის რჩეული ხალხი. სწორედ ეს არის ცრუ წინამძღოლის მთავარი გამოვლინება. ამით ჩვენ დავასრულებთ თანაზიარებას ცრუ წინამძღოლების მეორე გამოვლინების შესახებ.

III. ცრუ წინამძღოლები არ ამხელენ და არ აჩერებენ ბოროტ ადამიანებს

შემდეგ ჩვენ გვექნება თანაზიარება ცრუ წინამძღოლების მესამე გამოვლინების შესახებ, რაც გულისხმობს იმ ადამიანების იგნორირებასა და მათ მიმართ უყურადღებობას, რომლებიც ჩაშლასა და არევ-დარევას იწვევენ ეკლესიის საქმეში — მაშინაც კი, როდესაც ისინი აღმოაჩენენ, რომ ბოროტმოქმედები და ანტიქრისტენი არევ-დარევას იწვევენ ეკლესიის საქმეში, ისინი ამას ყურადღებას არ აქცევენ. თავისი არსით ეს უფრო სერიოზულია, ვიდრე პირველი ორი გამოვლინება. რატომ ითვლება ის უფრო სერიოზულად? პირველი ორი გამოვლინება ეხება ცრუ წინამძღოლების სულიერ მონაცემებს, მაგრამ ეს გამოვლინება ეხება ცრუ წინამძღოლების ადამიანობას. ზოგიერთ ცრუ წინამძღოლს იმდენად მწირი სულიერი მონაცემები აქვს, რომ მათ არ ძალუძთ დაინახონ ეკლესიის საქმეში ჩაშლისა და არევ-დარევის გამომწვევი ქმედებების ბუნება. ზოგიერთ ცრუ წინამძღოლს, მიუხედავად იმისა, რომ შეუძლია აღმოაჩინოს ეკლესიის საქმეში ჩაშლისა და არევ-დარევის პრობლემები, სამწუხაროდ, არ ესმის ჭეშმარიტება და არ შეუძლია ამ პრობლემებთან გამკლავება და მათი გადაჭრა. ისინი ყოველთვის მოქმედებენ საკუთარი იდეებისა და ენთუზიაზმის მიხედვით, აკეთებენ იმას, რაც მოსწონთ და გულში ფიქრობენ: „სანამ ეკლესიის საქმეს ვაკეთებ, ყველაფერი რიგზეა; რაც შეეხება იმას, თუ ვინ იწვევს ჩაშლასა და არევ-დარევას, ეს მათი პირადი საქმეა და მე არ მეხება“. ასევე არსებობენ ისეთი ცრუ წინამძღოლები, რომლებსაც აქვთ გარკვეული სულიერი მონაცემები, შეუძლიათ მცირედი საქმის კეთება და აქვთ მცირეოდენი ცოდნა თითოეული ტიპის ადამიანთან გამკლავების პრინციპების შესახებ. თუმცა, მათ ეშინიათ ადამიანების წყენინების, ამიტომ, როდესაც აღმოაჩენენ ბოროტმოქმედებსა და ანტიქრისტეებს, რომლებიც ჩაშლასა და არეულობას იწვევენ, ვერ ბედავენ მათ მხილებას, შეჩერებას ან შეზღუდვას. ისინი სატანური ფილოსოფიით ცხოვრობენ და თვალს ხუჭავენ იმ საკითხებზე, რომლებიც, მათი აზრით, მათ არ ეხებათ. საერთოდ არ ადარდებთ, როგორია ეკლესიის საქმის შედეგები ან რაოდენ დიდი გავლენა ექნება ამას ღვთის რჩეული ხალხის სიცოცხლეში შესვლაზე; ისინი ფიქრობენ, რომ ასეთი რამეები მათ არ ეხებათ. ამგვარად, ასეთი ცრუ წინამძღოლის მმართველობის პერიოდში საეკლესიო ცხოვრების ნორმალური წესრიგი არ ნარჩუნდება, ხოლო ღვთის რჩეული ხალხის მოვალეობები და სიცოცხლეში შესვლა დაცული არ არის. რა არის ამ პრობლემის არსი? საქმე ის კი არ არის, რომ ამ ცრუ წინამძღოლებს არ შეუძლიათ მუშაობა მათი ცუდი სულიერი მონაცემების გამო; არამედ ის, რომ მათი ადამიანობაა ცუდი და მათ აკლიათ სინდისი და გონება, რის გამოც ისინი არ ასრულებენ რეალურ საქმეს. რა მხრივ არიან ცრუ წინამძღოლები ცრუ? მათ აკლიათ ადამიანობის სინდისი და გონება; შესაბამისად, მათი წინამძღოლად მუშაობის პერიოდში, ბოროტმოქმედებისა და ანტიქრისტეების მიერ ეკლესიის საქმეში ჩაშლისა და არევ-დარევის გამოწვევის პრობლემა საერთოდ არ გვარდება. ზოგიერთ დასა და ძმას დიდი ზიანი ადგება, ხოლო ეკლესიის საქმე უზარმაზარ დანაკარგებს განიცდის. როდესაც ამ ტიპის ცრუ წინამძღოლი ამჩნევს პრობლემას, როდესაც ხედავს ბოროტმოქმედს ან ანტიქრისტეს, რომელიც იწვევს ჩაშლას ან არეულობას, მან იცის, რა არის მისი პასუხისმგებლობა, რა უნდა გააკეთოს და როგორ უნდა გააკეთოს ეს, თუმცა ის საერთოდ არაფერს აკეთებს, სულელადაც კი მოაქვს თავი, სრულიად აიგნორირებს ამას და არ ატყობინებს ამ საკითხის შესახებ თავის ზემდგომებს. ისინი თავს ისე აჩვენებენ, თითქოს არაფერი იციან და არაფერს ხედავენ, რითაც ბოროტმოქმედებსა და ანტიქრისტეებს ეკლესიის საქმეში ჩაშლისა და არევ-დარევის გამოწვევის საშუალებას აძლევენ. განა არ არის პრობლემა მათ ადამიანობაში? განა ისინი ბოროტმოქმედებისა და ანტიქრისტეების იმავე ბანაკს არ განეკუთვნებიან? რა პრინციპს იყენებენ ისინი, როგორც წინამძღოლები? „მე არ ვიწვევ ჩაშლას ან არეულობას, არ გავაკეთებ არაფერს ისეთს, რაც ვინმეს შეურაცხყოფს ან სხვების ღირსებას შელახავს. თუნდაც ცრუ წინამძღოლად დამახასიათოდ, მაინც არაფერს ჩავიდენ სხვების საწყენად. მე უნდა დავიტოვო უკან დასახევი გზა.“ რა ლოგიკაა ეს? ეს სატანის ლოგიკაა. და როგორი ხასიათია ეს? განა ეს მეტისმეტად მზაკვრული და ცბიერი არ არის? ასეთი ადამიანი მცირედითაც კი არ არის გულწრფელი ღვთიური დავალებისადმი თავის დამოკიდებულებაში; ისინი ყოველთვის ცბიერნი და მოუხელთებელნი არიან თავიანთი მოვალეობის შესრულებისას, აქვთ უამრავი საზიზღარი გათვლა და ყველაფერში მხოლოდ საკუთარ თავზე ფიქრობენ. ისინი ოდნავადაც არ დარდობენ ეკლესიის საქმეზე და საერთოდ არ გააჩნიათ სინდისი ან გონება. ისინი ფუნდამენტურად უღირსნი არიან ეკლესიის წინამძღოლად მსახურებისთვის. ასეთ ადამიანებს არ აქვთ აღებული მცირედი ტვირთიც კი ეკლესიის საქმის ან ღვთის რჩეული ხალხის სიცოცხლეში შესვლის მიმართ. ისინი მხოლოდ საკუთარ ინტერესებსა და სიამოვნებაზე ზრუნავენ; ფოკუსირებულნი არიან მხოლოდ სტატუსის სიკეთეებით ტკბობაზე და საერთოდ არ ადარდებთ, რა მდგომარეობაშია ღვთის რჩეული ხალხი. განა ეს არ არის ყველაზე ეგოისტი და საძაგელი ადამიანი? მაშინაც კი, როდესაც ისინი აღმოაჩენენ ბოროტმოქმედებსა და ანტიქრისტეებს, რომლებიც არევ-დარევას იწვევენ ეკლესიის საქმეში, ისინი ამას ყურადღებას არ აქცევენ, თითქოს ეს საკითხები მათ არ ეხებათ. ეს ჰგავს მწყემსს, რომელიც ხედავს, რომ მგელი ჭამს ცხვარს, მაგრამ არაფერს აკეთებს და მხოლოდ საკუთარი სიცოცხლის გადარჩენაზე ზრუნავს. ასეთი ადამიანი არ არის კვალიფიციური იმისთვის, რომ იყოს მწყემსი. ყველაფერი, რასაც ამ ტიპის ცრუ წინამძღოლი აკეთებს, მიმართულია საკუთარი რეპუტაციის, სტატუსის, ძალაუფლებისა და იმ სხვადასხვა სიკეთის მაქსიმალური დაცვისკენ, რომლითაც ისინი ამჟამად სარგებლობენ. მათ გულში არ აქვთ ტვირთი ღვთიური დავალების, ეკლესიის საქმის ან ღვთის რჩეული ხალხის სიცოცხლეში შესვლის მიმართ, რაც მათი მოვალეობები და პასუხისმგებლობებია; ისინი არასოდეს ითვალისწინებენ ამას. ისინი ფიქრობენ: „რატომ უნდა შეასრულოს წინამძღოლმა ეს ამოცანები? რატომ იწვევს ამ ამოცანების შეუსრულებლობა გასხვლასა და დაგმობას და დებისა და ძმების მხრიდან უარყოფას?“ მათ არ ესმით და სრულიად გულგრილნი არიან. ჩემს გულში, რაოდენ კარგადაც არ უნდა იქცეოდეს ასეთი ადამიანი გარეგნულად, ან რაოდენ წესების დამცველი, ან მდუმარე, ან შრომისმოყვარე და კომპეტენტურიც არ უნდა იყოს, ის ფაქტი, რომ ისინი მოქმედებენ პრინციპების გარეშე და არ იღებენ პასუხისმგებლობას ეკლესიის საქმეზე, მაიძულებს მათ ახლებურად შევხედო. საბოლოოდ, მე ასე განვსაზღვრე ამ ტიპის ადამიანი: შესაძლოა მათ არ დაუშვან რაიმე დიდი შეცდომა, მაგრამ ისინი მეტისმეტად მზაკვარნი და ცბიერნი არიან; საერთოდ არ იღებენ საკუთარ თავზე არავითარ პასუხისმგებლობას და არც ეკლესიის საქმეს იცავენ — მათ არ აქვთ ადამიანობა. ვგრძნობ, რომ ისინი ერთგვარ ცხოველს ჰგვანან — თავიანთი ეშმაკობით ისინი ცოტათი მელას წააგვანან. ხალხი ამბობს, რომ მელიები ეშმაკები არიან, მაგრამ სინამდვილეში, ეს ადამიანები მელიებზე უფრო ეშმაკები არიან. ზედაპირულად ჩანს, თითქოს მათ არავითარი ბოროტება არ ჩაუდენიათ, მაგრამ სინამდვილეში, ყველაფერი, რასაც ისინი ამბობენ და აკეთებენ, მიმართულია მათივე დიდების, სარგებლისა და სტატუსის მოპოვებისკენ. ყველაფერი, რასაც ისინი აკეთებენ, მიზნად ისახავს მათი სტატუსის სიკეთეებით ტკბობას და ისინი საერთოდ არ ითვალისწინებენ ღვთის განზრახვებს. ისინი ოდნავადაც არ ჭრიან ეკლესიის საქმეში წარმოქმნილ პრობლემებს და არც ღვთის რჩეული ხალხის სიცოცხლეში შესვლასთან დაკავშირებულ რეალურ საკითხებს აგვარებენ. ეს ცრუ წინამძღოლები არ ასრულებენ არავითარ საქმეს, რათა წარმართონ ღვთის რჩეული ხალხი ჭეშმარიტება-რეალობაში. მაინც რა არის ყველაფერ იმის მიზანი, რასაც ისინი აკეთებენ? განა ეს მხოლოდ ადამიანთა მაამებლობა და სხვების თვალში პატივისცემის მოპოვება არ არის? ისინი ცდილობენ, ყველას კარგი წარმოდგენა შეუქმნან საკუთარ თავზე ისე, რომ არავის აწყენინონ, და ამგვარად დატკბნენ თავიანთი რეპუტაციითა და სტატუსის სიკეთეებით. მათში ყველაზე საძულველი ის არის, რომ მათ არცერთ ქმედებას არ მოაქვს სარგებელი ღვთის რჩეული ხალხის სიცოცხლეში შესვლისთვის; ნაცვლად ამისა, შეცდომაში შეჰყავთ ადამიანები და აიძულებენ სხვებს, აღფრთოვანდნენ მათით და გააღმერთონ ისინი. განა ეს ადამიანები მელიებზე უფრო მზაკვარნი და ცბიერნი არ არიან? ისინი ტიპური, ნამდვილი ცრუ წინამძღოლები არიან. მათ აქვთ წინამძღოლის სტატუსი და ატარებენ ამ წოდებას, მაგრამ არ ასრულებენ არავითარ რეალურ საქმეს, მხოლოდ ზრუნავენ ზოგიერთ ხილულ, ზედაპირულ ზოგად საქმეზე ან უხალისოდ ასრულებენ ზემდგომის მიერ სპეციალურად დავალებულ პატარა საქმეს. თუ არ არსებობს სპეციალური დავალება ზემდგომისგან, ისინი არ ასრულებენ ეკლესიის არავითარ არსებით საქმეს. რაც შეეხება იმ საკითხებს, რომლებიც მოიცავს ეკლესიის საქმისა და საეკლესიო ცხოვრების წესრიგის შენარჩუნებას, მათ ეშინიათ ადამიანების წყენინების და ვერ ბედავენ პრინციპების დაცვას. ისინი არ ჭრიან ეკლესიის საქმეში დაგროვილ არცერთ პრობლემას და მაშინაც კი, როდესაც ხედავენ, რომ ანტიქრისტენი და ბოროტმოქმედნი ფლანგავენ ღვთის სახლის ქონებას, არაფერს აკეთებენ ამის შესაჩერებლად ან შესაზღუდად. გულში მათ ნათლად იციან, რომ ეს ადამიანები ბოროტებას სჩადიან და ზიანს აყენებენ ღვთის სახლის ინტერესებს, თუმცა სულელებად მოაქვთ თავი და სიტყვასაც არ ამბობენ. სწორედ ესენი არიან მზაკვარი და ცბიერი ადამიანები. განა ეს ადამიანები მელიებზე უფრო ეშმაკები არ არიან? ისინი გარეგნულად ყველას მიმართ კეთილგანწყობილნი არიან და არ აკეთებენ ისეთ რამეებს, რაც ვინმეს ავნებს, მაგრამ აფერხებენ ღვთის რჩეული ხალხის სიცოცხლეში შესვლის უმნიშვნელოვანეს საკითხს, ეკლესიის საქმესა და სახარების გავრცელების საქმეს. არიან კი ასეთი ადამიანები წინამძღოლებად და მუშაკებად ყოფნის ღირსნი? განა ისინი სატანის მსახურნი არ არიან? განა სწორედ ისინი არ იწვევენ ჩაშლასა და არევ-დარევას ეკლესიის საქმეში? მიუხედავად იმისა, რომ ზედაპირულად მათ არ ჩაუდენიათ არავითარი აშკარა ბოროტება, მათი ამგვარი მუშაობის შედეგები ბევრად უფრო მძიმეა, ვიდრე ბოროტების ჩადენა. ისინი აბრკოლებენ ღვთის ნების შესრულებას, წინააღმდეგობას უწევენ ღმერთს და ჩაშლასა და არევ-დარევას იწვევენ ეკლესიის საქმეში. ისინი ზიანს აყენებენ ღვთის რჩეულ ხალხს და შეუძლიათ მოკლან კიდეც ღვთის რჩეული ხალხის გადარჩენის იმედი. მითხარით, განა ეს ბოროტების ჩადენა არ არის? სწორედ ამას აკეთებს ადამიანთა მაამებელი, რომელიც საერთოდ არ იცავს პრინციპებს. ადამიანებს, რომლებსაც არ ესმით ჭეშმარიტება, არ შეუძლიათ სრულად აღიქვან ცრუ წინამძღოლების ამგვარი მუშაობის საშინელი შედეგები და ვერც იმას სწვდებიან, თუ რა არის მათი განზრახვები, მოტივები და მიზნები. ვერასოდეს ჩასწვდები იმას, თუ რისი გაკეთება სურთ მათ სინამდვილეში თავიანთ გულებში — ასეთი ადამიანები მეტისმეტად მზაკვარნი არიან! ხატოვნად რომ ვთქვათ, ისინი მზაკვარი მელიები არიან; ზუსტად რომ ვთქვათ კი, ისინი ცოცხალი ეშმაკები არიან, ცოცხალი ეშმაკები ადამიანთა შორის!

რაც შეეხება იმას, თუ როგორ უნდა დახასიათდნენ ეს ცრუ წინამძღოლები, მათი ხასიათი-არსის საფუძველზე, მათი თვითნებურად მიკუთვნება ბოროტმოქმედების, ანტიქრისტეების, თვალთმაქცების და სხვათა კატეგორიებისთვის არ შეიძლება. თუმცა, თუ ვიმსჯელებთ იმით, რასაც ისინი ავლენენ, მაგალითად, მათი ადამიანობის გამოვლინებებითა და ეკლესიის საქმისადმი მათი დამოკიდებულებით ისევე, როგორც იმით, რომ ისინი არ აგვარებენ მათ მიერ აღმოჩენილ პრობლემებს, ისინი ცრუ წინამძღოლების ყველაზე გახრწნილი სახეობაა. თუ ვიმსჯელებთ მათი სხვადასხვა გამოვლინებით, მიუხედავად იმისა, რომ ისინი პროაქტიულად არ ქმნიან დაჯგუფებებს ან არ აყალიბებენ საკუთარ დამოუკიდებელ სამეფოებს, იშვიათად მოწმობენ საკუთარ თავზე და მიუხედავად იმისა, რომ მათ შეუძლიათ კარგად შეეწყონ დებსა და ძმებს, გაუძლონ გასაჭირს, გადაიხადონ საფასური, თავი შეიკავონ შესაწირავების მოპარვისგან და მკაცრადაც კი შეიზღუდონ თავი განსაკუთრებული პრივილეგიების ძიებისგან, მიუხედავად ამისა, როდესაც ისინი აწყდებიან სხვადასხვა ადამიანს, მოვლენასა და საგანს, რომლებიც ჩაშლასა და არევ-დარევას იწვევენ ეკლესიის საქმეში, ან სხვადასხვა ადამიანს, რომლებიც ფლანგავენ შესაწირავებს და აზიანებენ ღვთის სახლის ქონებას, ისინი არ აჩერებენ მათ ან არ უმკლავდებიან მათ, არ ამბობენ არაფერს და არ ასრულებენ არავითარ საქმეს. ასეთი ადამიანები საზარელნი არიან! ისინი ცრუ წინამძღოლების ყველაზე საძაგელი ტიპია; ისინი გამოუსწორებელნი არიან! რატომ ვამბობ, რომ ისინი გამოუსწორებელნი არიან? საქმე ის კი არ არის, რომ მათ აქვთ ცუდი სულიერი მონაცემები ან არ შეუძლიათ ღვთის სიტყვების წვდომა — მათ აქვთ გარკვეული წვდომის უნარი და მუშაობის უნარი, მაგრამ როდესაც აღმოაჩენენ ვინმეს, ვინც ჩაშლასა და არევ-დარევას იწვევს ეკლესიის საქმეში, ისინი არ უმკლავდებიან ან არ ჭრიან ამას. ისინი მხოლოდ უხალისოდ ასრულებენ ამ საქმის მცირე ნაწილს, როდესაც აწყდებიან თავიანთი ზემდგომი წინამძღოლების მკაცრ ზედამხედველობასა და ხშირ შეკითხვებს ან როდესაც ისხლებიან. მიუხედავად იმისა, ასრულებენ თუ არა ისინი ამ საქმეს, ან როგორ ასრულებენ მას, საკუთარი თავის დაცვა მათი მთავარი პრიორიტეტია. ისინი საერთოდ არ ასრულებენ წინამძღოლებისა და მუშაკების პასუხისმგებლობებს. გარდა საკუთარი თავის დაცვისა და საკუთარი ინტერესების შენარჩუნებისა, ისინი არ ასრულებენ არავითარ არსებით საქმეს და მხოლოდ მცირეოდენი ზედაპირული საქმით არიან დაკავებულნი, რომლის შესრულების გარდა სხვა არჩევანი არ აქვთ. გარდა საკუთარი თავის დაცვისა, მათ სხვა არაფერი ადარდებთ. განა ისინი მელაზე უფრო მზაკვარნი და ცბიერნი არ არიან? ზოგიერთი ამბობს: „მელიის ინსტინქტია პატარა ცხოველების ჭამა, მაშ, განა ცრუ წინამძღოლების ინსტინქტიც არ არის საკუთარი თავის დაცვა?“ არის ეს ინსტინქტი? ეს მათი ბუნებაა! ეს ცრუ წინამძღოლები იცავენ საკუთარ სტატუსს, რეპუტაციასა და სახეს, ინარჩუნებენ ურთიერთობებს ადამიანებთან და თავს არიდებენ ვინმეს წყენინებას, ღვთის სახლის ინტერესების დაზიანებისა და ეკლესიის საქმის დაზიანების ფასად. ისინი პირადადაც კი არ აგვარებენ პერსონალის გათავისუფლებას ან კორექტირებას, ნაცვლად ამისა, სხვებს ავალებენ ამის გაკეთებას მათთვის. ისინი ფიქრობენ: „თუ ის ადამიანი შურისძიებას შეეცდება, ის ჩემზე არ იძიებს შურს. მე ჯერ საკუთარი თავი უნდა დავიცვა ნებისმიერ სიტუაციაში, რომელსაც წავაწყდები.“ ეს ადამიანები მეტისმეტად მზაკვარნი არიან! როგორც წინამძღოლს, არც კი შეგიძლია ამ პასუხისმგებლობის აღება, მაშ, ხარ კი წინამძღოლად ყოფნის ღირსი? უბრალოდ უსარგებლო ლაჩარი ხარ! ამ მცირეოდენი გამბედაობის გარეშე, კვლავაც გწამს ღმერთის? არიან კი ღვთის მიმდევრები ის ადამიანები, რომლებიც მიმართავენ ხრიკებს, რათა თავი აარიდონ თავიანთ პასუხისმგებლობებს მოვალეობების შესრულებისას? ღმერთს არ სურს ასეთი ადამიანები. ეს ცრუ წინამძღოლები მელიებივით მზაკვარნი და ცბიერნი არიან. როდესაც ხედავენ, რომ ვინმე იწვევს ჩაშლას ან არეულობას, ისინი არც უმკლავდებიან მას და არც აგვარებენ მას — ისინი უბრალოდ არ ასრულებენ რეალურ საქმეს. რაოდენაც არ უნდა ამხილონ და გასხლან ისინი, ისინი არ მოქმედებენ. ვინაიდან არ ასრულებ წინამძღოლებისა და მუშაკების პასუხისმგებლობებს, რატომ იკავებ ამ პოზიციას? იმიტომ ხომ არა, რომ დეკორაციის ნაწილი იყო? იმიტომ ხომ არა, რომ დატკბე სტატუსის სიკეთეებით? არ ხარ ამისთვის კვალიფიციური! არ ასრულებდე რეალურ საქმეს და მაინც გსურდეს, რომ დები და ძმები პატივს გცემდნენ და გაღმერთებდნენ — განა ეს ეშმაკის აზროვნება არ არის? ეს მეტისმეტად უსირცხვილოა! ზოგიერთი ამბობს, რომ საერთოდ არ სურს წინამძღოლობა. მაშინ რატომ ინარჩუნებ შენს რეპუტაციასა და სტატუსს? რა არის შენი მიზანი ადამიანების შეცდომაში შეყვანისას? თუ არ გსურს წინამძღოლობა, შეგიძლია პროაქტიულად გადადგე. რატომ არ გადადგები? რატომ იკავებ ამ პოზიციას და არ ტოვებ მას? თუ არ გსურს გადადგომა, მაშინ კეთილსინდისიერად უნდა შეასრულო გარკვეული რეალური საქმე. სხვა არჩევანი არ არსებობს — ეს შენი პასუხისმგებლობაა. თუ არ შეგიძლია რეალური საქმის შესრულება, უმჯობესი იქნება, აიღო პასუხისმგებლობა და გადადგე; არ უნდა შეაფერხო ეკლესიის საქმე ან ზიანი მიაყენო ღვთის რჩეულ ხალხს. თუ გაკლია ეს მცირეოდენი სინდისი და გონებაც კი, კვლავ გაქვს რაიმე ადამიანობა? არ ხარ ღირსი, გეწოდოს ადამიანი! მიუხედავად იმისა, შეუძლიათ თუ არა იყვნენ წინამძღოლები ან მუშაკები, ადამიანები, რომლებსაც სწამთ ღმერთის, მხოლოდ მაშინ იმსახურებენ ადამიანის წოდებას, თუ მათ აქვთ მცირეოდენი სინდისი და გონება მაინც.

წინამძღოლად ან მუშაკად ყოფნისთვის ადამიანს უნდა ჰქონდეს გარკვეული დონის სულიერი მონაცემები. ადამიანის სულიერი მონაცემები განსაზღვრავს მის მუშაობის უნარს და იმას, თუ რამდენად სწვდება იგი ჭეშმარიტება-პრინციპებს. თუ შენი სულიერი მონაცემები გარკვეულწილად ნაკლოვანია და არ გაქვს ჭეშმარიტების საკმარისად ღრმა წვდომა, მაგრამ შეგიძლია პრაქტიკაში განახორციელო იმდენი, რამდენის გაგებაც შეგიძლია, შეგიძლია პრაქტიკაში გამოიყენო ის, რაც გესმის, შენს გულში სუფთა და პატიოსანი ხარ, არ აწყობ გეგმებს საკუთარი ინტერესებისთვის ან არ ისწრაფვი დიდების, სარგებლისა და სტატუსისკენ და შეგიძლია მიიღო ღვთის მიერ გამოკვლევა, მაშინ შენ მართალი ადამიანი ხარ. თუმცა ცრუ წინამძღოლებს არ გააჩნიათ ეს თვისებები. ისინი არ ზრუნავენ ეკლესიაში წარმოქმნილ ჩაშლისა და არეულობის სხვადასხვა პრობლემაზე; მაშინაც კი, თუ ამჩნევენ ამ პრობლემებს, ისინი ყურადღებას არ აქცევენ მათ. თუ ჰკითხავენ, იციან თუ არა ვითარების შესახებ, ისინი ამბობენ: „ვფიქრობ, ცოტა რამ ვიცი ამის შესახებ, მაგრამ არა ყველაფერი.“ ეს შენს ცხვირწინ მოხდა — რატომ ამბობ, რომ არ იცი ამის შესახებ? განა არ ცდილობ ადამიანების გასულელებას? ვინაიდან იცი ამის შესახებ, გიფიქრია იმაზე, თუ როგორ გაუმკლავდე მას? შეასრულე რაიმე საქმე? სცადე რაიმე გამოსავლის პოვნა? ისინი პასუხობენ: „იმ ადამიანის სულიერი მონაცემები ჩემსაზე უკეთესია და ის მჭევრმეტყველი და კარგად მოსაუბრეა; ვერ ვბედავ მის საქმეში ჩარევას. რა მოხდება, თუ ისეთ რამეს შევეხები, რაც სინამდვილეში არ არის პრობლემა და ვაწყენინებ მას? ეს შემდგომში ჩემს საქმეს გაართულებს!“ ვინაიდან ვერ ბედავ, უსარგებლო ლაჩარი ხარ, უგულებელყოფ შენს პასუხისმგებლობებს და არ ხარ წინამძღოლად ყოფნის ღირსი! როდესაც აწყდები ამგვარ სიტუაციას, იცი როგორ გაუმკლავდე მას? ისინი ამბობენ: „მიუხედავად იმისა, რომ ვიცი, როგორ გავუმკლავდე მას, ვერ ვბედავ. განა ზემდგომი ამისთვის არ არსებობს? და ასევე არსებობს გადაწყვეტილების მიმღები ჯგუფი. როგორ შეიძლება მე ვიყო ის, ვისაც ეს ამოცანა დაეკისრება?“ ვინაიდან დაინახე და იცი ამის შესახებ, უნდა გაუმკლავდე ამ სიტუაციას. თუ შენი სულიერი ზრდა მეტისმეტად მცირეა და არ შეგიძლია ამ პრობლემასთან გამკლავება, აცნობე შენს ზემდგომებს პრობლემის შესახებ? მოახსენე ამის შესახებ? გააკეთე ის, რაც შედის შენს პასუხისმგებლობებში და ის საქმე, რომელიც შენ გეკისრება? განახორციელე საერთოდ რომელიმე შენი პასუხისმგებლობა? სრულებითაც არა! გულში მათ კარგად იციან: „ვიცოდი ამ პრობლემის შესახებ, მაგრამ არ მიმოქმედია. თავს დამნაშავედ ვგრძნობ! უნდა მომეხსენებინა ამ საკითხის შესახებ, მაგრამ არ გავაკეთე. მაგრამ არც სხვა ადამიანებს გაუკეთებიათ ეს — რა კავშირშია ეს ჩემთან?“ არიან სხვა ადამიანებიც წინამძღოლები? გააკეთებენ ამას სხვა ადამიანები თუ არა, ეს მათი საქმეა — რატომ არ გააკეთე ეს? თუ სხვა ადამიანები არ აკეთებენ ამას, ნიშნავს ეს იმას, რომ არ გჭირდება ამის გაკეთება? არის ეს ჭეშმარიტება? სხვა ადამიანებსაც რომ გაეკეთებინათ ეს, შეეძლო ამას შეეცვალა შენი გასაკეთებელი საქმე? რასაც აკეთებ, შენი საქმეა. შეასრულე შენი პასუხისმგებლობები და ვალდებულებები? თუ არ შეგისრულებია, მაშინ უგულებელყოფ შენს პასუხისმგებლობებს, არ ხარ კვალიფიციური იმისთვის, რომ იყო წინამძღოლი და უნდა აიღო პასუხისმგებლობა და გადადგე. არ აფასებ იმას, თუ როგორ აგამაღლეს, არ ხარ დებისა და ძმების ნდობის ღირსი, არ ხარ ღვთის სახლის ნდობის ღირსი და მით უმეტეს არ ხარ ღვთის მიერ ამაღლების ღირსი. უგულო საზიზღრობა ხარ. მესამე ტიპის ცრუ წინამძღოლს აქვს პრობლემა თავის ზნეობასთან. მიუხედავად იმისა, როგორია მათი პირადი მისწრაფებები და სიცოცხლეში შესვლა, მხოლოდ იმ ფაქტით თუ ვიმსჯელებთ, რომ თავიანთი მმართველობის პერიოდში ისინი არ ასრულებენ არავითარ რეალურ საქმეს, არ ანაზღაურებენ ეკლესიის არავითარ დანაკარგს და, რა თქმა უნდა, არ შეუძლიათ ოპერატიულად შეაჩერონ ან გაუმკლავდნენ ბოროტმოქმედთა მერ ჩადენილ ბოროტ საქმეებს; ამ ტიპის ადამიანებს აქვთ არა მხოლოდ ცუდი სულიერი მონაცემების პრობლემა და რეალური საქმის შეუსრულებლობის პრობლემა, არამედ, რაც მთავარია, მათ არ აქვთ ადამიანობა. მათი სინდისი სრულიად დამპალია და მათ საერთოდ არ აქვთ გონება. მარტივად რომ ვთქვათ, ისინი მორალურად გაკოტრებულნი არიან; ისინი უკიდურესად ეგოისტები და საძაგლები არიან და არ არიან სანდონი. იმ სამი ტიპის ადამიანს შორის, რომლებიც ჩვენ გავანალიზეთ, ამ ტიპის ადამიანობა ყველაზე უარესია. პირველი ორ ტიპის ადამიანს აქვს ცუდი სულიერი მონაცემები; მათ არ შეუძლიათ მუშაობა და არ აკმაყოფილებენ ღვთის სახლის პრინციპებსა და სტანდარტებს ადამიანების კულტივირებისა და დაწინაურებისთვის, ამიტომ მათი კულტივირება ან გამოყენება შეუძლებელია. მათი სულიერი მონაცემები უკიდურესად ცუდია, ისინი ბრმები და უგრძნობნი არიან და პრაქტიკულად მკვდარი ადამიანები არიან — ისინი არ არიან მხილებისა და გაანალიზების ღირსნი. მესამე ტიპის ადამიანი ყველაზე საზიზღარია. ისინი უკიდურესად საძაგლები არიან თავიანთი ადამიანობის თვალსაზრისით და ჩვენ ამ ტიპს ვახასიათებთ, როგორც მზაკვარსა და ცბიერს. ეს ადამიანები მელიებზე უფრო მზაკვარნი არიან. ისინი არ ასრულებენ არავითარ რეალურ საქმეს, თუმცა აქვთ უამრავი საბაბი და თავს სრულიად მშვიდად გრძნობენ. მიუხედავად იმისა, თუ როგორ იწვევენ ბოროტმოქმედნი და ანტიქრისტენი არევ-დარევას ეკლესიის საქმეში, ისინი არ შფოთავენ ან არ წუხან ამის გამო და მაინც სურთ გააგრძელონ წინამძღოლად ყოფნა. რატომ არიან ისინი ასე დამოკიდებულნი ძალაუფლებაზე? ეს წინამძღოლები ამბობენ: „ადამიანი ზევით მიისწრაფვის, წყალი კი ქვევით მიედინება. ყველას უყვარს ძალაუფლება!“ მათ არ სურთ არავითარი რეალური საქმის შესრულება, მაგრამ მაინც სურთ ჩაებღაუჭონ თავიანთ პოზიციას და დატკბნენ თავიანთი სტატუსის სიკეთეებით. რა საზიზღრობაა ეს? ისინი წმინდად სატანის მოდგმას განეკუთვნებიან და აბსოლუტურად არ წარმოადგენენ არაფერ კარგს.

დღეს ჩვენ გვქონდა თანაზიარება სამი პუნქტის შესახებ წინამძღოლებისა და მუშაკების მეთორმეტე პასუხისმგებლობასთან დაკავშირებით. ცრუ წინამძღოლები, რომლებიც ჩვენ გავაანალიზეთ მეთორმეტე პასუხისმგებლობასთან მიმართებაში, ძირითადად ცრუ წინამძღოლების მსგავსნი არიან, რომლებიც ჩვენ მანამდე ვამხილეთ. მიუხედავად იმისა, რომ ჩვენ გავაანალიზეთ სამი პუნქტი, ისინი ძირითადად მოიცავს ორ პრობლემას: ერთი არის ის, რომ მათ აქვთ ცუდი სულიერი მონაცემები და არ შეუძლიათ რეალური საქმის შესრულება; მეორე არის ის, რომ მათი ადამიანობა არის საზიზღარი, საძაგელი, მზაკვრული და ცბიერი და არ ასრულებენ რეალურ საქმეს. ეს არის ცრუ წინამძღოლთა ფუნდამენტური, არსებითი პრობლემები. სანამ ადამიანს აქვს ამ ორი პრობლემიდან ერთ-ერთი, ის არის ცრუ წინამძღოლი. ეს ყოველგვარ ეჭვს გარეშეა.“

4 სექტემბერი, 2021 წ.