პუნქტი მეთორმეტე: იმ სხვადასხვა ადამიანების, მოვლენებისა და საგნების ოპერატიული და ზუსტი იდენტიფიცირება, რომლებიც აფერხებენ და არღვევენ ღვთის საქმესა და ეკლესიის ნორმალურ წესრიგს; მათი შეჩერება, შეზღუდვა და ვითარების გამოსწორება; გარდა ამისა, ჭეშმარიტების გაზიარება, რათა ღვთის რჩეულმა ხალხმა ამ ყველაფრის მეშვეობით განავითაროს გარჩევის უნარი და მიიღოს შესაბამისი გაკვეთილი (ნაწილი მეშვიდე)

სხვადასხვა ადამიანები, მოვლენები და საგნები, რომლებიც არღვევენ და ხელს უშლიან ეკლესიის ცხოვრებას

არასათანადო ურთიერთობებში მონაწილე პირებთან ურთიერთობის პრინციპები

რაც შეეხება იმ სხვადასხვა ადამიანებს, მოვლენებსა და საგნებს, რომლებიც აფერხებენ და არღვევენ ღვთის საქმესა და ეკლესიის ნორმალურ წესრიგს, ჩვენ ისინი სულ თერთმეტ საკითხად დავყავით. მანამდე ჩვენ გვქონდა თანაზიარება მეექვსე საკითხზე — არასათანადო ურთიერთობებში მონაწილეობა. ძირითადად რას ეხება ეს? სხვების დაუფიქრებლად ცდუნებასა და ხორციელი ვნებების ურთიერთობებში ჩაბმას. რა ითქვა თანაზიარებისას ამ ასპექტთან დაკავშირებით? როდესაც ასეთ ადამიანებს ეკლესიაში ვაწყდებით, როგორ უნდა მოვეპყროთ მათ? რა გადაწყვეტილებები არსებობს? თვალი უნდა დავხუჭოთ და ნება დავრთოთ, რომ ეს უკონტროლოდ გაგრძელდეს, თუ პრობლემა ჭეშმარიტება-პრინციპების შესაბამისად უნდა გადავჭრათ? თავი უნდა ავარიდოთ ამას თუ სიყვარულით მოვახდინოთ გავლენა მასში ჩართულ პირებზე? მათთან ჭეშმარიტებაზე თანაზიარება უნდა გვქონდეს თუ გავაფრთხილოთ და განვკვეთოთ? რა არის ამასთან გამკლავების ყველაზე მართებული გზა? (მათი გაფრთხილება და შეზღუდვა. თუ მათი შეზღუდვა შეუძლებელია, მათი განკვეთა.) როგორ უნდა შეიზღუდონ ისინი? მარტივია ამის გაკეთება? როდესაც ასეთი რამ ხდება, როგორც წესი, არც ისე ადვილია მასში ჩართული პირების შეზღუდვა. ზოგიერთი ამჩნევს ასეთ ვითარებას და გრძნობს, რომ ეს შეუფერებელია, მაგრამ რცხვენია ხმის ამოღება. ზოგიერთმა შეიძლება ირიბად მიანიშნოს ამაზე, მაგრამ მასში ჩართულნი ყოველთვის როდი უსმენენ. როგორია იმ ადამიანთა ადამიანობა, რომლებსაც სხვების დაუფიქრებლად ცდუნება შეუძლიათ? არიან ისინი ღირსეული და მართალი ადამიანები? არიან ისინი წმინდანის შესაფერისი იერის მქონე ადამიანები? არიან ისინი ღირსებისა და სირცხვილის გრძნობის მქონე ადამიანები? (არა.) თუ ვინმე უბრალოდ სიტყვიერად შეახსენებს მათ ან ჩვეულებრივად ექნება მათთან ჭეშმარიტებაზე თანაზიარება, გადაჭრის ეს პრობლემას? ვერ გადაჭრის. როდესაც ასეთი რამ ხდება, ეს ნიშნავს, რომ სინამდვილეში ეს მათ გულებში დიდი ხნის განმავლობაში მწიფდებოდა. ამ ეტაპზე ადვილია მისი გაკონტროლება? შეუძლია თუ არა დახმარებასა და სიყვარულით მათზე გავლენის მოხდენის მცდელობას პრობლემის გადაჭრა? (არა.) მაშ, რა არის საუკეთესო გამოსავალი? ასეთი ადამიანების განკვეთა, მათი იზოლირება მათგან, ვისაც გულწრფელად სწამს ღმერთი და ვინც ასრულებს თავის მოვალეობებს, და იმის დაუშვებლობა, რომ მათ კვლავაც შეაწუხონ და ავნონ სხვებს.

ამჟამად ზოგიერთ ეკლესიაში მამაკაცებისა და ქალების მიერ ერთმანეთის ცდუნების შემთხვევები განუწყვეტლივ იჩენს თავს. ეს ადამიანები, როგორც კი შესაძლებლობა მიეცემათ, აცდუნებენ ერთმანეთს, იქცევიან განსაკუთრებით თავაშვებულად და ყოველგვარი სირცხვილის გრძნობის გარეშე. მსმენია მამაკაცზე, რომელმაც მრავალი ქალი აცდუნა; ის არ იყო ჩართული სერიოზულ ურთიერთობაში, არამედ უბრალოდ დაუფიქრებლად აცდუნებდა და ეკიდებოდა ნებისმიერ ქალს, ვისაც კი შეხვდებოდა. ზოგიერთი ამბობს: „ის უბრალოდ ნორმალურად ურთიერთობს; ეს უბრალოდ მისი ურთიერთობის წესია“. ადამიანთა უმეტესობისთვის ურთიერთობის ეს წესი არასაშენებელი, აღმაშფოთებელი და ამაზრზენია. განა ეს პრობლემა არ არის? შეუძლია თუ არა ამას დაამტკიცოს, რომ ასეთი ურთიერთობები არასათანადოა? თუ ორი ადამიანის პაემნები გავლენას ახდენს არა მხოლოდ მათი, არამედ სხვების მოვალეობების შესრულებაზეც, ისინი უნდა შეიზღუდონ. მათ არ უნდა მიეცეთ ეკლესიის ცხოვრებაში პაემნებზე სიარულის უფლება, განსაკუთრებით კი იქ, სადაც სრული განაკვეთით სრულდება მსახურება, რადგან ეს გავლენას ახდენს სხვების მიერ მოვალეობის შესრულებაზე და საზიანოა ეკლესიის საქმისთვის. როდესაც ისინი შეძლებენ თავიანთ მოვალეობებზე კონცენტრირებას, მათ შეუძლიათ თავიანთი მოვალეობების შესასრულებლად დაბრუნდნენ ეკლესიაში, სადაც სრული განაკვეთით სრულდება მსახურება. ზოგიერთი ჩართულია არა სერიოზულ ურთიერთობაში, არამედ დაუფიქრებლად აცდუნებს და ეკიდება სხვებს, ერთობა ხორციელი ვნებებით, არღვევს ეკლესიის ცხოვრებას, გავლენას ახდენს ადამიანთა განწყობაზე და აწუხებს სხვებს. ეს ვითარება წარმოადგენს ეკლესიის საქმეში არევ-დარევას და უნდა გადაიჭრას და მოგვარდეს პრინციპების შესაბამისად; ეს ადამიანები დროულად უნდა იქნენ იზოლირებულნი და მოცილებულნი. ადვილი მოსაგვარებელია ეს პრობლემა? არავის უნდა მიეცეს ეკლესიის ცხოვრებისა და ეკლესიის საქმის ჩაშლისა და არევ-დარევის უფლება და ასეთი საკითხები პრინციპების შესაბამისად უნდა მოგვარდეს. ზოგიერთი ამბობს: „ისეთ სიტუაციებში, როდესაც მათ მიმართ ზომების მიღების შემთხვევაში აღარავინ დარჩება მათი მოვალეობების შესასრულებლად, მათ მიმართ ზომები არ უნდა იქნას მიღებული; მათ უნდა მიეცეთ უფლება, უბრალოდ გააგრძელონ და აცდუნონ სხვები ისე, როგორც თავად სურთ. როგორც არ უნდა აცდუნებდნენ ისინი სხვებს, ეს ნებადართული უნდა იყოს“. აქვს კი ღვთის სახლს ასეთი წესი? იყო კი ასეთი პრინციპი ბოლო შეკრების თანაზიარებაში იმის შესახებ, თუ როგორ უნდა მოვეპყროთ ასეთ ადამიანებს? (არა.) ასეთ სიტუაციებთან შეჯახებისას ეკლესიის წინამძღოლები და ზედამხედველები იბნევიან და არ იციან, როგორ მოიქცნენ, რითაც ამ ადამიანებს ეკლესიაში სხვების დაუფიქრებლად ცდუნების საშუალებას აძლევენ, რაც ადამიანთა უმეტესობას უხერხულობას უქმნის და არასაშენებელს ტოვებს; ისინი გულში აღშფოთებას გრძნობენ, მაგრამ ხმის ამოღებას ვერ ბედავენ და იძულებულნი არიან, მოითმინონ ეს. წინამძღოლებსა და ზედამხედველებს სჯერათ, რომ ეკლესიის საქმე და ღვთის სახლი ამ ადამიანების გარეშე ვერ იარსებებს, რომ თუ ამ დაუფიქრებელ მაცდუნებლებს გაუშვებენ, საქმის შესასრულებლად ნაკლები მუშახელი დარჩება. სწორია ეს ლოგიკა? (არა.) რატომ არ არის სწორი? (ამ ადამიანებს არ შეუძლიათ საქმის კეთება; მათ ამაზე ფიქრიც კი არ სურთ.) ეს აბსოლუტურად ზუსტია. თქვენი აზრით, როგორი ადამიანები არიან მიდრეკილნი სხვათა დაუფიქრებლად ცდუნებისკენ? მათ არავითარი თავშეკავება არ გააჩნიათ; ისინი ურწმუნოები, არამორწმუნეები არიან. საქმე მხოლოდ ის არ არის, რომ მათ არ უყვართ ჭეშმარიტება, ჭეშმარიტების მიმართ ზიზღით არიან განწყობილნი, მცირე რწმენა აქვთ, ახალგაზრდები არიან და ზედაპირული საფუძველი აქვთ — საქმე მხოლოდ ამაში არ არის. განა ყველა არამორწმუნეს, რომელსაც ღმერთი არ სწამს, შეუძლია სხვების დაუფიქრებლად ცდუნება? განა ყველას შეუძლია გარყვნილ ქმედებებში ჩაბმა? მხოლოდ მათ ნაწილს; უმცირესობა კვლავაც აფასებს პატიოსნებასა და ღირსებას, ზრუნავს საკუთარ რეპუტაციაზე და გააჩნია თვითკონტროლის ზღვარი. ღვთის ეს ეგრეთ წოდებული მორწმუნეები არაფრით სჯობიან არამორწმუნეებს;მაშ, გადაჭარბებულია მათი არამორწმუნეებად და ურწმუნოებად მოხსენიება? (არა.) მიუხედავად იმისა, რომ ამ ადამიანებს ძალუძთ გარკვეული შრომის გაწევა ღვთის სახლში, თავიანთი ბუნებით ისინი ურწმუნონი და არამორწმუნენი არიან. მათ არავითარი პრინციპები არ გააჩნიათ იმასთან მიმართებაში, რასაც აკეთებენ და იქცევიან ყოველგვარი ზღვარის, ღირსებისა და სირცხვილის გრძნობის გარეშე.არამორწმუნეებიც კი იზიარებენ აზრს, რომ „ადამიანს ისევე სჭირდება თავმოყვარეობა, როგორც ხეს — ქერქი“; თუმცა ამ ადამიანებს საკუთარი თავმოყვარეობის შენარჩუნებაც კი არ სურთ; მაშ, როგორ შეიძლება მათ ჭეშმარიტება სურდეთ? შეუძლიათ მათ გულწრფელად გაიღონ თავი ღვთისთვის? შეუძლიათ მათ თავიანთი მოვალეობის შესრულებისას პრინციპების შესაბამისად იმოქმედონ? აბსოლუტურად არა! ისინი მხოლოდ და მხოლოდ შრომობენ. ადამიანებს, რომლებიც შრომობენ, საერთოდ არ გააჩნიათ ჭეშმარიტება; მათი შრომა იწვევს საქმის ჩაშლასა და არევ-დარევას და არ აკმაყოფილებს მოვალეობის შესრულების სტანდარტს. მიუხედავად იმისა, რომ გარეგნულად ისინი თითქოს ასრულებენ თავიანთ მოვალეობას, რაც არ უნდა თანაზიარება გქონდეს მათთან პრინციპების შესახებ, ისინი უბრალოდ არ უსმენენ. აკეთებენ იმას, რაც სურთ და არ მოქმედებენ პრინციპების შესაბამისად. როდესაც ეს ადამიანები ქადაგებებს უსმენენ, მათი ქცევა და გამომეტყველება ამხელს მათ ურწმუნო არსს. სხვები გამართულად სხედან, უსმენენ სერიოზულად და ყურადღებით, მაგრამ ეს ადამიანები როგორ უსმენენ? ზოგიერთი მაგიდას ეყრდნობა, ხშირად იზმორება და ამთქნარებს, არ ზის წესიერად და საერთოდ არ ჰგავს ადამიანს. როგორი ადამიანები არიან ისინი, ვინც საერთოდ არ ჰგავს ადამიანს? ისინი საერთოდ არ არიან ადამიანები; ისინი მხოლოდ ადამიანის გარეგნულ საფარველს ატარებენ. რას გრძნობთ, როდესაც ხედავთ ამ „ქვეწარმავლების“ ჯგუფს, რომლებიც ქადაგებების მოსასმენად მოდიან? განა ეს უხერხულობას არ გიქმნით? (დიახ.) ეს ჯგუფი ამაზრზენად გამოიყურება და მათი დანახვა საუბრის სურვილს მიკარგავს. მე ადამიანებს ვესაუბრები და არა „ქვეწარმავლებს“. შეიძლება თუ არა იმ ადამიანების მდგომარეობა, რომლებიც ასე უსმენენ ქადაგებებს, გაუმჯობესდეს მოვალეობის შესრულებისას? შეიძლება თუ არა გაიზარდოს მათი რწმენა ღვთის მიმართ და მით უფრო ნათლად გაიგონ ჭეშმარიტება, რაც უფრო მეტად შეასრულებენ თავიანთ მოვალეობას? აბსოლუტურად არა! როგორც არ უნდა ასრულებდნენ ისინი თავიანთ მოვალეობას, მათი სულიერი სიმწიფე და რწმენა არ იზრდება. ისინი ყველაფერს თავაშვებულად და ყოველგვარი თავშეკავების გარეშე აკეთებენ, ცხოვრობენ ხორციელი ვნებებითა და გახრწნილი ხასიათით ყოველგვარი შეგნების, თვითგვემისა თუ წვრთნის გარეშე — ისინი არ არიან ადამიანები! ასეთი ადამიანების შემთხვევაში, რომ არაფერი ვთქვათ მათ მიერ ჩადენილ სხვა ცუდ საქციელზე ან მათ ქმედებებზე, რომლებმაც დაარღვია პრინციპები და ზიანი მიაყენა ღვთის სახლის ინტერესებს, მხოლოდ არასათანადო ურთიერთობებში მონაწილეობაც კი საკმარისია მათი მოცილებისთვის. ეს ძალიან მარტივი საკითხია, თუმცა ეკლესიის წინამძღოლები და ზედამხედველები თავს იტეხენ და არ იციან, როგორ მოაგვარონ ის. ამ საკითხის მოგვარება ძალიან მარტივია; ამაზე ადრეც ყოფილა თანაზიარება. ის პრინციპების შესაბამისად უნდა მოგვარდეს და ისინი, ვინც მოსაცილებელნი არიან, უნდა განიკვეთონ. ნუ იფიქრებთ ამაზე ზედმეტს; ღვთის სახლის საქმე მათ გარეშეც მშვენივრად გაგრძელდება. მითხარით, როგორ უნდა მოიქცეს ადამიანი, თუ სადმე ძაღლის განავალს ან ექსკრემენტს იპოვის? მან ის დაუყოვნებლივ უნდა მოწმინდოს; თუ დროულად არ გაწმენდს, მაშინვე დაეხვევიან ბუზები და კოღოები და ადამიანებს ასეთ ადგილას სიმშვიდე არ ექნებათ. რას ვგულისხმობ ამ ყველაფრით? (ეკლესიაში არასათანადო ურთიერთობებში მონაწილეობის პრობლემის გადასაჭრელად, პირველი ნაბიჯი ამ საძაგელი ურწმუნოების გაწმენდაა.) დიახ, ზუსტად ამას ვგულისხმობ. თუ ეკლესიაში არიან „მყრალი ძაღლის განავლის“ მსგავსი ადამიანები, ისინი აუცილებლად მიიზიდავენ „მყრალ ბუზებს“. ძაღლის მყრალი განავლის გაწმენდით ეს ბუზები ბუნებრივად გაქრებიან. განა ეს გამოსავალი არ არის? არის თუ არა ეს გამოსავალი გონივრული? (დიახ.) ასეთ საკითხებთან გამკლავებისას, ზოგიერთი ეკლესიის წინამძღოლი ყოველთვის წუხს და ამბობს: „თუ ჩვენ გავწმენდთ მათ, ვინც დაუფიქრებლად აცდუნებს სხვებს, განა საქმის შესასრულებლად ნაკლები ხალხი არ დარჩება?“ არის ეს პრობლემა? (არა.) რატომ არა? როგორ უნდა გადაიჭრას ეს საკითხი? მათი წუხილი გონივრულიც რომ ყოფილიყო და ეფიქრათ, რომ თუ ადამიანების მიმართ მოთხოვნები ზედმეტად მკაცრი იქნებოდა და ისინი, ვისაც საქმის კეთება შეეძლო, გაიწმინდებოდნენ, ამ საქმის შესასრულებლად აღარავინ დარჩებოდა, განა არ იქნებოდა მარტივი სხვა უნარიანი ადამიანების პოვნა მათ ჩასანაცვლებლად? (დიახ.) და შემცვლელები დაუყოვნებლივ რომც ვერ მოიძებნონ, საქმის შესრულება მოგვიანებითაც იქნებოდა შესაძლებელი, როდესაც შესაფერისი ადამიანები გამოჩნდებოდნენ ისე, რომ ღვთის სახლის საქმეს ზიანი არ მიადგებოდა. ღვთის სახლი მხარს არ უჭერს ასეთ ადამიანებს, რომლებიც სათანადო საქმეს არ ასრულებენ. თუ მათ შეუძლიათ მოინანიონ და საქმეს სათანადოდ მიხედონ, შეუძლიათ განაგრძონ საქმის კეთება, მაგრამ თუ არ მოინანიებენ, მაშინ მათ უნდა ჩამოერთვათ მოვალეობის შესრულების უფლება. განა ეს გამართლებული და გონივრული არ არის? ღვთის სახლს ურჩევნია მუშაკები შეინახოს, ვიდრე ურწმუნოები და არამორწმუნეები. არის ეს პრინციპი სწორი? (დიახ.) რაში მდგომარეობს მისი სისწორე? მუშაკი ჭეშმარიტებას რომც არ ეძიებდეს, ის მაინც მზად არის იშრომოს და შეუძლია ძალისხმევა გაიღოს ღვთის სახლში წესიერად და მორჩილად. მიუხედავად იმისა, რომ ისინი მხოლოდ ირჯებიან, ერთგულნი არიან და სულ მცირე, ცუდი ადამიანები არ არიან. სწორედ ასეთ ადამიანებს ინარჩუნებს ღვთის სახლი. თუ ადამიანი ცუდი და საძაგელია, მუდამ მრუდე და ბოროტ საქმეებშია ჩართული და თუ კარგად შრომაც კი არ შეუძლია და არ შეესაბამება მუშაკის სტანდარტს, მაშინ ასეთი ადამიანები არამორწმუნენი არიან და ღვთის სახლი მათ არ იტოვებს. მაშასადამე, ღვთის სახლი მათ იმიტომ კი არ უშვებს, რომ ისინი მუშაკები არიან, არამედ იმიტომ, რომ მათი შრომა სტანდარტსაც კი არ შეესაბამება, რადგან მათი შრომაც კი გარიგებაზეა დაფუძნებული. ეს იმიტომ ხდება, რომ მათ მუდამ ბოროტების კეთება და არევ-დარევის გამოწვევა სურთ, მუდამ ცდილობენ ეკლესიაში მრუდე და ბოროტ საქმეებში ჩაბმას, რითაც არღვევენ ეკლესიის საქმის წესრიგს და გავლენას ახდენენ ადამიანთა უმეტესობის მიერ მოვალეობის შესრულებაზე. ისინი ხრწნიან ეკლესიის ატმოსფეროს და სირცხვილი მოაქვთ ღვთის სახელისთვის — არაფერია იმაზე მართებული, ვიდრე მათი გაწმენდა. სადაც არ უნდა იყვნენ „მყრალი ძაღლის განავლის“ მსგავსი ადამიანები, ისინი დაუყოვნებლივ უნდა განიკვეთონ. გასაგებია? (დიახ.)

XI. არჩევნებით მანიპულირება და მათი ჩაშლა

დღეს ჩვენ გავაგრძელებთ თანაზიარებას წინამძღოლებისა და მუშაკების მეთორმეტე პასუხისმგებლობაზე: „იმ სხვადასხვა ადამიანების, მოვლენებისა და საგნების ოპერატიული და ზუსტი იდენტიფიცირება, რომლებიც აფერხებენ და არღვევენ ღვთის საქმესა და ეკლესიის ნორმალურ წესრიგს; მათი შეჩერება, შეზღუდვა და ვითარების გამოსწორება; გარდა ამისა, ჭეშმარიტების გაზიარება, რათა ღვთის რჩეულმა ხალხმა ამ ყველაფრის მეშვეობით განავითაროს გარჩევის უნარი და მიიღოს შესაბამისი გაკვეთილი.“ რა არის ამ მეთორმეტე პასუხისმგებლობის მეთერთმეტე საკითხი? (არჩევნებით მანიპულირება და მათი ჩაშლა.) ჩვენ მანამდეც გვქონდა თანაზიარება არჩევნებით მანიპულირებასა და მათ ჩაშლაზე, როდესაც გვქონდა თანაზიარება და ვამხელდით ანტიქრისტეების სხვადასხვა გამოვლინებას, არა? (დიახ.) ღვთის სახლის სამუშაო განკარგულებები მოიცავს ეკლესიის არჩევნების წესებს. არჩევნები შეიძლება ჩატარდეს წელიწადში ერთხელ და ასევე შეიძლება ჩატარდეს გარკვეული განსაკუთრებული გარემოებების დროს. ყველა ეკლესიამ უნდა აირჩიოს ყველა დონის წინამძღოლი და მუშაკი ღვთის სახლის მიერ დადგენილი პრინციპების შესაბამისად. არჩევნების წესები მოიცავს არჩევნების პრინციპებს, ადამიანების შერჩევის კრიტერიუმებს, არჩევნების მეთოდებსა და მიდგომებს, და სხვადასხვა საყურადღებო საკითხს, რომლებიც დებმა და ძმებმა უნდა იცოდნენ არჩევნების დროს. რა თქმა უნდა, თითოეული არჩევნების წინ ყველა დონის წინამძღოლმა და მუშაკმა უნდა გაუწიოს თანაზიარება არჩევნების პრინციპების ყველა ასპექტს, რათა უზრუნველყონ, რომ ღვთის რჩეულ ხალხს ნათლად ესმოდეს ისინი. ამგვარად, არჩევნების შედეგები უკეთესი იქნება. დღეს ჩვენ არ გვექნება თანაზიარება არჩევნების დეტალებზე; დღევანდელი თანაზიარების მთავარი თემაა არჩევნებით მანიპულირებისა და ჩაშლის ზოგიერთი გამოვლინება.

ა. არჩევნებით მანიპულირებისა და ჩაშლის გამოვლინებები

ეკლესიის არჩევნები მკაცრად უნდა მიჰყვებოდეს ღვთის სახლის მიერ დადგენილ არჩევნების პრინციპებს, რათა შეირჩნენ წინამძღოლებად და მუშაკებად ყველაზე შესაფერისი კანდიდატები. თუ არჩევნების პრინციპები ირღვევა და გამოიყენება არჩევნების სხვა მეთოდები, ეს ცრუ წინამძღოლებისა და ანტიქრისტეების ნამოქმედარია. ღვთის სახლმა უნდა აღკვეთოს ასეთი დარღვევები და გამოიძიოს და ზომები მიიღოს იმ მთავარი პირების მიმართ, რომლებიც არჩევნებით მანიპულირებდნენ. ეკლესიის არჩევნების დროს გამოაშკარავდება სხვადასხვა ადამიანი და გამჟღავნდება ადამიანების სხვადასხვა მენტალიტეტი. ზოგიერთი კულისებს მიღმა მრავალ ფარულ მაქინაციას მიმართავს, რათა თავად აირჩეს წინამძღოლად ან არჩეულ იქნენ ის ადამიანები, რომლებიც მისთვის სასარგებლონი არიან. მაგალითად, ზოგიერთს ეშინია, რომ ისინი, ვინც ჭეშმარიტებას ეძიებენ, აირჩევიან წინამძღოლებად და საფრთხეს შეუქმნიან მის სტატუსს, ამიტომ ყოველგვარ ძალისხმევას იჩენს, რათა ზურგს უკან განიკითხოს ეს ადამიანები მათ მიერ გამოვლენილი სისუსტეებისა და დაშვებული შეცდომების გამო, გმობს მათ, როგორც ამპარტავნებსა და თვითმართლებს, რომლებსაც ანტიქრისტეთა ხასიათი აქვთ და ა.შ., და ამ ყველაფერს აკეთებს იმ მიზნით, რომ მათ არჩევნები წააგონ. სხვები, წინამძღოლებად რომ აირჩიონ, არჩევნების პერიოდში ყიდულობენ კარგ ნივთებს ადამიანების მოსასყიდად ან სასიამოვნო სიტყვებით აძლევენ მათ დაპირებებს და ასევე იყენებენ სხვადასხვა საშუალებას სხვათა წასაქეზებლად და წასახალისებლად, თუ ვის მისცენ ხმა და ვის არა. რა საშუალებებსა და მეთოდებსაც არ უნდა იყენებდნენ ისინი, ეს ყველაფერი არჩევნებით მანიპულირებისა და არჩევნების შედეგებზე გავლენის მოხდენის მიზნით ხდება. მიუხედავად იმისა, რომ ეკლესია არაერთხელ უწევს თანაზიარებას არჩევნების პრინციპებს — როგორიცაა მათი შერჩევა, ვისაც კარგი ადამიანობა აქვს, ვინც ჭეშმარიტებას ეძიებს და ვისაც შეუძლია დებისა და ძმების წინამძღოლობა, რათა მათ ნორმალურად შეასრულონ თავიანთი მოვალეობები, ნორმალურად იკითხონ ღვთის სიტყვები, შევიდნენ ჭეშმარიტება-რეალობაში და სხვა მსგავსი პრინციპები — ეს ადამიანები უბრალოდ არ უსმენენ და ფარული მაქინაციების მოწყობა სურთ. რას ნიშნავს ფარული მაქინაციების მოწყობა? ეს ნიშნავს, რომ მათ ყოველთვის სურთ თაღლითობა. ისინი არასოდეს აფასებენ ღიად, ვინ არის კარგი და ვინ არა, მუდამ სურთ ფარული მაქინაციების მოწყობა და კულისებს მიღმა მზაკვრულ სქემებსა და ხრიკებში ჩაბმა. ისინი კულისებს მიღმა იმასაც კი გეგმავენ, თუ ვინ აირჩიონ და ვინ არა, და ცდილობენ, რომ ყველამ კონსენსუსს მიაღწიოს. განა ეს ფარული მაქინაციები არ არის? განა ეს თაღლითობა არ არის? (დიახ.) არის ეს არჩევნების დაცვა ღიად და პატიოსნად, ჭეშმარიტება-პრინციპების შესაბამისად? არა, არ არის — ისინი იყენებენ ადამიანურ სქემებსა და მეთოდებს არჩევნებით მანიპულირების თავხედურ მცდელობაში. რა არის მათი მიზანი არჩევნებით მანიპულირებისას? მათ სურთ არჩევნების შედეგების გაკონტროლება, სურთ, რომ თავად აირჩიონ, და თუ მას არ აირჩევენ, მაშინ სურთ გადაწყვიტონ, ვინ აირჩევა, ამიტომ ისინი კულისებს მიღმა ფარულ მაქინაციებს აწყობენ. ისინი არ ითვალისწინებენ ეკლესიის საქმეს ან დებისა და ძმების სიცოცხლეში შესვლას. ისინი არ ფიქრობენ ღვთის სახლის ან დებისა და ძმების ინტერესებზე; ისინი მხოლოდ საკუთარ პირად ინტერესებს ითვალისწინებენ. როდესაც არჩევნები ტარდება, მათი საკუთარი განზრახვები და სურვილები მათთვის უმთავრესი პრიორიტეტია. მაშ, რატომ სურთ მათ არჩევნებით მანიპულირება? ვინმეს ჭეშმარიტად რომ სურდეს დებისა და ძმების ღვთის წინაშე და ჭეშმარიტება-რეალობაში მიყვანა, მოიქცეოდა ის ასე? ექნებოდა მას ასეთი ამბიციები? გამოავლენდა ის ასეთ ქცევას? არა, არ გამოავლენდა. მხოლოდ ისინი მოიქცეოდნენ ასე, ვისაც ფარული მოტივები, ამბიციები და სურვილები აქვთ და ვისაც ეკლესიის არჩევნებით მანიპულირება სურს. ეკლესიაში ისინი იზიდავენ ზოგიერთ ადამიანს, ვინც მათ საკმაოდ კარგად ეწყობა, ვინც იზიარებს მათ შეხედულებებს და ვისაც იგივე მოტივები და მიზნები აქვს, და ასევე ითრევენ ზოგიერთ ადამიანს, ვინც, როგორც წესი, სუსტია, დიდად არ ეძიებს ჭეშმარიტებას, არის დაბნეული, უგუნური და ადვილად ექცევა გავლენისა და მანიპულაციის ქვეშ, რითაც ქმნიან ძალას ეკლესიის საარჩევნო საქმეში არევ-დარევის შესატანად. ეკლესიისადმი მათი დაპირისპირების მიზანია, რომ თავად აირჩიონ და ჰქონდეთ გადამწყვეტი სიტყვა არჩევნების შედეგებში. მათ სურთ აირჩიონ თავიანთი წინასწარ განსაზღვრული ადამიანები, ისინი, ვინც მათთვის სასარგებლონი არიან. თუ ეს ადამიანები აირჩევიან, მაშინ მათი შეთქმულება წარმატებით განხორციელდა. იქნებოდა თუ არა ასეთი არჩევნების შედეგი სწორი თუ არასწორი? (არასწორი.) ის ნამდვილად არასწორი იქნებოდა. ბოროტ ადამიანთა მიერ გაყალბებული არჩევნების გზით არჩეულნი აუცილებლად სასარგებლონი იქნებოდნენ ბოროტი ადამიანებისთვის. რატომ იქნებოდნენ ისინი სასარგებლონი ამ ბოროტი ადამიანებისთვის? იმიტომ, რომ ბოროტ ადამიანებს შეეძლებოდათ ემოქმედათ თვითნებურად და დაუფიქრებლად, და ეთარეშათ ეკლესიაში ისე, რომ ვერავინ გაბედავდა მათ მხილებას ან შეზღუდვას. ისინი არ იქნებოდნენ მოცილებულნი, მაშინ როცა ისინი, ვინც ჭეშმარიტებას ეძიებენ, მათ მიერ გარიყულნი და დაჩაგრულნი იქნებოდნენ, და ეკლესია ბოროტთა სამფლობელოდ იქცეოდა. ნათელია, რომ ბოროტი ადამიანების მიერ მანიპულირებული არჩევნების საბოლოო შედეგი ნამდვილად არასწორია; ის აშკარად ეწინააღმდეგება ხალხის აზრს და არღვევს პრინციპებს. ეკლესიის წინამძღოლები და debi da Zmebi ინფორმირებულნი და ფხიზლად უნდა იყვნენ ამ ადამიანების ყველა ქცევისა და ქმედების მიმართ არჩევნების დროს. ისინი არ უნდა იყვნენ დაბნეულნი ამ საკითხთან დაკავშირებით. როგორც კი აღმოჩნდება არჩევნებით მანიპულირებისა და ჩაშლის ნიშნები, დაუყოვნებლივ უნდა იქნას მიღებული ზომები მასში ჩართული პირების შესაზღუდავად, და თუ ამ ადამიანების შეზღუდვა შეუძლებელია, ისინი უნდა იყვნენ იზოლირებულნი. ეს ადამიანები განსაკუთრებით თავხედნი, თავაშვებულნი და ძნელად გასაკონტროლებელნი არიან. არჩევნებით მანიპულირებისა და ჩაშლისთვის და შედეგებზე მანიპულირებისთვის, ისინი აუცილებლად მიმართავენ ფარულ მაქინაციებს კულისებს მიღმა, იტყვიან და გააკეთებენ ბევრ რამეს. რა უნდა გაკეთდეს ამასთან დაკავშირებით? ამ საკითხის მოგვარება მარტივია. თუ ეკლესიის წინამძღოლები აღმოაჩენენ პრობლემას, მათ უნდა ამხილონ და გაასაჯაროონ ის, რათა დებმა და ძმებმა იქონიონ თანაზიარება ამ საკითხის სიმძიმესა და შედეგებზე, და იმაზე, თუ კონკრეტულად რა არის ასეთი ქმედებების ბუნება. საბოლოოდ, მათ უნდა მიიღონ გარკვეული ზომები. რა ზომები უნდა იქნას მიღებული? ვინც მუდამ აწყობს ფარულ მაქინაციებს კულისებს მიღმა და ცდილობს არჩევნებით მანიპულირებასა და მათ ჩაშლას, მათ მიმართ ზომები უნდა იქნას მიღებული ყოველგვარი დანდობის გარეშე და უნდა აეკრძალოთ არჩევნებში მონაწილეობა. რას ნიშნავს ეს? ეს ნიშნავს, რომ მათი ხმა არ ითვლება. რამდენი ადამიანიც არ უნდა იყოს ჩართული არჩევნებით მანიპულირებასა და მათ ჩაშლაში, მათი ხმები სრულად უნდა გაუქმდეს და მათ არ უნდა მიეცეთ არჩევნებში მონაწილეობის უფლება. მიუხედავად იმისა, თუ ვინ არის შეცდომაში შეყვანილი და დაბრკოლებული, თუკი ისინი გაჰყვნენ არჩევნებზე მანიპულატორთა გზებს და შეეკრნენ ბოროტმოქმედებს არჩევნების განზრახ დასაზიანებლად, ღვთის რჩეული ხალხი უნდა აღდგეს მათ სამხილებლად და ჩამოართვას მათ არჩევნებში მონაწილეობის უფლება. არის ეს კარგი მიდგომა? (დიახ.) ეს კეთდება მთლიანად ეკლესიის საქმის დასაცავად. განა უარს არ ამბობ შეზღუდვების მიღებაზე? განა უარს არ ამბობ ღვთის სახლის არჩევნების პრინციპების მიღებაზე? განა არ გსურს, რომ გადამწყვეტი სიტყვა გქონდეს? თუ გადამწყვეტი სიტყვა გაქვს, ეს ნიშნავს, რომ სატანას აქვს გადამწყვეტი სიტყვა. ღვთის სახლი და ეკლესია ის ადგილებია, სადაც ჭეშმარიტება მეფობს; სატანას არ უნდა მიეცეს განკარგულებების გაცემის უფლება. რადგან გსურს ფარული მაქინაციების მოწყობა და ამ არჩევნებით განზრახ მანიპულირება და მათი ჩაშლა, ყველაფერი მარტივია — შენი ხმა გაუქმებულია. ვისაც არ უნდა მისცე ხმა, ამას აზრი არ აქვს; შენი არცერთი მოსაზრება არ არის ძალაში და არჩევნებში მონაწილეობის მიღებას რომც მოითხოვდე, ეს არ გამოვა. ღვთის სახლს აქვს ადმინისტრაციული განკარგულებები და წესები და შენი უფლება, მონაწილეობა მიიღო ამ არჩევნებში, ჩამორთმეული და გაუქმებულია. თუ მომდევნო არჩევნებზეც გამოიწვევს არევ-დარევას, მაშინ არჩევნებში მონაწილეობის უფლება სრულად ჩამოგერთმევა და აბსოლუტურად აღარ მოგეცემა მონაწილეობის უფლება. სწორედ ასე უნდა მოექცნენ მათ, ვინც მუდამ აწყობს ფარულ მაქინაციებს არჩევნებით მანიპულირებისა და ჩაშლის მიზნით.

ყოველთვის, როდესაც ეკლესიაში არჩევნები ტარდება, მუდამ არიან ბოროტმოქმედები, რომლებიც მოუსვენრობას იწყებენ: ზოგიერთი კულისებს მიღმა ფარულ მაქინაციებს აწყობს არჩევნებით მანიპულირებისა და ჩაშლის მცდელობით, მაშინ როცა სხვებს სურთ ღიად გაუწიონ კონკურენცია სხვებს წინამძღოლის პოზიციისთვის, კამათობენ იქამდე, სანამ სახეზე არ გაწითლდებიან, სიფიცხის გამოვლენის ზღვარზეც კი არიან, მიმართავენ ძალადობას და ხელჩართულ ჩხუბზე გადადიან, რითაც დებსა და ძმებს გაურკვევლობაში ტოვებენ, თუ ვის მოუსმინონ ან ვინ აირჩიონ. არჩევნების დროს, მათ არ აქვთ თანაზიარება ჭეშმარიტებაზე, არც იმაზე საუბრობენ, თუ როგორ შეასრულებდნენ ეკლესიის საქმეს ან რა გზებით წაიყვანდნენ ამ საქმეს ან რა სამუშაო იდეებსა და გეგმებს წარადგენდნენ, თუ წინამძღოლად იქნებოდნენ არჩეულნი. ნაცვლად ამისა, ისინი აუცილებლად ამხელენ სხვა კანდიდატების ნაკლოვანებებს და თავს ესხმიან მათ, ამავდროულად იზიდავენ ადამიანთა ერთ ჯგუფს, რათა შექმნან ოპოზიცია მეორე ჯგუფის წინააღმდეგ, რითაც ეკლესიაში განხეთქილების სიტუაციას ქმნიან. რად იქცევა ასეთი არჩევნები? ის იქცევა რაღაცად, რაც ეკლესიას ყოფს. სანამ არჩევნების შედეგები გამოცხადდება, ეკლესია უკვე გაყოფილია. არის ეს ის მოვლენა, რომელიც ეკლესიის არჩევნების დროს უნდა იჩენდეს თავს? არის ეს ნორმალური მოვლენა? არა, არ არის. თუ გსურს იყო წინამძღოლი და გჯერა, რომ გაქვს გარკვეული უნარები, პასუხისმგებლობის გრძნობა და კვალიფიციური ხარ ამ საქმისთვის, შეგიძლია მონაწილეობა მიიღო არჩევნებში ღვთის სახლის პრინციპების შესაბამისად. რა თქმა უნდა, ასევე შეგიძლია განაცხადო შენი ძლიერი მხარეებისა და ღირსებების შესახებ და გქონდეს თანაზიარება შენს გაგებასა და გამოცდილებაზე, რათა დები და ძმები დარწმუნდნენ და განდონ ეკლესიის წინამძღოლობის საქმე. თუმცა, არ უნდა მიაღწიო არჩევის მიზანს სხვებზე თავდასხმით, რადგან ამან შეიძლება ადვილად შეიყვანოს ადამიანები შეცდომაში და გამოიწვიოს უარყოფითი შედეგები. მცირე სულიერი სიმწიფისა და გარჩევის უნარის არმქონე დები და ძმბი შეიძლება ადვილად იქნენ შენ მიერ შეცდომაში შეყვანილნი და არ ეცოდინებათ, ვინ აირჩიონ; ამან კი შეიძლება ეკლესიაში ქაოსი შექმნას და განხეთქლება გამოიწვიოს. განა ეს სატანისთვის შანსის მიცემა არ იქნებოდა, რომ ეს სათავისოდ გამოეყენებინა? მოკლედ, არჩევნებში პრინციპების დაცვის გარეშე მონაწილეობა, მუდამ ამბიციებისა და სურვილების ქონა და საძაგელი საშუალებების გამოყენება არჩევის მიზნის მისაღწევად — ეს ყველაფერი თავისი არსით არის არჩევნებით მანიპულირება და მათი ჩაშლა. რა თქმა უნდა, ზოგიერთ ადამიანს აქვს სათანადო ქცევა, რომელიც ამისგან უნდა განვასხვავოთ. მაგალითად, თუ კანდიდატს აქვს თანაზიარება იმაზე, თუ როგორ შეასრულოს კარგად ეკლესიის სხვადასხვა საქმე, როგორებიცაა სახარებისეული საქმე, ტექსტზე დაფუძნებული სამუშაო და საერთო საქმეები, ან როგორ გააუმჯობესოს ეკლესიის ცხოვრება, მოაგვაროს ღვთის რჩეული ხალხის სირთულეები მათ სიცოცხლეში შესვლასთან დაკავშირებით და ა.შ., ეს ყველაფერი სათანადოა. საკუთარი შეხედულებებისა და გაგების სათანადოდ გამოხატვა, ეკლესიის საქმესთან დაკავშირებული საკუთარი აზრებისა და გეგმების გაზიარება და ა.შ. — ეს ყველაფერი ნორმალური საუბრისა და ქცევის ნაწილია და ისინი შეესაბამება ეკლესიის მიერ დადგენილ არჩევნების პრინციპებს. გარდა ამისა, არჩევნების პერიოდში გამოვლენილმა ნებისმიერმა არასათანადო ქცევამ, რომელიც განსაკუთრებით აშკარაა, ადამიანების ყურადღება უნდა მიიპყროს. ადამიანები ფხიზლად უნდა იყვნენ მათ მიმართ და უნდა გაარჩიონ ისინი — ნუ იქნებით დაუდევარნი.

ზოგიერთი ხშირად იმიზეზებს სამსახურით დაკავებულობას, ოჯახურ პრობლემებს ან შეუფერებელ გარემოს, რათა თავი აარიდოს მოვალეობების შესრულებას და არ მიიღოს მონაწილეობა ეკლესიის ცხოვრებაში. თუმცა, როდესაც ეკლესიის წინამძღოლების არჩევის დრო დგება, ეს სირთულეები მოულოდნელად ქრება, ისინი საგულდაგულოდ იმოსებიან ამ შემთხვევისთვის და მოდიან არჩევნებში მონაწილეობის მისაღებად. ისინი დიდი ხნის განმავლობაში არ გამოჩენილან, მაგრამ როგორც კი შეიტყვეს ეს დიდი ამბავი ეკლესიის არჩევნების შესახებ, დიდი მონდომებით მოეშურებიან. რისთვის მოდიან ისინი? ისინი მოდიან არჩევნებისთვის, ეკლესიის წინამძღოლის თანამდებობის, ამ „ოფიციალური თანამდებობის“ დასაკავებლად. ასეთი ადამიანები თავიანთ ქმედებებში განსაკუთრებული ეშმაკობით გამოირჩევიან. იმის შიშით, რომ სხვები იეჭვებენ მათი ეკლესიის წინამძღოლად გახდომის სურვილს, ისინი თავს არიდებენ არჩევნების ხსენებას და მხოლოდ თავიანთი გაგებისა და გამოცდილების თანაზიარებაზე ამახვილებენ ყურადღებას, რათა ადამიანთა აღფრთოვანება დაიმსახურონ. ისინი ასევე საჯაროდ ჭამენ და სვამენ ღვთის სიტყვებს, მიუძღვებიან ყველას ღვთის სიტყვებზე თანაზიარებისკენ და აზიარებენ თავიანთ გამოცდილებით დამოწმებას. სინამდვილეში, ისინი, როგორც წესი, იშვიათად იღებენ მონაწილეობას ეკლესიის ცხოვრებაში და იშვიათად აქვთ თანაზიარება ჭეშმარიტებაზე, და არც რაიმე ემპირიულ გაგებაზე საუბარი შეუძლიათ. თუმცა, არჩევნების მოახლოებასთან ერთად, ისინი სრულიად იცვლებიან. ისინი აქტიურად იღებენ მონაწილეობას ეკლესიის ცხოვრებაში და დიდი მონდომებით ლოცულობენ, გალობენ და აქვთ თანაზიარება, განსაკუთრებით მოტივირებულნი და პროაქტიულნი ჩანან და აშკარად გამოირჩევიან. შეკრებების შემდეგ ისინი ეძებენ შესაძლებლობებს, რათა დებთან და ძმებთან ოჯახურ საკითხებზე ისაუბრონ და კავშირები დაამყარონ. როდესაც ეკლესიის წინამძღოლს ხედავენ, ეუბნებიან: „ბოლო დროს კარგად არ გამოიყურები. სახლში ცოტაოდენი ფინიკი მაქვს; ნება მიბოძე, მოგიტანო.“ როდესაც რომელიმე დას ხედავენ, ეუბნებიან: „გავიგე, რომ შენს ოჯახს ფინანსური სირთულეები აქვს. გჭირდება რაიმე დახმარება? შემიძლია ცოტაოდენი ტანსაცმელი მოგცე.“ ისინი განსაკუთრებით აქტიურობენ ყოველ შეკრებაზე, რაც ძალიან განსხვავდება მათი წინანდელი ქცევისგან. წარსულში, ისინი მხოლოდ დროდადრო გამოჩნდებოდნენ ხოლმე, უბრალოდ თავის გამოსაჩენად, და ვისაც არ უნდა დაეპატიჟა შეკრებაზე, თავს იმართლებდნენ და ამბობდნენ, რომ დაკავებულნი იყვნენ. მაგრამ არჩევნების პერიოდში, ისინი მოულოდნელად ჩნდებიან და მონაწილეობენ ყოველ შეკრებაში ისე, რომ არცერთს არ ტოვებენ. თითოეულ შეკრებაზე დებსა და ძმებს აქვთ თანაზიარება არჩევნებთან დაკავშირებულ საკითხებსა და პრინციპებზე, და რა თქმა უნდა, ისინიც ერთვებიან. ამ პერიოდში, ისინი ყოველგვარ ძალისხმევას იჩენენ, რათა დებთან და ძმებთან კარგი ურთიერთობები დაამყარონ და ცდილობენ მათგან გარკვეული ნაწილის მიზიდვას. ისინი დების და ძმების წინაშე მრავალგზის გაიღებენ შესაწირავსაც კი, რაც ადამიანთა უმეტესობაში გაოცებას იწვევს და მათ აფიქრებინებს: „ამდენი ხანია სწამთ ღმერთი, მაგრამ აქამდე არასდროს გვინახავს, რომ შესაწირავი გაეღოთ. რატომ არიან ამჯერად ასეთი გულუხვები? ნუთუ მართლა უკეთესობისკენ შეიცვალნენ და გამოსწორდნენ?“ ზოგიერთი სულელი და უგუნური ადამიანი, რომელსაც არ შეუძლია საკითხების შეფასება, ფიქრობს, რომ ეს პიროვნება ნამდვილად უკეთესობისკენ შეიცვალა, რომ მანამდე არასწორად აფასებდა მას, და გაუცნობიერებლად უყალიბდება მის მიმართ კეთილგანწყობა გულში და ფიქრობს: „ამ ადამიანის ოჯახი შეძლებულია; მას აქვს კავშირები და საქმის მოგვარების გზებზე წვდომა. თუ ის ეკლესიის წინამძღოლი გახდება, ეკლესიისთვის ბევრი რამის გაკეთებას შეძლებს. განა ეს არ დაეხმარება ჩვენს ეკლესიას სახარების ქადაგებაში და იმ დებისა და ძმბის მასპინძლობაში, რომლებიც იდევნებიან და სირთულეები აქვთ? თუ ის ასე აქტიური დარჩება, ეს შესანიშნავი იქნება, მაგრამ არ ვარ დარწმუნებული, შეძლებს თუ არა ამის შენარჩუნებას, ან ენდომება თუ არა ჩვენი ეკლესიის წინამძღოლობა.“ განა ზოგიერთი ადამიანი არ იქნა შეცდომაში შეყვანილი და გაბრიყვებული? ყველაფერმა, რასაც ეს ადამიანი აკეთებდა, ნაყოფის გამოღება დაიწყო, არა? ყველაფერი თავის ადგილზე დგება და შედეგებიც მალე დადგება. განა ეს არ არის ის, რაც მათ სურთ? (დიახ.) გარდა ამისა, ერთ ადამიანს ორ ცალ ტანსაცმელს აძლევენ, მეორეს — კალათით ბოსტნეულს, მესამეს კი — საკვებ დანამატებს, რითაც რწმუნდებიან, რომ ყველაზე იზრუნეს. ეს ადამიანებს აფიქრებინებს: „ეს ადამიანი ეკლესიის წინამძღოლი რომ გამხდარიყო, განა შესანიშნავი მწყემსი არ იქნებოდა? განა ის არ არის ადამიანი, ვისზე დაყრდნობაც უმეტესობას სურს?“ განა ახლა შესაფერისი დრო არ არის? განა დები და ძმები მარტივად არ აირჩევენ ასეთ ადამიანს? ეს ადამიანი განათლებულია, მჭევრმეტყველია და საზოგადოებაში გარკვეული სტატუსი აქვს. თუ ეკლესია დაპატიმრებების წინაშე აღმოჩნდება, მას შეუძლია დაიცვას დები და ძმები. თუ რომელიმე დისა და ძმის ოჯახს გაუჭირდება, მას შეუძლია დახმარების ხელი გაუწოდოს და ასევე შეუძლია დაეხმაროს ეკლესიის საქმეში, როდესაც მეტი მუშახელია საჭირო. თუმცა, არის ერთი რამ, რაშიც ადამიანთა უმეტესობა დარწმუნებული არ არის: „ის წარსულში არ ეძიებდა ჭეშმარიტებას და დიდი ხნის განმავლობაში იშვიათად ესწრებოდა შეკრებებს. მაგრამ ახლა, როდესაც არჩევნების დრო დადგა, სასწრაფოდ გამოჩნდა რამდენიმე შეკრებაზე. თუ ის წინამძღოლად იქნება არჩეული, გაიგებს კი ჭეშმარიტებას? თუ მას არ ესმის ჭეშმარიტება და მხოლოდ ამ ადამიანების დაცვა ან მათთვის გარკვეული სარგებლის მოტანა შეუძლია, შეძლებს კი დაეხმაროს ადამიანებს ჭეშმარიტების გაგებაში? შეძლებს კი ადამიანების ღვთის წინაშე მიყვანას? ეს საეჭვოა.“ ზოგიერთს გულში ეჭვები უჩნდება, მაშინ როცა სხვები უკვე მოექცნენ გავლენის ქვეშ და მოსყიდულ იქნენ ამ ადამიანის მიერ გაწეული სიკეთეებით. განა ეს სიტუაცია ძალიან საშიში არ არის? ერთმა ხმამაც კი შეიძლება გადამწყვეტი როლი ითამაშოს მის არჩევაში. არჩევნების საბოლოო შედეგის მიუხედავად, არის თუ არა ასეთი ადამიანების ქმედებები და ქცევა სათანადო? (არა.) ყველაზე ხელსაყრელ მომენტებში, ისინი გასცემენ მოწყალებას, გაიღებენ შესაწირავს და ეხმარებიან დებსა და ძმებს ზოგიერთი რეალური სირთულის გადაჭრაში. როდესაც ზოგიერთი და და ძმა საცხოვრებლად სხვაგან გადადის, ისინი უზრუნველყოფენ ტრანსპორტირებას და როდესაც ზოგიერთი დისა და ძმის ოჯახს ფული აკლდება, ისინი სესხულობენ მათ. როდესაც ზოგიერთს ტელეფონი არ აქვს, ისინი ყიდულობენ მათთვის და როდესაც ზოგიერთს კომპიუტერი არ აქვს, ისინი საკუთარს აძლევენ... ისინი ამ ყველაფერს აკეთებენ ყველაზე ხელსაყრელ მომენტებში, ყველაზე კრიტიკულ ეტაპებზე. როგორი ქცევაა ეს? განა ამ ყვოველივეს კეთება წინამძღოლობისთვის კონკურენციის გაწევის მიზნით, საიდუმლო ზრახვებითა და მიზნებით, არჩევნებით მანიპულირება და მათი ჩაშლა არ არის? (დიახ.) ისინი არც ადრე მოდიან და არც გვიან, არამედ ზუსტად წინამძღოლობის არჩევნების დროს ჩნდებიან. განა ისინი დაფარულ საიდუმლოებებს არ მალავენ? ეს აშკარაზე აშკარაა; ისინი აუცილებლად მალავენ დაფარულ საიდუმლოებებს. საქმე ის კი არ არის, რომ სინდისმა შეაწუხათ და სიკეთის კეთება სურთ; მათი მიზანია ეკლესიის წინამძღოლობის არჩევნებში მონაწილეობა, ეკლესიის ხელმძღვანელ პირად გახდომა, ეკლესიითა და ღვთის რჩეული ხალხით მანიპულირება. სურთ მათ ამ ადამიანებით მანიპულირება იმისთვის, რომ ჭეშმარიტად გააკეთონ რამე მათთვის? (არა.) მაშ, რისი გაკეთება სურთ? მათ სურთ გააკონტროლონ ღვთის რჩეული ხალხი, გააკონტროლონ ეკლესია და დაიმკვიდრონ ისეთი პოზიცია ეკლესიაში, სადაც შეძლებენ იმოქმედონ როგორც თანამდებობის პირებმა და გასცენ განკარგულებები. განა ეს უჩვეულო მეთოდები და პრაქტიკა არჩევნებით მანიპულირებად და მათ ჩაშლად არ ითვლება? (დიახ.)

ეკლესიის არჩევნების დროს ზოგიერთი ადამიანი, რომელსაც ეშინია, რომ საკმარის ხმებს ვერ მიიღებს, ხმას საკუთარ თავს აძლევს. განა ეს სასაცილოდ და უცნაურად არ ჟღერს? როგორია იმ ადამიანის ბუნება, რომელიც საკუთარ თავის აძლევს ხმას? არის ეს თავდაჯერებულობის ნაკლებობის, უსირცხვილობის თუ გადაჭარბებული ამბიციის გამოვლინება? ეს ყოველივე ერთადაა. მათ ეშინიათ, რომ არ აირჩევენ, ამიტომ სხვა გზა არ რჩებათ და ხმას საკუთარ თავს აძლევენ — ეს თავდაჯერებულობის ნაკლებობაა. მათ არ გააჩნიათ შესაბამისი მონაცემები, მაგრამ მაინც სურთ წინამძღოლობა; იმის შიშით, რომ სხვები ხმას არ მისცემენ, ისინი ხმას საკუთარ თავს აძლევენ. განა ეს უსირცხვილობა არ არის? გარდა ამისა, მათი გადაჭარბებული ამბიცია იმდენად უბინდავს მათ გონებას, რომ ივიწყებენ თავმოყვარეობას და კარგავენ პატიოსნებასა და ღირსებას: „თუ ხმას არ მომცემ, ამას არ შევეგუები; მე აუცილებლად უნდა ვიყო ეკლესიის წინამძღოლი. თუ წინამძღოლი ვერ გავხდები, ღვთის აღარ მწამს!“ ისინი დაჟინებით მოითხოვენ წინამძღოლობას, თანამდებობაზე ყოფნას და ცხოვრებაში სიმშვიდესა და კმაყოფილებას მხოლოდ მაშინ გრძნობენ, როდესაც სტატუსი აქვთ — რამხელა ამბიციები და სურვილები გააჩნიათ! ისინი ზედმეტად აფასებენ სტატუსს და ღმერთი მხოლოდ იმიტომ სწამთ, რომ წინამძღოლები გახდნენ. რა არის ასეთი დიადი წინამძღოლობაში? რომ არ აფასებდე სტატუსის სიკეთეებს და არ ტკბებოდე ყველა იმ პრივილეგიით, რაც მას მოაქვს, კვლავაც ისურვებდი ამ პოზიციას? კვლავაც მისცემდი ხმას საკუთარ თავს? კვლავაც ასეთი დიდი იქნებოდა ამბიციები და სურვილები? კვლავაც ასე დააფასებდი სტატუსს? არა, არ იზამდი ამას. ასეთ ადამიანებს მუდამ სურთ არჩევნებში ჩარევა და ძალისხმევის ჩადება და მიმართავენ ნებისმიერ მზაკვრულ ქმედებას. მიუხედავად იმისა, რომ თავადაც გრძნობენ, რომ ასე მოქცევა სამარცხვინოა, არ არის ღია და პატიოსანი, და გარკვეულწილად დამამცირებელია, განსჯის შემდეგ ფიქრობენ: „რაც იქნება, იქნება, მთავარია წინამძღოლად ამირჩიონ!“ ეს უსირცხვილობაა. მათ ისიც კი სურთ, რომ მიბაძონ იმ სადებატო მეთოდებს, რომლებიც დემოკრატიული ქვეყნების არჩევნებში გამოიყენება, სადაც კანდიდატები ერთმანეთის ნაკლოვანებებს ამხელენ, განიკითხავენ და თავს ესხმიან ერთმანეთს, ერთვებიან სიტყვიერ დაპირისპირებებში და ამ ტაქტიკას ეკლესიის არჩევნებში იყენებენ — განა ეს მძიმე შეცდომა არ არის? განა ეს არასწორი ადგილი არ არის ასეთი ტაქტიკისთვის? თუ ეკლესიაში მოდიხარ ამ მრუდე და ბოროტ საქმეებში ჩასაბმელად და ცდილობ არჩევნებით მანიპულირებასა და მათ ჩაშლას, გეუბნები, რომ ამისთვის არასწორი ადგილი აგირჩევია! ეს ღვთის სახლია და არა საზოგადოება; ყველა, ვინც არჩევნებით მანიპულირებს და მათ შლის, გამონაკლისის გარეშე დაგმობილი იქნება. ეკლესიაში, რა მიზეზები, საბაბები ან მეთოდებიც არ უნდა იქნას გამოყენებული არჩევნებით მანიპულირებისა და მათი ჩაშლის მცდელობისას, გაუმართლებელია და ეს ბოროტ საქმეს წარმოადგენს — ეს სამუდამოდ ბოროტი საქმეა! ყველა, ვინც ცდილობს არჩევნებით მანიპულირებასა და მათ ჩაშლას, დაგმობილია. ასეთი ადამიანები არ არიან აღიარებულნი ღვთის სახლის წევრებად ან დებად და ძმებად, არამედ ხასიათდებიან, როგორც სატანის მსახურნი. რას აკეთებენ სატანის მსახურნი? ისინი სპეციალიზდებიან ყოველგვარი ისეთი საქმის კეთებაში, რაც ჩაშლის და არევს ღვთის საქმესა და ეკლესიის ნორმალურ წესრიგს. ისინი, ვინც არჩევნებით მანიპულირებენ და მათ შლიან, ამ უარყოფით როლებს ასრულებენ და აკეთებენ იმას, რასაც სატანის მსახურნი აკეთებენ. რა საქმესაც არ უნდა შეეჭიდოს ეკლესია, ეს ადამიანები აღდგებიან მის ჩასაშლელად და გასანადგურებლად, უგულებელყოფენ ღვთის სახლის სამუშაო განკარგულებებსა და წესებს, უგულებელყოფენ ღვთის ადმინისტრაციულ განკარგულებებს და მით უმეტეს, უგულებელყოფენ ღმერთს. ისინი ცდილობენ გააკეთონ ის, რაც სურთ ღვთის სახლში, მანიპულირებენ ეკლესიის სხვადასხვა საქმით, და მით უმეტეს, ეკლესიის წევრებით, და იქამდეც კი მიდიან, რომ ეკლესიის არჩევნებით მანიპულირებენ და მათ შლიან. რა საშუალებებით ცდილობენ ისინი ეკლესიის პერსონალზე მანიპულირებას? ისინი ეძებენ შესაძლებლობებს ეკლესიის არჩევნებით მანიპულირებისა და მათი ჩაშლისთვის. როგორც კი არჩევნები მანიპულირებული და ჩაშლილი იქნება სატანის ამ მსახურთა მიერ, ისინი ჩავარდნილად ითვლება. თუ ეს სატანის მსახურნი თავისას გაიტანენ და ეკლესიის წინამძღოლები გახდებიან, არჩევნების შედეგი სწორია თუ არასწორი? რა თქმა უნდა, არასწორია. ჭეშმარიტებაზე თანაზიარებისა და გაკვეთილის მიღების შემდეგ განმეორებითი არჩევნები უნდა ჩატარდეს.

ბ. ეკლესიის არჩევნებით მანიპულირების ჩამდენი ბოროტი ადამიანების მიმართ მოპყრობის პრინციპები

როდესაც ბოროტმოქმედები არჩევნებით მანიპულირებენ, აუცილებელია განმეორებითი არჩევნების ჩატარება. როგორ უნდა განხორციელდეს ეს პრაქტიკაში? (არჩევნების შედეგები უნდა გაუქმდეს და სხვა არჩევნები უნდა ჩატარდეს.) ეს ერთ-ერთი გზაა. შიდა ინფორმაცია იმის შესახებ, თუ როგორ მოხდა ამ არჩევნებით მანიპულირება ბოროტმოქმედების მიერ, ღია და საჯარო უნდა გახდეს, რათა ყველამ იცოდეს, როგორი იყო საარჩევნო პროცესი და როგორ დადგა შედეგები. მას შემდეგ, რაც ეს შიდა ინფორმაცია ცნობილი გახდება, არჩევნების შედეგები უნდა გაბათილდეს და განმეორებითი არჩევნები უნდა ჩატარდეს. ასეთი არჩევნები არ უნდა იქნას მოწონებული ღვთის რჩეული ხალხის უმრავლესობის მიერ; და არ აქვს მნიშვნელობა, ვინ აირჩიეს — შედეგების მიღება დაუშვებელია. ნორმალურ პირობებში, ჭეშმარიტებაზე თანაზიარებისა და შიდა ამბის გამოაშკარავების გზით, არჩევნების შედეგები შეიძლება უარყოფილ იქნას და განმეორებითი არჩევნები ჩატარდეს. მაგრამ ზოგჯერ, გარკვეულ განსაკუთრებულ გარემოებებში, ადამიანთა მცირე ნაწილმა რომც აღმოაჩინოს, რომ არჩევნების შედეგებით მანიპულირება სატანის მსახურთა მიერ მოხდა და რომ არჩეულ პირს აბსოლუტურად არ შეუძლია საქმის კეთება და მხოლოდ მარიონეტია, რადგან ეკლესიაში უმრავლესობა შეცდომაშია შეყვანილი ბოროტმოქმედების მიერ და კვლავ სატანის მსახურთა მხარეს დგას მაშინ, როცა მხოლოდ უმცირესობას აქვს გარკვეული გარჩევის უნარი და ფლობს შიდა ინფორმაციას — და არავინ უჯერებს ან უსმენს ამ უმცირესობას, როდესაც ხმას იღებენ — ისინი იზოლირებულნი და უძლურნი არიან და არსებითად არ შესწევთ ძალა ვითარების შესაცვლელად. ასეთ გარემოებებში შეიძლება მოგინდეს არჩევნებით მანიპულირების შესახებ შიდა ამბის გამოაშკარავება, მაგრამ არ არის ადვილი სიტუაციის ნათლად გაგება. ამ შემთხვევაში ზემდგომი წინამძღოლებისა და მუშაკებისთვის ამის შესახებ ინფორმაციის მიწოდების გარდა სხვა რისი გაკეთება შეგიძლიათ? თუ გააგრძელებთ ეკლესიური ცხოვრებით ცხოვრებას, გარიყულნი იქნებით. სხვა ეკლესიაში შეკრებებზე დასწრება შეუფერებელი ჩანს, რადგან იქაურ ადამიანებს არ შეუძლიათ უბრალოდ შემთხვევით უმასპინძლონ უცხოს. ეს ნამდვილად დილემის წინაშე გაყენებთ! ხედავთ, რომ არჩეულ ეკლესიის წინამძღოლს ცუდი ადამიანობა აქვს, ეშმაკია და არ არის ის, ვინც უნდა აერჩიათ, ამიტომ, ბრაზდები მხოლოდ მისი დანახვითაც კი. შეკრებებზე სიარული უხერხულობას გიქმნის, მაგრამ არწასვლა გამოსავალი არ არის. თუ არ წახვალ და ეკლესიასთან ურთიერთობას გაწყვეტ, დაკარგავ ეკლესიურ ცხოვრებას, რისი გაკეთებაც არ შეგიძლია. მაშ, არსებობს ამ პრობლემის სწორი გადაწყვეტა? ამას სიბრძნე სჭირდება. რა შედეგი მოჰყვება ამას, თუ ნაჩქარევად ამხელ მათ? ეს ადამიანები შეიძლება გაერთიანდნენ, რათა დაგჩაგრონ, გაგაგდონ, ან თუ საქმე მართლაც ცუდად წავა, შეიძლება მოგიცილონ კიდეც, და უსამართლობის მსხვერპლად გაქციონ. ეს ყველაზე სავარაუდო შედეგია. მაშ, რა არის საუკეთესო გამოსავალი? (გაერთიანება ზოგიერთ დასთან და ძმასთან, ვისაც გარჩევის უნარი აქვს, და ამ ადამიანების მიერ არჩევნებით ფარულად მანიპულირების ბოროტი საქმეების ყველა მტკიცებულების შეგროვება. ამის მოხსენება ზემდგომი წინამძღოლებისა და მუშაკებისთვის და ასევე შეცდომაში შეყვანილ დებთან და ძმებთან ჭეშმარიტებაზე დაუყოვნებელი თანაზიარება მათ დასაბრუნებლად.) ითვლება ეს კარგ გამოსავლად? შეიძლება ასეთი რაღაცების ნაჩქარევად კეთება? რა არის სიჩქარის შედეგი? (ამან შეიძლება ადვილად დააფრთხოს მტერი.) როდესაც ასეთ საკითხებს აწყდებით, გეშინიათ ან ნერვიულობთ? უნდა გეშინოდეთ ან ნერვიულობდეთ? (არა.) თეორიულად არ უნდა გეშინოდეს — ამას გკარნახობს გონება. მაგრამ სინამდვილეში როგორ არის ადამიანებისთვის? ყველაზე გადამწყვეტი ის არის, ესმით თუ არა ადამიანებს ჭეშმარიტება. თუ ადამიანებს არ ესმით ჭეშმარიტება და მხოლოდ მონდომება აქვთ, შინაგანად მაინც შეეშინდებათ. როდესაც გეშინია, ადვილია შედეგების მიღწევა, რასაც არ უნდა აკეთებდე ან როგორაც არ უნდა აკეთებდე ამას? (არა.) როდესაც გეშინია, როგორ მდგომარეობაში ხარ? გეშინია ამ ადამიანების ძალაუფლების, გეშინია, რომ ისინი გაიგებენ, რომ ამოიცანი ისინი და ფრთხილობ მათთან და გეშინია, რომ დაგჩაგრავენ და გაგრიყავენ, როდესაც დაინახავენ, რომ მათ მხარეს არ ხარ, და საბოლოოდ მოგიცილებენ ეკლესიიდან. გექნება ეს წუხილი გულში. როდესაც გაქვს ასეთი წუხილი, გაქვს კი სიბრძნე, გამბედაობა და საშუალება, რომ რათა იურთიერთო ამ ადამიანებთან, გადაჭრა მათ მიერ გამოწვეული პრობლემები, ან ფარდა ახადო მათ ბოროტ საქმეებს, რათა დებსა და ძმებს ჰქონდეთ გარჩევის უნარი და არ იყვნენ შეცდომაში შეყვანილნი? რა არის მოქმედების ყველაზე მართებული გზა? როდესაც გეშინია, განა არ ხარ სუსტ მდგომარეობაში? პირველ რიგში, ხარ სუსტი და პასიური. ერთი მხრივ, გაკლია ღვთისადმი მტკიცე რწმენა, და მეორე მხრივ, ფიქრობ: „მაშ, ამ ბოროტმოქმედებმა მიაღწიეს წარმატებას. როგორ ხდება, რომ ახლა მხოლოდ მე ვხედავ ამ საკითხს? აქვთ სხვებს რაიმე გარჩევის უნარი? სხვებს რომ ვუთხრა ნამდვილი ვითარების შესახებ, დამიჯერებენ? თუ არ დამიჯერებენ, გამამხელენ? თუ ყველა გაერთიანდება ჩემ წინააღმდეგ და მე მარტო და უძლური ვარ, იპოვიან ის ბოროტმოქმედები ყოველგვარ საბაბს ჩემ მოსაცილებლად?“ განა არ გექნება ასეთი წუხილი? როდესაც გაქვს ეს წუხილი, როგორ შეგიძლია გაუმკლავდე იმ ადამიანებს? როგორ შეგიძლია იურთიერთო მათთან ყველაზე შესაფერისი და ბრძნული გზით? ამ დროს, განა არ რჩები მიმართულებისა და გასაყოლი გზის გარეშე? ზუსტად რომ ვთქვათ, როდესაც ყველაზე მეტად გეშინია და ყველაზე სუსტი ხარ, უბრალოდ არ შეგიძლია მათთან დაპირისპირება ან მათთან ურთიერთობა და მათ მიერ გამოწვეული პრობლემების მოგვარება. მაშ, რა არის საუკეთესო მიდგომა ამ დროს? ინიციატივის აღება და პირველი დარტყმის მიყენებაა, მათთან დაპირისპირება და მათი ბოროტი საქმეების გამოაშკარავება საკუთარი თავის დასაცავად? არის ეს მეთოდი მართებული? (არა.) რატომ არ არის მართებული? რადგან არ გაქვს ბოლომდე ნაფიქრი, როგორ იმოქმედო, არ შეგიძლია მათი არსის დანახვა და არ იცი, როგორ ამხილო ისინი, რომ აღარაფერი ვთქვათ იმაზე, შეძლებენ თუ არა შეცდომაში შეყვანილები ჭეშმარიტების მიღებას და გზის შეცვლას. არ იცი არცერთი ამ სხვადასხვა რამიდან და გაურკვეველია, რა არის ყველაზე სასარგებლო და ეფექტური გამოსავალი. მიუხედავად იმისა, რომ ჯერ არ მიგიღწევია ნეგატიურობის გარკვეულ დონემდე, ამჟამინდელი მდგომარეობა სულ მცირე სისუსტისა და შიშის მდგომარეობაა და შინაგანად ბევრი წუხილი გაქვს. ლეგიტიმურია ეს წუხილი თუ სისუსტითა და შიშით გამოწვეული, მოკლედ, ეს ფაქტებია. როდესაც ეს ფაქტები იჩენს თავს, საუკეთესო გამოსავალია ისწავლო ლოდინი და არაფერი აკეთო. რას ნიშნავს არაფრის კეთება? ეს ნიშნავს, არ იჩქარო არჩევნების შესახებ ნამდვილი ვითარების გამოაშკარავება მათთვის, ვინც შეცდომაშია შეყვანილი, და ახლადარჩეულ ეკლესიის წინამძღოლებთან ან ადამიანთა იმ ჯგუფთან დაპირისპირება, რომელმაც არჩევნებით მანიპულირება მოახდინა და ჩაშალა ისინი. არ ამხილო ისინი; ამ დროს, უნდა ისწავლო ლოდინი. ზოგიერთი ადამიანი ამბობს: „ლოდინი ძალიან პასიურია; რამდენ ხანს უნდა ვიცადო?“ ამას დიდი ხნით ლოდინი არ სჭირდება. სანამ იცდი, წარდექი ღვთის წინაშე, რათა ილოცო, იკითხო ღვთის სიტყვები და ეძიო ჭეშმარიტება. ასეთ გარემოებებში, როდესაც ყველაზე მეტად გეშინია და ყველაზე სუსტი ხარ, ლოცვები ყველაზე ნამდვილი და გულწრფელია. გჭირდება ღვთის მიერ წარმართვა და დაცვა, მასზედაყრდნობა. ლოცვისას შიში ნელ-ნელა შემცირდება და ბოლოს საერთოდ გაქრება. როდესაც შიში გაქრება, განა ნაკლებად სუსტიც არ იქნები? (დიახ.) წუხილიც სულ უფრო და უფრო შეგიმცირდება. ეს შიშები, სისუსტეები და წუხილი ჰაერიდან არ ქრება; არამედ, ცვლილების ამ პროცესში, თანდათანობით გაიგებ გარკვეულ რაღაცებს. რას გაიგებ? ერთი მხრივ, გეცოდინება, როგორ გაუმკლავდე ამ ადამიანებს, ვინ ამხილო პირველ რიგში და როგორ ისაუბრო და იმოქმედო ისე, რომ ეს სასარგებლო იყოს ღვთის სახლის საქმისთვის. გარდა ამისა, გეცოდინება ამ ადამიანების ქცევის ბუნება. როგორ იგებ ამ ყველაფერს? სწორედ ლოდინის პროცესში ჭეშმარიტების ძიებით იგებ მათ თანდათანობით. როდესაც ამას ნათლად დაინახავ, ბუნებრივად დაფიქრდები იმაზე, თუ როგორ უნდა გამოიყენო სიბრძნე, ვისთან არის მართებული საუბარი და როგორ ისაუბრო ისე, რომ იმოქმედო მათზე, რომ გააგებინო მათ ფაქტები ბოროტმოქმედების მიერ არჩევნებით მანიპულირების შესახებ და რომ შეძლონ გზის შეცვლა, არჩევნებით მანიპულირებისა და ჩაშლის ჩამდენთა ნამდვილი სახის გარჩევა და იმის გარჩევა, თუ სინამდვილეში როგორი ადამიანები არიან ეგრეთ წოდებული არჩეული წინამძღოლები. გექნება ამგვარი სიბრძნე და შენი ქმედებებიც მეთოდური იქნება. მაშ, როგორ მოდის ეს დადებითი შედეგები? ეს ყველაფერი ღვთის მიერ გებოძება ლოდინის პროცესში. ზოგიერთი მათგანი სულიწმიდის საქმისა და ნათლის მოფენის შედეგად მოდის, ზოგიერთი კი ის არის, რის დანახვისა და გაგების საშუალებასაც ღმერთი გაძლევს თავის სიტყვებში. ღვთის სიტყვები ამბობს, რომ არ უნდა ჩაება ბრძოლაში მოუმზადებლად. რას ნიშნავს ეს? ეს ნიშნავს, რომ სატანის წინააღმდეგ იბრძვი თუ სატანის მსახურთა ბოროტ საქმეებს ამხელ, როგორც არ უნდა ებრძოდე სატანას, თავად უნდა იყო ძლიერი, გესმოდეს ჭეშმარიტება-პრინციპები და შეგეძლოს სატანისა და ბოროტმოქმედების არსისა და ბოროტი საქმეების დანახვა და შემდეგ მათი მხილება. მხოლოდ ასე მოქმედებით მიაღწევ კარგ შედეგებს საბოლოოდ. როგორც კი გაიგებ ამ ყველაფერს, განა შიშები, სისუსტეები და წუხილი ნაკლებად მძაფრი და ნაკლებად შესამჩნევი არ გახდება? აღარ იგრძნობ ასეთ შიშს. ეს განცდები თანდათან შეიცვლება; აღმოაჩენ, რომ აღარ ხარ ისეთი სუსტი, როგორიც იყავი სიტუაციის წარმოქმნისას. ნაცვლად ამისა, იგრძნობ თავს გარკვეულწილად უფრო ძლიერად და თავდაჯერებულად ვიდრე ადრე, და გეცოდინება, რა უნდა გააკეთო. ამ ეტაპზე კვლავ ილოცე ღვთის მიმართ, სთხოვე მას შესაფერისი შესაძლებლობის მომზადება და შემდეგ იმოქმედე. მოახსენე სიტუაცია ზემდგომ წინამძღოლებსა და მუშაკებს და ამავდროულად იქონიე თანაზიარება მათთან, ვისაც კარგი ადამიანობა აქვს და გულწრფელად სწამს ღმერთი, მაგრამ მოტყუებულნი და შეცდომაში იყვნენ შეყვანილნი, რადგან არ ესმოდათ ჭეშმარიტება, და ამხილე მათ წინაშე შიდა ინფორმაცია ბოროტმოქმედების მიერ არჩევნებით მანიპულირების შესახებ. როგორც კი ერთ ან ორ ასეთ ადამიანს გადმოიბირებ, შიში ძირითადად გაქრება. მიხვდები, რომ ამ ყველაფრის გაკეთება შეუძლებელია ადამიანური ძალით, მით უმეტეს — დაუფიქრებელი იმპულსურობით; შენ ვერ დაეყრდნობი წამიერ აღგზნებას, ბრაზს ან დროებით, ეგრეთ წოდებულ სამართლიანობის გრძნობას — ეს ყველაფერი უსარგებლოა. ღმერთი შეგირჩევს შესაფერის დროს და ნათელს მოჰფენს იმას, თუ რა უნდა თქვა, და იმის საფუძველზე, რაც გესმის, ის ნაბიჯ-ნაბიჯ გიხელმძღვანელებს და გაჩვენებს გზას, რომელსაც უნდა გაჰყვე. თავდაპირველი სისუსტისა და შიშის მდგომარეობიდან პრინციპებისა და გზის ძიებასა და გაგებამდე — ამ პერიოდში კვლავ შეგიძლია ნორმალურად იურთიერთო ამ ბოროტმოქმედებთან. ნორმალური ურთიერთობისას ადამიანის გონება ცარიელი არ არის; მას თავისი ფიქრები აქვს. სანამ ეძიებ და ლოცულობ, აკვირდები ასეთ ადამიანებს. რას აკვირდები? უყურებ, თუ ზუსტად რა გზას ადგანან ისინი და რა არის სინამდვილეში მათი არსი. თუ ის, რასაც ისინი ამბობენ, სწორია და შეესაბამება ეკლესიის საქმის პრინციპებს, შეგიძლია მოუსმინო მათ; თუ ის, რასაც ისინი ამბობენ, ჩაშლის და არევს ეკლესიის საქმეს, შეგიძლია იპოვო საბაბი, რომ არ მოუსმინო ან დრო მოიგო, და გამოიყენო მათთან „მეგობრული“ ურთიერთობის ბრძნული მეთოდი ისე, რომ არ დააფრთხო ისინი. მათთან „მეგობრული“ ურთიერთობისას, აგროვებ მათი ბოროტი საქმეების მტკიცებულებებს, არჩევ მათ მათი სხვადასხვა ქმედებისა და მცდარი შეხედულებების საფუძველზე, რომლებიც არღვევს ჭეშმარიტება-პრინციპებს, და კიდევ უფრო რწმუნდები, რომ ეს ადამიანები სატანის მსახურნი არიან. ამგვარად პრაქტიკაში განხორციელება საშუალებას გაძლევს, არ იყო მათ მიერ შებოჭილი და ამავდროულად შეასრულო შენი პასუხისმგებლობა და მოვალეობა — სწორედ ასე იქცევა ბრძენი ადამიანი. მხოლოდ მათ, ვისაც აქვს ადამიანობა, სიბრძნე და ჭეშმარიტების სიყვარული, შეუძლიათ სწორი გზით სიარული. იმ ადამიანების ქმედებები, რომლებსაც არ აქვთ სიბრძნე და მოქმედებენ დაუფიქრებლად და უხეშად, მუდამ ეყრდნობიან სიფიცხესა და იმპულსურობას, რასაც არ უნდა აკეთებდნენ ან რა გარემოებების წინაშეც არ უნდა იდგნენ, ხშირად ცუდ შედეგებამდე მიდის. ასეთი ადამიანები არა მხოლოდ შლიან და რევენ ეკლესიის საქმეს, არამედ ბევრი ზედმეტი პრობლემა და უსიამოვნება მოაქვთ საკუთარი თავისთვის. ბრძენი ადამიანები კი განსხვავებულნი არიან. რასაც არ უნდა აკეთებდნენ, ისინი იცდიან, აკვირდებიან და ეძიებენ, ელოდებიან შესაფერის დროს, ღვთის განგებასა და წარმართვას. ლოდინის დროს მათ შეუძლიათ ეძიონ ღვთის განზრახვები, მიზანმიმართულად ჭამონ და სვან ღვთის სიტყვები, უფრო ზუსტად ჩაწვდნენ ჭეშმარიტების პრინციპებს და იმოქმედონ ღვთის განზრახვების შესაბამისად. ისინი იყენებენ ღვთის სიტყვებსა და ჭეშმარიტებას, რათა შეასრულონ თავიანთი საქმე და დაამოწმონ ღვთისთვის ნაცვლად იმისა, რომ ებრძოლონ ადამიანებს ან იმპულსურად ჩაერთონ სიტყვიერ დაპირისპირებებში.

როდესაც საქმე ეხება ბოროტი ადამიანების მიერ არჩევნებით მანიპულირებასა და მათ ჩაშლას, ყველაზე მნიშვნელოვანი ის კი არ არის, შეგიძლია თუ არა ამ ადამიანების ნამდვილი ბუნების დანახვა ან როგორ გეგმავ მათ მხილებას, არამედ ის, რომ დროულად მოახსენო ვითარების შესახებ ზემდგომს. უნდა გამოიყენო სიბრძნე მათთან დასაპირისპირებლად, დაელოდო ღვთის დროს, ეძიო ღვთის განზრახვები და ეძიო ჭეშმარიტება-პრინციპები ისე, რომ არ შეაფერხო მოვალეობის შესრულება. რა არის ამის გაკეთების საბოლოო შედეგი? ასრულებ პასუხისმგებლობასა და მოვალეობას. ზემდგომისთვის ვითარების მოხსენებითა და გამოსავლის ძიებით არა მხოლოდ პრობლემა გვარდება, არამედ იძენ წვდომის უნარს, გემატება გამჭრიახობა და სიბრძნე, იზრდები სულიერად და გიმტკიცდებათ ღვთისადმი რწმენა. ადამიანები ბევრს იძენენ სატანასთან დაპირისპირების გამოცდილებით და ეს მათთვის დიდად სასარგებლოა. პირიქით, დავუშვათ, მოქმედებ სიფიცხითა და იმპულსურობით, ერთვები ამ ადამიანებთან მწვავე დაპირისპირებაში, პირისპირ ეკამათები მათ და ეუბნები: „თქვენ მანიპულირებთ არჩევნებით და შლით მათ. მიუხედავად იმისა, რომ დიდი ძალაუფლება გაქვთ, არ დაგემორჩილებით და არ მეშინია თქვენი!“ ამგვარი მიდგომის შედეგად ეკლესიიდან გაგდებენ, რის გამოც თვეების განმავლობაში სახლში ტირი და იტანჯები; მაგრამ მაინც არ გესმის ღვთის განზრახვები: „რატომ აღმოვჩნდი ასეთ მდგომარეობაში? აღარ გჭირდები, ღმერთო? აღარ ზრუნავ ჩემზე?“ თვეების განმავლობაში გაკლდება ახალი ქადაგებები და საგალობლები; არ იცი, რა საქმეს ასრულებს ეკლესია, ვერ ასრულებ მოვალეობებს, ხდები სრულიად იზოლირებული და აბსოლუტურ სიბნელეში ვარდები. ყოველდღე, ტირილის გარდა, მხოლოდ წუხხარ. ამ გარემოში არ სწავლობ ღვთისადმი ლოცვას ან მისი შესაბამისი სიტყვების ჭამასა და სმას, რომ აღარაფერი ვთქვათ რთულ სიტუაციებში ჭეშმარიტება-პრინციპების ძიების სწავლაზე; საერთოდ არ გემატება სიბრძნე. რამდენიმეთვიანი ტირილის შემდეგ, საბოლოოდ, ერთ დღესაც ვიღაც გაბრუნებს ეკლესიაში და გთხოვს, გააზიარო ამ პერიოდის გამოცდილება, შენ კი მხოლოდ ცრემლებით ჩივი: „ისე დავიჩაგრე! ეკლესიაში არევ-დარევა არ შემიტანია. ბოროტი ადამიანი არ ვარ; ბოროტმა ადამიანებმა ცილი დამწამეს.“ როდესაც გეკითხებიან: „რა გაკვეთილი მიიღე ამ ხნის განმავლობაში? შეიძინე რამე?“ პასუხობ: „რა უნდა შემეძინა? მათ იზოლაციაში მომაქციეს, წამართვეს ღვთის სიტყვების წიგნები და საგალობლები და არცერთი ქადაგების მოსმენა არ შემეძლო. ერთადერთი, რისი გაკეთებაც შემეძლო, რწმენაზე საუბარი და დროდადრო იმ რამდენიმე საგალობლის სიმღერა იყო, რომელიც მახსოვდა. არაფერი შემიძენია. მადლობა ღმერთს, ღმერთმა მოამზადა დრო ჩემს დასაბრუნებლად; სხვაგვარად, ვაპირებდი წავსულიყავი და ბიზნესი მეკეთებინა ფულის საშოვნელად, რადგან ხსნის იმედი მაინც აღარ მქონდა. ღმერთს აღარ ვჭირდებოდი და აღარ შემეძლო კვლავ მერწმუნა მისი. გული სრულიად დამიბნელდა.“ ბოლოს კი დასძენ: „ღვთის კრავს ღმერთი არასოდეს მიატოვებს“, და აკეთებ ასეთ დასკვნას. ასეთი მნიშვნელოვანი და განსაკუთრებული მოვლენის განცდა და ასე მცირედის მიღება — განა ეს ცოტა არ იყოს, სავალალო არ არის? განა ეს შეუფერებელი არ არის? ასეთი სერიოზული ვითარების წინაშე, არ მიგიღია არავითარი გაკვეთილი და არ გაგიზრდია სიბრძნე ან რწმენა; მიუხედავად იმისა, რომ გულით კვლავ გწამს ღმერთი, სატანებმა, ეშმაკებმა და ანტიქრისტეებმა იქამდე გაწამეს, რომ კინაღამ რწმენა დაკარგე. შეგიძლია კვლავ გასცე მოწმობა ღვთისთვის? განა უსარგებლო ლაჩარი არ ხარ? რა სარგებელი მოაქვს სახლში ტირილს? თვალისჩინის დაკარგვამდეც რომ იტირო, გიშველის ეს? შეუძლია ამას ანტიქრისტეებთან დაკავშირებული პრობლემის გადაჭრა? ბოროტმა ადამიანებმა მიზანს მიაღწიეს და საბოლოოდ, ერთადერთი, რაც შეგრჩა, არის გამონათქვამი: „ღვთის კრავს ღმერთი არასოდეს მიატოვებს“ ისე, რომ სხვა არაფერი შეგიძენია. არ გაქვს სიბრძნე, არ გაქვს მოქმედების გეგმა და არ იცი, როგორ ეძიო ღმერთი ღვთის მიერ მოცემული გზის შესაბამისად, როგორ წარდგე ღვთის წინაშე და აიღო ღვთის სიტყვები და ჭეშმარიტება სატანის წინააღმდეგ საბრძოლველად. ის მცირეოდენი მოძღვრება, რომელსაც ჩვეულებრივ აფრქვევ, არავითარ სარგებელს არ გაძლევს; როდესაც საქმე ასეთ საკითხებთან შეჯახებას ეხება, ტირილის გარდა, მხოლოდ დაჩაგრულად გრძნობ თავს და ჩივი —უსარგებლო ლაჩარი ხარ. უსარგებლო ლაჩრებს ხშირად აქვთ რამდენიმე გამოვლინება, რომლებიც ასევე მათი მთავარი მახასიათებლებია. პირველი, ისინი ტირიან. მეორე, ისინი თავს დაჩაგრულად გრძნობენ. მესამე, ისინი გულში ჩივიან. გულში ისინი ასევე ამბობენ: „სად ხარ, ღმერთო? რატომ არ ზრუნავ ჩემზე? სატანამ საშინლად დამაზარალა, სიცოცხლის გაგრძელება აღარ შემიძლია. გთხოვ, სწრაფად მიხსენი!“ ღმერთი ამბობს: „ხარ უსარგებლო ლაჩარი, ადამიანის ტყავში გახვეული ნაგავი. თუ ღმერთი გწამს, რისი გეშინია? რატომ უნდა გეშინოდეს სატანის?“ რა შეთქმულებები და ხრიკებიც არ უნდა გამოიყენოს სატანამ მოქმედებისას, ჩვენ არ გვეშინია. ჩვენ გვყავს ღმერთი, ჩვენ გვაქვს ჭეშმარიტება. ღმერთი მოგვცემს სიბრძნეს. ღმერთი ხელმწიფებს ყველაფერზე; ყველაფერი ღვთის წარმართვისა და განგების ქვეშაა. რისი გეშინია? ტირილი მხოლოდ იმის გამოვლინებაა, რომ ხარ ლაჩარი და უუნარო, არარაობა და ჰაერის ტყუილად მფლანგველი! ტირილი ნიშნავს იმას, რომ სატანასთან კომპრომისზე მიდიხარ და სატანისგან შეწყალებას ითხოვ. მოსწონს ღმერთს ასეთი უსარგებლო ლაჩრები? (არა.) ღმერთი გხედავს, როგორც უსარგებლო ლაჩარს, ბრიყვს, ნაგავს, რომელსაც არავითარი მოწმობა და არავითარი სიბრძნე არ გააჩნია. სად გაქრა ის ჭეშმარიტება, რომელიც გესმოდა? განა საკმარისად არ მოგისმენია ანტიქრისტეებისა და სატანის იმ გამოვლინებების შესახებ, რომლებსაც ღმერთი ამხელს? განა არ გესმის ან ვერ ხედავ ამ ყველაფრის არსს? განა არ იცი, რომ ისინი სატანები არიან? თუ იცი, რომ სატანები არიან, რისი გეშინია? რატომ არ გაქვს ღვთის შიში და მოკრძალება? განა არ გეშინია ღვთის შეურაცხყოფის სატანის შიშით? განა ეს ბოროტმოქმედება არ არის? როდესაც ასეთი სიტუაციები ხდება, გეშინია და არ გაქვს არავითარი გამოსავალი, არავითარი სიბრძნე ან საპასუხო ზომები. რა შეიძინე ამდენი წლის განმავლობაში ქადაგებების მოსმენით? განა ეს ყველაფერი ამაო იყო? შეუძლიათ ასეთ უსარგებლო ლაჩრებს მოწმობაში მტკიცედ დგომა? (არა.) როდესაც საქმე ეხება სიტუაციებს, სადაც სატანები და ბოროტი ადამიანები მანიპულირებენ არჩევნებით და შლიან მათ, მიუხედავად იმისა, მარტო და უძლური ხარ, თუ მართლაც გყავს რამდენიმე და და ძმა, რომლებიც შენი თანამოაზრენი არიან, ნუ იმოქმედებ ნაჩქარევად. პირველ რიგში, ისწავლე ლოდინი. მეორე, ისწავლე ძიება. ლოდინისა და ძიების პერიოდში არ მიატოვო მოვალეობა. რას ნიშნავს ლოდინი? ეს ნიშნავს, დაელოდო, როდის მოამზადებს ღმერთი შესაფერის დროსა და შესაძლებლობას. და რა უნდა ეძიო? ეძიე ის პრინციპები და გზა, რომლებიც პრაქტიკაში უნდა გამოიყენო ღვთისადმი რწმენასა და მის მიყოლაში; ეძიეთ გზები, როგორ იმოქმედო ღვთის განზრახვების შესაბამისად და ისე, რომ ებრძოლო სატანასა და ანტიქრისტეთა ძალებს, რათა საბოლოოდ დაამარცხო სატანის ძალები და გახდე გამარჯვებული. თუ მარტო ხარ, მეტად უნდა ილოცო ღვთის მიმართ, დაელოდო და ეძიო. თუ არის კიდევ ორი ან სამი ადამიანი, რომელიც შენი თანამოაზრეა, შეგიძლიათ ერთად გქონდეთ თანაზიარება, ილოცოთ, დაელოდოთ და ეძიოთ. როდესაც ღმერთი შესაფერის დროს მოამზადებს, სთხოვე ღმერთს ძალა და სიბრძნე, რათა ყველაფერი, რასაც აკეთებ და ყოველი სიტყვა, რასაც ამბობ, მართებული იყოს. ამგვარად, ერთი მხრივ, ასრულებ მოვალეობას, როგორც ქმნილება და მეორე მხრივ, ასევე შეგიძლია ძლიერად და ეფექტურად ამხილო სატანა, სრულად გამოაშკარავო და ჩაშალო სატანის მსახურთა და ანტიქრისტეთა შეთქმულებები. არის ეს მართებული? ეს მეთოდები, გზები, ბილიკები და პრინციპები უკვე გეუწყათ, ამიტომ ის, თუ როგორ გამოიყენებთ მათ, თქვენზეა დამოკიდებული. არის ეს გზა საკმარისად ნათელი? (დიახ.) მაშ, როდესაც ასეთ საკითხებს წააწყდებით, პრაქტიკაში განახორციელეთ ამ პრინციპის შესაბამისად. ამის მიღწევა მარტივია.

ეკლესიის თითოეული არჩევნების დროს, როგორც წინამძღოლებსა და მუშაკებს, ისე ღვთის რჩეულ ხალხს, აკისრიათ პასუხისმგებლობა და ვალდებულება, დაიცვან საარჩევნო საქმე. წინამძღოლებმა და მუშაკებმა საკუთარ თავზე უნდა აიღონ ჭეშმარიტებისა და არჩევნების პრინციპების თანაზიარების საქმე; ღვთის რჩეულმა ხალხმა უნდა წამოჭრას ნებისმიერი პრობლემა, რომელიც გააჩნია, და შემდეგ უნდა მოხდეს ჭეშმარიტებაზე თანაზიარება ამ პრობლემების გადასაჭრელად. მხოლოდ ამგვარად შეიძლება იმის უზრუნველყოფა, რომ არჩევნებმა შეუფერხებლად ჩაიაროს. ერთი მხრივ, წინამძღოლები და მუშაკები მკაცრად უნდა იცავდნენ ღვთის სახლის არჩევნების პრინციპებს და ღვთის სახლში თითოეული არჩევნების საქმეს ამ პრინციპებზე დაყრდნობით უნდა ასრულებდნენ. მეორე მხრივ, ისინი ასევე უნდა უფრთხილდებოდნენ ბოროტი ადამიანებისა და ანტიქრისტეების მიერ არჩევნებით მანიპულირებასა და მათ ჩაშლას. ეს პირები სატანის მსახურნი არიან; ისინი სატანის ხროვას წარმოადგენენ. წინამძღოლებმა და მუშაკებმა მკაცრად უნდა დაიცვან თავი მათგან და ფრთხილად იყვნენ მათთან, გამოიჩინონ სიფხიზლე არჩევნების დროს მათი მცდელობების მიმართ, ვინც კულისებს მიღმა მანიპულირებას ცდილობენ და ფარულ, მზაკვრულ ქმედებებს ავლენენ პროცესის მალულად გასაყალბებლად. დავუშვათ, აღმოჩნდა, რომ არჩევნებზე მართლაც მანიპულირებდნენ ბოროტი ადამიანები, რამაც გამოიწვია ღირსეული კანდიდატის გარიყვა და ადამიანთა უმეტესობის შეცდომაში შეყვანა, რის შედეგადაც წინამძღოლად აირჩიეს ის, ვინც არ არის მართალი ადამიანი და არ არის შესაფერისი ამ პოზიციისთვის. თუ ასეთი ვითარება შეიქმნება, გამოსავალი მაინც არსებობს. არჩეული პირის ნამდვილი მდგომარეობა უნდა მხილებულ იქნას. თუ ადამიანთა უმეტესობა თანახმა იქნება, შეიძლება განმეორებითი არჩევნების ჩატარება. სატანისა და ბოროტი ადამიანების მიერ მანიპულირებული არჩევნები არ არის ეკლესიის მიერ ჭეშმარიტება-პრინციპებზე დაყრდნობით ნორმალურად ჩატარებული არჩევნების შედეგი. ეს არ არის დადებითი მოვლენა და ადრე თუ გვიან ყველაფერი გაცხადდება, გამჟღავნდება და გაბათილდება. ამის რწმენით, თუ ასეთ სიტუაციებს წააწყდები, როგორ უნდა მოიქცე? მზად უნდა იყო ნებისმიერ დროსა და ადგილას სატანის წინააღმდეგ საბრძოლველად და გულხელდაკრეფილი არ უნდა იდგე. თუ ხარ სუსტი, დაბნეული (გონებაარეული) ადამიანი ან უსარგებლო ლაჩარი, შეიძლება კომპრომისზე წახვიდე და შეეკრა მათ, ან ისე დაგჩაგრონ, რომ ნეგატიური გახდე და ვეღარ შეძლო ფეხზე წამოდგომა. ზოგიერთი უბრალოდ გულხელდაკრეფილი დგას და ამბობს: „მე მაინც ვერ გავხდები ეკლესიის წინამძღოლი. ვინც არ უნდა იმსახუროს, სულერთია. ვისაც უნარი აქვს, წავიდეს და იმსახუროს! თუ ანტიქრისტეს სურს მსახურება, ეს მე არ მეხება, და სანამ არ მომიცილებენ, ყველაფერი რიგზეა.“ ვინც ამას ამბობს, ის უღირსი ადამიანია. მათ ვერ წარმოუდგენიათ, რა შედეგები მოჰყვებოდა ანტიქრისტეს წინამძღოლად მსახურებას ან რა გავლენას მოახდენდა ეს მათ ღვთისადმი რწმენასა და მათ ხსნაზე. მხოლოდ იმ ადამიანებს, რომლებსაც ესმით ჭეშმარიტება, შეუძლიათ ამის ნამდვილი არსის დანახვა. ისინი იტყვიან: „თუ ანტიქრისტე გახდება ეკლესიის წინამძღოლი, სწორედ ღვთის რჩეული ხალხი დაიტანჯება. კერძოდ, ისინი, ვინც ეძიებენ ჭეშმარიტებას, ვისაც აქვს სამართლიანობის გრძნობა და ვინც უყოყმანოდ ასრულებს თავის მოვალეობას, ყველა დაიჩაგრება და გაირიყება. მხოლოდ ის გონებადაბინდული ადამიანები და მლიქვნელები იქნებიან პრივილგირებულნი და მოექცევიან გალიაში და ანტიქრისტეს ძალაუფლების კონტროლის ქვეშ.“ მაგრამ ისინი, ვინც არ ეძიებენ ჭეშმარიტებას, არასოდეს ფიქრობენ ამ საკითხებზე. ისინი ფიქრობენ: „ადამიანს ღმერთი იმიტომ სწამს, რომ გადარჩეს. თითოეული თავისი გზით დადის. ანტიქრისტეც რომ გახდეს წინამძღოლი, ეს ჩემზე გავლენას არ მოახდენს. სანამ ცუდ საქმეებს არ ვაკეთებ, ისინი ვერ დამჩაგრავენ, ვერ გამირიყავენ და ვერ მომიცილებენ ეკლესიიდან.“ არის ეს სწორი თვალსაზრისი? (არა.) თუ ღვთის რჩეული ხალხს შორის არავინ ზრუნავს ეკლესიის არჩევნებზე, როგორც კი ისინი ანტიქრისტეს ძალაუფლების ხელში ჩაგდების ნებას დართავენ, რა იქნება შედეგი? მართლაც ისეთივე მარტივი იქნება ეს, როგორც ადამიანებს წარმოუდგენიათ? რა სახის ცვლილებებს განიცდის ეკლესიური ცხოვრება? ეს უშუალოდ უკავშირდება ღვთის რჩეული ხალხის სიცოცხლეში შესვლას. თუ ეკლესიაში ძალაუფლებას ანტიქრისტე ფლობს, რა მოხდება? ამ ეკლესიაში ძალაუფლება აღარ ექნება ჭეშმარიტებას და აღარც ღვთის სიტყვებს — ნაცვლად ამისა, იქ ძალაუფლებას ურწმუნოები და სატანა დაეუფლებიან. მიუხედავად იმისა, რომ შეკრებებზე ღვთის სიტყვები შეიძლება კვლავაც იკითხებოდეს, საუბრის უფლებას ანტიქრისტე აკონტროლებს. შეუძლია ანტიქრისტეს ჭეშმარიტებაზე ნათლად თანაზიარება? შეუძლია ანტიქრისტეს, ნება დართოს ღვთის რჩეულ ხალხს, თავისუფლად და შეზღუდვების გარეშე იქონიოს თანაზიარება ჭეშმარიტებაზე? ეს შეუძლებელია. როგორც კი ანტიქრისტე ძალაუფლებას ჩაიგდებს ხელში, სულ უფრო მეტ ჩაშლასა და არევ-დარევას ექნება ადგილი, ეკლესიური ცხოვრების შედეგები სულ უფრო შემცირდება და ღვთის რჩეული ხალხი შეკრებისას ბევრს ვერაფერს მოიმკის, რაც სირთულეებს შეუქმნის ამ ხალხის სიცოცხლეში შესვლას. ამ ადამიანების პრობლემებიც გამრავლდება და გადაუჭრელი დარჩება და ზოგიერთი, ვისაც ჭეშმარიტების პრაქტიკაში განხორციელება შეუძლია, ასევე შეშფოთდება; ეკლესიური ცხოვრების ატმოსფერო სრულიად შეიცვლება, თითქოს შავმა ღრუბლებმა მზე დაფარეს. იქნება კი მაშინ ტკბობა ეკლესიის ცხოვრებაში? ის ნამდვილად დაზარალდება, და თანაც არცთუ მცირედით. ეკლესიაში ისინი, ვინც ჭეშმარიტებას ეძიებენ, უმცირესობას წარმოადგენენ. თუ ეს უმცირესობა დაიჩაგრება და გაირიყება, შეიძლება ითქვას, რომ ეკლესიური ცხოვრება აღარ იარსებებს. თუ ადამიანებს არ შეუძლიათ ამ შედეგის არსის დანახვა, ისინი ყურადღებას არ მიაქცევენ და არ იზრუნებენ არჩევნებზე. თუ ადამიანთა უმეტესობა სერიოზულად არ ეკიდება არჩევნებს, არ იცავს პრინციპებს, ასე ნეგატიურად უდგება არჩევნებს და ცრუ წინამძღოლების და ანტიქრისტეების კარნახს მიჰყვება, როგორც კი ბოროტი ადამიანები ან ისინი, ვისაც არ უყვარს ჭეშმარიტება, ეკლესიის წინამძღოლები გახდებიან, ღვთის რჩეული ხალხის უმეტესობის სიცოცხლეში შესვლა ზარალს განიცდის. შესაბამისად, ეკლესიის არჩევნების შედეგები უშუალოდ მოქმედებს ღვთის რჩეული ხალხის სიცოცხლის ზრდასა და ეკლესიის მომავალზე. ღვთის რჩეულმა ხალხმა ეს ნათლად უნდა დაინახოს და არავითარ შემთხვევაში არ უნდა დაიკავოს ნეგატიური პოზიცია. ზოგიერთ გონებადაბინდულ ადამიანს არ ძალუძს ამ საკითხის არსის დანახვა; ისინი მუდამ საკუთარ წარმოდგენებს ეყრდნობიან და ფიქრობენ: „ეკლესიაში ყველა გულწრფელი მორწმუნეა, ამიტომ ნებისმიერი შეიძლება აირჩეს; თუკი ის და ან ძმაა, ნებისმიერი შეიძლება იყოს წინამძღოლი.“ ისინი ეკლესიის არჩევნებს ზედმეტად მარტივად უყურებენ, რასაც მრავალ ნეგატიურ, მცდარ აზრსა და თვალსაზრისამდე მივყავართ. თუ ცრუ წინამძღოლებსა და ანტიქრისტეთ მართლაც აირჩევენ წინამძღოლებად და მუშაკებად, ეკლესიური საქმე დაზიანდება და ღვთის რჩეული ხალხის სიცოცხლეში შესვლა გარდაუვალ ზიანს განიცდის. მაშინ ადამიანები გააცნობიერებენ, თუ რაოდენ მნიშვნელოვანია არჩევნების პრინციპების შესაბამისად ჩატარება.

ყველა ეკლესიაში არიან მლიქვნელები. მათ არ გააჩნიათ გამჭრიახობა ბოროტი ადამიანების მიერ არჩევნებით მანიპულირებასა და მათ ჩაშლასთან მიმართებაში. მცირე გამჭრიახობაც რომ ჰქონდეთ, ისინი უგულებელყოფენ მას. მათი დამოკიდებულება ეკლესიის არჩევნებში წამოჭრილი ნებისმიერი საკითხის მიმართ ასეთია: „დინებას მივყვეთ, თუკი ეს პირადად არ გვეხება.“ ისინი ფიქრობენ, რომ არ აქვს მნიშვნელობა, ვინ გახდება წინამძღოლი, რომ ეს მათ არ ეხებათ. თუკი შეუძლიათ ბედნიერად განაგრძონ თავიანთი ყოველდღიური ცხოვრება, მათთვის ყველაფერი რიგზეა. რას ფიქრობთ ასეთ ადამიანებზე? არიან ისინი ადამიანები, რომლებსაც უყვართ ჭეშმარიტება? (არა.) როგორი ადამიანები არიან ისინი? ესენი არიან მლიქვნელნი და მათ ურწმუნონიც შეიძლება ვუწოდოთ. ეს ადამიანები არ ეძიებენ ჭეშმარიტებას; ისინი მხოლოდ იოლ ცხოვრებას ესწრაფვიან და ხორციელი კომფორტისკენ ლტოლვა ამოძრავებთ. ისინი ზედმეტად ეგოისტები და ზედმეტად ცბიერნი არიან. ბევრია ასეთი ადამიანი საზოგადოებაში? რომელი პოლიტიკური პარტიაც არ უნდა იყოს ხელისუფლებაში, ვინც არ უნდა იკავებდეს თანამდებობას, ისინი ყველას მოსწონს, მათ შეუძლიათ თავიანთი სოციალური ურთიერთობების ძალიან წარმატებით მართვა და კომფორტულად ცხოვრობენ; რა პოლიტიკური მოძრაობაც არ უნდა წარმოიშვას, ისინი მასში არ ეხვევიან. როგორი ადამიანები არიან ესენი? ესენი არიან ყველაზე მზაკვარი, ყველაზე ცბიერი ადამიანები, რომლებიც ცნობილნი არიან როგორც „სრიალა გველთევზები“ და „ბებერი გველები“. ისინი სატანის ფილოსოფიით, ყოველგვარი პრინციპის გარეშე ცხოვრობენ. ვინც არ უნდა იყოს ხელისუფლებაში, ისინი ემსახურებიან მათ, ეპირფერებიან და მათ ღირსებებს ხოტბას ასხამენ. ისინი მხოლოდ თავიანთი ზემდგომების დაცვით არიან დაკავებულნი და არასოდეს აყენებენ მათ შეურაცხყოფას. რამდენი ბოროტებაც არ უნდა ჩაიდინონ მათმა ზემდგომებმა, ისინი არც ეწინააღმდეგებიან და არც მხარს უჭერენ ამას, არამედ თავიანთ ფიქრებს ღრმად მალავენ. ისინი ყველას მოსწონს, ვინც არ უნდა იყოს ხელისუფლებაში. სატანას და ეშმაკთა ბოროტების მთავრებს მოსწონთ ასეთი ტიპის ადამიანები. რატომ მოსწონთ ბოროტების მთავრებს ასეთი ტიპის ადამიანები? იმიტომ, რომ ისინი არ აფუჭებენ და არავითარ საფრთხეს არ უქმნიან მათ საქმეებს. ასეთი ტიპის ადამიანი უპრინციპოა, არ გააჩნია საკუთარი თავის წარმართვის საზღვრები და აკლია პატიოსნება და ღირსება; ის უბრალოდ მიჰყვება საზოგადოების ტენდენციებს, ქედს იხრის ბოროტების მთავართა წინაშე და მათ გემოვნებას ერგება. განა ეკლესიაშიც არ არიან ასეთი ადამიანები? შეუძლიათ ასეთ ადამიანებს იყვნენ მძლეველნი? არიან ისინი ქრისტეს კარგი ჯარისკაცები? არიან ისინი ღვთის მოწმეები? როდესაც ბოროტი ადამიანები და ანტიქრისტეები თავს წამოყოფენ და ეკლესიის საქმეში არევ-დარევას შეიტანენ, შეუძლიათ ასეთ ადამიანებს აღდგნენ და ომი გამოუცხადონ მათ, ამხილონ, გაარჩიონ და უარყონ ისინი, ბოლო მოუღონ მათ ბოროტ საქმეებს და გასცენ მოწმობა ღვთისთვის? მათ ეს ნამდვილად არ შეუძლიათ. ეს სრიალა გველთევზები არ არიან ისინი, ვისაც ღმერთი სრულყოფს ან ვისაც ის გადაარჩენს. ისინი არასოდეს გასცემენ მოწმობას ღვთისთვის და არ იცავენ მისი სახლის ინტერესებს. ღვთის თვალში ეს ადამიანები არიან არა ისინი, ვინც მიჰყვებიან ან ემორჩილებიან მას, არამედ ისინი, ვინც ბრმად მიჰყვებიან ბრბოს არულობის დასათესად, სატანის ხროვის წევრები — სწორედ მათ მოკვეთავს იგი, როდესაც მისი საქმე დასრულდება. ღმერთი არ აფასებს ასეთ უბადრუკებს. მათ არც ჭეშმარიტება აქვთ და არც სიცოცხლე; ისინი მხეცები და ეშმაკები არიან; ისინი არ არიან ღვთის ხსნისა და მისი სიყვარულით ტკბობის ღირსნი. ამიტომ, ღმერთი მარტივად იშორებს და განდევნის ასეთ ადამიანებს; ეკლესიამ დაუყოვნებლივ უნდა განკვეთოს ისინი, როგორც ურწმუნონი. მათ არ აქვთ ღვთისადმი ჭეშმარიტი გული, მაშ, მიაწვდის მათ ღმერთი ნამდვილ საზრდოს? მოჰფენს მათ ნათელს და დაეხმარება? არა, არ იზამს ამას. როდესაც ეკლესიის არჩევნების დროს ხდება ჩარევა და არევ-დარევა და არჩევნების შედეგებს აკონტროლებენ და მათზე გავლენას ახდენენ ბოროტი ადამიანები, ეს ადამიანები არავითარ შემთხვევაში არ დადგებიან ღვთის მხარეს ღვთის სახლის ინტერესების დასაცავად. ისინი არავითარ შემთხვევაში არ დაიცავენ ჭეშმარიტება-პრინციპებს ბოროტი ადამიანებისა და ანტიქრისტეთა წინააღმდეგ საბრძოლველად და სატანის ძალების წინააღმდეგ ბოლომდე საბრძოლველად. ისინი აბსოლუტურად არ გააკეთებენ ამას, მათ აკლიათ გამბედაობა. შესაბამისად, მათ, ვისაც შეუძლია ღვთის დამოწმება, უნდა გაარჩიონ ეს ადამიანები და არ უნდა იქონიონ მათთან თანაზიარება იმ ჭეშმარიტებებზე, რომლებიც ესმით, ან თავიანთ გამჭრიახობაზე სატანის შესახებ. ამ ყველაფერზე რომც გქონდეს მათთან თანაზიარება, უსარგებლო იქნება; ისინი არ დადგებიან ჭეშმარიტების მხარეს. თანამშრომლებისა და პარტნიორების შერჩევისას უნდა გამორიცხო ასეთი ადამიანები და არ უნდა აირჩიო ისინი. რატომ არ უნდა აირჩიო ისინი? იმიტომ, რომ ისინი სრიალა გველთევზები არიან; ისინი არ დადგებიან ღვთის მხარეს, არ დადგებიან ჭეშმარიტების მხარეს და არ გაერთიანდებიან შენთან გულითა და გონებით სატანის წინააღმდეგ საბრძოლველად. თუ მათ შენს გულწრფელ სიტყვებს გაანდობ, სულელი ხარ და სატანის დასაცინი გახდები. ნუ გექნება ჭეშმარიტებაზე თანაზიარება და ნუ შესთავაზებ შეგონებებს ასეთ ადამიანებს, და ნუ დაამყარებ მათზე რაიმე იმედს, რადგან ღმერთი საერთოდ არ გადაარჩენს ამ ადამიანებს. ისინი არ არიან ღვთის გულისა და გონების თანაზიარნი; ისინი მაყურებლები არიან, რომლებიც შორიდან ადევნებენ თვალს ბრძოლის მძვინვარებას; ისინი სრიალა გველთევზები არიან. ასეთი ტიპის ადამიანები ღვთის სახლში მხოლოდ იმიტომ იპარებიან, რომ უყურონ მღელვარებას და ბრმად მიჰყვნენ ბრბოს შფოთის ატეხაში. მათ არ აქვთ სამართლიანობის გრძნობა და პასუხისმგებლობის გრძნობა; მათ თანაგრძნობაც კი არ გააჩნიათ ბოროტი ადამიანების მიერ დაზარალებული კარგი ადამიანების მიმართ. ასეთი ადამიანებისთვის ეშმაკებისა და სატანების წოდება ყველაზე მართებულია. თუ სამართლიანობის გრძნობის მქონე ვინმე ამხელს ბოროტ ადამიანებს, ისინი არც კი გაამხნევებენ ან მხარს არ დაუჭერენ მას. ამიტომ, არასოდეს ენდო ამ ადამიანებს; ისინი სრიალა გველთევზები, ქამელეონები, ბებერი გველები არიან. ისინი არ არიან ღვთის გულწრფელი მორწმუნეები, არამედ სატანის მსახურნი არიან. ეს ადამიანები ვერასოდეს გადარჩებიან და ღმერთს ისინი არ სჭირდება; ეს არის ღვთის ნათელი წადილი. ეკლესიების უმეტესობაში, სავარაუდოდ, არიან ასეთი ადამიანები. მიმოიხედე შენს ეკლესიაში, რათა დაინახო, ვინ არიან ისინი. როდესაც რამე ხდება, არასოდეს გქონდეს მათთან თანაზიარება ჭეშმარიტებაზე და ნუ მისცემ მათ უფლებას, გაიგონ, სინამდვილეში რა ხდება შენს თავს. უფრთხილდი ასეთ ადამიანებს და ნუ დაამყარებ მათთან ურთიერთობას. ეძებე ისინი, ვისაც ჭეშმარიტად სწამს ღმერთი და აქვს სამართლიანობის გრძნობა — როდესაც ისინი ხედავენ, რომ ღვთის სახლის ინტერესები ზარალდება, ეკლესიის საქმეში და ეკლესიური ცხოვრების წესრიგში არევ-დარევა შეაქვთ ან მათზე მანიპულირებენ, ისინი შფოთავენ და ბრაზდებიან; მათ ძალიან სძულთ ეს ბოროტი ადამიანები, რომლებსაც არევ-დარევა შეაქვთ ეკლესიაში; მათ სურთ აღდგნენ და ამხილონ ბოროტი ადამიანები და მოუთმენლად ელიან ისეთი ადამიანების პოვნას, რომლებსაც ესმით ჭეშმარიტება, რათა გაერთიანდნენ და ებრძოლონ ბოროტ დემონებს. იქონიე თანაზიარება ასეთ ადამიანებთან და ხელიხელჩაკიდებულმა იბრძოლე მათთან ერთად სატანის წინააღმდეგ. ეს ადამიანები არიან მძლეველნი, ქრისტეს კარგი ჯარისკაცები; მხოლოდ ამ ადამიანებს აქვთ წილი ქრისტეს სასუფეველში. ის მლიქვნელნი, ბებერი გველები, ქამელეონები და ისინი, ვინც უგრძნობნი და გონებაჩლუნგნი არიან - ყველა გამოაშკარავდა; ისინი უნდა მოიკვეთონ. ისინი არ არიან დები და ძმები, არ არიან ღვთის სახლის ხალხი, არამედ ურწმუნოები და ოპორტუნისტები არიან, რომლებიც ნდობას არ იმსახურებენ. აი, როგორ უნდა მოექცე ამ ადამიანებს: თუ მათ შეუძლიათ ბოროტების ჩადენა, განდევნე ისინი; თუ ისინი არ არიან ბოროტი ადამიანები და არ მიჰყვებიან ბოროტთ ეკლესიაში არევ-დარევის შესატანად, მათ შეუძლიათ დროებით დარჩნენ ეკლესიაში, სანამ მათ მონანიებას ელი. ერთი მხრივ, დააკვირდი და ჩასწვდი ამ ადამიანების ხასიათს, ადამიანობას და მათ შეხედულებებსა და დამოკიდებულებებს სხვადასხვა საკითხის მიმართ და გამოიჩინე გამჭრიახობა, რათა გაარკვიო ასეთი ადამიანების არსი. ამავდროულად, როდესაც ბოროტი ადამიანები მანიპულირებენ არჩევნებით და შლიან მათ, ფხიზლად იყავი ამ მლიქვნელთა მიმართ, რომლებიც ბოროტი ადამიანების მხარეს დგანან და მათი ხელქვეითებისა და თანამზრახველების როლს ასრულებენ. მოკლედ, ბოროტი ადამიანების ყველა არასათანადო ქცევის მიმართ, რომლებიც მანიპულირებენ არჩევნებით და შლიან მათ, აუცილებელია გამჭრიახობის გამოჩენა ღვთის სიტყვების შესაბამისად; როდესაც ნათლად დაინახავ მათ არსს, გეცოდინება, როგორ მოექცე მათ სათანადოდ პრინციპების შესაბამისად.

ახლახან ჩვენ მოვახდინეთ თანაზიარება არჩევნებით მანიპულირებისა და მათი ჩაშლის ზოგიერთ ფენომენზე და ზოგიერთი ადამიანის ქმედებებზე. მიუხედავად იმისა, რომ ყველა ასპექტი არ განხილულა, ძირითადად მოხდა თანაზიარება ამ საკითხების გადაჭრის პრინციპებზე. როგორც კი ეკლესიაში აღმოაჩენთ ადამიანებს, რომლებიც მანიპულირებენ არჩევნებით და შლიან მათ, უნდა აღდგეთ და შეზღუდოთ ისინი. ნუ იქნებით დამყოლნი და ნუ მოიქცევით ადამიანთა მაამებლებივით. თუ ვინმე მუდამ ცდილობს არჩევნებით მანიპულირებასა და მათ ჩაშლას, როგორც კი ეს ტენდენცია გამოჩნდება, დები და ძმები ერთობლივად უნდა აღდგნენ მათ შესაჩერებლად და სამხილებლად. თუ ისინი ამას დაბნეულობის გამო აკეთებენ და არ იციან, რომ ეს არჩევნებით მანიპულირებად და მათ ჩაშლად ითვლება, შეგიძლიათ აუხსნათ მათ: „რასაც აკეთებ, არჩევნებით მანიპულირება და მათი ჩაშლაა. ნუ შეასრულებ სატანის მსახურის როლს. ეს არის ეკლესიის წინამძღოლთა და არა მერების ან ქალაქის ხელმძღვანელების არჩევნები. ღვთის სახლს აქვს თავისი წესები და გააჩნია თავისი პრინციპები ამ საქმის შესასრულებლად. ადამიანური განზრახვები არ უნდა იყოს მასში შერეული; ამ საქმისთვის მკაცრად უნდა მივყვეთ ჭეშმარიტება-პრინციპებს. თუ შენი სულიერი მონაცემები მწირია და არ შეგიძლია ჭეშმარიტება-პრინციპების გაგება, ან თუ ხარ მოხუცი და გონებადაბინდული და გაკლია არჩევნებში მონაწილეობისთვის საჭირო გონიერება, მაშინ შეგიძლია თავი შეიკავო და უბრალოდ დაელოდო შედეგს, მაგრამ არავითარ შემთხვევაში არ უნდა მოახდინო არჩევნებით მანიპულირება ან მათი ჩაშლა ან ჩაერიო და გამოიწვიო არევ-დარევა; ეს ბოროტი საქმეებია და ღმერთს სძულს ეს. ასეთი ბოროტი საქმეები სამუდამოდ დაგმობილია; არასოდეს იყო ასეთი ადამიანი და არ გაჰყვე ამ გზას. თუ მართლაც ადამიანი ხარ, ნუ ჩაერთვები არჩევნებით მანიპულირებასა და მათ ჩაშლაში, რადგან როგორც კი ეს ფაქტი გახდება, დაგახასიათებენ, როგორც სატანის მსახურს და ეკლესიიდან განიკვეთები.“ თუ გამოვლინდებიან ადამიანები, რომლებიც მანიპულირებენ არჩევნებით და შლიან მათ, მათ შორის მწირი სულიერი მონაცემების მქონენი, რომლებსაც არ ესმით, სინამდვილეში რა მოხდა, შეიძლება სიყვარულით გაეწიოთ თანაზიარება, დაეჭიროთ მხარი, იქნენ უზრუნველყოფილნი და მიიღონ დახმარება. მაგრამ რა შეიძლება ითქვას მათზე, ვინც, მიუხედავად იმისა, რომ სრულად აცნობიერებდნენ ჭეშმარიტება-პრინციპებს, მაინც შეგნებულად მანიპულირებდნენ არჩევნებით და შლიდნენ მათ და უგულებელყოფდნენ კიდეც ამის საწინააღმდეგო შეგონებებს? მათთვისაც არსებობს გამოსავალი: მათ აღარ ეძლევათ არჩევნებში მონაწილეობის უფლება; ჩამოართვით არჩევნებში მონაწილეობის უფლება. მოკლედ, არჩევნებით მანიპულირებისა და მათი ჩაშლის ყველა ქმედება ერთნაირად უნდა იქნას გარჩეული, შეჩერებული და შეზღუდული ვითარების გამოსასწორებლად. ასეთი ქცევებისა და ქმედებების არსებობა ეკლესიაში არ უნდა იყოს დაშვებული, რათა თავიდან იქნას აცილებული არჩევნების არასწორი შედეგები და ეკლესიის საქმეში არევ-დარევის შეტანა და მისი დაზიანება.

ჩაშლისა და არეულობის გამომწვევი სხვადასხვა ადამიანის, მოვლენისა და ფაქტორის შეჯამება

წინამძღოლებისა და მუშაკების მეთორმეტე პასუხისმგებლობა მოიცავს იმ სხვადასხვა ადამიანს, მოვლენასა და საგანს, რომლებიც აფერხებენ და არღვევენ ღვთის საქმესა და ეკლესიის ნორმალურ წესრიგს. ჩვენ ისინი თერთმეტ საკითხად დავყავით თანაზიარებისთვის. თითოეულ საკითხთან მიმართებაშ ჩამოთვლილი ჩაშლისა და არეულობის პრობლემები ან ინციდენტები ეხება ადამიანთა მიერ მოვალეობის შესრულებასა და მათ გულწრფელ რწმენას ღვთის მიმართ. რატომ არის ისინი ასე დეტალურად დაყოფილი? რატომ გამომაქვს თითოეული საკითხი თანაზიარებისა და ანალიზისთვის? თითოეული საკითხის სათაურიდან გამომდინარე იმ ადამიანების ადამიანობა, რომლებიც ამას აკეთებენ, არ არის კარგი. გარდა პირველი საკითხისა — ჭეშმარიტებაზე თანაზიარებისას თემიდან ხშირი გადახვევა, რაც არ ითვლება სერიოზულ დარღვევად — ყველა დანარჩენი თავისი ბუნებით საკმაოდ მძიმეა. ყველა ამ გამოვლინებას აქვს ჩაშლისა და არევ-დარევის გამოწვევის ბუნება, და ყველა მათგანი წარმოადგენს ეკლესიის საქმის ჩაშლასა და არევ-დარევას, რის გამოც ჩვენ ისინი სათითაოდ გამოგვაქვს თანაზიარებისა და ანალიზისთვის. როდესაც ეს საკითხები იჩენს თავს ეკლესიურ ცხოვრებაში ან მოვალეობის შესრულების პროცესში, ადამიანები განსაკუთრებით ფხიზლად უნდა იყვნენ, გაარჩიონ ისინი და დაინახონ მათი ნამდვილი არსი. როდესაც ადამიანები ხედავენ, რომ ხდება ისეთი მოვლენები, რომლებიც იწვევს ჩაშლასა და არევ-დარევას, ისინი უნდა აღდგნენ მათ შესაჩერებლად და შესაზღუდავად. რაც შეეხება პირველ საკითხს, „ჭეშმარიტებაზე თანაზიარებისას თემიდან ხშირი გადახვევა“, ადამიანები ზოგჯერ ამას უნებლიეთ აკეთებენ და მასთან დაკავშირებული გარემოებები და მისი ბუნება არც ისე სერიოზულია; მაგრამ თუ ისინი ხშირად უხვევენ თემიდან და საუბრობენ გაუგებრად, რითაც აღიზიანებენ მსმენელთ, რის გამოც ეკლესიის ცხოვრებაში კარგი შედეგები არ მიიღწევა, მაშინ ეს იწვევს შედგებს, რომლებიც იწვევს ეკლესიის საქმის ჩაშლასა და არეულობას. დანარჩენი საკითხების ხსენებაც კი არ არის საჭირო; ნებისმიერი მათგანი საკმარისია ეკლესიის საქმისა და ეკლესიურ ცხოვრების წესრიგის ჩაშლისა და არეულობის გამოსაწვევად. შესაბამისად, აუცილებელია თითოეული ამ საკითხის შესახებ დეტალურად თანაზიარება, გაანალიზება და განხილვა. როდესაც ხდება ბოროტგანზრახული ინციდენტები, თუ გაქვს გამჭრიახობა და ცოდნა იმ ბოროტი საქმეების შესახებ, რომლებსაც არევ-დარევა შეაქვთ ეკლესიაში, უნდა აღდგე მათ შესაჩერებლად და შესაზღუდავად. უფრო ფართო გაგებით, ეს არის ღვთის ქმნილების მოვალეობის შესრულება; უფრო ვიწრო გაგებით, სულ მცირე, ეს არის ეკლესიის წევრის მოვალეობისა და პასუხისმგებლობის შესრულება. განა ეს არ არის ის, რისი გაკეთებაც უნდა შეგეძლოს? (დიახ.) თუკი არ ძალგიძთ ამის გაკეთება, რა შედეგები მოჰყვება ამას? როგორ უნდა დაგახასიათოთ იმის გამო, რომ ამას ვერ ახერხებ? სულ მცირე, ეს იმას ნიშნავს, რომ ხარ გონებადაბინდული; უფრო მეტიც, უსარგებლო ლაჩარი ხარ, რომელსაც ეშინია სატანის. გარდა ამისა, როდესაც სატანები და ეშმაკები ჩნდებიან ღვთის საქმესა და ეკლესიის ნორმალურ წესრიგში არევ-დარევის შესატანად, რჩები გულგრილი და უძლური, არ ავლენ არავითარ რეაქციას და გაკლია რწმენა და გამბედაობა, რომ აღდგე სატანის წინააღმდეგ საბრძოლველად და მტკიცედ იდგე შენს მოწმობაში ღვთისთვის. ამ შემთხვევაში, უსარგებლო ადამიანი ხარ, რომელიც არ არის ღირსი, იყოს ღვთის მიმდევარი.

წინამძღოლებისა და მუშაკების მეთორმეტე პასუხისმგებლობის ფარგლებში ჩამოთვლილია ეკლესიაში მომხდარ სხვადასხვა სახის მოვლენები, რომლებიც იწვევს ჩაშლასა და არევ-დარევას ღვთის საქმეში. თითოეული მოვლენა ეხება წინამძღოლებისა და მუშაკების, ისევე როგორც რიგითი დებისა და ძმების დამოკიდებულებას ღვთის მიმართ. ის ასევე ეხება თითოეული ადამიანის დამოკიდებულებას საკუთარი მოვალეობისა და პასუხისმგებლობების მიმართ ისევე, როგორც მათ პოზიციასა და შეხედულებას ამ ნეგატიური მოვლენებისა და საგნების მიმართ, რომლებიც არეულობას იწვევენ ღვთის სახლის საქმეში. რა თქმა უნდა, ეს ასევე ეხება იმას, აქვს თუ არა ადამიანს, რომელსაც მრავალი წელია სწამს ღმერთი და ისმენს ქადაგებებს, საკმარისი სულიერი სიმწიფე და რწმენა, რათა ებრძოლოს სატანას და გასცეს მოწმობა ღვთისთვის, როდესაც ეს ნეგატიური მოვლენები და საგნები იჩენს თავს. ეხება თუ არა ეს საკვანძო საკითხებს? ეს ეხება ადამიანის პოზიციასა და იმ გზას, რომლითაც ის დადის, ისევე როგორც მის დამოკიდებულებას ღვთის, ჭეშმარიტებისა და საკუთარი მოვალეობის მიმართ. შესაბამისად, ამ სიტყვების მოსმენის შემდეგ, უნდა გესმოდეს, რომ ეს არის ღვთის მოთხოვნები ადამიანთა მიმართ. ნუ ჩათვლი მათ, როგორც მოძღვრებებს, წესებსა თუ დადგენილებებს, რომლებიც უნდა აღასრულო და განახორციელო, არამედ მეტად იფიქრე მათზე, რათა გაიგო ჭეშმარიტება, შემდეგ კი პრაქტიკაში გამოიყენო და შეხვიდე მათში, რითაც დააკმაყოფილებ ღვთის მოთხოვნებს. როდესაც ბოროტმოქმედები აფერხებენ და არღვევენ ეკლესიის საქმეს, ნუ დადგები გულხელდაკრეფილი, ნუ აარიდებ თავს პასუხისმგებლობებს სხვადასხვა მიზეზით, მაგალითად იმით, რომ ღმერთი სულ მცირე ხნის წინ ირწმუნე, გაქვს მცირე სულიერი სიმწიფე ან ჯერ კიდევ ახალგაზრდა ხარ და ა.შ. როდესაც ღმერთი ამოწმებს საქმეს, როდესაც ის ქმნის გარემოებებს შენი დამოკიდებულების შესამოწმებლად, ის არ უყურებს შენს ასაკს, იმას, თუ რამდენი წელია გწამს მისი ან რა ფასი გადაიხადე ოდესღაც და რა დამსახურებებს მიაღწიე; ღმერთს აინტერესებს შენი დამოკიდებულება მოცემულ მომენტში. თუ, როგორც წესი, არასდროს გიფიქრია ან მოგიკვლევია ეს საკითხები და ყოველივე ამას თავგზააბნეული გადიხარ ისე, რომ არაფერს იმახსოვრებ, არ ეძიებ ჭეშმარიტებას, არ იღებ გაკვეთილს ან სერიოზულად არ ეკიდები ღვთის მიერ შექმნილ სხვადასხვა გარემოებას; თუ გაურბიხარ, როდესაც ხედავ, რომ ბოროტმოქმედები იწვევენ არევ-დარევასა და ჩაშლას და არასდროს ატყობინებ ამის შესახებ ღვთის სახლს ან არ გამოხატავ შენს დამოკიდებულებას, მაშინ, მიუხედავად იმისა, რომ არ მიგიღია მონაწილეობა ბოროტმოქმედებაში, შენმა ქცევამ ამ საკითხში უკვე გამოავლინა შენი პოზიცია და შეხედულება — შენ ხარ დამკვირვებელი, რომელიც სატანის მხარეს დგას. ღმერთი გულდასმით იკვლევს ყველაფერს და შენ ვერ მოატყუებ მას. შესაბამისად, როდესაც ეს ნეგატიური მოვლენები ხდება, როდესაც აღმოაჩენ სხვადასხვა ადამიანებს, მოვლენებსა და საგნებს, რომლებიც აფერხებენ და არღვევენ ეკლესიის საქმესა და ეკლესიური ცხოვრების ნორმალურ წესრიგს, ეს ნათლად ამხელს შენს დამოკიდებულებას ღვთის მიმართ. შესაძლოა, სულ მცირე ხნის წინ ირწმუნე ღმერთი, საკმაოდ ახალგაზრდა ხარ და შენი სულიერი სიმწიფე მცირეა, მაგრამ თუ ამ მოვლენების დროს პრინციპების შესაბამისად მოქმედებ და ცდილობ შეაჩერო, შეზღუდო ან ამხილო კიდეც ბოროტმოქმედები, რისკავ და უგულებელყოფ საკუთარ უსაფრთხოებას, რათა აღდგე და დაიცვა ღვთის სახლის ინტერესები — თუ გაქვს ასეთი გული, მაშინ შენი დამოკიდებულება ღვთის მიმართ, ისევე როგორც შენი გადაწყვეტილება, გასცე მოწმობა ღვთისთვის და ებრძოლო სატანას, იქცევა მოწმობად, რომელსაც დაინახავენ ადამიანები და ღმერთი. ადამიანების ბოროტი საქმეები, მათი მოტყუება და ღვთისგან დამალვა, პასუხისმგებლობებისთვის თავის არიდება, მათი დანებება და კომპრომისი სატანასთან, როდესაც ის ბოროტებას სჩადის — ღმერთი დაინახავს ყოველივე ამას და ეს ბოროტი საქმეები ერთ დღესაც გადაწყდება და განაჩენი იქნება გამოტანილი. მაგრამ ასევე, თუ მაშინ, როდესაც სატანა იწვევს ჩაშლასა და არევ-დარევას, ვინმეს შეუძლია აღდგეს, რათა ისაუბროს ღვთის სახლისა და დებისა და ძმების სახელით, ებრძოლოს სატანას ღვთის სახლის ინტერესების დასაცავად და ეძიოს ჭეშმარიტება ღვთისთვის მოწმობის გაცემის გადაწყვეტილებით — თუნდაც ზოგჯერ გრძნობდეს, რომ უძლური და მარტოა, აკლია სიბრძნე და აქვს ჭეშმარიტების მხოლოდ ზედაპირული გაგება და მიუხედავად იმისა, რომ სურს ჭეშმარიტებაზე თანაზიარება, არ შეუძლია საკუთარი აზრის ნათლად გამოხატვა, რის გამოც ზოგიერთი დასცინის და ზემოდან უყურებს მას — ღმერთი ხედავს მის გულწრფელობას და ამ ქმედებებსა და საქციელს კეთილ საქმეებად მიიჩნევს. ბოროტ საქმეებს ერთ დღესაც გამოუტანენ განაჩენს და ისინი დასრულდება ღვთის წინაშე ისევე, როგორც კეთილი საქმეები — თუმცა ამ ორი სახის ქცევიდან თითოეულთან დაკავშირებული საბოლოო დასკვნა სრულიად განსხვავებული იქნება. ბოროტი საქმეების გამო ადამიანი მიიღებს საკადრის საზღაურს, ხოლო კეთილი საქმეების გამო კი კეთილი მოპყრობით დაჯილდოვდება. ღმერთს ეს დიდი ხანია წინასწარ აქვს განსაზღვრული თითოეული ადამიანისთვის და უბრალოდ ელოდება, რომ ღვთის საქმის პერიოდში ადამიანთა სხვადასხვა გამოვლინება დადასტურებულ ფაქტებად იქცეს, სანამ სიკეთეს დააჯილდოებს და ბოროტებას დასჯის.

წინამძღოლებისა და მუშაკების მეთორმეტე პასუხისმგებლობის ფარგლებში ჩამოთვლილია თერთმეტი საკითხი იმ ადამიანების, მოვლენებისა და საგნების შესახებ, რომლებიც ეკლესიის საქმის ჩაშლასა და არევ-დარევას იწვევენ. არის თუ არა ეს თერთმეტი საკითხი მნიშვნელოვანი? ნათლად ამხელენ ისინი ადამიანებს? როდესაც თქვენ გაქვთ თანაზიარება თითოეულ საკითხზე, მეტი ძალისხმევა უნდა გამოიჩინოთ, რათა ნათლად გაიგოთ ჭეშმარიტება. ეს ეხება იმას, თუ როგორ იცავენ ადამიანები სამართლიანობას, სიკეთესა და ღვთის მოწმობას; ეს ასევე ეხება იმას, თუ როგორ აღდგებიან ადამიანები სატანასთან საბრძოლველად, როგორ ამხელენ და აშიშვლებენ სატანის სახეს და როგორ აჩერებენ და ზღუდავენ სატანის ბოროტ საქმეებს — სწორედ ამ ორ ასპექტს. როდესაც სატანა იწვევს ეკლესიის საქმის ჩაშლასა და არევ-დარევას, ასრულებ თუ არა რაიმე როლს? რა როლს ასრულებ? გააკეთე თუ არა ის, რასაც ღმერთი ითხოვს შენგან? შეასრულე თუ არა ის ვალდებულებები და პასუხისმგებლობები, რომლებიც ღვთის მიმდევარმა უნდა შეასრულოს? როდესაც ეს საკითხები იჩენს თავს, კომპრომისზე მიდიხარ, ვითარების შერბილებას ცდილობ და შუალედურ პოზიციას იკავებ, როგორც მლიქვნელი, თუ აღდგები, რათა შეაჩერო და შეზღუდო სატანის ბოროტი საქმეები და ერთსულოვნად თანამშრომლობ მეტ ჭეშმარიტ დასა და ძმასთან ღვთის სახლის ინტერესების დასაცავად? რას იცავ? ბოროტმოქმედთა ინტერესებს იცავ, სატანის ინტერესებს, თუ ღვთის სახლის ინტერესებს? თუ ხდება რაიმე, რაც შლის და არევ-დარევა შეაქვს ეკლესიის საქმეში და არაფერს აკეთებ, მოქმედებ მხოლოდ როგორც მლიქვნელი და საკუთარ თავს უფრთხილდები, რათა წარმატებით შეინარჩუნო პიროვნებათშორისი ურთიერთობები და უვნებელი დარჩე; თუ არასდროს განიცდი წუხილს ან შფოთვას ეკლესიის საქმეში შეტანილი არეულობის გამო, არ გრძნობ სიძულვილს ან რისხვას ბოროტმოქმედთა ბოროტი საქმეების მიმართ, არ იღებ ტვირთად ღვთის სახლისა და ყველა დისა და ძმისინტერესს, არ გაქვს ღვთის წინაშე დავალებულობის შეგრძნება და თვითგვემის განცდა, მაშინ საფრთხეში ხარ. თუ ღვთის თვალში თავიდან ბოლომდე ხარ მლიქვნელი, გულხელდაკრეფილი, პასიურად აკვირდები ყველაფერს, რაც ხდება, თავს არიდებ და საერთოდ არ ასრულებ არცერთ პასუხისმგებლობასა თუ ვალდებულებას, მაშინ ნამდვილად საფრთხეში ხარ და დიდი ალბათობით ღვთის მიერ იქნები მოკვეთილი. თუ ღმერთი გადაწყვეტს, რომ შრომის ნებაც კი აღარ დაგრთოს და მოთმინების ფიალა აევსება შენ მიმართ, მაშინ, ამ ეტაპზე განწირული ხარ მოსაკვეთად, რაც წარმოუდგენლად საშიშია! როდესაც ღმერთი ამბობს, რომ აღარ სურს შენნაირი ადამიანების დანახვა და რომ ის არ აფასებს შენნაირი ადამიანების მიერ ღვთის სახლში რაიმე მოვალეობის შესრულებას ან შრომას, მაშინ შესაძლოა ერთ დღეს, არცთუ შორეულ მომავალში, ერთ მომენტში ეკლესიამ მოგკვეთოს, რაც შეცვლის შენს ბედს. ეს იმიტომ ხდება, რომ შენი ურთიერთობა ღმერთთან აღარ არის ნორმალური, ან დაშორდი ღმერთს და უღალატე მას, რამაც ეს შედეგი გამოიწვია. ხედავ ამ ფაქტს? როდესაც აცნობიერებ ამ ფაქტს, მიუხედავად იმისა, შეგიძლია თუ არა მისი მიღება, გულში არსებული ყველა მშვენიერი იმედი წამიერად გაქრება.

როდესაც ადამიანები პირველად ირწმუნებენ ღმერთს, ყველას მხურვალე გული აქვს. მიუხედავად იმისა, რომ ვერ ხედავენ თავიანთ მომავალ საბოლოო სამყოფელსა თუ პერსპექტივებს, ისინი ყოველთვის გრძნობენ ერთგვარ მინდობას ღვთისადმი. ისინი მუდამ ესწრაფვიან მშვენიერებასა და სიკეთეს. საიდან მოდის ეს ძალა? ადამიანებმა არ იციან; ვერ ამოუხსნიათ: „ყველა ადამიანი ერთნაირია, ყველა ერთსა და იმავე ჰაერს სუნთქავს და ერთი და იმავე მზის ქვეშ ცხოვრობს. მაშ, რატომ არის, რომ არამორწმუნეებს არ აქვთ ეს ყველაფერი გულში, ჩვენ კი გვაქვს?“ განა ეს საიდუმლო არ არის? ეს ძალა ღვთისგან მოდის. ეს მეტისმეტად ძვირფასი რამ არის; ეს არ არის ის, რაც ადამიანებს დაბადებიდან დაჰყვებათ. ყველას რომ დაბადებიდან ჰქონოდა ეს, ისინი ერთნაირები იქნებოდნენ; ადამიანებს არ განასხვავებდნენ სიმაღლისა და სიდაბლის, კეთილშობილებისა და უზნეობის მიხედვით და არც იმის მიხედვით, ვის სწამს ღმერთი და ვის - არა. ის, რაც მათ არ აქვთ შეიძლება შენ გქონდეს; შეგიძლია ფლობდე ყველაზე ძვირფას რამეს, რაც კი კაცობრიობაში არსებობს. რატომ ეწოდება მას ყველაზე ძვირფასი რამ? სწორედ ამ იმედისა და მოლოდინის გამო შეგიძლია გონება კონცენტრირებული გქონდეს ღვთის სახლში მოვალეობების შესრულებაზე. ეს არის ყველაზე ფუნდამენტური პირობა იმისა, რომ ადამიანმა ხსნის მოპოვება შეძლოს. სწორედ ამ მოლოდინის გამო გაქვს შესაძლებლობა და მცირეოდენი მონდომება, გაიღო თავი ღვთისთვის, შეასრულო შენი, როგორც ქმნილების, მოვალეობა და იყო კარგი ადამიანი, გადარჩენილი ადამიანი. ის სარგებელი, რაც ამას მოაქვს, უბრალოდ უდიდესია. მაშ, საიდან მოდის ეს? ის ღვთისგან მოდის; ის ღვთის მიერ არის ბოძებული. თუმცა, როდესაც ღმერთს ვინმე აღარ სურს, ეს შესაძლებლობა ერთმევა მას. მას აღარ სწყურია და აღარ მოელის მშვენიერებას; ის აღარ ამყარებს იმედებს ამ ყოველივეზე. მისი გული ბნელდება და დაძირვას იწყებს. ის კარგავს ენთუზიაზმს, ეძიოს რაიმე მშვენიერი ან დადებითი ისევე, როგორც ღვთის აღთქმები. ის ზუსტად არამორწმუნეს ემსგავსება. როგორც კი ამას დაკარგავს, შეუძლია კი დარჩეს ღვთის სახლში, განაგრძოს ღვთის რწმენა და გაჰყვეს მას? განა არ დასრულდა მისი ღვთისადმი რწმენის გზა? როდესაც კარგავ ამ წინაპირობას — გქონდეს სწრაფვის მტკიცე სურვილი, მოსიარულე გვამად იქცევი. რას ნიშნავს იყო „მოსიარულე გვამი“? ეს ნიშნავს, რომ აღარ შეგიძლია ღვთის სიტყვების გაგება. როდესაც გაქვს ეს წინაპირობა, შეგიძლია გაიგო ღვთის სიტყვები, გქონდეს იმედი, შენი რწმენა შთაგონებულია და ამ წინაპირობას შეუძლია მოგცეს მოტივაცია ჭეშმარიტების საძიებლად. თუმცა, როდესაც კარგავ ამ ფუნდამენტურ წინაპირობას, ეს მოტივაცია ქრება. არ გაქვს არავითარი ენთუზიაზმი ან ინტერესი ღვთის სიტყვების მოსასმენად. აღთქმები და მოლოდინები აღარ გაინტერესებს და აღარ გაძლევს მოტივაციას. შენთვის ღვთის სიტყვები მაღალი დონის თეორიად იქცა. აღარ ისწრაფვი მათკენ და ღმერთიც აღარ გფენს ნათელს. ღვთის სიტყვებიდან ვეღარ იღებ ვერავითარ ჭეშმარიტებას. განა არ დასრულდა შენთვის ღვთისადმი რწმენის ეს გზა? როდესაც საქმე აქამდე მიდის, ღმერთმა უკვე ზიზღით უარგყო; შეგიძლია კი კვლავ გადააფიქრებინო ღმერთს? ეს არ იქნება ადვილი. როდესაც ღმერთი გადაწყვეტს, რომ აღარ სურს კონკრეტული ადამიანი, სწორედ ამას გრძნობს იგი შინაგანად. როდესაც ეს წაგერთმევა, შენი დამოკიდებულება ისეთი საკითხების მიმართ, როგორებიცაა ღვთის რწმენა, მოვალეობების შესრულება და გადარჩენა, სრულიად განსხვავებული იქნება, ვიდრე ადრე. როდესაც გაიხსენებ ოდესღაც შენს გულმხურვალე სწრაფვას, ის აუხსნელი, გაუგებარი და დაუჯერებელი მოგეჩვენება. როდესაც ეს დაუჯერებლად გეჩვენება და აწმყოს შენს წარსულს ადარებ, შენი შინაგანი მდგომარეობა თვისობრივად იცვლება; სრულიად სხვა ადამიანი იქნები, აღარ იქნები ის, ვინც ადრე იყავი. რატომ მოხდება ეს? არა იმიტომ, რომ გარემო შეიცვალა; არა იმიტომ, რომ ასაკში შეხვედი და უფრო მზაკვარი გახდი; არა იმიტომ, რომ მეტი გამოცდილება და ცხოვრებისეული სიბრძნე შეიძინე, რამაც შენი ფიქრები და შეხედულებები შეცვალა. არამედ იმიტომ, რომ ღმერთმა აზრი შეიცვალა, მისი ფიქრები შეიცვალა და შენ მიმართ მისი დამოკიდებულება და მოლოდინებიც შეიცვალა. ამგვარად, შენდა უნებურად სხვა ადამიანად იქეცი. ახლა კარგად რომ დავფიქრდეთ, თუ ადამიანი კარგავს ღვთისგან ბოძებულს – თუნდაც იმას, რასაც ის უმცირეს და ყველაზე უმნიშვნელო რამედ მიიჩნევს – მაშინ ეს ადამიანი ტანჯვას მიეცემა და ბედნიერებაზე საუბარიც კი ზედმეტი იქნება. ამიტომ, არასოდეს მიხვიდე ამ ზღვრამდე. თუ ასე მოხდება, შესაძლოა იგრძნო, თითქოს მხრებიდან ტვირთი მოგეხსნა, გათავისუფლდი, მოეშვი, რომ აღარ გჭირდება ღვთის რწმენა ან მოვალეობების შესრულება და რომ შეგიძლია იცხოვრო თავისუფლად და თავაშვებულად, როგორც არამორწმუნემ გალიიდან გამოფრენილი ჩიტივით. მაგრამ ეს მხოლოდ დროებითი ნუგეში, სიხარული და საკუთარი ვნებების დაკმაყოფილებაა. როდესაც წინსვლას განაგრძობ, შეხედე შენ წინ მდებარე გზას — კვლავ ასეთი ბედნიერი იქნები? არა, არ იქნები. წინ მძიმე დრო გელოდება! როდესაც შემოქმედის ხელმწიფების ქვეშ ცხოვრობ, მიუხედავად იმისა, თუ როგორ წარმართავს და განაგებს შემოქმედი შენს ცხოვრებას, რას გიკეთებს და როგორ, რამდენ განსაცდელსა და გასაჭირს მოგივლენს, რამდენ ტანჯვას იტან ან თუნდაც ვერწვდომა, არასწორი წარმოდგენები და სხვა რამ იჩენდეს თავს, სულ მცირე, იგრძნობ, რომ ღვთის ხელში ხარ, ღმერთია შენი საყრდენი და გული მშვიდად გაქვს. მაგრამ როდესაც ღმერთს აღარ უნდიხარ და ვეღარ გრძნობ, როგორ გექცევა ღმერთი და კარგავ ამ საყრდენს, ეს იმას ჰგავს, თითქოს მთელი სამყარო თავზე გენგრევა. ეს იმას ჰგავს, ბავშვობაში რომ ფიქრობდი: „დედა ყველაზე საყვარელია, დედა ყველაზე მეტად ზრუნავს ჩემზე და ვუყვარვარ, დედა არ შეიძლება მოკვდეს“. ვერ უძლებდი იმის გაგონებას, რომ დედაშენი ავად იყო. ფიქრობდი, რომ დედა მართლა რომ მომკვდარიყო, ცა ჩამოიქცეოდა და სიცოცხლის გაგრძელებას ვეღარ შეძლებდი. იგივე ლოგიკა ვრცელდება ღვთის რწმენაზეც. ადამიანის ღვთისადმი რწმენაში უდიდესი სიმშვიდე და სიხარული ღვთისადმი მინდობიდან მოდის, იმის რწმენიდან, რომ მისი ბედი შემოქმედის ხელშია. ადამიანის სიმყარის შეგრძნება ამ ჭეშმარიტი ნდობისა და საყრდენის ქონიდან მოდის. როდესაც გრძნობ, რომ ეს ნდობა და საყრდენი გაქრა და გული ცარიელი გაქვს, როგორც ახლად ამოთხრილი ორმო, განა შენი ცა არ ჩამოიქცა? გაქვს კი სიცოცხლის გაგრძელების ძალა, როდესაც საყრდენს კარგავ? ასეთი ადამიანები მოსიარულე გვამებს ჰგვანან, რომლებიც უბრალოდ მუცელს ივსებენ და თავიანთ აღსასრულს ელიან.

ახლა, ზოგიერთი ადამიანი მუდმივად ავლენს ცუდ ქცევას, განუწყვეტლივ სჩადის ბოროტებას და მოვალეობების შესრულებისას ჩაშლის, არევ-დარევას იწვევს და აზიანებს ეკლესიის საქმეს, იქამდეც კი, რომ დიდ ზარალს აყენებს ღვთის სახლის ინტერესებს. მათ არასდროს გამოუვლენიათ გულწრფელობა ან ერთგულება ღვთის მიმართ, რომ აღარაფერი ვთქვათ მორჩილებაზე. შესაბამისად, ღმერთს ისინი არასდროს უღიარებია. ისინი არიან ბოროტმოქმედები, რომლებმაც ღვთის სახლში კურთხევის მიღების განზრახვით შემოაღწიეს. ღმერთი მათ შემოსვლის ნებას რთავს, რათა ღვთის რჩეულმა ხალხმა გაკვეთილი მიიღოს და გარჩევის უნარი განივითაროს. მიუხედავად იმისა, რომ ისინიც მოწოდებულთა რიგებს განეკუთვნებიან, ისინი არ არიან რჩეულნი იმ ქცევის გამო, რომელსაც მუდმივად ავლენენ. როგორია მათი მდგომარეობა? შეგიძლიათ მოიკითხოთ; არცერთის ცხოვრება არ მიდის კარგად. იმათი ცხოვრების ხარისხი, ვინც ღმერთს მიენდობა და ნებისმიერ დროსა და ადგილას იღებს მის საზრდოს, რადიკალურად განსხვავდება იმათი ცხოვრებისგან, ვინც არ იღებს ღვთის საზრდოსა და დახმარებას და სიტუაციებთან შეჯახებისას მუდამ უძირო უფსკრულში ვარდება. ისინი, ვინც არ იღებს ღვთის საზრდოს, არ აქვთ სიმშვიდე ან სიხარული, მთელი დღე განიცდიან შიშს, შფოთვას, მოუსვენრობასა და წუხილს. როგორ დღეებს ატარებენ ისინი? ადვილია დღეების გატარება უძირო უფსკრულში? არა, არ არის ადვილი. ეს უძირო უფსკრული გვერდზე რომ გადავდოთ, ზედიზედ რამდენიმე დღეც რომ გაატარო ნეგატიურ მდგომარეობაში, უზომოდ დაიტანჯები. ამიტომ, დააფასე აწმყო დრო და ხელიდან ნუ გაუშვებ ამ დიდ შესაძლებლობას. პატივია შენი მოვალეობის შესრულება ღვთის ექვსიათასწლოვანი მართვის საქმეში. ეს თითოეული ადამიანისთვის პატივია. ეს არ არის დამცირების საკითხი; მთავარია, როგორ მოეპყრობი და დაუფასებ ამ პატივს, რომელიც ღვთისგან მიიღე. ღმერთმა აგამაღლა; ნუ იქნები მისი სიკეთის უმადური. უნდა იცოდე ღვთის მადლის დაფასება. როგორ უნდა გადაუხადო სამაგიერო? ღმერთს არ სურს შენი ფული ან შენი სიცოცხლე, და არც შენი ოჯახისგან მემკვიდრეობით გადმოცემული საგანძური სურს. რა სურს ღმერთს? ღმერთს შენი გულწრფელობა და ერთგულება სურს. როგორ ვლინდება ეს გულწრფელობა და ერთგულება? ის ვლინდება იმაში, რომ რასაც არ უნდა ამბობდეს ღმერთი, ყველაფერი უნდა იღონო, რათა გულწრფელი გული გამოავლინო და ღვთის სიტყვების შესაბამისად იმოქმედო. რა არის ღვთის სიტყვები? ისინი ჭეშმარიტებაა. როგორც კი აღიარებ და მიიღებ ჭეშმარიტებას, როგორ უნდა გამოიყენო ის? პრაქტიკაში უნდა განახორციელო ჭეშმარიტება-პრინციპების შესაბამისად. ზუსტად ისე მოიქეცი, როგორც ღმერთი ამბობს. მხოლოდ სიტყვიერად ნუ იტყვი, რომ ჭეშმარიტებას პრაქტიკაში ახორციელებ და შემდეგ, სიტუაციებთან შეჯახებისას, საკუთარი ნებისამებრ ნუ იმოქმედებ, და მოგვიანებით ნუ დაიწყებ თავის მართლებას და შენიღბული და მატყუარა სიტყვებით საუბარს — ეს გულწრფელობისა და ერთგულების ნაკლებობაა და ღმერთს არ სურს ამის დანახვა. ადამიანში ყველაზე ძვირფასი რამ გულწრფელობაა. როგორ უნდა იქცეოდეს გულწრფელი ადამიანი? ზუსტად ისე უნდა მოიქცე, როგორც ღმერთი ითხოვს, და დაჟინებით მიჰყვე ღვთის სიტყვებს. თუნდაც გადააჭარბო და ისე იმოქმედო, თითქოს წესებს მიჰყვები — და სხვებმა ამის დანახვისას ოდნავ სულელად ჩაგთვალონ — მაინც არ უნდა განაღვლებდეს ეს და უნდა განაგრძო ღვთის სიტყვების შესაბამისად მოქმედება; სწორედ ეს არის ის გულწრფელობა, რომელსაც ღმერთი ითხოვს ადამიანებისგან. თუ მუდამ მზაკვრულად და ცბიერად იქცევი და არასდროს გსურს სხვების თვალში სულელად გამოჩნდე, ან შენს პირად ინტერესებს მცირედი ზიანი მაინც მიადგეს, მაშინ ვერ შეძლებ ჭეშმარიტების პრაქტიკაში განხორციელებას, რადგან გულწრფელობა გაკლია. ადამიანები, რომლებსაც გულწრფელობა აკლიათ და მაინც ცდილობენ მზაკვრული ხრიკების გამოყენებას, ზედმეტად ეშმაკები არიან და ღმერთს ისინი არ მოსწონს. როდესაც ისინი ღვთის სიტყვებს პრაქტიკაში ახორციელებენ, არჩევენ და გამოარჩევენ, პრაქტიკაში მხოლოდ იმას იყენებენ, რაც მათთვის სასარგებლოა, და თავს არიდებენ იმას, რაც არ არის სასარგებლო. ისინი, როგორც წესი, სასიამოვნოდ საუბრობენ, მხოლოდ მაღალფარდოვან იდეებს აფრქვევენ, მაგრამ როდესაც პრობლემები იჩენს თავს, იმალებიან, უკვალოდ ქრებიან და მხოლოდ მას შემდეგ ჩნდებიან, რაც სხვები გადაჭრიან პრობლემებს. როგორი საძაგელია ასეთი ადამიანი? როდესაც რაღაც მათთვის მომგებიანია, ინიციატივას იჩენენ და წინ გამოდიან, ყველაზე მეტად აქტიურობენ. თუმცა, როდესაც საქმე მათ პირად ინტერესებს ეხება, უკან იხევენ და ნეგატიურები ხდებიან. ისინი კარგავენ ყველა თავიანთ სასიამოვნო სიტყვას, პოზიციასა და შეხედულებას. ღმერთს არ მოსწონს ასეთი ტიპის ადამიანი. მას ურჩევნია ჰყავდეს ისეთი ვინმე, ვინც სხვების თვალში სულელად ჩანს, ვიდრე ისეთი, ვინც ასეთი ცბიერია.

XII. პოლიტიკის განხილვა

ჩვენ დავასრულეთ თანაზიარება იმ თერთმეტ საკითხზე, რომლებსაც წინამძღოლებისა და მუშაკების მეთორმეტე პასუხისმგებლობა მოიცავს. ამ თერთმეტი საკითხის გარდა, მოდით, კიდევ ერთი დავამატოთ. მიუხედავად იმისა, რომ ეს ეკლესიურ ცხოვრებაში ხშირად არ გვხვდება, აქ მისი წამოჭრა აუცილებელია, რაც მას მეთორმეტე საკითხად აქცევს — პოლიტიკის განხილვა. არის თუ არა პოლიტიკური თემების განხილვა მართებული ეკლესიურ ცხოვრებაში? (არა.) ეკლესიური ცხოვრება გულისხმობს ღვთის სიტყვის წაკითხვასა, ღვთის თაყვანისცემასა და ღვთის შესახებ საკუთარი გაგებისა და ღვთის სიტყვების ემპირიული ცოდნის გასაზიარებლად. თუმცა ამ დროს ზოგიერთი ადამიანი ვრცლად საუბრობს პოლიტიკაზე, მაგალითად, პოლიტიკურ სიტუაციებზე, პოლიტიკურ ფიგურებზე, პოლიტიკურ ლანდშაფტზე, პოლიტიკურ შეხედულებებსა და პოლიტიკურ პოზიციებზე. არის ეს მართებული? როდესაც განიხილება თემები იმის შესახებ, რომ ღმერთი ხელმწიფებს ყოველივეზე და კაცობრიობაზე, ზოგიერთი მექანიკურად ფიქრობს, რომ პოლიტიკური ფიგურებიც ღვთის ხელში არიან და ამბობს, რომ გარკვეულ პოლიტიკურ ფიგურებსაც სწამთ ღმერთი, მიჰყვებიან მას და სულიერ ჩანაწერებსაც კი წერენ და ა.შ. განა ეს სხვათა შეცდომაში შეყვანა არ არის? ზოგიერთი იმასაც კი ამბობს: „ჩვენ, ქრისტიანებმა, მხარი უნდა დავუჭიროთ ამ პოლიტიკოსს, რადგან ის არა მხოლოდ მორწმუნეა, არამედ ჩვენი, მორწმუნეების ინტერესებსაც იცავს. ის ჩვენს პოზიციას იზიარებს და ჩვენ მას მხარი უნდა დავუჭიროთ და ავირჩიოთ“. ეკლესიურ ცხოვრებაში ისინი ამ პოლიტიკურ ფიგურას ფართო პროპაგანდასაც კი უწევენ. არის ეს მართებული? მონაწილეობენ თუ არა ქრისტიანები პოლიტიკაში? (არა.) რა შეგიძლია გააკეთო იმისათვის, რომ თავი აარიდო მონაწილეობას? პირველ რიგში, მიუხედავად იმისა, თუ რომელ პარტიას უჭერ მხარს, ან როგორია შენი პოლიტიკური შეხედულებები, ნუ შემოიტან მათ ეკლესიურ ცხოვრებაში განსახილველად. რა თქმა უნდა, კიდევ უფრო მნიშვნელოვანია, რომ ეკლესიურ ცხოვრებაში არც განსხვავებული პოლიტიკური შეხედულებების მქონე ადამიანებს შორის კამათმა იჩინოს თავი. მაგალითად, თუ შენ და სხვა ადამიანსგანსხვავებული შეხედულებები გაქვთ და სხვადასხვა პოლიტიკურ ფიგურას უჭერთ მხარს, შესაძლოა ამის განხილვა გსურდეთ შეხვედრისას; ეს დასაშვებია, მაგრამ ამის გაკეთება შეკრებებზე კატეგორიულად მიუღებელია. თქვენ ორს შეგიძლიათ პირადი შეტყობინებები გაუგზავნოთ ერთმანეთს, შეხვდეთ და ისაუბროთ ან იკამათოთ კიდეც, სანამ სახე არ აგიჭარხლდებათ და არავინ ჩაერევა; ეს დემოკრატიული სისტემის პირობებში მოქალაქის უფლებაა. მაგრამ ეკლესიურ ცხოვრებაში შენ მხოლოდ ქვეყნის მოქალაქე არ ხარ; რაც უფრო მნიშვნელოვანია, ყოვლისშემძლე ღვთის ეკლესიის წევრი ხარ. ამ გარემოში ეს არის შენი იდენტობა. ნუ შემოიტან ეკლესიაში პოლიტიკურ თემებს ან პოლიტიკურ ფიგურებთან დაკავშირებულ საკითხებს. ის, რასაც განიხილავ, მხოლოდ შენს პირად პოზიციასა და შეხედულებებს წარმოადგენს და არა ეკლესიისას. ეკლესია არ არის დაინტერესებული პოლიტიკით, არც რაიმე პოლიტიკური სისტემით, ფიგურით, წინამძღოლით თუ ჯგუფით, რადგან ეს საკითხები არ ეხება ჭეშმარიტებას და არანაირი კავშირი არ აქვს ღვთის რწმენასთან. პოლიტიკასთან დაკავშირებული თემები არ უნდა წამოიჭრას ეკლესიურ ცხოვრებაში. ზოგიერთი ამბობს: „მაშ, მისაღებია, რომ ყველა შეიკრიბოს და ეს ეკლესიური ცხოვრების მიღმა განიხილოს?“ უმჯობესია, არა. თუ გსურს შეუერთდე განსხვავებული პოლიტიკური შეხედულებების მქონე არამორწმუნეთა დისკუსიას, ეს შენი გადასაწყვეტია; ეს შენი თავისუფლებაა და ღვთის სახლი ამაში არ ჩაერევა. მაგრამ ეკლესიის წევრების ან ოფიციალური შეკრებების დროს ნუ წამოჭრი ამ პოლიტიკურ შეხედულებებსა თუ არგუმენტებს მთავარ თემებად და ტყუილად ნუ მოაჩვენებ თავს, თითქოს შენს პოლიტიკურ შეხედულებებს რაიმე კავშირი აქვს ღვთის სიტყვებთან, ჭეშმარიტებასთან ან ღვთის ხელმწიფებასთან. შენი პოლიტიკური შეხედულებები სრულიად დაუკავშირებელია ჭეშმარიტებასთან, მათ შორის უმცირესი კავშირიც კი არ არსებობს, ამიტომ ნუ ეცდები საპირისპიროს მტკიცებას!

ზოგიერთს სურს პოლიტიკაზე საუბარი, მაგრამ შინ არავინ ჰყავს, ვისთანაც შესაძლებელია ამ თემის განხილვა, ამიტომ ეს საუბარი ვერასოდეს შედგება. რადგან ხედავენ, რომ დები და ძმები ზრდასრული ადამიანები არიან, ჰგონიათ, რომ იპოვეს ასპარეზი პოლიტიკის განსახილველად და თავიანთი პოლიტიკური შეხედულებების გადმოსანთხევად. უხარიათ ამ კარგი შესაძლებლობის პოვნა და სურთ ისაუბრონ პოლიტიკურ შეხედულებებზე, მიმდინარე მოვლენებსა და საერთაშორისო ვითარებაზე. როდესაც ამას განიხილავენ, იწყებენ სიტყვებით: „ეს ყველაფერი ღვთის ხელმწიფების ქვეშაა. კაცობრიობის პოლიტიკა და ეს პოლიტიკოსებიც ღვთის ხელმწიფების ქვეშ არიან. ისინი ღვთისგან არიან განწესებულნი.“ ამ შესავლის შემდეგ ისინი იწყებენ პოლიტიკისა და მიმდინარე მოვლენების ვრცლად განხილვას და ასრულებენ სიტყვებით: „პოლიტიკა ვერ გაექცევა ღვთის ხელმწიფებას; ამ ყველაფერში ღვთის კეთილი განზრახვებია.“ თუ ადამიანებს არ შეუძლიათ ამ საკითხების არსში წვდომა, დაუფიქრებლად არ უნდა ისაუბრონ მათზე. ჭეშმარიტებაზე თანაზიარება არის ჭეშმარიტებაზე თანაზიარება; ნუ განიხილავ პოლიტიკას ან პოლიტიკურ ფიგურებს. პოლიტიკის განხილვა არ არის ჭეშმარიტებაზე თანაზიარება, ეს ადამიანების შეცდომაში შეყვანაა. თუ გსურს პოლიტიკაზე საუბარი, იპოვე ადამიანთა ჯგუფი, რომლებსაც უყვართ პოლიტიკა და თავად ესაუბრე მათ; იქ შეძლებ ისაუბრო იმდენი, რამდენიც გულს გაგიხარდება. რას ისახავ მიზნად, როდესაც ეკლესიაში მუდამ ამ თემებზე საუბრობ? განზრახ ცდილობ, რომ ადამიანები აღფრთოვანდნენ შენით და წინამძღოლად აგირჩიონ? ეს ფარული მოტივების ქონაა! ადამიანები, რომლებსაც უყვართ პოლიტიკაზე საუბარი, არ არიან დაკავებულნი თავიანთი საქმით და ნამდვილად არ ეძიებენ ჭეშმარიტებას. არასოდეს განიხილო პოლიტიკური თემები ეკლესიის შეკრებებზე. ზოგიერთი ამბობს: „თუ არ შეგვიძლია ვისაუბროთ თავისუფალი ქვეყნების დემოკრატიულ არჩევნებზე, პოლიტიკურ სისტემებსა და პოლიტიკაზე, მაშინ რას იტყვით დიდი წითელი დრაკონის ქვეყნის მაღალჩინოსნების პოლიტიკასა და სკანდალებზე, მაგალითად, რამდენი ოქრო მიითვისა კორუმპირებულმა ჩინოვნიკმა და რამდენი საყვარელი ჰყავს მას? შეგვიძლია ამ საკითხების განხილვა?“ განა ეს თემები ზიზღს არ იწვევს შენში? რატომ გადარდებს ასე ძალიან ეს ამაზრზენი რამეები? რატომ არის, რომ მე ამ საკითხებით დაინტერესება და მათზე კითხვა ამაზრზენად მიმაჩნია? ზოგიერთი განსაკუთრებით დაინტერესებულია ამ საკითხებით და საერთოდ არ მიიჩნევს მათ ამაზრზენად. ისინი მზად არიან იკითხონ ამის შესახებ ინტერნეტში და ასეც იქცევიან, როგორც კი თავისუფალ დროს გამონახავენ. როდესაც ამის შესახებ კითხულობენ, გულში კომფორტს, უსაფრთხოებასა და სისავსეს გრძნობენ. რატომ არ გრძნობენ ასეთ სისავსეს ღვთის სიტყვის კითხვისას? განა ეს საძაგლობა არ არის? განა ეს სათანადო საქმის უგულებელყოფა არ არის? ასეთ მშვენიერ დროს, ეზოში გასეირნებაც კი, სუფთა ჰაერის ჩასუნთქვა და ხედით ტკბობა გაგიუმჯობესებდა განწყობას. მაგრამ ზოგიერთი უარს ამბობს ამის გაკეთებაზე; ნაცვლად ამისა, როგორც კი თავისუფალი დრო გამოუჩნდებათ, უბრალოდ კომპიუტერს მიშტერებიან, ამოწმებენ ახალ ამბებს, აგროვებენ ჭორებს — რომელ კორუმპირებულ ჩინოვნიკს რამდენი საყვარელი აღმოაჩნდა, რომელი კორუმპირებული ჩინოვნიკის სახლიდან რა მოცულობის ქონება ამოიღეს, დიდი წითელი დრაკონის რომელმა მაღალჩინოსანმა ვინ ჩამოაგდო ან ვინ ვინ მოკლა. სწორედ ეს არის ის, რითაც ისინი, როგორც წესი, ინტერესდებიან. ამ ინფორმაციის შეგროვების შემდეგ ისინი გრძნობენ, რომ ცოდნით სავსენი არიან, რასაც შემდეგ შეკრებებზე ყველას თავს ახვევენ. განა ეს საწამლავის გავრცელება არ არის? განა სრულიად ნორმალური არ არის, რომ ეს ბოროტი ეშმაკები ბოროტმოქმედებებს სჩადიან? ზოგიერთი ამბობს: „ნორმალურია, რომ ისინი ბოროტმოქმედებებს სჩადიან, მაგრამ ვერც კი წარმოიდგენდი ზოგიერთ იმ საშინელებას, რასაც ისინი აკეთებენ.“ რა აზრი აქვს მათ წარმოდგენას? ტვინი იმისთვის მოგეცა, რომ წარმოიდგინო, რა ბოროტ საქმეებს სჩადიან ისინი? განა ეს შენი სათანადო საქმის უგულებელყოფა არ არის? ფიქრობ, რომ წარმოუდგენელი ბოროტების ცოდნა უპირატესობას განიჭებს? რას მიიღებ ამით? განა ეს კიდევ უფრო მეტ ზიზღს არ გამოიწვევს შენში? ეს ადამიანები, რომლებიც უგულებელყოფენ თავიანთ სათანადო საქმეს, მუდამ ინტერესდებიან პოლიტიკური სცენის ამ გარყვნილი, საძაგელი საკითხებით. განა ისინი გონებაშეზღუდულები არ არიან? რატომ უნდა იდარდო მუდამ მათ საქმეებზე იმის ნაცვლად, რომ უბრალოდ შენი ცხოვრებით იცხოვრო? განა ეს სისულელე არ არის? განა ეს უსაქმურობა არ არის? ზოგიერთი ამბობს: „მორწმუნენი იდევნებიან დიდი წითელი დრაკონის მიერ. მათ უნდა სძულდეთ დიდი წითელი დრაკონი. მორწმუნეები აუცილებლად დაინტერესდებიან დიდი წითელი დრაკონის მაღალჩინოსნების სკანდალებით, კორუფციით, ძალადობითა და გარყვნილებით ისევე, როგორც იმ ბნელი საქმეებით, რომლებსაც ისინი სჩადიან. განა მორწმუნეებმა სიხარულით არ უნდა დაუკრან ტაში, როდესაც ეს სკანდალები მჟღავნდება?“ იმისთვის გწამს ღმერთი და მიჰყვები მას, რომ ეს ყველაფერი მიიღო? ეკლესიაში პოლიტიკურ საკითხებზე საუბარი, განსაკუთრებით დიდი წითელი დრაკონის მაღალჩინოსნების გამჟღავნებულ სკანდალებზე, ყოვლად ამაზრზენია. კატეგორიულად არ უნდა განიხილო ეს! და არც მე მესაუბრო ამაზე; ეს ზიზღს იწვევს ჩემში! გეუბნები, ნუ ისაუბრებ ამაზე და ნურც წაიკითხავ ამის შესახებ, თორემ ადრე თუ გვიან დადგება დღე, როცა ინანებ, რომ წაიკითხე ეს ყველაფერი. როცა ინანებ, მიხვდები, რა განცდაა ეს; ამ ყველაფრის ამაზრზენობას საზღვარი არ აქვს. ამ საკითხების შესახებ ზედმეტად ბევრი ინფორმაციის მოსმენა და კითხვა არავითარი სარგებლის მომტანი არ არის. რატომ ვამბობ, რომ მას არავითარი სარგებელი არ მოაქვს? იმიტომ, რომ შენი გონების ამ ამაზრზენი საკითხებით ავსება დაგიკარგავს ღვთის სიტყვების მოსმენის სურვილს. მიუხედავად იმისა, რომ ეს თემები პოლიტიკას ეხება, ეს საკითხები კიდევ უფრო ამაზრზენია. თუ გსურს ამ საკითხებზე საუბარი, წადი და გული გადაუშალე არამორწმუნეებს, უთხარი მათ, რაც გინდა, მაგრამ რაც არ უნდა მოხდეს, ნუ ისაუბრებ მათზე ეკლესიურ ცხოვრებაში ან დებთან და ძმებთან. ზოგიერთი ამბობს: „დიდი წითელი დრაკონის მაღალჩინოსნების ბინძურ და ბოროტ საქმეებზე საუბარი ეხმარება დებსა და ძმებს გარჩევის უნარის განვითარებაში და საშუალებას აძლევს მათ, ბრაზი გადმოანთხიონ.“ რა აზრი აქვს ბრაზის გადმონთხევას? არის კი ბრაზის გადმონთხევა მოწმობის გაცემა? არის ეს შენი ვალდებულება ან მოვალეობა? ამ საკითხებზე საუბარი უსარგებლოა და საერთოდ არავითარი ღირებულება არ გააჩნია. რამდენადაც არ უნდა ამხილო დიდი წითელი დრაკონის ბოროტი საქმეები, ღმერთი არ დაიმახსოვრებს ამას. ამის საპირისპიროდ, თუ ისაუბრებ, როგორ გამოსცადე მისი დევნა დიდი წითელი დრაკონის ქვეყანაში, როგორ დააღწიე თავი და დაძლიე მისი დაშინება და მუქარა, და როგორ მიენდე ღმერთს და მტკიცედ იდექი შენს მოწმობაში ასეთ გარემოში, ღმერთი მიიღებს ამას. მაგრამ პოლიტიკაზე საუბარს არანაირი კავშირი არ აქვს სიცოცხლეში შესვლასთან და ღმერთი არ იღებს მას. ზოგიერთი ამბობს: „მე ვამხელ დიდი წითელი დრაკონის ჩინოვნიკების გახრწნილებას, იმას, თუ როგორ ხარჯავენ ათიათასობით იუანს ერთ სადილში, ან რამდენს ხარჯავენ ფეშენებელურ სასტუმროებში; მისაღებია ეს?“ რა კავშირი შეიძლება ჰქონდეს ამ ყველაფერს შენთან? განა ზუსტად ასეთი არ არის ეს სამყარო და ეს საზოგადოება? ვის იცავ? ეს არ არის ღვთისთვის მოწმობის გაცემა, არც დიდი წითელი დრაკონის არსის მხილებაა და არც დიდი წითელი დრაკონის წინააღმდეგ ამბოხების გამოვლინებაა. ნუ შეიყვან ადამიანებს შეცდომაში და ნუ იქნები თვალთმაქცი; არცერთი ეს ქმედება არ არის ჭეშმარიტების პრაქტიკაში განხორციელება. კორუმპირებული ჩინოვნიკებისა და პოლიტიკოსების მექრთამეობა ჩვენ არ გვეხება და არც ის არის, რაც უნდა ვამხილოთ. ნუ იწუხებ თავს ამ საკითხებით. ეს ყველაფერი სატანის რეჟიმში ისტორიის მანძილზე არსებობდა და იმას, რასაც ისინი აკეთებენ, არავითარი კავშირი არ აქვს ჩვენ მიერ ღვთის საქმის განცდასთან ან ღვთისთვის მოწმობის გაცემასთან. ამიტომ, რაც არ უნდა მოხდეს, ნუ აურევ ამ თემებს „დიდი წითელი დრაკონის წინააღმდეგ ამბოხებისა და ღვთისთვის მოწმობის გასაცემად მის მხილების“ თემაში, და ნუ შემოიტან ამ უცნაურ, ამაზრზენ და ბოროტ საკითხებს ეკლესიურ ცხოვრებაში ან დებსა და ძმებს შორის განსახილველად. თუ მართლა გსურს პოლიტიკის განხილვა, განიხილე ის არამორწმუნეებთან. როგორც არ უნდა განიხილო ის პირადად მათთან, ვისაც ასეთი ჰობი და ინტერესები აქვს, ეს მისაღებია. ეს შენი პირადი ჰობი და ინტერესია; ეს შენი თავისუფლება და უფლებაა და ამაში არავინ ერევა. მაგრამ შეკრებების დროს და დებთან და ძმებთან ნუ განიხილავ ამ საკითხებს. ვინმეს მოსმენის სურვილიც რომ ჰქონდეს, ნუ ისაუბრებ მათზე, რადგან ეს გავლენას ახდენს ეკლესიურ ცხოვრებაზე და ღვთის რჩეული ხალხის მიერ ჭეშმარიტების გაგებაზე.

მიუხედავად იმისა, ეხება თუ არა ისინი პოლიტიკას ან პოლიტიკოსების პირადი ცხოვრების სკანდალებს, ნუ შემოიტან ამ თემებს ეკლესიურ ცხოვრებაში განსახილველად. თუ ვინმე არ არის დაინტერესებული ეკლესიურ ცხოვრებაში შეკრებების შინაარსით და მას მუდამ უყვარს ამ საკითხების განხილვა, საუბრობს მათზე ყოველ შეკრებაზე, როგორ უნდა მოიქცნენ დები და ძმბი? მათ უნდა შეზღუდონ ასეთი ადამიანები და უთხრან: „ეს შეკრების დროა, ნუ საუბრობ ამ ნაგავზე. თუ გსურს მათზე საუბარი, წადი სახლში და იქ ისაუბრე!“ რა მოხდება, თუ მათი შეზღუდვა შეუძლებელია და მაინც საუბრობენ მათზე? გააგდეთ ისინი და უთხარით, რომ დაბრუნდნენ მაშინ, როცა შეწყვეტენ. არსებობს კიდევ ერთი გზა, რომელიც კიდევ უფრო ეფექტურია: როგორც კი ისინი პირს გააღებენ პოლიტიკაზე სასაუბროდ, დები და ძმები დგებიან და სხვა ოთახში გადიან, და მათ მარტო ტოვებენ სასაუბროდ. მოკლედ, ადამიანები, რომლებსაც უყვართ პოლიტიკაზე საუბარი, ნამდვილად არსებობენ. ასეთი ადამიანები უგულებელყოფენ სათანადო საქმეს, არ ეძიებენ ჭეშმარიტებას, არ ფიქრობენ იმაზე, თუ როგორ შეასრულონ კარგად თავიანთი მოვალეობები, თუ რა სირთულეები არსებობს ეკლესიის საქმეში ან რის წინაშე დგანან დები და ძმები, თუ მათი რომელი რეალური პრობლემები საჭიროებს გადაჭრას — ისინი არ ფიქრობენ ამ სათანადო საკითხებზე. ნაცვლად ამისა, ისინი მხოლოდ იმ საძაგელ, მრუდე საკითხებზე ფიქრობენ და განსაკუთრებული ენთუზიაზმით გამოირჩევიან მათ მიმართ. განსაკუთრებით ახლა, როდესაც ინფორმაცია ფართოდ არის გავრცელებული და ხელმისაწვდომია ყველანაირი არხიდან — ეს საშუალებას აძლევს ამ ადამიანებს, დაიკმაყოფილონ თავიანთი ჰობი და ინტერესები. ჩვენ არ ვერევით მათ ჰობებსა და ინტერესებში, მაგრამ ღვთის სახლს აქვს წესი, რომ შეკრებებზე პოლიტიკური თემების განხილვა კლასიფიცირდება ეკლესიის საქმის ჩაშლისა და არევ-დარევის პრობლემის კატეგორიაში. შესაბამისად, ეს თემები მკაცრად აკრძალულია ეკლესიური ცხოვრების დროს და მაშინ, როდესაც დები და ძმები ერთად იკრიბებიან. ზოგიერთი ამბობს: „ეს თემები აკრძალულია, მაგრამ რას იტყვით ჩვენს სხვადასხვა პოლიტიკურ შეხედულებაზე, რომელი პარტია მოგვწონს ან არ მოგვწონს, ვის ვაძლევთ ხმას ან ვის არა — ერევა თუ არა ეკლესია ამაში?“ მოდით, ნათლად ვთქვათ: მიეცი ხმა ვისაც გინდა, მოგწონდეს ვინც გინდა — ეკლესია არ ერევა ამ საკითხებში, ეს შენი თავისუფლებაა. განა ეს ჩაურევლობა უკვე საკმაოდ ლმობიერი არ არის? შენ სრულად ისარგებლე შენი, როგორც მოქალაქის, ვალდებულებებითა და ადამიანის უფლებებით; განა ეს საკმარისი პატივისცემა არ არის? ეს უკვე საკმარისად კარგია; და მაინც გსურს ეკლესიაში თავისუფლად და გულითადად საუბარი? ეს ეწინააღმდეგება წესებს. თუ შეხვდები ასეთ ადამიანებს, იპოვე გზა მათ შესაზღუდავად. პირველ რიგში, ნათლად გაუწიე მათ თანაზიარება და უთხარი: ,,ახალმოქცეული ხარ? პირველად ხარ შეკრებაზე და არ იცი ღვთის სახლის წესები? მაშინ უნდა გითხრა: ეს ადგილი არის შეკრების ადგილი და ეს დრო არის შეკრების დრო. რა პოლიტიკური შეხედულებები ან იდეებიც არ უნდა გქონდეს, კატეგორიულად არ უნდა გაავრცელო ისინი ეკლესიაში და ნუ განიხილავ მათ შეკრებებზე. ჩვენ არ გვსურს ამის მოსმენა და არც ვალდებულნი ვართ მოგისმინოთ, როცა ამ საკითხებზე საუბრობ. არასწორი ადგილი აირჩიე. შეკრების შემდეგ, როდესაც დატოვებ ამ ადგილს, შეგიძლია თქვა, რაც გინდა; არავინ ჩაერევა. ეს შენი თავისუფლებაა.“ თუ ისინი გაიგებენ და დაიმახსოვრებენ შენს ნათქვამს, და შემდეგ ჯერზე აღარ ისაუბრებენ ამაზე, მაშინ ეს მისაღებია და მათ აჩვენეს, რომ გარკვეული გონიერება გააჩნიათ. მაგრამ თუ თანაზიარების შემდეგ ისინი კვლავაც ასე ისაუბრებენ და მუდამ გააზიარებენ პოლიტიკურ შეხედულებებს ყოველ შეკრებაზე, უნდა შეიზღუდონ თუ არა ისინი საუბრისგან? (დიახ.) მიუხედავად იმისა, არიან თუ არა ისინი ჩართულნი პოლიტიკაში, თუკი ვინმე საუბრობს პოლიტიკურ თემებზე, ეს უნდა კლასიფიცირდეს კლიკების შექმნასთან, სტატუსისთვის ბრძოლასთან, ნეგატივის ფრქვევასთან და სხვა მსგავს ქცევებთან ერთად, როგორც სხვადასხვა ადამიანები, მოვლენები და საგნები, რომლებიც აფერხებენ და არღვევენ ღვთის სახლის საქმეს. ასეთი ადამიანების მიმართ არავითარი თავაზიანობის გამოჩენა არ შეიძლება; ისინი უნდა შეჩერდნენ და შეიზღუდონ. რა თქმა უნდა, ადამიანები, რომლებიც პოლიტიკაზე საუბრობენ, აუცილებლად ბოროტები ან კეთილები არ არიან; შესაძლოა მათ უბრალოდ მოსწონდეთ ეს საკითხები და თემები. მაგრამ შეგვიძლია დარწმუნებულნი ვიყოთ, რომ ეს ადამიანები ნამდვილად არ ეძიებენ ჭეშმარიტებას. მოკლედ, ამ ადამიანებთან მოპყრობის პრინციპი უკვე ნათლად იქნა თანაზიარებული: უთხარით მათ ღვთის სახლის წესები. თუ მათი ნათლად ახსნის შემდეგ ისინი კვლავაც განაგრძობენ პოლიტიკურ თემებზე საუბარს და არ ითვალისწინებენ გაფრთხილებებს, მაშინ მოახდინე მათი იზოლირება. მათ შეუძლიათ განაგრძონ ეკლესიური ცხოვრება მხოლოდ მონანიების შემდეგ. თუ ისინი არასოდეს მოინანიებენ, მაშინ ნუ მისცემ მათ შეკრებებზე მოსვლის უფლებას. ამ საკითხის მოგვარება სწორედ ასეთი მარტივი უნდა იყოს. ნუ გაართულებ მარტივ საკითხს, ეს არავისთვის სასიკეთო არ იქნება

24 ივლისი, 2021 წ.