ზუსტად რატომ გწამს ღმერთის? ადამიანთა უმეტესობამ ახლაც არ იცის, როგორ უპასუხოს ამ კითხვას. მათ ყოველთვის ორი სრულიად განსხვავებული თვალსაზრისი აქვთ პრაქტიკული ღმერთისა და ზეციერი ღმერთის შესახებ, რაც აჩვენებს, რომ მათ ღმერთის სწამთ არა მისდამი მორჩილებისთვის, არამედ გარკვეული სარგებლის მისაღებად ან იმ ტანჯვისგან თავის დასაღწევად, რომელიც უბედურებას მოაქვს; მხოლოდ მაშინ არიან ისინი გარკვეულწილად მორჩილნი. მათი მორჩილება პირობითია, მათი პირადი ინტერესები მათი მორჩილების წინაპირობაა; ისინი ემორჩილებიან იმიტომ, რომ სხვა გზა არ აქვთ. მაშ, მაინც რატომ გწამს ღმერთის? თუ მხოლოდ თქვენი ინტერესებისა და თქვენი მომავლის გამო, მაშინ სჯობს, საერთოდ არ გწამდეს მისი. ასეთი რწმენით თავს იტყუებ, თავს იმშვიდებ და საკუთარი თავისადმი აღფრთოვანებას გამოხატავ. თუ შენი რწმენა არ არის აგებული ღვთისადმი მორჩილების ფუნდამენტზე, საბოლოოდ, დაისჯები მისი წინააღმდეგობისთვის. ყველა, ვინც თავისი რწმენით არ ეძიებს ღვთისადმი მორჩილებას, არის ღვთის მოწინააღმდეგე. ღმერთი ითხოვს, რომ ადამიანებმა ეძიონ ჭეშმარიტება, სწყუროდეთ მისი სიტყვები, საზრდოობდნენ მისი სიტყვებით, შეისმენდნენ და ტკბებოდნენ, იყენებდნენ მათ პრაქტიკაში, რათა მიაღწიონ ღვთისადმი მორჩილებას. თუ ეს არის თქვენი ჭეშმარიტი განზრახვა, მაშინ ღმერთი აუცილებლად აღგამაღლებს და მოწყალე იქნება შენ მიმართ. ეს ჭეშმარიტია და უცვლელი. თუ შენი განზრახვა არ არის ღვთისადმი მორჩილება და სხვა მიზნები გაქვს, მაშინ ყოველივე, რასაც ამბობ და აკეთებ, შენი ლოცვებიც კი ღვთის წინაშე და მეტიც, შენი ყოველი ნაბიჯი — მის წინააღმდეგ იქნება მიმართული. თუმც ნაზ სიტყვებს იყენებდე და თავაზიანობას იჩენდე, მაშინაც კი, თუ შენი ყოველი ნაბიჯი და გამომეტყველება სხვებისთვის სათანადოდ გამოიყურება, თითქოს მორჩილი ადამიანი იყო, როდესაც საქმე შენს განზრახვებსა და რწმენისადმი შენს დამოკიდებულებას ეხება, შენი ყოველი ქმედება ღვთის წინააღმდეგობა და ბოროტებაა. ადამიანები, რომლებიც ცხვარივით მორჩილად ჩანან, მაგრამ გულში ბოროტი განზრახვები აქვთ, ცხვრის ტყავში გახვეული მგლები არიან. ისინი პირდაპირ შეურაცხყოფენ ღმერთს და ღმერთი არ დაინდობს არცერთ მათგანს. სულიწმინდა გამოააშკარავებს თითოეულ მათგანს და ყველას აჩვენებს, რომ ყველა თვალთმაქცს სულიწმინდა უდავოდ უარყოფს. ნუ ღელავ: ღმერთი თითოეულ მათგანს მოჰკითხავს პასუხს და სათანადოდ მოექცევა მათ.

თუ შენ არ ძალგიძს ღვთისგან მომავალი ახალი სინათლის მიღება, ვერ იგებ ყოველივე იმას, რასაც ღმერთი დღეს აკეთებს და არც ეძიებ მას, ან ეჭვი გეპარება მასში, განსჯი ან აანალიზებ და იკვლევ მას, მაშინ შენ არ გაქვს ღვთისადმი მორჩილების სურვილი. თუ მაშინ, როდესაც დღევანდელი სინათლე ჩნდება, შენ კვლავ გუშინდელ სინათლეს აფასებ და ეწინააღმდეგები ღვთის ახალ საქმეს, მაშინ მხოლოდ და მხოლოდ აბსურდული ადამიანი ხარ — ერთ-ერთი მათგანი, ვინც შეგნებულად ეწინააღმდეგება ღმერთს. ღვთისადმი მორჩილების გასაღები ახალი სინათლის მიღებაა, ასევე მისი მიღებისა და პრაქტიკაში გამოყენების უნარი. მხოლოდ ეს არის ჭეშმარიტი მორჩილება. მათ, ვისაც არ გააჩნიათ ღვთისადმი სწრაფვის მტკიცე ნება, არ ძალუძთ მისი შეგნებული მორჩილება და მხოლოდ იმის გამო ეწინააღმდეგებიან ღმერთს, რომ კმაყოფილნი არიან არსებული მდგომარეობით. ის, რომ ადამიანს არ შეუძლია ღვთისადმი მორჩილება, გამოწვეულია იმით, რომ იგი შეპყრობილია წარსულით. მანამდე არსებულმა საგნებმა ადამიანში წარმოშვა ყოველგვარი წარმოდგენა და სხვადასხვაგვარი ფანტაზია ღვთის შესახებ, და სწორედ ესენი იქცნენ ღვთის ხატებად მის გონებაში. ამრიგად, ის, რისიც მას სწამს, არის საკუთარი წარმოდგენები და საკუთარი ფანტაზიის სტანდარტები. თუ იმ ღმერთს, რომელიც დღეს პრაქტიკულ საქმეს აკეთებს, შენივე ფანტაზიით შექმნილი ღმერთით ზომავ, მაშინ შენი რწმენა სატანისგან მოდის და შენივე ინტერესებით არის შებილწული — ღმერთს არ სურს ასეთი რწმენა. მიუხედავად იმისა, თუ რამდენად დიდია მათი დამსახურება და როგორია მათი თავდადება — მაშინაც კი, თუ მათ მთელი ცხოვრების ძალისხმევა მიუძღვნეს მის საქმეს და მოწამეობრივადაც აღესრულნენ — ღმერთი არ იწონებს არავის, ვისაც ასეთი რწმენა აქვს. იგი მათ მხოლოდ მცირედ მადლს ანიჭებს და აძლევს საშუალებას, გარკვეული დროით დატკბნენ ამით. ასეთ ადამიანებს არ ძალუძთ ჭეშმარიტების პრაქტიკაში გამოყენება. სულიწმინდა არ მოქმედებს მათში და ღმერთი სათითაოდ განდევნის თითოეულ მათგანს. ახალგაზრდა იქნება თუ მოხუცი, ისინი, ვინც თავიანთი რწმენით არ ემორჩილებიან ღმერთს და არასწორი განზრახვები აქვთ, არიან მოწინააღმდეგენი და დამაბრკოლებელნი, და ასეთ ადამიანებს ღმერთი უდავოდ განდევნის. ისინი, ვისაც არ გააჩნიათ ღვთისადმი მცირედი მორჩილებაც კი, ვინც მხოლოდ აღიარებენ მის სახელს და გარკვეულწილად გრძნობენ ღვთის სიკეთესა და მშვენიერებას, თუმცა ფეხს არ უწყობენ სულიწმინდის ნაბიჯებს და არ ემორჩილებიან სულიწმინდის დღევანდელ საქმესა და სიტყვებს — ასეთი ადამიანები ღვთის მადლში ცხოვრობენ, მაგრამ ღმერთი მათ არ მოიპოვებს და არ გახდის სრულყოფილს. ღმერთი ადამიანებს სრულყოფს მათი მორჩილების მეშვეობით, ღვთის სიტყვებით საზრდოობის, მათი შესმენისა და ტკბობის გზით, და მათი ცხოვრებისეული ტანჯვისა და განწმენდის მეშვეობით. მხოლოდ ასეთი რწმენით შეიძლება შეიცვალოს ადამიანთა ბუნება და მხოლოდ მაშინ შეეძლებათ მათ, ფლობდნენ ღვთის ჭეშმარიტ შემეცნებას. არ კმაყოფილდებოდე მხოლოდ ღვთის მადლში ცხოვრებით, არამედ აქტიურად გწყუროდეს, ეძიებდე ჭეშმარიტებას და ისწრაფვოდე იმისკენ, რომ ღმერთმა მოგიპოვოს. — აი, რას ნიშნავს ღვთისადმი შეგნებული მორჩილება და ეს არის სწორედ ისეთი რწმენა, რომელიც მას სურს. ადამიანები, რომლებიც სხვას არაფერს აკეთებენ, გარდა ღვთის მადლით ტკბობისა, ვერ გახდებიან სრულყოფილნი და ვერ შეიცვლებიან. მათი მორჩილება, ღვთისმოსაობა, სიყვარული და მოთმინება ზედაპირულია. მათ, ვინც მხოლოდ ღვთის მადლით ტკბება, არ ძალუძთ ღვთის ჭეშმარიტად შემეცნება და მაშინაც კი, როდესაც ისინი შეიცნობენ ღმერთს, მათი შემეცნება ზედაპირულია და ისინი ამბობენ ისეთ სიტყვებს, როგორებიცაა: „ღმერთს უყვარს ადამიანი“ ან „ღმერთი მოწყალეა ადამიანის მიმართ“. ეს არ წარმოადგენს ადამიანის ცხოვრებას და არ აჩვენებს, რომ ადამიანები ჭეშმარიტად შეიცნობენ ღმერთს. თუ მაშინ, როდესაც ღვთის სიტყვები განწმენდს მათ, ან როდესაც ისინი ღვთის გამოცდების წინაშე აღმოჩნდებიან, ადამიანებს არ ძალუძთ ღვთისადმი მორჩილება — და თუ ამის ნაცვლად მათ ეჭვი ეპარებათ და ეცემიან — მაშინ ისინი არ არიან მორჩილნი. მათ აქვთ მრავალი წესი და შეზღუდვა ღვთისადმი რწმენის შესახებ, მრავალწლიანი რწმენის შედეგად მიღებული ძველი გამოცდილება თუ ბიბლიაზე დაფუძნებული სხვადასხვა წესები. შეძლებდნენ კი ასეთი ადამიანები ღვთისადმი მორჩილებას? ეს ადამიანები სავსენი არიან ადამიანური მხარეებით — როგორ შეძლებდნენ ისინი ღვთისადმი მორჩილებას? მათი „მორჩილება“ პირად უპირატესობებს ეყრდნობა, განა სურს ღმერთს ასეთი მორჩილება? ეს არ არის ღვთისადმი მორჩილება, არამედ წესების ერთგულებაა; ეს საკუთარი თავის დაკმაყოფილება და დამშვიდებაა. თუ ამბობ, რომ ეს ღვთისადმი მორჩილებაა, განა არ გმობ ამით ღმერთს? შენ ეგვიპტის ფარაონი ხარ. შენ სჩადიხარ ბოროტებას და აშკარად ხარ ჩაბმული ღვთის წინააღმდეგ მიმართულ საქმიანობაში — ნუთუ ასეთი მსახურება სურს ღმერთს შენგან? უმჯობესი იქნება, იჩქარო მონანიება და თვითშემეცნებით დაკავდე. წინააღმდეგ შემთხვევაში, სჯობს, შინ დაბრუნდე; ეს უფრო მეტ სიკეთეს მოგიტანს, ვიდრე მოჩვენებითი ღვთის მსახურება. შენ არ შეუშლით ღმერთს ხელს და არ შეაწუხებ; გეცოდინება შენი ადგილი და იცხოვრებ მშვიდად — განა ასე არ აჯობებს? და არც ღვთისადმი წინააღმდეგობის გამო დაისჯები!