თავი 26

ვინ დარჩა ჩემს სახლში? ვინ აღდგა ჩემი გულისთვის? ვინ იტანჯა ჩემ გამო? ვინ დადო სიტყვა ჩემს წინაშე? ვინ გამომყვა დღემდე და მაინც არ გამხდარა გულგრილი? რატომ არის ყველა ადამიანი ცივი და უგრძნობი? რატომ მიმატოვა კაცობრიობამ? რატომ არიან ადამიანები ზიზღით განწყობილნი ჩემ მიმართ? რატომ არ არის სითბო ადამიანთა სამყაროში? სიონში ყოფნისას ვიგემე ის სითბო, რომელიც ზეცაშია, და სიონში ყოფნისას დავტკბი იმ კურთხევით, რომელიც ზეცაშია. და მაინც, ვცხოვრობდი კაცობრიობის შუაგულში, ვიგემე ადამიანთა სამყაროს სიმწარე და საკუთარი თვალით ვიხილე ყველა ის განსხვავებული მდგომარეობა, რომელიც ადამიანებს შორის არსებობს. ადამიანი შეუმჩნევლად შეიცვალა ისე, როგორც მე „შევიცვალე“, და მხოლოდ ამგვარად მოაღწია მან დღევანდლამდე. მე არ მოვითხოვ, რომ ადამიანმა რაიმე შეძლოს ჩემი გულისთვის და არც იმას მოვითხოვ, რომ მან რაიმე შემმატოს. მე მხოლოდ ის მსურს, რომ ადამიანმა შეძლოს მოქმედება ჩემი გეგმის შესაბამისად, არ აჯანყდეს ჩემს წინააღმდეგ და არ გახდეს ჩემთვის სირცხვილის მიზეზი, არამედ ხმამაღლა დამემოწმოს. ადამიანებს შორის ყოფილან ისეთებიც, რომლებიც ჩემი კარგი მოწმეები გახდნენ და ჩემი სახელი განადიდეს, მაგრამ როგორ შეიძლება ადამიანის საქმეებმა ან საქციელმა დააკმაყოფილოს ჩემი გული? როგორ შეიძლება ის ჩემი გულის ნებას შეესაბამებოდეს ან დააკმაყოფილოს ჩემი ზრახვები? დედამიწაზე არსებული მთები და წყლები, დედამიწაზე არსებული ყვავილები, ბალახები და ხეები — ყველაფერი ჩემმა ხელებმა შექმნა და ყველა ჩემი სახელისთვის არსებობს. მაგრამ რატომ არ შეუძლია ადამიანს ჩემი მოთხოვნების სტანდარტის მიღწევა? ნუთუ ეს მისი უკიდურესი სიმდაბლის გამოა? ნუთუ ეს იმის გამოა, რომ მე მას აღვამაღლებ? ნუთუ მე მის მიმართ მეტისმეტად სასტიკი ვარ? რატომ ეშინია ადამიანს მუდამ ჩემი მოთხოვნების? დღეს, სამეფოში მყოფ მრავალთა შორის, რატომ ხდება, რომ მხოლოდ ჩემს ხმას უსმენთ, მაგრამ არ გსურთ ჩემი სახის ხილვა? რატომ უყურებთ მხოლოდ ჩემს სიტყვებს და არ უთანხმებთ მათ ჩემს სულს? რატომ მყოფთ ასე განცალკევებულად — ზეცასა და დედამიწას შორის? ნუთუ მე, როცა მიწაზე ვარ, არ ვარ იგივე, რაც ზეცაში? ნუთუ მე, როცა ზეცაში ვარ, არ შემიძლია მიწაზე ჩამოსვლა? ნუთუ მე, როცა მიწაზე ვარ, არ ვარ ღირსი ზეცად ამაღლების? თითქოს მე, როცა მიწაზე ვარ, უმნიშვნელო ქმნილება ვიყო; თითქოს მე, როცა ზეცაში ვარ, ამაღლებული არსება ვიყო; და თითქოს ზეცასა და მიწას შორის გადაულახავი უფსკრული იყოს. თუმცა, ადამიანთა სამყაროში, მათ თითქოს არაფერი იციან ამ ყველაფრის წარმოშობის შესახებ და მუდამ ჩემ წინააღმდეგ იბრძვიან, თითქოს ჩემს სიტყვებს მხოლოდ ხმა ჰქონდეს და მნიშვნელობა არა. ყველა ადამიანი ძალისხმევას ხარჯავს ჩემს სიტყვებზე, საკუთარ კვლევებს ატარებს ჩემს გარეგნულ იერსახეზე, მაგრამ ყველა მარცხდება, მათი ძალისხმევა უნაყოფოა, და ბოლოს ისინი ჩემი სიტყვებით არიან დამხობილნი და ვეღარ ბედავენ კვლავ წამოდგომას.

როდესაც ადამიანთა რწმენას ვცდი, არცერთი არ არის ჭეშმარიტი მოწმე, არცერთს არ შეუძლია ყველაფერი სრულად შემომწიროს; პირიქით, ისინი მალავენ თავს და არ სურთ გახსნა, თითქოს მათი გულის წართმევას ვაპირებდე. იობიც კი ვერ იდგა ჭეშმარიტად მტკიცედ განსაცდელის დროს და ვერც ტანჯვის დროს აჩვენა კეთილსურნელება. გაზაფხულის სითბოში ყველა ადამიანი მხოლოდ სუსტ მწვანე ელფერს ამჟღავნებს; ზამთრის ცივ ამინდებში ისინი ვერ ინარჩუნებენ სიმწვანეს. ადამიანს, თავისი სუსტი და გამოფიტული სულიერი სიმწიფით, არ შეუძლია ჩემი ზრახვების შესრულება. მთელ კაცობრიობაში არავინ არის ისეთი, ვინც სხვებისთვის მისაბაძად გამოდგება, რადგან ყველა ხალხი ძირითადად ერთნაირია და არაფრით განსხვავდება ერთმანეთისგან; მათ შორის ერთმანეთისგან განსასხვავებელი ძალიან ცოტა რამ არის. სწორედ ამ მიზეზით, ხალხს დღესაც არ ძალუძს სრულად შეიცნოს ჩემი საქმეები. მხოლოდ მაშინ, როდესაც ჩემი გაკიცხვა მთელს კაცობრიობაზე გადმოვა, ისინი, გაუცნობიერებლად შეიტყობენ ჩემს საქმეებს; და ჩემი რაიმე ქმედების ან ვინმეს იძულების გარეშე, ადამიანი შემიცნობს და ამით ჩემს საქმეებს იხილავს. ეს არის ჩემი გეგმა — ასე ვლინდება ჩემი საქმეები და ეს არის ის, რაც ადამიანმა უნდა იცოდეს. სამეფოში ყოველივე იწყებს აღორძინებას და სიცოცხლისნარიანობის გამოსხივებას. მიწის მდგომარეობის ცვლილებების გამო, მიწებს შორის საზღვრებიც იწყებს გადაადგილებას. მე ვიწინასწარმეტყველე, რომ როცა მიწა მიწას გამოეყოფა და მიწა მიწას შეერწყმება, სწორედ მაშინ დადგება დრო, როცა თითოეულ ქვეყანას ნამსხვრევებად ვაქცევ. ამ დროს მე განვაახლებ და შევცვლი ყოველივეს და მთელ სამყაროს ხელახლა დავყოფ, ამით წესრიგში მოვიყვან სამყაროს და ძველს ახლად გარდავქმნი — ეს არის ჩემი გეგმა და ეს არის ჩემი საქმეები. როდესაც ყოველი ქვეყანა და თითოეული ჩემი რჩეული ჩემი ტახტის წინაშე დაბრუნდება, მაშინვე ვუძღვნი ზეციურ ბარაქას მთელ კაცობრიობას, რათა ჩემი წყალობით ეს სამყარო უბადლო დოვლათით აივსოს. სანამ ძველი სამყარო კვლავ არსებობს, მე თავს დავატეხ ჩემს დიად რისხვას ყველა ქვეყანას და საქვეყნოდ გამოვაცხადებ ჩემს უზენაეს განკარგულებებს, რათა მათ მთელი სამყარო გაეცნოს, ხოლო ვინც მათ დაარღვევს, სასტიკად დაისჯება:

როდესაც მე მთელ სამყაროს მივმართავ, ყველას ესმის ჩემი ხმა, ანუ ყველა ხედავს იმ საქმეებს, რომლებიც მთელ სამყაროში აღვასრულე. ყველა, ვინც წინ აღუდგება ჩემს განზრახვებს — ანუ ვინც თავისი ადამიანური საქმეებით მიპირისპირდება — დაეცემა ჩემი სასჯელის ჟამს; ცის ურიცხვ ვარსკვლავს მე განვაახლებ; მზე და მთვარე ჩემ გამო განახლდებიან და ცა აღარ იქნება ისეთი, როგორიც უწინ იყო; დედამიწაზე ყოველივე განახლდება — ეს ყველაფერი ჩემი სიტყვებით აღსრულდება. სამყაროში ყველა ქვეყანა ხელახლა გადანაწილდება და მათ ჩემი სასუფეველი ჩაანაცვლებს, რათა დედამიწაზე არსებული სახელმწიფოები სამუდამოდ გაქრეს და მათ ნაცვლად იყოს ის სასუფეველი, რომელიც მე მეთაყვანება. დედამიწაზე არსებული ყველა ქვეყანა განადგურდება, არსებობას შეწყვეტს. სამყაროს ხალხთაგან ყველანი, ვინც ეშმაკებისგანაა, აღიგვებიან პირისაგან მიწისა. ყველა, ვინც სატანას ეთაყვანება, ჩემს მწველ ცეცხლში დაეცემა — ანუ მათ გარდა, ვინც ამჟამად ნაკადშია, ყველა ფერფლად იქცევა; თითოეული ხალხის დასჯისას რელიგიური გაერთიანებები სხვადასხვა ზომით დაუბრუნდებიან ჩემს სასუფეველს და ჩემი საქმეებით დაპყრობილ იქნებიან, რადგან იხილავენ, რომ „თეთრ ღრუბელზე ამხედრებული წმინდანი“ უკვე მოვიდა. ყველა ადამიანი თავისი გვარისამებრ დახარისხდება და თითოეული მათგანი საკუთარი ქმედებების შესაბამისად სხვადასხვაგვარ დასჯას მიიღებს. ყველა, ვინც მე წინ აღმიდგა, წარიწყმიდება, ხოლო ისინი, ვისი მიწიერი საქმეებიც მე არ შემხებია, თავიანთი გამოვლინების გამო განაგრძობენ დედამიწაზე არსებობას ჩემი ძეებისა და ჩემი ხალხის მმართველობის ქვეშ. მე გამოვეცხადები ურიცხვ ქვეყანასა და ხალხს, საკუთარ ხმას გავაჟღერებ დედამიწაზე და საქვეყნოდ გამოვაცხადებ ჩემი დიადი საქმის დასრულებას, რათა ყოველმა ადამიანმა საკუთარი თვალით იხილოს ეს.

ჩემი გამონათქვამების მნიშვნელობის გაღრმავებასთან ერთად, მე ვაკვირდები სამყაროს მდგომარეობას. ჩემი სიტყვების მეშვეობით ყოველივე ახლდება. ზეცა იცვლება, ისევე როგორც დედამიწა. კაცობრიობა თავის პირვანდელ სახეს იძენს და თანდათან ადამიანები თავიანთი გვარის მიხედვით ნაწილდებიან და უნებლიეთ უბრუნდებიან თავიანთ „ოჯახებს“. ეს დიდად მახარებს. მე თავისუფალი ვარ ყოველგვარი შფოთისგან და შეუმჩნევლად სრულდება ჩემი დიდი საქმე, და ყოველივე გარდაიქმნება. სამყაროს შექმნისას მე ყველაფერი მათი გვარისამებრ დავახარისხე და ყოველივე ფორმის მქონე კატეგორიებად დავყავი. როცა ჩემი მართვის გეგმის დასასრული მოახლოვდება, მე აღვადგენ ქმნილების პირვანდელ მდგომარეობას; მე ყველაფერს პირვანდელ სახეს დავუბრუნებ, ყველაფერს საფუძვლიანად შევცვლი და ყველაფერს ჩემს გეგმაში მოვაქცევ. დრო დადგა! ჩემი გეგმის ბოლო ეტაპი სულ მალე დასრულდება. ო, ბინძურო ძველო სამყაროვ! უთუოდ დაემხობა ჩემს სიტყვებში! ჩემი გეგმით იგი უთუოდ არაფრად იქცევა! ო, ყოველივევ! ისინი ყველანი ჩემს სიტყვებში დაიბრუნებენ სიცოცხლეს — მათ ეყოლებათ თავიანთი „მბრძანებელი“! ო, წმინდაო და უბიწო ახალო სამყაროვ! უთუოდ აღდგება ჩემს დიდებულ ნათელში! ო, სიონის მთაო! ნუღარ დადუმდები — მე გამარჯვებით დავბრუნდი! მე ვაკვირდები მთელ დედამიწას ყოველივეს შუაგულში. დედამიწაზე მცხოვრებმა ადამიანებმა დაიწყეს ახალი ცხოვრება და შეიძინეს ახალი იმედები. ო, ჩემო ხალხო! როგორ არ აღდგებით ჩემს ნათელში? როგორ არ იხტუნებდი სიხარულით ჩემი წინამძღოლობით? მიწები მხიარულად ყიჟინებენ, წყლები კი მხიარული სიცილით გუგუნებენ! ო, აღმდგარო ისრაელო! როგორ არ იამაყებდი ჩემი წინასწარგანსაზღვრით? ვის უტირია? ვის უგლოვია? უწინდელი ისრაელი აღარ არსებობს, ხოლო დღევანდელი ისრაელი მედგრად აღიმართა სამყაროში და დადგა ყოველი ადამიანის გულში. დღევანდელი ისრაელი უთუოდ, ჩემი ხალხის გამო, მოიპოვებს არსებობის საფუძველს! ო, საძულველო ეგვიპტევ! ნუთუ კვლავაც მიწევ წინააღმდეგობას? როგორ შეგიძლია ისარგებლო ჩემი წყალობით და ეცადო, თავი დააღწიო ჩემს დასჯას? როგორ შეიძლება არ იარსებო ჩემს დასჯაში? ყველა, ვინც მიყვარს, უთუოდ მარადიულად იარსებებს. ყველა, ვინც წინააღმდეგობას მიწევს, უთუოდ მარადიულად დაისჯება ჩემ მიერ. რადგან მე ვარ მოშურნე ღმერთი და არცერთ ადამიანს იოლად არ შევარჩენ არცერთ საქციელს. მე გულდასმით გამოვიკვლევ მთელ დედამიწას და სამართლიანობით, დიდებულებით, რისხვითა და გაკიცხვით გამოვჩნდები სამყაროს აღმოსავლეთში და ვეჩვენები ურიცხვ ხალხს!

1992 წლის 29 მარტი

წინა: იხარეთ, ყოველნო ხალხნო!

შემდეგი: თავი 27

პარამეტრები

  • ტექსტი
  • თემები

სადა ფერები

თემები

შრიფტები

შრიფტის ზომა

სტრიქონებს შორის მანძილი

გვერდის სიგანე

სარჩევი

ძიება

  • ტექსტში ძიება
  • წიგნში ძიება