დანართი 2: ღმერთი ხელმწიფებს მთელი კაცობრიობის ბედზე
როგორც კაცობრიობის წევრები და ღვთისმოსავი ქრისტიანები, ყველანი პასუხისმგებელნი და ვალდებულნი ვართ მივუძღვნათ ჩვენი გონება და სხეული ღვთის დავალების აღსრულებას, რადგან მთელი ჩვენი არსება ღვთისგან მომდინარეობს და ღვთის მეუფების წყალობით არსებობს. თუ ჩვენს გონებასა და სხეულს არ ვუძღვნით ღვთის დავალებას და არ ვუძღვნით კაცობრიობის სამართლიან საქმეს, მაშინ ჩვენი სულები შერცხვენილი იქნება იმათ წინაშე, ვინც ღვთის დავალებისათვის მოწამებრივად აღესრულა, და გაცილებით მეტად შერცხვენილი იქნება ღვთის წინაშე, რომელმაც ყველაფერი მოგვმადლა.
ღმერთმა შექმნა ეს სამყარო, მან შექმნა ეს კაცობრიობა და ის ძველი ბერძნული კულტურისა და ადამიანთა ცივილიზაციის შემოქმედიც კი იყო. მხოლოდ ღმერთი ანუგეშებს ამ კაცობრიობას და მხოლოდ ღმერთი ზრუნავს ამ კაცობრიობაზე დღისით და ღამით. კაცობრიობის განვითარება და კაცობრიობის წინსვლა განუყოფელია ღვთის მეუფებისგან; ვერც კაცობრიობის ისტორია და ვერც კაცობრიობის მომავალი ვერ გაექცევა ღვთის ხელით განგებულს. თუ ჭეშმარიტი ქრისტიანი ხარ, მაშინ შენ უეჭველად ირწმუნებ, რომ ნებისმიერი ქვეყნისა თუ ერის აღზევება და დაცემა ღვთის განგებას ექვემდებარება. მხოლოდ ღმერთმა უწყის ყოველი ქვეყნისა თუ ერის ბედი და მხოლოდ ღმერთი განაგებს ამ კაცობრიობის გეზს. თუ კაცობრიობას კეთილი ხვედრი სურს, თუ ქვეყანას კეთილი ხვედრი სურს, მაშინ მთელმა კაცობრიობამ ქედი უნდა მოიდრიკოს ღვთის წინაშე და თაყვანი სცეს მას, იგი უნდა წარდგეს ღვთის წინაშე მონანიებისა და მისთვის აღსარების სათქმელად, წინააღმდეგ შემთხვევაში, კაცობრიობის ხვედრი და საბოლოო სამყოფელი გარდაუვალი კატასტროფა იქნება.
გაიხსენეთ ის დრო, როდესაც ნოემ კიდობანი ააგო: კაცთა მოდგმა ღრმა გახრწნილებას მოეცვა, ადამიანები განუდგნენ ღვთის კურთხევას, აღარ სარგებლობდნენ ღვთის ზრუნვით და დაკარგეს ღვთის აღთქმები. ისინი სიბნელეში, ღვთიური ნათლის გარეშე ცხოვრობდნენ. შემდეგ ისინი ბუნებით გაირყვნენ და სანახავად საზარელ სახემდე გაიხრწნენ. ასეთ კაცობრიობას აღარ შეეძლო ღვთის აღთქმის მიღება; ისინი არ იყვნენ ღირსნი ღვთის სახის ხილვისა და არ იყვნენ ღირსნი ღვთის ხმის გაგონებისა, რადგან მიატოვეს ღმერთი, განუდგნენ ყველაფერს, რაც მან მათ უბოძა, და დაივიწყეს ღვთის სწავლების სიტყვები. მათი გულები უფრო და უფრო შორდებოდა ღმერთს, და შედეგად იმდენად გაიხრწნენ, რომ დაკარგეს გონიერება და დაკარგეს ადამიანობა და სულ უფრო ბოროტები ხდებოდნენ. შემდეგ ისინი დაადგნენ სიკვდილისკენ მიმავალ გზას, ღვთის რისხვის ქვეშ მოექცნენ და ღვთის სასჯელის ქვეშ მოექცნენ. მხოლოდ ნოე სცემდა თაყვანს ღმერთს და განერიდა ბოროტს, ამიტომაც შეეძლო ღვთის ხმის გაგონება და მისი მითითებების გაგონება. მან ღვთის სიტყვის მითითებების შესაბამისად კიდობანი ააგო და მასში ყველა სახის ცოცხალ არსებას მოუყარა თავი. ამგვარად, როგორც კი ყველაფერი მზად იყო, ღმერთი შეუდგა თავის საქმეს — სამყაროს განადგურებას. სამყაროს იმ განადგურების დროს მხოლოდ ნოე და მისი ოჯახის შვიდი სხვა წევრი გადაურჩნენ უბედურებას და ცოცხლები დარჩნენ, რადგან ნოე თაყვანს სცემდა იეჰოვას და ბოროტებას განერიდებოდა.
ახლა კი შეხედეთ დღევანდელ ეპოქას: ნოეს მსგავსი მართალი ადამიანები, რომელთაც ძალუძდათ ღვთის თაყვანისცემა და ბოროტებისგან განრიდება, აღარ არსებობენ. მიუხედავად ამისა, ღმერთი კვლავ მოწყალეა ამ კაცობრიობის მიმართ და კვლავინდებურად ავლენს დიდსულოვნებას ამ ბოლო ჟამის კაცობრიობის მიმართ. ღმერთი ეძებს მათ, ვინც ღრმადაა მოწყურებული მის გამოჩინებას, ეძებს მათ, ვინც ყურად იღებენ მის სიტყვებს; ეძებს მათ, რომლებიც არ ივიწყებენ მის დავალებას და თავის გულსა და სხეულს უძღვნიან მას, და ეძებს მათ, ვინც მის წინაშე ჩვილებივით არიან, ემორჩილებიან მას და წინააღმდეგობას არ უწევენ. თუ შენს თავს ღმერთს მიუძღვნი და ვერავითარი ძალა ვერ გადაგეღობება, მაშინ იქნები ის, ვის მიმართაც ღმერთი კეთილგანწყობას ავლენს, და იქნები ის, ვისაც ღმერთი აკურთხებს. თუ გაქვს მაღალი სტატუსი, თუ დიდი სახელი გაქვს და თუ დიდი ცოდნა, დიდძალი ქონება და მრავალი ადამიანის მხარდაჭერა გაქვს, მაგრამ ეს ყველაფერი ხელს არ გიშლის, კვლავაც წარდგე ღვთის წინაშე, მიიღო მისი მოწოდება და დავალება და აღასრულო ის, რასაც ღმერთი შენგან მოითხოვს, მაშინ ის საქმე, რომელსაც ხელს მოჰკიდებ, დედამიწაზე ყველაზე მრავალმნიშვნელოვანი საქმე და კაცობრიობის ყველაზე სამართლიანი საქმე იქნება. თუ უარყოფ ღვთის მოწოდებას საკუთარი სტატუსისა თუ მიზნების გამო, მაშინ ყოველივე, რასაც აკეთებ, ღვთის მიერ დაწყევლილი და, უფრო მეტიც, ღვთისთვის საძულველი იქნება. შესაძლოა, პრეზიდენტი ხარ, შესაძლოა, მეცნიერი, შესაძლოა, პასტორი ან უხუცესი, მაგრამ რაოდენ მაღალი თანამდებობაც უნდა გეკავოს, თუ შენს უნარსა და ცოდნას ეყრდნობი საკუთარი საქმის შესასრულებლად, მაშინ ყოველთვის წარუმატებელი იქნები და ყოველთვის ღვთის კურთხევას მოკლებული ადამიანი იქნები, რამეთუ ღმერთი არ იღებს არაფერს, რასაც აკეთებ, და არც იმას აღიარებს, რომ სამართლიან საქმეს ემსახურები, ან არ აღიარებს, რომ კაცობრიობის საკეთილდღეოდ ირჯები. ის იტყვის, რომ ყოველივე, რასაც აკეთებ, ადამიანის ცოდნისა და ადამიანის ძალის გამოყენებაა, რითაც ცდილობ, კაცობრიობას ღვთის მფარველობა მოაშორო, და რომ ეს ღვთის კურთხევის უარყოფაა. ის იტყვის, რომ კაცობრიობა მიგყავს სიბნელისკენ, სიკვდილისკენ და იმ უსაზღვრო საწყისისკენ, როცა კაცობრიობა ღვთის გარეშე რჩება და მის კურთხევას კარგავს.
სოციალური მეცნიერებების გაჩენის შემდეგ მეცნიერებამ და ცოდნამ ადამიანთა გულები დაიპყრო. ამგვარად, მეცნიერება და ცოდნა ადამიანთა მართვის იარაღად იქცა, რამაც ადამიანს ღვთის თაყვანისცემისთვის არც საკმარისი ადგილი დაუტოვა და არც მრავალი ხელსაყრელი პირობები. ღვთის ადგილი ყველა ადამიანის გულში სულ უფრო მცირდება. ღვთისთვის გულში განკუთვნილი ადგილის გარეშე ადამიანთა შინაგანი სამყარო ბნელი, უიმედო და ცარიელია. ამას მოჰყვა ის, რომ მრავალი სოციალური მეცნიერი, ისტორიკოსი და პოლიტიკოსი გამოვიდა წინა პლანზე სოციალურ მეცნიერებათა თეორიების, ადამიანის ევოლუციის თეორიისა და სხვა მტკიცებების გამოსათქმელად, რომლებიც ეწინააღმდეგება იმ ჭეშმარიტებას, რომ ღმერთმა შექმნა კაცობრიობა, რათა ამით ამოევსო ადამიანთა გულები და გონება. და ამგვარად სულ უფრო შემცირდა იმ ადამიანთა რაოდენობა, რომლებსაც სწამთ, რომ ყოველივე ღვთის მიერ შეიქმნა, და მომრავლდნენ ისინი, რომლებსაც ევოლუციის თეორიის სწამთ. სულ უფრო მეტი ადამიანი, როგორც მითებსა და ლეგენდებს, ისე ეპყრობა ღვთის საქმის ამსახველ ჩანაწერებსა და ძველი აღთქმის ჟამს ნათქვამ მის სიტყვებს. ღვთის ღირსება და ღვთის სიდიადე გაუფერულდა ადამიანის გულში და ღვთის არსებობა და ის დოგმატი, რომ ღმერთი ყოველივეზე ხელმწიფებს, გაუფერულდა ადამიანის გულში. კაცობრიობის გადარჩენასა და ქვეყნებისა და ერების ბედს მათთვის მნიშვნელობა აღარ აქვს და მთელი კაცობრიობა ცხოვრობს ცარიელ სამყაროში და მხოლოდ ჭამით, სმითა და სიამოვნების ძიებით არის დაკავებული... ცოტა თუ კისრულობს იმის ძიებას, თუ სად აღასრულებს ღმერთი თავის საქმეს დღეს, ან იმის ძიებას, თუ როგორ ხელმწიფებს იგი კაცობრიობის საბოლოო სამყოფელზე და როგორ განაგებს მას. ამგვარად, ადამიანისთვის გაუცნობიერებლად კაცობრიობის ცივილიზაცია სულ უფრო ნაკლებად პასუხობს ადამიანის სურვილებს და ბევრი ისეთი ადამიანიც კი არსებობს, რომელიც, პირიქით, გრძნობს, რომ ასეთ სამყაროში ცხოვრებით ნაკლებად ბედნიერია, ვიდრე გარდაცვლილები. ისეთ ქვეყნებშიც კი, რომლებიც ოდესღაც მაღალცივილიზებულად ითვლებოდა, ხალხი მსგავს პრეტენზიებს გამოთქვამს, რამეთუ ღვთის წინამძღოლობის გარეშე, მმართველებმა და სოციოლოგებმა რამდენიც არ უნდა იმტვრიონ თავი კაცობრიობის ცივილიზაციის შენარჩუნებაზე, ეს ამაოა. ვერავინ ვერ ამოავსებს სიცარიელეს კაცის გულში, რამეთუ ვერავინ იქნება ადამიანის სიცოცხლე და საზოგადოების ვერავითარი რიტორიკა ვერ იხსნის ადამიანს სიცარიელით გამოწვეული ტანჯვისგან. მეცნიერება, ცოდნა, თავისუფლება, დემოკრატია, სიამოვნება და კომფორტი ადამიანს მხოლოდ დროებით ნუგეშს ანიჭებს. მიუხედავად ამ ყველაფრისა, კაცობრიობა მაინც გარდაუვალად სცოდავს და საზოგადოების უსამართლობაზეც ჩივის. ყველა ამ რაღაცის ქონა წინ ვერ აღუდგება კაცობრიობის სწრაფვასა და სურვილს კვლევისა. რამეთუ ადამიანი ღვთის მიერაა შექმნილი და კაცობრიობის ამაო მსხვერპლებსა და კვლევებს მხოლოდ უფრო და უფრო მეტი უსიამოვნების მოტანა შეუძლია ადამიანისთვის და მუდმივ ძრწოლაში ამყოფებს ადამიანს, რადგან არ იცის როგორ შეეგებოს კაცობრიობის მომავალს, და არ იცის, როგორ გაუსწოროს თვალი მის წინ მდებარე გზას. კაცობრიობა იქამდეც კი მიდის, რომ ეშინია კიდეც მეცნიერების, ეშინია ცოდნის და უფრო მეტად ეშინია სიცარიელის განცდის. ამ სამყაროში, მიუხედავად იმისა, თავისუფალ ქვეყანაში ცხოვრობ თუ ისეთ ქვეყანაში, სადაც ადამიანის უფლებებს არ იცავენ, ვერაფრით დააღწევ თავს კაცობრიობის ბედისწერას. მიუხედავად იმისა, მმართველი ხარ თუ ქვეშევრდომი, ვერაფრით გაექცევი კაცობრიობის ბედისწერის, საიდუმლოებებისა და საბოლოო სამყოფელის კვლევა-ძიების სურვილს, მით უმეტეს ვერ დააღწევ თავს სიცარიელის აუხსნელ გრძნობას. ასეთ მოვლენებს, რომლებიც მთელი კაცობრიობისთვისაა დამახასიათებელი, სოციოლოგები სოციალურ მოვლენებს უწოდებენ, თუმცა ვერცერთი გამოჩენილი პიროვნება ვერ წამოიწევს წინ მსგავსი პრობლემების გადასაჭრელად. ადამიანი, ბოლოს და ბოლოს, ადამიანია და ღვთის სტატუსსა და ღვთის სიცოცხლეს ვერავინ ჩაანაცვლებს. თუკი კაცობრიობას რამე სჭირდება, ეს არა მხოლოდ სამართლიანი საზოგადოებაა, სადაც ადამიანები კარგად იკვებებიან, ყველა თანასწორია და ყველა თავისუფალია; კაცობრიობისთვის აუცილებელია ღვთის ხსნა და მის მიერ მათთვის სიცოცხლის უზრუნველყოფა. მხოლოდ მაშინ, როდესაც კაცობრიობა ღვთის მიერ უზრუნველყოფილ სიცოცხლესა და მისგან ხსნას მიიღებს, შესაძლებელი გახდება კაცობრიობის საჭიროებების, კვლევის სურვილის დაკმაყოფილება და მისი გულის სიცარიელის დაძლევა. თუ რომელიმე ქვეყნის ან ერის ადამიანებს არ ძალუძთ ღვთის ხსნის მიღება და ღვთის მზრუნველობის ქვეშ ყოფნა, მაშინ ასეთი ქვეყანა თუ ერი დაადგება დაცემის გზას, წყვდიადის გზას და შედეგად ღმერთის მიერ განადგურებული იქნება.
შესაძლოა, შენი ქვეყანა ამჟამად აყვავებულია, მაგრამ თუ შენი ხალხის ღმერთისგან დაშორებას გამოიწვევ, შენს ქვეყანას სულ უფრო მეტად მოაკლდება ღვთის კურთხევა, მისი ცივილიზაცია სულ უფრო მეტად გაითელება ადამიანების ფეხქვეშ და ცოტა ხანში მისი ხალხი აღდგება ღვთის წინააღმდეგ და ზეცას დაწყევლის. ამ გზით ქვეყნის ბედი გაუცნობიერებლად განადგურდება. ღმერთი ძლევამოსილ ქვეყნებს აღაზევებს, რათა დაუპირისპიროს ღვთის მიერ დაწყევლილ ქვეყნებს, და შეიძლება კიდეც აღგავოს ისინი პირისაგან მიწისა. ქვეყნისა თუ ერის კეთილდღეობის, ან დაქცევის გასაღები ის არის, თაყვანს სცემენ თუ არა მისი მმართველები ღმერთს და მიუძღვებიან თუ არა თავიანთ ხალხს ღმერთთან დაახლოებისა და მისი თაყვანისცემის გზით. მაგრამ ამ უკანასკნელ ეპოქაში, რადგან სულ უფრო მცირდება მათი რიცხვი, ვინც გულწრფელად ეძებს ღმერთს და თაყვანს სცემს ღმერთს, ღმერთი განსაკუთრებულ კეთილგანწყობას იჩენს იმ ქვეყნების მიმართ, რომლებშიც ქრისტიანობა სახელმწიფო რელიგიაა. ის თავს უყრის ამ ქვეყნებს, რათა შექმნას შედარებით სამართლიანი მსოფლიო ბანაკი, ხოლო ათეისტური ქვეყნები და ის ქვეყნები, რომლებიც არ სცემენ თაყვანს ჭეშმარიტ ღმერთს, სამართლიანი ბანაკის მოწინააღმდეგეები ხდებიან. ამგვარად, ღმერთს კაცობრიობაში არა მხოლოდ აქვს ადგილი, სადაც მას შეუძლია აღასრულოს თავისი საქმე, არამედ ამავე დროს მოპოვებული აქვს ქვეყნები, რომლებიც სამართლიან ხელმწიფებას ახორციელებენ. ეს კი შესაძლებელს ხდის, სანქციები და შეზღუდვები დაუწესდეს იმ ქვეყნებს, რომლებიც მას ეწინააღმდეგებიან. მიუხედავად ამისა, ღმერთს კვლავაც არ ძალუძს, მის თაყვანსაცემად მეტი ადამიანი მოიპოვოს, რადგან კაცობრიობა მეტისმეტად დაშორდა მას და კაცობრიობას მეტისმეტად დიდი ხანია დავიწყებული ჰყავს ღმერთი და ამ დედამიწაზე საქმე მხოლოდ იქამდეა მისული, რომ არსებობს ქვეყნები, რომლებიც აღასრულებენ სამართლიანობას და ეწინააღმდეგებიან უსამართლობას. არადა, ეს ძალიან შორსაა ღვთის სურვილებისგან, რადგან არცერთი ქვეყნის მმართველი არ დაუშვებს მის ხალხზე ღმერთის მეუფებას და არცერთი ქვეყნის პოლიტიკური პარტია არ შეკრებს მის ხალხს ღვთისთვის თაყვანის საცემად; ღმერთმა დაკარგა მისი კუთვნილი ადგილი ყოველი ქვეყნის, ყოველი ერის, ყოველი მმართველი პარტიისა და თვით ყოველი ადამიანის გულში. მიუხედავად იმისა, რომ ამქვეყნად არსებობენ გარკვეული სამართლიანი ძალები, ნებისმიერი მმართველობა, რომელშიც ღმერთს ადგილი არ რჩება ადამიანის გულში, ძალიან მყიფეა, და ღვთის კურთხევას მოკლებული პოლიტიკური ასპარეზი ქაოსშია, მას ერთი დარტყმის გაძლებაც არ ძალუძს. კაცობრიობისთვის ღვთის კურთხევის გარეშე დარჩენა მზის გარეშე დარჩენის ტოლფასია. განურჩევლად იმისა, რამდენად გულმოდგინედ შეაქვთ წვლილი მმართველებს თავიანთი ხალხებისთვის, განურჩევლად იმისა, თუ რამდენ სამართლიან შეკრებას ატარებს კაცობრიობა, ამათგან ვერაფერი შემოაბრუნებს მოვლენათა დინებას და ვერცერთი ვერ შეცვლის კაცობრიობის ბედს. ადამიანს მიაჩნია, რომ ქვეყანა, რომელშიც ადამიანები დაპურებულები და შემოსილები არიან, რომელშიც ისინი ერთად მშვიდობიანად ცხოვრობენ, კარგი ქვეყანაა და კარგი ხელმძღვანელობა ჰყავს. მაგრამ ღმერთი ასე არ ფიქრობს. მას მიაჩნია, რომ ქვეყანა, რომელშიც მას არავინ ეთაყვანება, ისეთი ქვეყანაა, რომელსაც ის გაანადგურებს. ადამიანის ფიქრები მუდამ დიდად განსხვავდება ღმერთის ფიქრებისგან. ამგვარად, თუკი ქვეყნის თავკაცი არ ეთაყვანება ღმერთს, მაშინ ამ ქვეყანას ძალზე ტრაგიკული ბედი ელის და ამ ქვეყანას საბოლოო სამყოფელი არ ექნება.
ღმერთი მონაწილეობას არ იღებს კაცობრიობის პოლიტიკაში, თუმცა განაგებს თითოეული ქვეყნისა და ერის ბედს, განაგებს ამ ქვეყნიერებასა და განაგებს მთელ სამყაროს. კაცობრიობის ბედი და ღვთის გეგმა მჭიდროდაა ერთმანეთთან დაკავშირებული და ვერცერთი ადამიანი, ქვეყანა თუ ერი ვერ დააღწევს თავს ღვთის მეუფებას. კაცობრიობის ბედის შესაცნობად, ადამიანი ღვთის წინაშე უნდა წარდგეს. ღმერთი კაცობრიობიდან მათ ააყვავებს, ვინც მას მიჰყვებიან და თაყვანს სცემენ, ხოლო მათ, ვინც მას ეწინააღმდეგებიან და ტოვებენ, დაკნინებასა და წარწყმედას მოუტანს.
გაიხსენეთ ბიბლიაში გადმოცემული სცენა, როდესაც ღმერთმა სოდომი გაანადგურა და ასევე იფიქრეთ იმაზე, თუ როგორ იქცა ლოტის ცოლი მარილის სვეტად. შეხედეთ, როგორ მოინანიეს ნინევიელებმა და როგორ აღიარეს ცოდვები ჯვალოთი შემოსილებმა და თავზე ნაცარწაყრილებმა. გაიხსენეთ, რა ბედი ეწიათ ებრაელებს მას შემდეგ, რაც ორი ათასი წლის წინ იესო ჯვარს აცვეს — ისინი განიდევნენ ისრაელიდან და მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყანაში გაიქცნენ, ბევრი დაიხოცა, ხოლო მთელმა ებრაელმა ერმა თავისი ქვეყნის განადგურებით მოგვრილი უპრეცედენტო ტკივილი განიცადა. მათ ჯვარზე გააკრეს ღმერთი — საზარელი ცოდვა ჩაიდინეს — და ღვთის ხასიათი განარისხეს. მათ იმისთვის უნდა გადაეხადათ საფასური, რაც ჩაიდინეს და თავიანთი საქციელის ყველა შედეგი უნდა აეტანათ. მათ დაგმეს ღმერთი, ზურგი აქციეს ღმერთს და ამიტომ მხოლოდ ერთი ბედი ელოდათ: ღვთის სასჯელი. ეს იყო მწარე შედეგი და უბედურება, რომელიც საკუთარმა მმართველებმა მათ ქვეყანასა და ერს დამართეს.
დღეს ღმერთი ადამიანთა შორის დაბრუნდა, რათა თავისი საქმე აღასრულოს, და პირველი ადგილი, სადაც იგი თავის საქმეს შეუდგა, დიქტატორული რეჟიმების განსახიერებაა — ჩინეთი, ათეიზმის ურყევი ბასტიონი. თავისი სიბრძნითა და თავისი ძალით ღმერთმა ადამიანთა ჯგუფი მოიპოვა. ამ პერიოდის განმავლობაში იგი ჩინეთის მმართველი პარტიის მიერ ყოველგვარი საშუალებით იდევნებოდა და ყოველგვარ ტანჯვას იტანდა, თანაც მას არსად ჰქონდა თავის მისადრეკელი და არსად თავშესაფარი. მიუხედავად ამისა, ღმერთი მაინც აგრძელებს საქმეს, რომელიც დაუსახავს: სიტყვების წარმოთქმას, გამონათქვამების გადმოცემასა და სახარების გავრცელებას. ვერა კაცი ვერ შეძლებს ღვთის ყოვლისშემძლეობის ღრმად ჩაწვდომას. ჩინეთში, ქვეყანაში, რომელიც ღმერთს მტრად მიიჩნევს, ღმერთს თავისი საქმე არასდროს შეუწყვეტია. პირიქით, მან უფრო მეტი ადამიანი მოიპოვა, ვინც მისი საქმე და სიტყვა მიიღო, რადგან ღმერთი იხსნის კაცთა მოდგმის თითოეულ და ყველა წევრს, რამდენადაც ეს შესაძლებელია. ჩვენ ყველას გვჯერა, რომ ის, რის აღსრულებასაც ღმერთი განიზრახავს, ვერცერთი ქვეყნისა და ვერცერთი ძალის მიერ ვერ შეფერხდება, და რომ ისინი, ვინც ცდილობენ ღვთის საქმისთვის ხელის შეშლას, ვინც ეწინააღმდეგებიან ღვთის სიტყვას, ვინც ხელს უშლიან და ცდილობენ ჩაშალონ ღვთის გეგმა, საბოლოოდ, ღვთის მიერ დაისჯებიან. თუ რომელიმე ადამიანი ღვთის საქმეს ეწინააღმდეგება, ღმერთი ამ ადამიანს ჯოჯოხეთში განდევნის; თუ რომელიმე ქვეყანა ღვთის საქმეს ეწინააღმდეგება, ღმერთი ამ ქვეყანას გაანადგურებს; თუ რომელიმე ერი ღვთის საქმის წინააღმდეგ აღდგება, ღმერთი ამ ერს პირისაგან მიწისა აღგვის და მის არსებობას ბოლოს მოუღებს. მე მოვუწოდებ თითოეული ერისა და თითოეული ქვეყნის ადამიანებს, თითოეული დარგის ადამიანებსაც კი, მოვიდნენ და მოისმინონ ღვთის ხმა, მოვიდნენ და იხილონ ღვთის საქმე და ყურადღება მიაქციონ კაცობრიობის ბედს იმისათვის, რათა ღმერთი ყველაზე წმინდა, ყველაზე პატივცემულ, უმაღლეს და ერთადერთ თაყვანისცემის ობიექტად იქცეს კაცობრიობაში და მთელ კაცობრიობას საშუალება მიეცეს იცხოვროს ღვთის კურთხევით, ისევე, როგორც აბრაამის შთამომავლები იეჰოვას აღთქმის ქვეშ ცხოვრობდნენ და როგორც ადამი და ევა, რომლებიც ღმერთმა დასაბამისას შექმნა, ედემის ბაღში ცხოვრობდნენ.
ღვთის საქმე ძლევამოსილ ტალღასავით წინ მიიწევს. არავის ძალუძს მისი შეკავება და არავის ძალუძს მისი სვლის შეჩერება. მხოლოდ მათ, ვინც ყურადღებით უსმენენ მის სიტყვებს, ეძებენ მას და სწყურიათ იგი, შეუძლიათ მიჰყვნენ მის ნაბიჯებს და მიიღონ მისი აღთქმა. ყველა, ვინც ამას არ გააკეთებს, გამანადგურებელი კატასტროფისა და დამსახურებული სასჯელის ობიექტად იქცევა.