გარკვეულ ფარგლებში ვილაპარაკე და ჩემმა საქმემაც გარკვეულ წერტილს მიაღწია; თითოეული უნდა ჩაწვდეთ ჩემს განზრახვებს და ამა თუ იმ ხარისხით შეგეძლოთ ჩემი ტვირთის გაზიარება. ახლა ის გარდამტეხი მომენტია, როდესაც ხორცი სულიერ სამყაროში გადადის — თქვენ ეპოქებს შორის გადამსვლელი წინამორბედნი ხართ, უნივერსალური ხალხი, რომელიც სამყაროსა და დედამიწის კიდეებს კვეთს. ჩემი ყველაზე ძვირფასნი ხართ; ისინი ხართ, ვინც მიყვარს. შეიძლება ითქვას, თქვენ გარდა არავინ მიყვარს, რადგან ჩემი გულის მთელი სისხლი თქვენთვის იყო. ნუთუ არ იცით ეს? რატომ შევქმნიდი ყოველივეს? რატომ წარვმართავდი მათ თქვენს მსახურად? ეს ყველაფერი თქვენდამი სიყვარულის გამოხატვა იყო. მთები და ყოველივე, რაც მთებშია, დედამიწა და ყოველივე, რაც დედამიწაზეა, მაქებენ და მადიდებენ იმის გამო, რომ მოგიპოვეთ. მართლაც, ყველაფერი აღსრულდა; მეტიც, ყველაფერი სრულყოფილად აღსრულდა. თქვენ მტკიცედ დამიმოწმეთ და ჩემ გამო შეარცხვინეთ ეშმაკები და სატანა. ჩემ მიღმა არსებული ყველა ადამიანი, მოვლენა და საგანი ჩემს ხელმწიფებას ემორჩილება და ჩემი მართვის გეგმის დასრულების გამო, ყველაფერი ყველას გვარისამებრ დახარისხდა. (ჩემი ხალხი მე მეკუთვნის, ხოლო სატანის ჯიშისანი ცეცხლის ტბასა და უძირო უფსკრულში არიან ჩაყრილნი, სადაც მარადიულად იგლოვებენ და სამუდამოდ დაიღუპებიან.) როდესაც ვამბობ „დაღუპვას“ და „იმ დროიდან მათი სულის, სამშვინველისა და სხეულის წაღებას“, ვგულისხმობ მათ გადაცემას სატანისთვის და მათ გათელვას. სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, ყველა, ვინც ჩემი სახლისა არ არის, დაიღუპება და არსებობას შეწყვეტს. ეს არ ნიშნავს იმას, თითქოს ისინი გაქრებიან, როგორც ადამიანებს წარმოუდგენიათ. შეიძლება ითქვას ისიც, რომ ჩემ მიღმა არსებული ყველაფერი, ჩემი აზრით, არ არსებობს და ეს არის დაღუპვის ჭეშმარიტი მნიშვნელობა. ადამიანის თვალში ეს საგნები ჯერ კიდევ არსებობენ, მაგრამ ჩემი თვალთახედვით, არარაობად იქცნენ და სამარადისოდ დაიღუპებიან. (აქცენტი კეთდება მათზე, ვისზეც არ ვმოქმედებ და ვინც ჩემ მიღმაა.) როგორც არ უნდა იფიქრონ ადამიანებმა, ამას ვერ მიხვდებიან და როგორადაც არ უნდა შეხედონ, ვერ ჩასწვდებიან. ხალხი მკაფიოდ ვერ გაიგებს, თუ არ მოვფენ ნათელს, არ გავანათებ და აშკარად არ მივუთითებ. მეტიც, ყველანი სულ უფრო და უფრო იბნევიან ამაზე, სულ უფრო მეტ სიცარიელეს გრძნობენ და სულ უფრო მეტად ხედავენ, რომ გასაყოლი გზა არ არის — თითქმის მკვდრებს ჰგვანან. ახლა ადამიანთა უმრავლესობა (ანუ პირმშო ძეების გარდა ყველა) ამ მდგომარეობაშია. ეს ყოველივე ასეთი სიცხადით მივუთითე, თუმცა ამ ხალხს არანაირი რეაქცია არ აქვს და მაინც ხორციელ სიამოვნებებზე ზრუნავს. ჭამენ და მერე სძინავთ; სძინავთ და მერე ჭამენ. ჩემს სიტყვებზე არ ფიქრობენ. ენერგიით სავსენიც კი მხოლოდ ცოტა ხნით არიან; ამის შემდეგ ისევ ისეთები არიან, როგორებიც იყვნენ, სრულიად უცვლელნი, თითქოს საერთოდ არ მოესმინოთ ჩემთვის. ესენი არიან ტიპური, უსარგებლო ადამიანები, რომელთაც ტვირთის ყველაზე მცირე შეგრძნებაც კი არ გააჩნიათ; ისინი ყველაზე აშკარა ეკლესიის ხარჯზე მცხოვრები ხალხია. მოგვიანებით სათითაოდ მივატოვებ მათ; ნუ იჩქარებთ! სათითაოდ დავაბრუნებ უძირო უფსკრულში. სულიწმიდას ასეთ ადამიანებზე არასდროს უმოქმედია და ყველაფერი, რასაც აკეთებენ, მიღებული ნიჭებიდან გამომდინარეობს. როდესაც ნიჭებზე ვლაპარაკობ, ვგულისხმობ, რომ ესენი არიან სიცოცხლის არმქონე ადამიანები, ჩემი მსახურების შემსრულებლები; არცერთი მათგანი არ მინდა და მოვსპობ მათ (მაგრამ ამჟამად მაინც ცოტათი გამოსადეგნი არიან). თქვენ, ვინც მსახურების შემსრულებლები ხართ, ისმინეთ! ნუ იფიქრებ, თითქოს ჩემ მიერ შენი გამოყენება იმას ნიშნავს, რომ წყალობით დაგყურებ; ასე მარტივად არ არის საქმე. თუ გსურს, რომ წყალობით დაგყურო, მაშინ ისეთი ადამიანი უნდა იყო, ვინც ღირსეულად მივიჩნიე და ვისაც პირადად სრულვყოფ. ასეთი ადამიანი მიყვარს. ადამიანებმა რომც თქვან, შეცდომა დაუშვაო, სიტყვას არასდროს გადავთქვამ. იცით ეს? ისინი, ვინც მსახურებას ეწევიან, მხოლოდ პირუტყვი და ცხენები არიან; როგორ იქნებიან ჩემი პირმშო ძენი? განა ეს სისულელე არ იქნება? განა ეს ბუნების კანონების დარღვევა არ იქნება? ვისაც ჩემი სიცოცხლე და ჩემი სულიერი მონაცემები აქვს, სწორედ ისეთები არიან ჩემი პირმშო ძენი. ეს გონივრული რამ არის; ვერავინ უარყოფს ამას. ასე უნდა იყოს; წინააღმდეგ შემთხვევაში, ვერავინ იარსებებდა, ვინც ამ როლს შეასრულებდა და ვერავინ ჩაანაცვლებდა მას. ეს გრძნობებით მოქმედების საკითხი არ არის, რადგან თავად სამართლიანი ღმერთი ვარ, თავად წმინდა ღმერთი ვარ და თავად დიდებული ღმერთი ვარ, რომელიც არანაირ შეურაცხყოფას არ იწყნარებს!

ყველაფერი, რაც ადამიანისთვის შეუძლებელია, ჩემთვის შეუფერხებლად და თავისუფლად მიმდინარეობს. ვერავინ შეაჩერებს ამას და ვერავინ შეცვლის. ეს სამყარო, თავისი მთელი სიდიადით, სრულად ჩემს ხელთაა, აღარაფერს ვამბობ პატარა ეშმაკ სატანაზე. ჩემი მართვის გეგმა და ჩემი პირმშო ძენი რომ არა, დიდი ხნის წინ გავანადგურებდი ამ ბოროტ, აღვირახსნილ ძველ ეპოქას, რომელიც სიკვდილის სიმყრალითაა გაჟღენთილი. თუმცა ზომიერად ვმოქმედებ და მსუბუქად არ ვლაპარაკობ. ერთხელ ვიტყვი რამეს და ის აღსრულდება; რომც არ აღსრულებულიყო, ამაში მაინც აუცილებლად იქნებოდა ჩემი სიბრძნის ასპექტი, რომელიც აუცილებლად აღასრულებს ყველაფერს ჩემთვის და გზას გაუხსნის ჩემს მოქმედებებს. ეს იმიტომ, რომ ჩემი სიტყვები ჩემი სიბრძნეა; ჩემი სიტყვები ყველაფერია. ადამიანები არსებითად ვერ იგებენ მათ და ვერ სწვდებიან. ხშირად ვახსენებ „ცეცხლის ტბას“. რას ნიშნავს ეს? განსხვავდება ის ცეცხლისა და გოგირდის ტბისგან? ცეცხლისა და გოგირდის ტბა სატანის გავლენას გულისხმობს, ხოლო ცეცხლის ტბა — სატანის ბატონობის ქვეშ მყოფ მთელ სამყაროს. სამყაროში თითოეული ადამიანი ცეცხლის ტბაში დაწვას ექვემდებარება (ანუ სულ უფრო მეტად იხრწნებიან და, როდესაც მათი გახრწნილება გარკვეულ დონეს მიაღწევს, სათითაოდ გავანადგურებ მათ, რისი გაკეთებაც იოლად შემიძლია — მხოლოდ ერთი სიტყვის თქმა მჭირდება). რაც უფრო დიდია ჩემი რისხვა, მით უფრო მაღლა ენთება ალი ცეცხლის ტბაში. ეს იმას ეხება, თუ როგორ ხდებიან ადამიანები სულ უფრო ბოროტნი. ჩემი რისხვის ამოფრქვევის ჟამი იმავდროულად ცეცხლის ტბის აფეთქების ჟამიც იქნება; ანუ ეს იქნება დრო, როდესაც მთელი სამყარო განადგურდება. იმ დღეს ჩემი სამეფო სრულად განხორციელდება დედამიწაზე და ახალი სიცოცხლე დაიწყება. ეს არის ის, რაც მალე აღსრულდება. ჩემი თქმისთანავე, ყველაფერი თვალწინ აღსრულდება. ეს ამ საკითხისადმი ადამიანური ხედვაა, მაგრამ ჩემი თვალთახედვით, ყველაფერი წინასწარ უკვე დასრულებულია, რადგან ჩემთვის ყველაფერი იოლია. ვიტყვი და აღსრულდება; ვიტყვი და დამყარდება.

ყოველდღე ჭამთ ჩემს სიტყვებს, ტკბებით ჩემი ტაძრის სიუხვით, სვამთ წყალს ჩემი სიცოცხლის მდინარიდან და კრეფთ ნაყოფს ჩემი სიცოცხლის ხიდან. რა არის, აბა, ჩემი ტაძრის სიუხვე? რა არის ჩემი სიცოცხლის მდინარის წყალი? რა არის სიცოცხლის ხე? რა არის სიცოცხლის ხის ნაყოფი? თუმცა ეს ფრაზები შეიძლება გავრცელებული იყოს, მაინც გაუგებარია ყველა ადამიანისთვის, ყველანი დაბნეულნი არიან. ლაპარაკობენ მათზე დაუფიქრებლად, იყენებენ უპასუხისმგებლოდ და იყენებენ განურჩევლად. ტაძრის სიუხვე არც ჩემს სიტყვებს ეხება და არც იმ მადლს, რომელსაც განიჭებთ. რას ნიშნავს, აბა, სინამდვილეში? საუკუნეთა მანძილზე არასდროს ყოფილა არავინ ისეთი იღბლიანი, რომ ჩემი ტაძრის სიუხვით დამტკბარიყო. მხოლოდ უკანასკნელ დღეებში, ჩემს პირმშო ძეებს შორის შეუძლიათ ადამიანებს დაინახონ, თუ რა არის ჩემი ტაძრის ეს სიუხვე. ამ ფრაზაში „ტაძარი“ ჩემს პიროვნებას ეხება; ის სიონის მთას, ჩემს სავანეს ეხება. ჩემი ნებართვის გარეშე შიგნით შესვლა ან გამოსვლა არავის შეუძლია. რას ეხება „სიუხვე“? ის სხეულში ჩემთან ერთად გამეფების კურთხევას ეხება. ზოგადად რომ ითქვას, ეს პირმშო ძეთა სხეულში ჩემთან ერთად გამეფების კურთხევას ეხება და ამის გაგება რთული არ არის. სიცოცხლის მდინარის წყალს ორი მნიშვნელობა აქვს: პირველი, ის ეხება ცოცხალ წყალს, რომელიც ჩემი არსების სიღრმიდან მოედინება — ანუ ყოველ სიტყვას, რომელიც ჩემი პირიდან გამოდის; მეორე, ის ეხება სიბრძნესა და სტრატეგიას ჩემი მოქმედებების მიღმა, ასევე იმას, თუ ვინ ვარ და რა გამაჩნია. ჩემი სიტყვები უსასრულო, დაფარულ საიდუმლოებებს შეიცავს (და ის, რომ საიდუმლოებები აღარ არის დაფარული, წარსულთან შედარებით ითქმის, ხოლო მომავალში მოსალოდნელ საჯარო გაცხადებასთან შედარებით, ისინი მაინც დაფარულია. აქ „დაფარულობა“ აბსოლუტური კი არ არის, არამედ ფარდობითია). სხვა სიტყვებით რომ ითქვას, სიცოცხლის მდინარის წყალი მუდამ უწყვეტად მოედინება. ჩემში უსასრულო სიბრძნეა და, კიდევ უფრო მეტიც, ის, თუ ვინ ვარ და რა გამაჩნია, აღემატება იმას, რისი მკაფიოდ დანახვაც ადამიანებს შეუძლიათ; ანუ სიცოცხლის მდინარის წყალი მუდამ უწყვეტად მოედინება. ადამიანთა ხედვით, მრავალი სახის ფიზიკური ხე არსებობს, მაგრამ სიცოცხლის ხე თვალით არავის უნახავს. თუმცა დღეს მისი ხილვის მიუხედავად, ადამიანები მაინც ვერ ცნობენ მას — და მაინც, სიცოცხლის ხის ნაყოფის ჭამაზეც კი ლაპარაკობენ. ეს მართლაც სასაცილოა! განურჩევლად შეჭამდნენ! რატომ ვამბობ, რომ დღეს ადამიანები ხედავენ მას, მაგრამ ვერ ცნობენ? რატომ ვამბობ ამას? გესმით ჩემი სიტყვების მნიშვნელობა? დღევანდელი პრაქტიკული ღმერთი თავად არის ის პიროვნება, ვინც ვარ და ის არის სიცოცხლის ხე. ნუ იყენებთ ადამიანურ წარმოდგენებს ჩემს შესაფასებლად. გარედან ხეს არ ვგავარ, მაგრამ იცით, რომ სინამდვილეში სიცოცხლის ხე ვარ? ჩემი თითოეული სვლა, ჩემი მეტყველება და ჩემი მანერა სიცოცხლის ხის ნაყოფია და ისინი ჩემი პიროვნებაა — ისინი ის არის, რაც ჩემმა პირმშო ძეებმა უნდა ჭამონ, რათა, საბოლოოდ, მხოლოდ ჩემი პირმშო ძეები და მე ვიყოთ ზუსტად ერთნაირნი. ისინი შეძლებენ ჩემი ცხოვრებით იცხოვრონ და დაამოწმონ ჩემზე. (ეს ის რაღაცებია, რაც სულიერ სამყაროში შესვლის შემდეგ მოხდება. მხოლოდ სხეულში შეგვიძლია ვიყოთ ზუსტად ერთნაირნი; ხორცში მხოლოდ მიახლოებით შეგვიძლია ვიყოთ ერთნაირნი, მაგრამ მაინც გვაქვს ჩვენი საკუთარი უპირატესობანი.)

ჩემს დიდ ძალას არამხოლოდ ჩემს პირმშო ძეებში გამოვაჩენ, არამედ კიდევ უფრო მეტად — მათ მიერ ურიცხვი ერისა და ხალხის მართვის მეშვეობით. ეს ჩემი საქმის ეტაპებია. ახლა საკვანძო მომენტია და, ამასთანავე, ახლა გარდატეხის წერტილია. როდესაც ყველაფერი აღსრულდება, დაინახავთ, რას ქმნის ჩემი ხელები, და დაინახავთ, როგორ ვგეგმავ და როგორ ვმართავ — თუმცა ეს არ არის ბუნდოვანი რამ. მსოფლიოს თითოეული ქვეყნის დინამიკის გათვალისწინებით, ეს არც ისე შორსაა; ეს არის რაღაც, რისი წარმოდგენაც ადამიანებს არ შეუძლიათ და, მით უმეტეს, რისი წინასწარ განჭვრეტაც ვერ შეძლეს. აბსოლუტურად არ უნდა იყოთ წინდაუხედავნი თუ უყურადღებონი, რათა ხელიდან არ გაუშვათ კურთხევისა და დაჯილდოების შესაძლებლობა. სამეფოს პერსპექტივა თვალწინ არის და მთელი სამყარო თანდათანობით უსულოდ ეცემა. უძირო უფსკრულიდან და ცეცხლისა და გოგირდის ტბიდან მოთქმის ხმები გაისმის, რაც ადამიანებს აძრწუნებს და აშინებს, ისე რომ დასამალი ადგილიც კი არ აქვთ. ვინც ჩემი სახელით იქნება შერჩეული და შემდეგ განდევნილი, უძირო უფსკრულში აღმოჩნდება. ამრიგად, როგორც მრავალჯერ მითქვამს, მათ, ვის განდევნასაც ვაპირებ, უძირო უფსკრულში ჩავყრი. როდესაც მთელი სამყარო დაინგრევა, ყველაფერი, რაც განადგურდა, ცეცხლისა და გოგირდის ტბაში ჩავარდება. სხვა სიტყვებით რომ ითქვას, ეს საგნები ცეცხლის ტბიდან ცეცხლისა და გოგირდის ტბაში გადაინაცვლებს. იმ დროს თითოეულისთვის უკვე განსაზღვრული იქნება ან მარადიული დაღუპვა (ანუ ყველა, ვინც ჩემს მიღმაა), ან მარადიული სიცოცხლე (ანუ ყველა, ვინც ჩემშია). იმ დროს მე და ჩემი პირმშო ძეები გამოვალთ სამეფოდან და შევალთ მარადისობაში. ეს არის ის, რაც მოგვიანებით აღსრულდება; ახლა რომც გითხრათ, მაინც ვერ გაიგებთ. შეგიძლიათ მხოლოდ ჩემს წინამძღოლობას მიჰყვეთ, ჩემს სინათლეში იაროთ, ჩემს სიყვარულში გამომყვეთ, ჩემთან ერთად ისიამოვნოთ ჩემს სახლში, ჩემთან ერთად გეპყრათ ძალაუფლება ჩემს სამეფოში და ჩემთან ერთად მართოთ ურიცხვი ერი და ხალხი ჩემი ხელმწიფების ქვეშ. ყოველივე, რაც ზემოთ აღვწერე, მოიცავს უსასრულო კურთხევებს, რომლებსაც განიჭებთ.