თანაზიარება ზემდგომი ძმისგან – 2025 წლის 15 დეკემბერი (ნაწილი მეექვსე)

ზოგიერთმა თქვა: „როდესაც ძმა ქადაგებს, ის საკუთარ ემპირიულ გაგებაზე ატარებს თანაზიარებას. ჩვენ გვაქვს ღვთის სიტყვები. განა ჩვენც არ შეგვიძლია ჩვენს ემპირიულ გაგებაზე თანაზიარება ღვთის სიტყვების კითხვით? რატომღა გვჭირდება ძმის თანაზიარების მოსმენა?“ არის თუ არა მათი ნათქვამი სწორი? ჩემი ქადაგება ნამდვილად ეფუძნება ღვთის სიტყვებსა და ჩემს ემპირიულ გაგებას. მას შემდეგ, რაც თქვენ წაიკითხავთ ღვთის სიტყვებს და გაივლით გამოცდილების გარკვეულ პერიოდს, თქვენც გექნებათ გარკვეული ემპირიული გაგება. ეს განცხადება სწორიცაა და რეალურიც; ღმერთი ყველას მიმართ სამართლიანია. თუმცა, ამ ადამიანებს არ სურთ ჩემი ქადაგებების მოსმენა და მიაჩნიათ, რომ მათთვის საკმარისია, ჭეშმარიტების გაგება უშუალოდ ღვთის სიტყვებიდან მიიღონ და არ სჭირდებათ მოუსმინონ ვინმეს, ვინც მათთან თანაზიარებას ატარებს. ეს ჰგავს იმას, რაც ორას ორმოცდაათმა წინამძღოლმა უთხრა მოსეს რჯულის ეპოქაში. მათ თქვეს: „მოსე, შენც ჩვენნაირი ხარ. განა ღმერთი ჩვენც იმას არ გვიცხადებს, რასაც შენ? რატომ უნდა მოგისმინოთ შენ?“ განა ეს ზუსტად იგივე არ არის, რაც ახლახან ითქვა? (დიახ.) არის თუ არა ამ წინამძღოლების ნათქვამი სწორი? (არა.) სიტყვასიტყვით თუ განვიხილავთ, მათ ნათქვამში არავითარი პრობლემა არ არის. მაშ, რატომ დაიტეხეს თავს ღვთის სასჯელი და რატომ წავიდნენ პირდაპირ ჯოჯოხეთში? შეგიძლიათ ნათლად დაინახოთ, რაში მდგომარეობს პრობლემა? (ღვთის მიერ დამოწმებული ადამიანისათვის წინააღმდეგობის გაწევა ღმერთისთვის წინააღმდეგობის გაწევას ნიშნავს.) მითხარით, უკანასკნელ დღეებში ღმერთმა ხორცი შეისხა, რათა გამოჩენილიყო და თავისი საქმე აღესრულებინა, მაშ, რატომღა სჭირდება მას, დაამოწმოს სულიწმიდის მიერ გამოყენებული ადამიანი? რა მნიშვნელობა აქვს იმას, რომ ღმერთი ამოწმებს სულიწმიდის მიერ გამოყენებულ ადამიანს? გეტყვი, რომ აქ საიდუმლოა და ეს ყველაფერი ღვთის მართვის გეგმას უკავშირდება. მოდით, დავიწყოთ საუბარი იმაზე, თუ რატომ სჭირდება ღმერთს კვლავ ხორცის შესხმა უკანასკნელ დღეებში განკითხვის საქმის ეტაპის შესასრულებლად. ზოგიერთი რელიგიური ადამიანი გამუდმებით ამბობს: „ჩვენ გვწამს უფალი იესო მადლის ეპოქაში, ჩვენ ცოდვები უკვე მოგვეტევა და გასული ორი ათასი წლის განმავლობაში სულიწმიდის საქმე ჩვენზე სრულდებოდა. სულიწმიდა უშუალოდ ჩვენზე მოქმედებს და სულიწმიდა გვწმენდს. არის კი კიდევ იმის საჭიროება, რომ ღმერთმა ხორცი შეისხას, რათა გამოჩნდეს და თავისი საქმე აღასრულოს? არის კი კიდევ იმის საჭიროება, რომ განვიცადოთ სამსჯავრო და გაკიცხვა? როდესაც უფალი დაბრუნდება, ჩვენ პირდაპირ ცათა სასუფეველში ვიქნებით ზეატაცებულნი, ამიტომ არ არის საჭირო სამსჯავროსა თუ გაკიცხვის მიღება.“ არის ეს პოზიცია მართებული? (არა.) მას შემდეგ, რაც უფალი იესო მკვდრეთით აღდგა და ზეცად ამაღლდა, სულთმოფენობის დღეს სულიწმიდა გადმოვიდა. დღეისათვის, სულიწმიდა უკვე ორი ათასი წელია მოქმედებს დედამიწაზე, მაშ, რატომ ცხოვრობენ ადამიანები კვლავ ცოდვაში? აღმოიფხვრა ადამიანის ცოდვილი ბუნება? დააღწია ადამიანმა თავი სატანის გავლენას? მიაღწიეს ადამიანებმა განწმენდას? მივიდნენ ისინი ღვთისადმი მორჩილებამდე? (მათ არცერთისთვის არ მიუღწევიათ.) სულიწმიდა ორი ათასი წლის განმავლობაში მოქმედებდა და ამ შედეგებისთვის არ მიუღწევია. ეს ფაქტია. ამიტომ, უკანასკნელ დღეებში ღმერთმა ხორცი უნდა შეისხას, რათა გამოხატოს ჭეშმარიტება და აღასრულოს სამსჯავროსა და გაკიცხვის საქმე, რათა ძირფესვიანად გადაჭრას ადამიანის ცოდვილი ბუნების პრობლემა და განწმინდოს ადამიანი. ეს ყველაფერი ისაა, რასაც სულიწმიდის საქმე ვერ მიაღწევს და სწორედ ეს არის განკაცებული ღვთის გამოჩენისა და თავისი საქმის აღსრულების მნიშვნელობა. მაშ, მითხარით, რა არის სულიწმიდის მოქმედების მიზანი ჩემს სრულსაყოფად? სინამდვილეში, ღვთის მიერ ჩემი სრულყოფა თქვენი სრულყოფის გულისთვის ხდება. შეგიძლიათ ჩაწვდეთ ამ საკითხის არსს? ზოგიერთი ამბობს: „რა კავშირი აქვს ღვთის მიერ შენს სრულყოფას ჩვენს სრულყოფასთან? განა ჩვენ თავად არ უნდა განვიცადოთ სამსჯავრო და გაკიცხვა?“ ეს სწორია, მაგრამ რომ არ არსებობდეს სულიწმიდის მიერ გამოყენებული ადამიანი, რომელიც წინასწარ განიცდიდა სამსჯავროს და სრულყოფილი გახდებოდა თქვენს წარსამართად, გამოცდილების რამდენი წლის გავლა მოგიწევდათ სრულყოფის მისაღწევად? სულ მცირე, ოცდაათის. ეს იმიტომ, რომ საქმის ამ ეტაპზე განკაცებული ღმერთი გამოხატავს ჭეშმარიტებას განკითხვის საქმის შესასრულებლად, ჭეშმარიტება კი არ არის ის, რისი გაგებაც ადამიანებს მხოლოდ რამდენიმეწლიანი გამოცდილების შემდეგ შეუძლიათ; გარკვეული შედეგების მისაღწევად სულ მცირე ოცდაათი წელია საჭირო. მაგრამ გაქვთ კი ახლა ამდენი დრო გამოცდილების მისაღებად? (არა.) ამიტომ ღმერთმა გამოიყენა დაჩქარებული მეთოდი, რაც გულისხმობს ჯერ ერთი ადამიანის სრულყოფას და შემდეგ, ამ ადამიანის მეშვეობით, თქვენს უშუალოდ ჭეშმარიტება-რეალობაში შეყვანას. ამგვარად, თქვენ შეძლებთ ჭეშმარიტების მოპოვებას და უფრო სწრაფად სრულყოფას. ეს არის სრულყოფის დაჩქარებული გზა. წლების განმავლობაში, მე უშუალოდ ვატარებდი თქვენთან თანაზიარებას იმ ემპირიულ გაგებაზე, რომელიც ღვთისადმი რწმენის ოცდაათ წელზე მეტი ხნის განმავლობაში სამსჯავროს განცდით მივიღე, რითაც აგარიდეთ მრავალი შემოვლითი გზით სიარული. ეს არის სრულყოფის დაჩქარებული გზა. ნუ იფიქრებთ, რომ ეს სიტყვები, რომლებზეც მე თანაზიარებას ვატარებ, ასეთი მარტივია. ჩემი თანაზიარების გარეშე, თქვენ თავად მოგიწევდათ სამიდან ხუთ, ან თუნდაც რვიდან ცხრა წლამდე გამოცდილების გავლა. გჯერათ ამის? (დიახ.) ადამიანის სიცოცხლეში შესვლა ხანგრძლივი პროცესია. ჭეშმარიტების რომელ ასპექტშიც არ უნდა შედიოდეს ადამიანი, მას სჭირდება მასთან დაკავშირებული პრაქტიკის პრინციპების ძიება და გაგება. ეს ნელი პროცესია. მაგალითად, მოდით, შევხედოთ, როგორ განვიცდით უფალ იესოს ნათქვამს: „არამედ იყოს თქვენი სიტყვა: «ჰო» ჰო! «არა» არა! რაც ამაზე მეტია, ის ბოროტისგანაა“ (მათ. 5:37). როგორ უნდა განიცადოს და პრაქტიკაში გამოიყენოს ადამიანმა ეს? თუ შენ არ გესმის პრაქტიკის პრინციპები, არ გექნება ზუსტი გზა წინსვლისთვის. იმისათვის, რომ იყო პატიოსანი ადამიანი, უნდა ილაპარაკო სიმართლე, მაგრამ მითხარი, როდესაც ეშმაკებსა და სატანებს უპირისპირდები, უნდა თქვა თუ არა სიმართლე? როდესაც პირველად ვირწმუნე უფალი, და-ძმები ჩემს სახლში მოდიოდნენ შეკრებებზე. როდესაც ჩინეთის კომუნისტური პარტიის პოლიციამ ეს შეიტყო, მოვიდნენ და დამკითხეს: „ვინ მოდიოდა აქ ქადაგებების მოსასმენად? ვინ მოინათლა აქ? ვის უმასპინძლე? ყველაფერი გვითხარი!“ გულში გავიფიქრე: „სიმართლე რომ ვუთხრა, განა იუდა არ გავხდები, რომელიც უღალატებს როგორც უფალს, ისე საკუთარ მეგობრებს? მაგრამ თუ ვიტყვი, რომ შეკრებებზე არავინ მოსულა, განა არ ვიცრუებ და არ ჩავერთვები მზაკვრობაში?“ ცოტა არ იყოს, დილემის წინაშე აღმოვჩნდი. როგორ უნდა განმეხორციელებინა ეს პრაქტიკაში ამ სიტუაციაში? იმ დროს, სულიწმიდის ნათლის მოფენით, ვთქვი: „ჩვენ უფალი ბიბლიის მიხედვით გვწამს. ჩვენ გვწამს ისე, როგორც ბიბლია გვეუბნება. რატომ გვჭირდება კიდევ ადამიანებისთვის ანგარიშის ჩაბარება და მათგან მითითებების თხოვნა? აუცილებელია, რომ ყველაფრისთვის მთავრობას მივმართოთ? შეუძლია მთავრობას ბიბლიის ადგილის დაკავება? შეუძლია მთავრობას უფლის ადგილის დაკავება?“ ჩემი ნათქვამის გაგონებაზე პოლიციას სათქმელი აღარაფერი დარჩა და სატანა შერცხვა. სწორედ სულიწმიდამ მომფინა ნათელი, რომ ეს სიტყვები მეთქვა. სინამდვილეში, ჯერ კიდევ არ მქონდა მკაფიო წარმოდგენა იმაზე, თუ როგორ ვყოფილიყავი პატიოსანი ადამიანი და ასევე ბუნდოვანი იყო პრაქტიკული პრინციპები იმასთან დაკავშირებით, მეთქვა თუ არა სიმართლე პირდაპირ სატანისთვის, თუ სიბრძნე გამომეყენებინა და არ მეთქვა ის. მოგვიანებით, ამ საკითხის გასაგებად, რამდენიმე ცნობილ ქრისტიანს ვესტუმრე და როდესაც ღვთისმოსავ ქრისტიანებს ვხვდებოდი, მათთანაც ვსაუბრობდი ამ თემაზე. ორი-სამი წლის ფიქრისა და ძიების შემდეგ საბოლოოდ ასი პროცენტით დავრწმუნდი: სატანისთვის სიმართლის თქმა უბრალოდ არ შეიძლება. ასე მოქცევა ტყუილი კი არა, სიბრძნეა. თუ ადამიანი პრაქტიკაში პატიოსანია და სატანას სიმართლეს ეუბნება, მაშინ ის ღალატობს როგორც უფალს, ისე თავის მეგობრებს. მაშინაც კი, თუ ასეთი სიტყვები პატიოსან ადამიანად ყოფნის სურვილით არის ნათქვამი, ასე მოქცევა მაინც სისულელე და უმეცრებაა. სისულელემ და უმეცრებამ შეიძლება მიიყვანოს ადამიანი ეკლესიისა და ღვთის რჩეული ხალხის გაყიდვამდე; მათ შეუძლიათ მიიყვანონ ადამიანი იქამდე, რომ გახდეს იუდა, უღალატოს ღმერთს და შეურაცხყოს ღვთის ხასიათი, რამაც შეიძლება მათი დაღუპვა გამოიწვიოს. სისულელისა და უმეცრების შედეგები მართლაც მძიმეა. ამიტომ, მხოლოდ ამ ერთი საკითხის გამო, რომელიც პატიოსან ადამიანად ყოფნის პრაქტიკას ეხება, სულ მცირე ორი-სამი, ან სამიდან ხუთ წლამდე გამოცდილება გავიარე, სანამ ის სრულიად არ მოგვარდა და საბოლოოდ სრული სიცხადე არ მოვიპოვე გულში. ხედავ, ღვთის მხოლოდ ერთი სიტყვა, ჭეშმარიტების ერთი ასპექტი — ზოგჯერ ეს საკმარისია იმისთვის, რომ ადამიანებმა სამიდან ხუთ წლამდე დახარჯონ მის განცდასა და ძიებაში, ზოგიერთს კი რვიდან ათ წლამდეც კი სჭირდება ისე, რომ ვერასოდეს იგებს მას. ამიტომ, გამოცდილების გავლის შემდეგ, შემიძლია პირდაპირ გითხრათ პრაქტიკის ზუსტი გზები და შენ შეძლებ თავიდან აიცილო მრავალი შემოვლითი გზით სიარული.

ზოგიერთი ამბობს: „კიდევ მჭირდება იმის თქმა, როგორ გამოვიყენო ჭეშმარიტება პრაქტიკაში? მე განათლებული ვარ, მაღალი IQ მაქვს და სულიერი მონაცემები გამაჩნია. თუ დავფიქრდები, თავად შემიძლია ამას მივხვდე. შემიძლია, პრობლემა ღვთის სიტყვების ცოტა მეტი კითხვით გადავჭრა. ნამდვილად მჭირდება, რომ მითხრა?“ არის ეს სწორი? (არა.) ისინი ჭეშმარიტების მოპოვების საკითხს ზედმეტად მარტივად უყურებენ. სწორედ იმიტომ, რომ არ ესმით, რა არის ჭეშმარიტება, ამბობენ ასეთ სულელურ სიტყვებს. მოდით, სხვა მაგალითი განვიხილოთ. ვთქვათ, ქალი პარტნიორს ეძებს; მშობლები ეუბნებიან, რომ პარტნიორის ძიებისას, პირველ რიგში, მეორე ადამიანის ზნეობას უნდა დააკვირდეს. მისმა მშობლებმა უკვე გაიარეს ეს ყველაფერი და აქვთ გამოცდილება ამ საკითხში, მაგრამ ის არ უსმენს მშობლებს. ის პარტნიორის პოვნის საკითხს ზედმეტად მარტივად უყურებს და მხოლოდ იმაზე ამახვილებს ყურადღებას, თუ რამდენად სიმპათიურია მეორე ადამიანი და მისი ზნეობის შესწავლის გარეშე, ფარულად უკავშირებს მას თავის ცხოვრებას. ადვილია ამგვარად შეცდომის დაშვება? (დიახ.) თუ ის მართლაც ცუდ ადამიანს შეხვდება, შეიძლება სიცოცხლეც კი დაკარგოს. მითხარი, განა ღვთის რწმენა ამის მსგავსი არ არის? თუ ადამიანები ღვთის რწმენას ზედმეტად მარტივად უყურებენ, რა შედეგებს მოიტანს ღვთის რწმენა მათი საკუთარი ნების შესაბამისად? თუ არ ეძიებ ჭეშმარიტებას და ამის ნაცვლად ყოველთვის ეძიებ დიდებას, სარგებელსა და მდგომარეობას, მაშინ ერთ დღეს შეიძლება წაიბორძიკო. თუ ადამიანები ეკლესიაში ისეთ რამეებს აკეთებენ, რითაც შეცდომაში შეჰყავთ და იბირებენ ხალხს, არევ-დარევა შეაქვთ ეკლესიის საქმეში, რითაც ანგრევენ ეკლესიის ნორმალურ ცხოვრებას და გავლენას ახდენენ ღვთის რჩეული ხალხის სიცოცხლეში შესვლაზე, მათ ღმერთი დაგმობს და დასჯის თავიანთი მრავალი ბოროტი საქმის გამო და როდესაც რეალობას თვალს გაუსწორებენ, უკვე ძალიან გვიანი იქნება. ისინი, ვინც ამდენ ბოროტებას სჩადიან, დასასჯელად არიან განწირულნი. ამიტომ, ადამიანების ყოველ სიტყვასა და საქმეს ღმერთი ხედავს და იწერს სიცოცხლის წიგნში. ის უარყოფითი რაღაცები, რაც ადამიანების ზურგს უკან გითქვამს, შენი უარყოფა და ჩივილი ღვთის მიმართ, ისევე როგორც ის, რაც გითქვამს და რაც საზიანოა ღვთის სახლის საქმისთვის, ყველაფერი სიცოცხლის წიგნშია ჩაწერილი. ღმერთს ისეთი რაღაცებიც კი აქვს ჩაწერილი, რაზეც ვერც კი იფიქრებდი. მაგალითად, რომელი შეკრებები გამოტოვე და რა მიზეზით, რა ტყუილები თქვი და რომელ დღეს თქვი ისინი; თუმცა სხვებმა შეიძლება არ იცოდნენ ეს ყველაფერი, ღმერთმა ყველაფერი იცის და ის თითოეულ მათგანს იწერს. თუ არ შეგიძლია ამ საკითხის არსს ჩაწვდე, არ გესმის, რას ნიშნავს, რომ ღმერთი გულდასმით იკვლევს ადამიანის გულის სიღრმეებს. მაშ, ზუსტად როგორ იკვლევს ღმერთი ადამიანებს? ადამიანების ყოველი სიტყვა და საქმე სიცოცხლის წიგნშია ჩაწერილი და შენს თითოეულ ფიქრსა და აზრს ღმერთი იწერს. ამიტომ, ღმერთი ყველაზე პუნქტუალური და ზუსტია თავის ქმედებებში. ღვთის ქმედებებში არ არის უმცირესი დაუდევრობაც კი. ღმერთი ნათლად იწერს შენთან დაკავშირებულ ყველა დეტალს სიცოცხლის წიგნში და როდესაც ღმერთი გამოაცხადებს შენს შედეგს, ის იქნება უმცირესი შეცდომის გარეშე და აბსოლუტურად სამართლიანი. არასოდეს უნდა შეხედო ამ საკითხს მარტივად. ამიტომ, ფრაზის „ღმერთი გულდასმით იკვლევს ადამიანის გულის სიღრმეებს“ მნიშვნელობის გაგება ადვილია: ღმერთმა იცის, რა ფიქრები ბუდობს ადამიანების გულებში და შენი ყველა ქმედება და საქმე ღვთის მიერ არის ჩაწერილი. იცი ეს ყველაფერი? თუ არ იცი ეს ყველაფერი და მაინც თავხედურად მოქმედებ ისე, რომ ოდნავადაც არ იხევ უკან, განა უკიდურესად სულელი და უმეცარი არ ხარ? განა არ შეიძლება, რომ საბოლოოდ საკუთარი სიცოცხლე დაკარგო? (დიახ.) ბიბლია ამბობს: „მოისპობა ჩემი ერი უმეცრების გამო“ (ოს. 4:6). „უგუნურნი კი უჭკუობით იხოცებიან“ (იგავ. 10:21). ეს სიტყვები ჭეშმარიტია. რატომ ვერ შეძლო რელიგიურ სამყაროში ამდენმა ადამიანმა უფალთან შეგებება? რატომ არ იღებენ ისინი ყოვლისშემძლე ღმერთს? ყოვლისშემძლე ღმერთმა ამდენი ჭეშმარიტება გამოხატა, მაგრამ ამ ჭეშმარიტებებმა ისინი ვერ გამოაფხიზლა. ისინი არ უყურებენ ყოვლისშემძლე ღვთის ეკლესიის მიერ გადაღებულ მრავალ ვიდეოსა და ფილმს. ისინი უბრალოდ რჩებიან თავიანთ ეკლესიებში, ებღაუჭებიან ბიბლიის იმ რამდენიმე სიტყვასა და მუხლს და დაკარგეს გადარჩენის შესაძლებლობა. სწორედ ეს არის უჭკუობით სიკვდილი. რატომ არ ფიქრობენ იმაზე, თუ რატომ შეუძლია ყოვლისშემძლე ღმერთს ამდენი ჭეშმარიტების გამოხატვა? ვის შეუძლია ამდენი ჭეშმარიტების გამოხატვა? მხოლოდ ღმერთს. მიუხედავად იმისა, რომ განკაცებული ღმერთი ჩვეულებრივ, ნორმალურ ადამიანს ჰგავს, მას შეუძლია ამ ჭეშმარიტებების გამოხატვა, ამიტომ უნდა ეძიო და გაარკვიო, საიდან მოდის ეს ჭეშმარიტებები. მაგრამ ეს რელიგიური ადამიანები არც ეძიებენ და არც იკვლევენ. ისინი მართლაც შეუვალნი, სულელნი და უმეცარნი არიან და საბოლოოდ, უფალთან ვერ შეგებება და მათი მოკვეთა მათივე ბრალი იქნება და საკუთარი თავის გარდა ვერავის დაადანაშაულებენ. შეიძლება თუ არა ასე ითქვას? (დიახ.)

ამჟამად ბევრს ესმის გარკვეული ჭეშმარიტებები, მაგრამ მათ მაინც აკლიათ ღვთისთვის დახარჯვის მოტივაცია და გამუდმებით ეძიებენ დიდებას, სარგებელსა და სტატუსს; ისინი გამუდმებით შურსა და კამათში არიან სხვებთან და სურთ სხვებს შეეჯიბრონ, რათა გაიგონ, ვინ უკეთესია. რაზე მიუთითებს ეს? ეს იმაზე მიუთითებს, რომ ისინი კვლავ თავიანთი სატანური ხასიათით ცხოვრობენ. თუ ჯეროვნად არ მიიღებ ღვთის სამსჯავროსა და გაკიცხვას და კვლავ განაგრძობ ბოროტების კეთებას შენი სატანური ხასიათით, შეძლებ სულიწმიდის საქმის მიღებას? შეძლებს ღმერთი შენს სრულყოფას? იცი, რომ ბოროტება ჩაიდინე, მაშ, რატომ არ ინანიებ? სერიოზულ საფრთხეში ხარ. რადგან დიდი კატასტროფები მოახლოებულია, ღვთისთვის დასახარჯად ბევრი წელი აღარ დაგრჩა. იცი, რომ რასაც აკეთებ, ჭეშმარიტებას ეწინააღმდეგება, ღმერთს ეურჩები და ბოროტებას სჩადიხარ, მაგრამ მაინც არ იღებ სამსჯავროსა თუ გაკიცხვას და მაინც არ ჩქარობ ჭეშმარიტების ძიებას. თუ ასე გააგრძელებ, ვერ შეძლებ გადარჩენასა და სრულყოფას. ამიტომ უნდა იჩქარო ჭეშმარიტების ძიება და საკუთარი თავის შეცნობა. ხშირად უნდა ილოცო ღვთის მიმართ და მოინანიო სიტყვებით: „ღმერთო, ჩემი გახრწნილი ხასიათი მართლაც საშინელია. რატომ ვეჯიბრები გამუდმებით ჩემს და-ძმებს უპირატესობის მოსაპოვებლად? რატომ ვადარებ გამუდმებით საკუთარ თავს მათ იმისათვის, რომ ვნახო, ვის უფრო მაღალი სტატუსი აქვს? რატომ მინდა გამუდმებით სხვებზე ბატონობა? რატომ არის ჩემი გული ასეთი უკეთური და ბნელი? ღმერთო, დაე, გამკიცხო და განმსაჯო. რომც დამსაჯო, მზად ვარ, დაგემორჩილო. მზად ვარ, მივიღო ყველაფერი, ოღონდ კი შევძლო ჩემი გახრწნილი ხასიათისგან გათავისუფლება შევძლო.“ თუ შეძლებ ღვთის მიმართ ასე ლოცვას, ეს ღვთის განზრახვების შესაბამისი იქნება. როდესაც პირველად დავიწყე ღვთის განკითხვის საქმის განცდა, ლოცვაში ყველაზე ხშირად ვამბობდი: „ღმერთო, დაე, კიდევ უფრო მკაცრად განმსაჯო და გამკიცხო. მხოლოდ იმას გთხოვ, რომ ჩემი გახრწნილება განიწმინდოს“. არ ვიცი, რამდენ ასეულჯერ წარმოვთქვი ასეთი ლოცვები. ჭეშმარიტების ძიებისას, ადამიანი ხშირად უნდა ლოცულობდეს ასე ღვთის მიმართ. როდესაც არის რაღაცები, რომლის არსის ჩაწვდომაც არ შეგიძლია და არ იცი, როგორ გაუმკლავდე, უნდა ილოცო სიტყვებით: „ღმერთო, არ შემიძლია ამ საკითხის არსს ჩავწვდე. მზად ვარ მოგენდო და შენ მოგყვე. თუ ჩემი საკუთარი ნების მიხედვით თვითნებურად ვიმოქმედებ, მზად ვარ მივიღო შენი წყევლა და სასჯელი“. გარკვეული პერიოდის განმავლობაში ლოცვის შემდეგ ყველაფერი შეიცვლება. სულიწმიდა იმოქმედებს და წარგმართავს და შეძლებ ბევრი რამის ნათლად დანახვას. ამგვარად გეცოდინება, როგორ განახორციელო პრაქტიკაში და საბოლოოდ შეძლებ შედეგების მიღწევას. ამგვარად გზა, რომლითაც ივლი, სწორი იქნება. იხილე ღვთის ზებუნებრივი მოქმედება ლოცვის შემდეგ? არ გიხილავს, მაგრამ მრავალ საკითხში პრაქტიკის გზა იპოვე და ამგვარად მიაღწიე შედეგებს. ყოველი შეკრების წინ ვლოცულობ: „ღმერთო, დღეს ბევრი კითხვაა, რომლებზეც თანაზიარება უნდა ჩატარდეს. დაე, ნათელი მომფინო და გამანათო და წარმმართო, რათა ამ კითხვებს უკეთ და უფრო ნათლად ვუპასუხო, რათა შენმა რჩეულმა ხალხმა ჭეშმარიტად გაიგოს შენი განზრახვები და იცოდეს, როგორ მოიქცეს. თუ სულიწმიდა არ იმოქმედებს, როგორც არ უნდა ვატარო თანაზიარება დამოუკიდებლად, კარგ შედეგებს ვერ მივაღწევ“. ყოველი შეკრების წინ ასე ვლოცულობ და როდესაც შეკრებაზე და-ძმების კითხვებზე პასუხის გაცემის დრო დგება, გონება მინათდება. ისინიც გრძნობენ, რომ რაღაც მიიღეს ჩემი თანაზიარების მოსმენის შემდეგ და შედეგებიც საკმაოდ კარგია. მითხარი, განა ეს შედეგი სულიწმიდის საქმით არ მიიღწევა? (დიახ.) ამიტომ, რასაც უნდა წააწყდე ახლა, ღვთის მიმართ გულწრფელი ლოცვით არასოდეს შეცდები. ღვთის მიმართ ლოცვით შეგიძლია იხილო სულიწმიდის საქმე და ამგვარად მიაღწიო შედეგებს. თუ არ გჯერა, ცადე ამგვარად მოქმედება. ილოცე ღვთის მიმართ ყველაფერში და ლოცვის შემდეგ დააკვირდი, როგორ ვითარდება და იცვლება მოვლენები, ნახე, მოქმედებს თუ არა სულიწმიდა და საბოლოოდ რა შედეგები მიიღწევა. მას შემდეგ, რაც გარკვეული პერიოდის განმავლობაში ამგვარად განიცდი მოვლენებს, დაინახავ, რომ ლოცვასა და ულოცველობას სრულიად განსხვავებულ შედეგებამდე მივყავართ. ლოცვის შემდეგ ნამდვილად გაქვს სულიწმიდის წინამძღოლობა, გული გინათდება და მშვიდდება, საქმეს საკმაოდ ზუსტად აკეთებ, შენი ქმედებები ძირითადად ჭეშმარიტება-პრინციპებთანაა თანხვედრაში და შეგიძლია მოვალეობის შესრულებისას შედეგებს მიაღწიო. ამ დროს იგრძნობ, რომ მოვალეობაში მიღწეული შედეგები შენი საკუთარი შესაძლებლობების დამსახურება კი არ არის, არამედ მთლიანად სულიწმიდის საქმისა და წინამძღოლობის შედეგია. ამგვარად ღმერთზე მინდობით ჭეშმარიტებაზე თანაზიარებისა და პრობლემების გადაჭრისას მიღწეული შედეგები მართლაც შესანიშნავია! ასევე გააცნობიერებ, რომ ღვთის საქმის განცდისას ადამიანები ყოველ ნაბიჯზე ლოცვას უნდა მიენდონ. თუ ადამიანები არ ლოცულობენ, ადვილად ეყრდნობიან საკუთარ ნებას და ფიქრობენ: „ეს საკითხი კარგად ვიცი და ვიცი, როგორ შევასრულო ეს საქმე“. თუ ამგვარად საკუთარი ნების მიხედვით იმოქმედებ, რასაც უნდა აკეთებდე, შედეგები არასოდეს იქნება კარგი ან დამაკმაყოფილებელი. მაგრამ თუ წინასწარ ილოცებ, აღმოაჩენ, რომ სრულიად გაუცნობიერებლად გაიგებ იმას, რაც მანამდე არ გესმოდა. ზოგიერთ საკითხში, რომელთა შესახებაც გეგონა, რომ გესმოდა, შედეგები კიდევ უფრო უკეთესი იქნება, თუ მათ გაკეთებამდე ღვთის მიმართ ილოცებ. თუ ილოცებ, რასაც არ უნდა აკეთებდე, შეძლებ დაინახო, რომ ღვთის ქმედებები ასეთი რეალურია. ღმერთს ყველაზე მეტად სურს ადამიანების ლოცვების მოსმენა და ღმერთს ყველაზე მეტად უნდა, რომ ადამიანები ლოცულობდნენ მის მიმართ და მას მიენდონ. ყველაფერში ლოცვა ყველაზე მეტად შეესაბამება ღვთის განზრახვებს და შენი ლოცვები არასოდეს დარჩება უპასუხოდ. მითხარი, განა ლოცვა არ არის სულიერი ცხოვრების ზრდის გზა? (დიახ.) ამიტომ, ხშირი ლოცვით გარანტირებულია, რომ სულიერად სწრაფად გაიზრდები! ზოგი ამბობს: „სულიერად ნელა ვიზრდები. სამიდან ხუთ წლამდეა, რაც ღმერთი მწამს, მაგრამ სულიერად ჯერ კიდევ არ გავზრდილვარ“. ეს იმიტომ ხდება, რომ ბევრ რამეში არ გილოცია ღვთის მიმართ, არ მინდობიხარ ღმერთს და არ გიძებნია ჭეშმარიტება. ყველაფერი შენს ნებაზე გააკეთე და ამიტომ დროს ფლანგავდი. განა ამაოდ არ იცხოვრე ეს სამი-ხუთი წელი? არაფერი მიგიღია. მაგალითად, თუ არის საკითხი, რომელსაც არ იცი, როგორ გაუმკლავდე და არ ლოცულობ ან არ ეძიებ ჭეშმარიტებას მის გადასაჭრელად და, ამის ნაცვლად, თავს არიდებ პრობლემას და მას გადაუჭრელს ტოვებ, მაშინ ამ საკითხიდან მიღებული გამოცდილება უნაყოფო ყოფილა და ხელიდან გაუშვი ის შესაძლებლობა, რომელიც ღმერთმა მოგიწყო ჭეშმარიტების მოსაპოვებლად. გახსოვდეს: ყველაფერი, რაც შეგემთხვევა, ღვთის მიერ არის მოწყობილი შენს სრულსაყოფად და ამის მიზანია, ისწავლო ის გაკვეთილები, რომლებიც უნდა ისწავლო. ეს საკითხები ის გაკვეთილებია, რომლებიც აუცილებლად უნდა ისწავლო. ამიტომ, ხელიდან არ გაუშვა არაფერი, რაც შეგემთხვევა. ძალიან მცირე საკითხებშიც კი არის გაკვეთილები, რომელთა სწავლაც შეიძლება. გაკვეთილები ღვთისადმი ლოცვით უნდა ისწავლო და როდესაც რაიმე სიტუაიის წინაშე აღმოჩნდები, უნდა ეძიო გზა, როგორ იმოქმედო ღვთის ნების შესაბამისად, როგორ განახორციელო ჭეშმარიტება პრაქტიკაში ღმერთის სასარგებლოდ მოწმობის გასაწევად და როგორი ქმედება იქნება ღმერთისთვის შემარცხვენელი. როდესაც ამ საკითხებზე სიცხადემდე იფიქრებ და ლოცვის მეშვეობით ყველაფერს გაიგებ და როდესაც გაკვეთილებს ისწავლი, მაშინ შენი სულიერი ცხოვრება ნამდვილად სწრაფად გაიზრდება. მაშ, იმ დროიდან, როდესაც პირველად ირწმუნე ღმერთი, იქამდე, როდესაც მოგვიანებით შენს მოვალეობებს ასრულებდი, სულ რამდენი რამ გადაიტანე? ამათგან რამდენ შემთხვევაში გადაჭერი პრობლემები და მიაღწიე ღვთისადმი მორჩილებას მის მიმართ ლოცვით? რამდენ შემთხვევაში იმოქმედე საკუთარი ნების მიხედვით ღვთის მიმართ ლოცვის გარეშე, რამაც დრო დაგაკარგვინა? ეს ყველაფერი უნდა შეაჯამო და მათზე დაფიქრდე. ყველაფერი, რაც ადამიანს შეემთხვევა, არის გაკვეთილი, რომელიც მან უნდა ისწავლოს. თუნდაც ერთი საკითხის ხელიდან გაშვება ცხოვრებაში ყველაზე დიდი სინანული და ყველაზე დიდი სისულელეა. ეს არის ის, რაც დავასკვენი უთვალავი მარცხის განცდის შემდეგ. გასაგებია? (დიახ.) ახლა, თქვენ უნდა ისწავლოთ გაკვეთილები ყველაფერში, რაც შეგემთხვევათ. გამოცდილების გარკვეული პერიოდის გავლის შემდეგ, ნახე, დიდია თუ არა შენი მონაპოვარი, შეგიძლია თუ არა ჭეშმარიტების ნამდვილად გაგება და შეგიძლია თუ არა ღვთის დამოწმება. რაც უფრო მეტად განიცდი მოვლენებს ამგვარად, მით უფრო მეტად შეძლებ ჭეშმარიტების პრაქტიკაში გამოყენებას; რაც უფრო მეტად განიცდი მოვლენებს ამგვარად, მით უფრო მეტად შეიცნობ ღმერთს; მით უფრო სწრაფად გაიზრდება შენი სულიერი ცხოვრება და საბოლოოდ, მიაღწევ ღვთისადმი მორჩილებას და გასცემ ღვთის შესანიშნავ მოწმობას. თუ ას სხვადასხვა შემთხვევას განიცდი და ღვთის მიმართ ლოცულობ, რათა თითოეულში გაკვეთილები ისწავლო და თუ უმეტეს მათგანში მტკიცედ დგახარ შენს მოწმობაში, მაშინ მოვლენების ამგვარად განცდა საკმაოდ კარგად ითვლება. ადამიანთა უმეტესობა ას რამეს განიცდის, მაგრამ ორმოცდაათ მათგანში დროს კარგავს, არც ღვთის მიმართ ლოცულობს და არც გაკვეთილებს სწავლობს. დანარჩენ ორმოცდაათ შემთხვევაში, შეიძლება ისწავლოს გარკვეული გაკვეთილები, მაგრამ იშვიათად დგას მტკიცედ თავის მოწმობაში. ამგვარად, ისინი კარგავენ ღვთის მიერ სრულყოფის მრავალ შესაძლებლობას. თუ შეძლებ, პრაქტიკის გზა იპოვო თითოეულ განცდილ საკითხში, დაამოწმო ღმერთი ყოველ მათგანში და რაც უფრო მეტს განიცდი, მით უფრო მეტ მოწმობას გაიღებ, მაშინ ეს დაადასტურებს, რომ ჭეშმარიტება მოიპოვე. ეს არის საუკეთესო სახის გამოცდილება. ამბობ, რომ გესმის ჭეშმარიტება, მაგრამ ღმერთი მაინც გამოიყენებს სხვადასხვა განსაცდელსა და გასაჭირს შენს გამოსააშკარავებლად და იმის შესამოწმებლად, გაქვს თუ არა ჭეშმარიტი მოწმობა. თუ გაქვს მოწმობა მოვლენების რამდენიმე ასპექტში, ეს ამტკიცებს, რომ ნამდვილად გესმის ჭეშმარიტება და მოიპოვე ის და ამიტომ შენი შედეგი და დანიშნულების ადგილი უზრუნველყოფილი იქნება. თუ არ გესმის ჭეშმარიტება ან არ მოგიპოვებია იგი, არ გექნება კარგი შედეგი ან დანიშნულების ადგილი და მხოლოდ ჯოჯოხეთში მოხვედრას უნდა ელოდო. ამიტომ ღვთის დამოწმება მართლაც გადამწყვეტია. რაც უფრო მეტი მოწმობა აქვს ადამიანს, მით უკეთესი იქნება მისი დანიშნულების ადგილი.

თუ წინამძღოლად ან მუშაკად აგირჩევენ, ღმერთი წარგმართავს შენს საქმეში. გარკვეული დროის შემდეგ, ღმერთი გამოგცდის, რათა ნახოს, გაქვს თუ არა მოწმობა. მითხარი, როდესაც მოულოდნელად განსაცდელი მოგევლინება, რა არის ღვთის განზრახვა ამის მიღმა? ღმერთს სურს, დაინახოს, ნამდვილად მოიპოვე თუ არა ჭეშმარიტება და შეგიძლია თუ არა მტკიცედ იდგე შენს მოწმობაში მისთვის. თუ განსაცდელების დროს მხოლოდ საკუთარ ხორციელ ინტერესებს იცავ და ჭეშმარიტების მიხედვით არ მოქმედებ და ვერასდროს ახერხებთ ღმერთისადმი მიძღვნილ მოწმობაში მტკიცედ დგომას, მაშინ ჭეშმარიტება გულწრფელად არ გიყვარს. მხოლოდ საკუთარი თავისთვის და ხორცისთვის ცხოვრობ, არ გსურს დაემორჩილო ან ასიამოვნო ღმერთს, ამიტომ ღმერთი მოგკვეთავს და სულიწმიდა შეწყვეტს შენზე მოქმედებას. თუ განსაცდელის ჟამს ყოველთვის ილოცებ ღვთის მიმართ, ჩაწვდები ღვთის განზრახვას და ეძიებ გზას, როგორ იმოქმედო, რათა მტკიცედ იდგე ღვთის მოწმობაში და ჭეშმარიტად ასიამოვნო მას, მაშინ შეძლებ, მტკიცედ იდგე ამ განსაცდელში. ღმერთი იტყვის, რომ გულწრფელად გსურს იგი და გიყვარს ჭეშმარიტება. სულიწმიდა გააგრძელებს შენზე სრულყოფის საქმის აღსრულებას და კვლავაც წარგმართავს და წინ გაგიძღვება, რათა ყოველთვის გქონდეს ღვთის დამოწმების შესაძლებლობა. თუ ამგვარად განაგრძობ ღვთის მიმართ ლოცვასა და მასზე მინდობას და თუ განაგრძობ ღვთის საქმის განცდას, შენი მოწმობა სულ უფრო და უფრო უკეთესი გახდება, სანამ საბოლოოდ არ სრულგყოფს ღმერთი და, ამგვარად, იქნები სვეტი ღვთის სასუფევლის ტაძარში. რას ნიშნავს, იყო სვეტი ტაძარში? ეს ნიშნავს, იყო ღვთის ტაძრის ძირითადი წევრი, უდიდესი წონის მქონე ადამიანი. ადამიანები, რომლებსაც უყვართ ჭეშმარიტება, ამგვარად განიცდიან ღვთის საქმეს და საბოლოოდ, მათ შეუძლიათ მოიპოვონ ჭეშმარიტება და დაამოწმონ ღმერთი. ადამიანები, რომლებსაც არ უყვართ ჭეშმარიტება, მოქმედებენ საკუთარი ნების მიხედვით, რაც არ უნდა შეემთხვეთ და საკუთარ კმაყოფილებას იხდიან სახელმძღვანელო პრინციპად. როდესაც რამე შეემთხვევათ, მათ უბრალოდ სურთ, თავიდან აიცილონ დანაკარგი და თუ შეძლებენ მოვლენების საკუთარ სასარგებლოდ შემობრუნებას, მათთვის ეს კიდევ უფრო უკეთესია. თუ მათ შეემთხვევათ ისეთი რამ, რაც აზიანებს მათ ინტერესებს ან საზიანოა მათი რეპუტაციისა და სტატუსისთვის, ისინი შეეცდებიან იპოვონ გზები, რათა თავი დააღწიონ ამას ან გამოიყენონ ფარული მეთოდები მათ მოსაგვარებლად და ამ მოვლენების განცდის შემდეგ, მათ საერთოდ არ აქვთ მოწმობა. რაზე მიუთითებს ეს? ეს იმაზე მიუთითებს, რომ მათ არ უყვართ ჭეშმარიტება. თუ მათ არ უყვართ ჭეშმარიტება, აღასრულებს ღმერთი კვლავ მათზე სრულყოფის საქმეს? არა. ის უარს იტყვის მათზე. ამიტომ, თითოეული რამ, რაც ყოველდღიურ ცხოვრებაში შეგემთხვევა, აბსოლუტურად გადამწყვეტია. ამ მოვლენებით ღმერთი გცდის და გამოგააშკარავებს. ღმერთი ფარულად იკვლევს შენს გულს, აკვირდება, რას ირჩევ და როგორ ახორციელებ პრაქტიკაში. თუ აღიარებ, რომ ღვთის მიერ ადამიანების გულების გამოკვლევა რეალურია, მაშინ, როდესაც რამე შეგემთხვევა, გულწრფელად უნდა ილოცო ღვთის მიმართ და ისწავლო გაკვეთილები. მას შემდეგ, რაც რამდენიმე განსაცდელს განიცდი და შეძლებ მტკიცედ იდგე შენს მოწმობაში ღვთისთვის, ღმერთი აღასრულებს შენზე სრულყოფის საქმეს. თუ განიცდი რამდენიმე განსაცდელს და ყველაში დამარცხდები და არცერთ მათგანში არ იდგები მტკიცედ შენს მოწმობაში ღვთისთვის, ღმერთი იტყვის, რომ არ გიყვარს ჭეშმარიტება და ვერ იქნები სრულქმნილი. ამგვარად, ღმერთი ზიზღით უარგყოფს, გვერდზე გადაგდებს და არ აღასრულებს შენზე სრულყოფის საქმეს. ამიტომ, რაც არ უნდა შეგემთხვეს, ლოცვის მეშვეობით უნდა ისწავლო გაკვეთილები. ეს არის სიცოცხლის ზრდის გზა და ეს მართლაც მნიშვნელოვანია ყველასთვის.